2934 resultaten.
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 De zon probeert nog de
aarde te verwarmen
met haar dalende kracht
De herfst breekt elk blad
aan rusteloze takken,
ontveld door een koortsig snakken.
Ik spreid mijn handen uit
naar roodbruine tinten,
dansend door wolkwitte labyrinten .…
voor de genegenheid
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.124 de wereld lijkt wel treurig
met al die regen
al die vallende bladeren
maar wat een pracht
die verschillende kleuren
en af en toe
een schemerzonnetje
een arm om je heen
voor de genegenheid
die we samen maken
wat een heerlijkheid
zo wandelen we samen
op het bladendek
die onze wereld kleurt…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 De dagen van de herfst
worden steeds langzamer
en langzamer.
Mistroostige uren glijden
traag in minuten over,
minuten worden
weer lange uren.
Zelfs de zon vertoont
vlagen van neerslag
en weent om de duisternis
van de dag.…
Bladeren vallen.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
984 Dansend op een bries
daalt het blad ter aarde
zijn taak volbracht
niet langer van waarde.
Langzaam de grond naderend
zal dit blad niet meer groeien
zelfs het reinste water
kan dit blad niet meer boeien.
Over is zijn vlucht
het legt zich te rusten
tussen de andere bladeren
die reeds de grond kusten.…
De herfst staat voor de deur
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
826 Wanneer de zon haar kracht verliest
En eikels worden waargenomen
De trekvogel het zuiden weer verkiest
En 't blad komt van de bomen
Je neus wordt overspoeld met rijpe geur
Dan is er maar één ding aan de hand
De herfst staat voor de deur!…
Nieuw begin
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
1.553 De wind waait heel hard.
Ik kom de regen tegen,
weer geen nieuwe start...…
Herfst in mijn hoofd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
892 Zwijgend zie ik de bladeren vallen,
van tak tot vloer, dat is hun doel.
Kort en winderig, zo is hun reis,
en bedekken bruin gekleurd de wegen.
Zie mij zwijgend mijn vuisten ballen,
met niets meer dan een triest gevoel.
De lucht boven mij, het kleurt grijs,
en ik weet: Straks wacht me de regen.
Nu nog ben ik dronken, dronken en stil,
en…
herfstgevoel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.324 een zomerzacht herfstgevoel,
verneveld in kwatrijnen
en horen en voelen
en kraken onder druk
druk van binnen en van buiten
van binnenste buiten
dag lentevogel
moet jij niet dood zijn?
de winter loopt zich warm
om koud te worden
en dromen te bevriezen
er wordt weer gekropen
in holen en spleten
verscholen, vergeten
en niemand kent de…
Liefde voor de herfst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
875 En de wind met de wolken zwiert
De donder zijn roffel laat horen
De bliksem zn spel speelt in de lucht
Zit ik binnen met de houtkachel aan
Mn benen opgerold en ik slaak een zucht
Ik kan deze maanden niet weerstaan
Ze hebben zoveel kleur, zoveel kracht
Al het weer is mogelijk in dit jaargetij
Van strenge kou tot dagen superzacht
Van de herfst…
Herfst in de lucht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.107 Het is 20 augustus
Een zomerdag die met de herfst vrijt
Orkaantijd
Schoonvegen van de gehele aarde met minachting van de zwaartekracht
Nijd
Orkaanwoede
Woedend schudt de wind de kruin van de notelaar in onze tuin
Hevig, nat
Een verzopen bloem ligt op een noot op het pad
Modderige kattepootjes volgen mekaar in huis tot op een zonnig plekje…
Ergens in september
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.154 Vandaag geef ik
mijn vaas terug
aan het kleurenpalet van de zomer.
Schoon en leeg van binnen
schijnt een nieuw seizoen
mijn kamer in.
Er ligt weemoed
in de vensterbank
maar dankt de stille aandacht.…
hoop
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.179 het blad verzamelt zich op stille
plekken, vormt zich, blijft aaneen
vermaakt zich met een buitenkant
in het binnenste schuilt een egel
slaapt er een nacht, neemt dan
de hongerige luizen met zich mee…
Herfstkleuren...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
941 Terwijl het groen verzwakt
En herfstkleuren winnen
Zie ik de warme najaarszon
Dat alles met stralen beminnen
Herfst een somber jaargetij?…
Zuiderbuurt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
994 Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid,
het zachte licht doet onderhuids verwarmen;
ik laat me - met een visje onderuit -
maar door het ritselen der herfst omarmen.…
Herfstkleuren afscheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.178 In een allerlaatste poging
Om jou toch te laten blijven
Heeft een groot deel van de bomen
Zijn groenkleur afgedaan
Die bladeren, gemengd gekleurd
In tinten van het stoplicht
Schilderen met zonneverf
Mijn kaaklijn glanzend goud
Wij staan daar in die duinpan
De ansichtkaart voorbij
De eik weet te vertellen
Dat dit nimmer heeft gefaald…
Herfstbrief
netgedicht
3.6 met 77 stemmen
11.433 nou ja, je bent dus nog geen haar veranderd
zie ik en je hebt het ontzettend druk, lees ik
fijn zo voor je
ik ploeter ondertussen ook maar voort
ga zwemmen met pruts, ga vandaag naar
de ikea met moeke en doe mijn huishouden
zoals het hoort
's avonds ben ik moe, ik hark bladeren bijeen
van de notelaar, raap de noten en pruts speelt
twee…
vuur en vlam
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.341 beuken branden
geel oranje
tooien zich met
vuur en vlam
lege handen
beven van m’n
koude lichaam
guur en klam
herfstgloed wil
je mij verwarmen?
neem me even
in je armen!
wie mij in
omhelzing nam
was de zon die
binnenkwam…
Een kind van de herfst
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.263 kleurrijke regenbuien kletterend op de keien
Een kind van de herfst, dat is wat jij bent
Jij zal zwevende blaadjes zijn op de kale Heide…
herfstdraad
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
2.069 ik blader door de bomen
en lees een bos in rust
verblijf ik hier in dromen
of droom ik haar die kust
verkleur ik rood in stilte
de moederschoot ontgroeid…
er wacht mij slechts de kilte
totdat de bloesem bloeit
ik tel het jaar in ringen
en schrijf de boom mijn lief
draai rond in heksenkringen
en wens mijzelf naïef
een holte om te schuilen…
Herfstkoe
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.215 Ik zie haar zware zwarte kop drijven
op de grijswitte nevelzee
ik zie haar grote glanzende ogen
droevig, haast meewarig, naar mij staren.
Ik zie de wollige gerafelde oren
en de nat glanzende zwarte neus
ik zie de flauwe bolling van haar rug
als een donker eiland boven de lage mist.
Ik zie hoe kop en eiland
als door een trage hand bewogen…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 ze kleedt zich in een rode tooi
om zo de herfst weer te behagen,
die haar -verliefd: wat is ze mooi-
de winter in zal dragen.
Dan kleedt de storm
haar gretig uit;
Ze laat het blad slechts
langzaam vallen,
ze koestert nog het bladerbed
om dan grillig
verlaten door de herfst
de witte winter toe te vallen.…
geheugen
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
1.037 in mijn geheugen is het net herfst
waarin takken praten met bladeren
traag in het vergane landschap
dat zijn gezicht laat zien
in beeld van zwart blad
waarin ik verdwijn
in een dode vorm van bestaan
de noodlottige glans van denken…
Puzzelstukjes
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.597 Het riet ritselt en de wind
fluistert door mijn haren, licht
breekt de glas in lood stilte
over roodbruine gewaden.
Schuifelende blaadjes
in een mozaïek van gedachten
middag van overdenkingen
eenzaamheid van dagen.
Verkennen is het sleutelwoord
genieten van de illusie, onzichtbaar
zacht en aardig, levensspiegeling
vrolijke tranen en…
herfstnacht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
780 ik hoor het gieren van de wind
onrustig in oktobernacht
omarm het duister
zwijgend in mijmering
ik buig net zoals jij
we neigen naar elkaar
niets wat ons verbond bedreigt
ik heb je bladeren verwacht…
recyclage
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.244 wie leest mijn dromen nog
na ’t afknakken van de tak
in volle bloesem van vroege herfst
verbannen naar een woordengraf…
Oktobergoud
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.018 De warmte van de zon nog voelbaar
noten, bessen, nieuwe appeloogst
peertjes in kaneel en wijn
zoete geuren van vochtig hout
oogstrelende kleuren...
oktobergoud…
Exodus
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
761 Vluchtende blaadjes
werpen hun ketenen af
eeuwige vrijheid…
Persephone's afreis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
767 Killere dagen
Persephone is geschaakt
alles sterft langzaam.…
leven sloop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
959 Een herfstblad, als een vleugel
is langs me neergestreken
De boom die in de lente nog
Icarus plannen had
toen hij zijn blaadjes plakte
zijn filigrijn vertakte
heeft nu definitief
het vliegen opgegeven
zo streeft de jonge vlerkenmens
met hemelwaarts elan
in flarden lakenzeilen
voorbij conventie's grens
gewichtloos optimisme draagt
zijn…
In de herfst van mijn leven
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.030 Als een blad ga ik op pad.
Voortbewogen door de wind,
op weg naar morgen.
Waar de aarde mij teder ontvang
om te worden verteerd.…