959 resultaten.
In liefdesdrift overvallen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
419 Zoals ooit de zee deed, toen ik een jongen was
liederlijk in de eenvoudige vorm van weidsheid
zo overval je mij met jouw intense liefde
het is de herkenning die projectie veroorzaakt
oude tijden herleven bij de aanblik van jouw naaktheid
we komen in dit dromenveld door daden
samen zijn we nu met de belofte van de natuur
geëmotioneerd in mijn…
Later
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.140 Ik weet bij God niet
Wat ik wil
Zal ik het ooit herkennen
Ik weet bij God niet
Wat te doen
Al is het lang geleden
Ik weet bij God niet
Sta ik stil
Of ben ik aan het rennen?
Ik weet bij God niet
Nu en toen
Of later is mijn heden…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 Jouw blik van herkenning,
Voor altijd verzonken
In de peilloze dieptes
Van het oneindige zwart,
Doet echter niets vergeten,
Want al onze momenten
Liggen tijdloos geborgen,
In het roodst van mijn hart.…
inzicht door uitzicht
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.073 mijn neus draagt nieuwe glazen
omhuld met lichtbruine ringen
verbonden met twee schelpen
door armen van gelijke kleur
kan mijn ziel nu beter ontwaren
daar ik de omgeving scherper zie
zal herkenning ontdoen van het maren
heb de waarheid weer onder de knie
amen
wil ik het uitzicht eigenlijk wel knechten?…
Openbaring
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
728 Is er een tijd, een moment
Dat plots alles anders is
Kan zijn, ontstaan
Dat liefde zich
Openbaart aan mensen
Die ooit elders waren
In het firmament
Die hun tweeling ziel ontmoeten
Herkenning, vertrouwen
Verbaasd en verwonderd zijn
Er is veel mogelijk
En onmogelijk duurt langer
Eeuw na eeuw schijnen wij te zoeken
Rusteloos en verdwaald…
Vlinders.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.930 'k weet niet eens of ik wel weet
of je de glimlach om mijn mond
meent te herkennen en of je mijn ogen
twinkelen ziet in het zonlicht
zou je mij misschien heel even
een teken willen geven van leven
of tenminste van bewondering
zodat ik weet dat jij mij ziet
zoals ik jou al een tijdje zie
want met je ogen en je lach
heb je mijn hart laten…
kind in de man
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 het nog weten, die belangrijke man
hoe wij vroeger knikkerden om de pot
busje-schrap deden en hard wegrenden
om niet gevonden te worden
steppend met luchtbanden om de hoek sjeesden
moedertje en vadertje speelden met een rol
Mariakaakjes
bij slecht weer de tafel naar het raam geschoven
Dinky Toys en blokkendoos de wereld
zou ie zichzelf herkennen…
Wat mij ten diepste
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
644 Wie vindt de klanken, de geuren, de beelden
die oproepen tot dieper verstaan, tot
herkenning en warme herinnering,
tot de hergeboorte van het kind in ons?…
Bijvoeglijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 nog één keer;
net zolang
tot het vertrouwd klinkt
qua herkenning
stukje beleving
een voorspelbaar loopje
karakteristieke eigenschappen
pijlvormig, gedurfd
zelfstandig naamwoord
kerend tot zelfportret
i.h.k.v.…
Roerloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 sta je daar
in een raamloze kamer
naarstig opzoek
naar iets
dat niet te vinden lijkt
koortsachtig schuifelend
ondanks benen van lood
gaan handen op de
tast naar een punt
van herkenning
in een ijl stukje licht
is het silouet van
net zichtbaar
de weg erheen
oogt onmogelijk
als door klimop
omsingeld baan
je je een weg
om te kunnen…
ik ken jou niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 met een blik van herkenning
en nog eens
ik weet het niet zeker
de leeftijd presenteert de rekening
dat maakt mij ook weker
en heb meer oog voor iedere mens
toch was er een ontmoeting,
zo een dichter eigen,
ik verbeeld me dan dat jij het bent
als ik naar de zon wil neigen
ik draai maar een sjekkie
om hopelijk nog verder
in een dagdroom…
Muziek....
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
695 Elk scheepje
aan wal, aan ka
maakt er muziek
Publiek
met goede oren
......geniet
Wind
een vast bespeler
van mast, stagen en tuig
Een lied
kun je er niet
in herkennen
Het zijn
improvisaties
-ter plekke- bedacht
Hard of zacht
hangt af
van gure windkracht
wind voor
of
wind tegen
Soms even
ritme van regen......…
Vroeger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Als vroeger is verdwaald
bijten de herinneringen
als zuur
gemis laat sporen zien
waar herkenning zich verschuilt
tussen de flarden van de tijd
zelfs het geliefde tuintje
verdwijnt
in de kille asem het verlies
de gele trossen van de treurwilg
hangen zwaar
en de laatste bloesems tooien
zich tegen beter weten in
terwijl de herinnering…
een vreemde in mijn ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 mijn ogen twinkelden
en iedereen keek terug
ik stelde vragen niemand
keerde mij de rug
ineens kreeg ik geen antwoord meer
werd alles wazig als in mist
ik vroeg naar onbekende wegen
zag nergens een vertrouwd gezicht
ik was alleen en bang
schreeuwde om herkenning
ze liepen langs me heen
ik gaf alles voor erkenning
ik heb nooit…
Jij zoekt mijn ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Ik zoek naar een herinnering
en herkenning in jouw verhalen.
Jij zoekt mijn ogen en vertelt
ons verhaal van lang geleden.
Ik doe mijn best en vind en vertaal
mijn gevoel van vroeger naar het heden
Mijn vroeger bevat momenten
van geluk als voldongen feit.
Van fragmenten waarop jij het zelfde dacht.
Van mijn lauwe onverschilligheid.…
Paradijslijk trompetgeschal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 twee vlinders
vleugels kleuren
zwart lichtbruin
en witte
streep fladderen
razend snel
met de
hitte wonderwel
een aantal
mensen herkennen
hen in
hun dierbare
overleden persoon
een emotionele
ervaring heel
anders toch
dan zo
gewoon
zo warm
als de
zonnestralen ons
omringen
zoveel eeuwige
liefde zal
Jezus ons
schenken…
VOGELS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.212 zie daar het roodborstje
zo schuchter en solitair
de meeuw het straatdiefje
een duif een brutale schooier scharrelaar
de ekster een krijsende rotzooi schopper
en dan de mussen (waar zijn ze
gebleven) en de koolmezen
die zorgen voor een gezellig leven
een merel zingt z’n lied
en de leeuwerik beklimt
de hemel en wij
wij herkennen en…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 65 stemmen
11.570 Een deur die open zwaait
ogen die elkaar ontmoeten
blikken worden gewisseld
in blijdschap bij het groeten
Wijs in haar weten
fluistert zacht mijn ziel
wat zij al voorzien had
toeval, heel subtiel
Zoveel herkenning
in ons beider leven,
anders van karakter
beiden door vrijheid gedreven
Vriendschap in verbondenheid
totale harmonie
zo…
Verdriet
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
4.605 blijken van verdriet
Rollen zachtjes uit de ogen
Kruipen langzaam in de nek
Verdwijnen op een onzichtbare plek
Iets heeft ze daartoe bewogen
Het echte intense verdriet
Is niet te omschrijven
Totaal ontredderd staan
De wereld als het ware vergaan
En voelen aan den lijve
Huilen in je hart
Er lichamelijk ziek van zijn
Voor niemand te herkennen…
Het tweede gezicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik wist de
donkere kant
van het bestaan
kwam pas
uit de schaduw
van licht vandaan
kreeg in
herkennen het
tweede gezicht
weet door wie
het meeste kwaad
wordt gesticht
onder deze zon
is het eerste
bloed gevloeid
geboeid door
afgunst en macht
is de mens verkracht
in ontkoppeling
van gelijkheid is hij
zijn medemens kwijt…
Luchthaven J.F.Kennedy, New York, 14 juni 2006
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
897 Big business, maar ook
kleine tederheden,
woorden verloren in de drukte,
herkenning en vreugde,
mededogen, ook hier.
Wachten op de weg naar huis,
opnieuw naar huis,
Upekka (1) betrachtend,
wachtend, wachtend.
(1) gelijkmoedigheid.…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
DAT WIL IK GRAAG (Smeekbeden)
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
607 Alleen te kijken
met ogen vol begrip
het goede te zeggen
het slechte te verzwijgen
te begrijpen
ieder misverstand
nooit te zwemmen
in andermans ellende
gebrek te herkennen
en op te heffen
te huilen
ook al ben ik een man
te erkennen,
dat ik falen kan
armoede te dragen
als een vorst
kind te zijn
met de kinderen
leer…
Kwam je tegen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 Kwam je ineens weer tegen
was een lange tijd geleden
het was een blij herkennen.
We liepen als vanouds naar
die oude boom in het park
waar we zovaak hebben gestaan.
Je neemt me in je armen, streelt
mijn haar, jaren glijden weg
het voelt weer zo vertrouwd.…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Zal je me nog wel herkennen
mijn liefde voelen die er
nog steeds is voor jou.
Herinner jij me nog als een roos
die eens in volheid bloeide
maar langzaam zijn kleur verloor.
Als ik sta aan de rand van het
leven en er straks een eind komt
aan mijn aardse bestaan.…
Tot driemaal toe
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Mijn erkenning en herkenning
waarin ik weet te bestaan, is mijn lot.…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 je ooit herkennen.
Je ogen vinden in de nacht,
naar jouw diepte kunnen kleuren,
een stukje hemel kunnen scheuren,
waar ik als, maar op je wacht.
-
Kijk..
Kijk naar mij.
Laat je dromen in me dwalen,
laat ons in, elkaar verhalen.
Laat de hoop,
in ons nu vrij..
-
Zacht,
zo zacht..…
zuurstofarm
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
663 ik ween om het zwijgen
om de nacht die zijn zwarte slagader toont
diep in het lichaam
mij verbindt met het meest nabije
voel ik nog het kloppen
in deze stroom van stoïcijnse duisternis
die elke waarde breekt
zich wijdvertakt langs wanden van tijd
vandaag of morgen zal ik mezelf herkennen
wanneer ik midden in de nacht word wakker gemaakt…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou tegen,
de zee in, die pijnloos is, achter de branding door.
-------------------------------------------…
ZIELSVERHUIZING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.079 Moeders ziel
is verhuisd
voorgoed
Ze is nu
van hemel
niet langer van aarde
Haar huis
'gekuist'
achtergelaten
Ik weet niet
of dat
er nu toe doet
Wij wikkelen
haar huisraad
in oude kranten
Wij pakken dat alles
-met weemoed-
in ribkartonnen dozen
Wij herkennen
'onze maten'
nu oude kinderen
Die zij
toentertijd
uit…