Alle inzendingen over ouderdom

727 resultaten.

Sorteren op:

Vogels voeren

gedicht
2.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 21.228
Toen Oma bijna doodging werd ze vogelklein en vederlicht. Eten kon ze niet meer zien: ze lachte blij met verre ogen en haar grote kunstgebit. Regeltantes schikten alles. Kraaien krasten in ons hoofd en de dood werd weggegeten met kalkoen. Het was december, tenslotte. ------------------------------------ uit: 'Postkantoor'.…

Houden van

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.658
je haren in een permanent de krullers vertellen me de jaren ik moet er telkens weer naar staren liever dan naar het perkament dat kreukelig mijn ogen kwelt vertelt van eeuwen lang terug over “zullen we nog even vlug hier stiekem in het open veld” waar we verdronken in het spel van ‘t glijden op elkanders vel tot tijd ons golvend overspoelde…
oepsie7 januari 2003Lees meer >

De oude man

poëzie
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Hij leeft vijandig tussen het ontluiken Van 't vredig huisgezin; als late sneeuw Zich handhaaft in de schaduw van de struiken. En in hun dromen brengt hij angst en schreeuw. Daar is hij drijfzand voor hun zware voeten, En onweerdreigen boven 't machtloos hoofd. Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten; En zij verderven, want zij zijn…

DE BLIJE DOOS

snelsonnet
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.692
Proficiat, een welgemeend: “Hoezee !” Te oud ? U toont dat dat dus bakerpraat is, u krijgt van ons twee pakken pampers gratis en voor de baby bracht ik óók wat mee: Een babyflesje; heeft uw kindje dorst, dan lijkt een fles ons beter dan de borst.…

VERLOREN GEEST

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Omdat je vreemden niet meer vertrouwt ben ik je middelpunt geworden het enig licht waar je verloren geest zich nog op richt Je maakt de vreemdste dingen mee waar ik aandachtig naar luister en terwijl mijn hart bloedt speel ik jouw schimmemspel dapper met je mee Soms word je wantrouwig en door boosheid beheerst dan probeer ik steeds…

Als liefde blijft

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.958
Haar oogleden zijn verfrommelde gordijnen die haar vensters onttrekken aan zijn beeldende blik Hij beziet de droge sloten die van haar neus naar haar mond lopen en wilde beken vormen als haar tranen willen stromen Op haar bovenlip het donzig bos dat bescherming biedt aan dunne twijgen gegroeid door de tijd en het overmatig roken…

Ode aan Nadien

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Nadien was hij al vooruit vertrokken hobbelde speurend het pad bewakend een toeziend oog dat zuchten slakend doch met genegen in zijn oude sokken ze hadden veel afgezien, misère gehad gans het leven alleen samen geweest dat ontdek je als je even dieper leest in de rimpels die hij zijn dien aanbad Nadien had hij niet meer veel te zeggen…
WOLF17 juli 2004Lees meer >

Boomgedicht

gedicht
3.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 13.768
Zoveel als deze boom heb ik nooit beloofd: mijn schaduw is minder, mijn nutteloze insecten tieren weliger, geen konijnen nestelen aan mijn voet. Wel is mijn schors schor en hees en ik overschreeuw mijzelf dagelijks met kinderen en bladeren. Traag en moeizaam is mijn ringen en even moeizaam wen ik aan het snoeien van handen, de taal die mensen…

Warrige gedachten

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.061
Herinneringen aan een leven Zitten in een warrig hoofd De enkele heldere momenten Worden vluchtig, zacht gedoofd Met een glimlach om de lippen Nagenietend van een liefdevol bestaan Ben je hier, maar toch ook mijlen ver van hier vandaan…
Supershirley19 november 2003Lees meer >

De oude man

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.762
Een oud man in de straat zijn klein verhaal aan de oude vrouw het is niets het klinkt als een ijl treurspel zijn stem is wit zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet tot het staal dun werd Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem boven de lange zwarte jas De oude magere man in zijn zwarte jas gelijkt een zwarte plant Ziet gij dit…

Weerzien

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Weer tesamen na zoveel jaren... en onze mond is stom. Is er dan niets te zeggen - kom laten we eens zien waar we gebleven waren. 't Was in dit Centraal station van Amsterdam, je had me naar de trein gebracht, in onze ogen waren de tranen reeds droog, er kwam geen klacht meer over je lippen, onbewogen leek je daar in die nauwe couloir nu…

Levensgenieter

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.014
Mijn opa had een wandelstok waar hij op leunde als hij liep en ik moest lachen als hij riep verhip, ‘ik lijk net ‘n ouwe sok! De luie stoel waarin opa zat die kon je helemaal verstellen en hij wist altijd te vertellen dat hij hem niet echt nodig had Mijn opa had in zijn levensjas de kreukels van vergane jaren maar zei zelf in verwonderd…

[ De priester is oud ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
De priester is oud, niet meer geschikt voor mensen -- en niet meer voor God.…
Zywa20 september 2023Lees meer >

Ik mag nog een dag

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 456
Mijn middelbare hart is nog niet zwak genoeg, ik word elke morgen tot nu toe wakker. Soms slaap ik uit tot een uur of negen, maar ook dan gaan mijn ogen gewoon open. Mijn lief vertoeft dan nog in dromenland, terwijl ik al uren luister naar de stippen op het plafond, en de krant al drie keer heb gelezen, slaapt zij haar hoofd…
Marije Geerts21 februari 2016Lees meer >

hartenkreet
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.949
Als je er komt, dan zit ze in haar hoekje van de gang, afdeling vier. Nee, ze zit niet met een boekje: Dan had ze nog wat leesplezier. De dagen duren lang; Ze slaapt, ze drinkt, ze eet en zit te turen in die gang. Bijna zeker en gewis kun je (gelukkig) zeggen: Oma weet niet waar ze is. Maar, niet altijd ben je daar zo zeker van, want als…

levensavond

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.646
soms geniet hij nog van kleine momenten van een kleurige paddestoel langs verwaaide paden zijn tere hand gedachteloos in de mijne het verschraalde leven stilaan moe…

Jaloerse herfst

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.509
terwijl mijn klas geduldig lijdt en geur van tienerzweet verspreidt kijk ik weemoedig naar de meid die opstelschrijvend jeugd verslijt terwijl haar borsten heel benauwd steun zoeken aan het harde hout kijkt ze plots op ze zucht en vrouwt waarna ze verder brouwt en klauwt ze zomert in de zotheid van het leven terwijl het wintert in mijn…

VIJFTIG +

snelsonnet
3.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 3.315
Veel zaken blijken aan mijn brein ontsnapt die ik in feite nog zou moeten weten daar ik steeds vaker dingen ben vergeten nu, met het lid, de aandacht wat verslapt. Maar straks zal ik, dat wordt althans beloofd, een stijfkop zijn, met opgeheven hoofd.…

Samen anderhalve eeuw

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.526
Gearmd op het strand Staan beiden, op zes poten Zolang al samen Thuis wacht Huize Avondrood De zon bloost bij het afscheid…

VERKRAMPT FEEST

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.397
verkrampte vingers kerven krassen in de geest opengesperde kaken zouden zingen op het feest doffe ogen blikken een fletse lach stramme benen willen dansen deze ene dag een hele hand verdwijnt in die van mij en voelt jouw leven als ik je aankijk van opzij…

Oud vlees

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 973
De nachten kouder worden in de omslag van het jaargetij De hitte waarover we morden kwam, ging, en is voorbij Met jou bestijg ik steile treden zonder jou had ik die gemeden wij dragen elkaar met ons mee in een cirkel zonder doorsnee Bij het klimmen van de jaren lijkt het lichter van bestaan het lichaam meer een last die ons beweegt…

het leven kwijt

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.930
op m’n vraag hoe het met haar gaat zegt ze bedrukt ‘ik ben mijn leven kwijt, misschien wel verloren’ we lopen samen door de tuin, ze bukt zich, plukt een bloem in haar gelaat verschijnt ‘n lach zij heeft het leven weer betast de geur nog lonkend geroken…

Berenklauw in blauw

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
Haar dagen slijt ze oevers met wallen bruin van d`r gezemel in purper schijn van zonnehemel haar dorre klauwen in gebed De brandewijn is al verdampt toch blijft vergane glorie wenken ze prevelt zonder na te denken geheest accent, bekroond en stram Ze dompelt polsslag in het blauw laat daar haar slinken verder rijpen zonder het helder te…
WOLF3 september 2005Lees meer >

Flat square

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.676
De stank van ochtendpis staat altijd tegen. Incontinentie heet zo fraai haar kwaal. Ik kan de vel geworden kont niet vegen. De zuster doet het als ik koffie haal. Wat vlekken op haar borsten vastgezogen veeg ik vlug weg zij het met harde hand. In geen gebaar toon ik haar mededogen. Verbroken is de ooit zo hechte band. Intussen kijkt mijn…

De zwijger

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Wie ben jij? De stille, de zwijger Wie ben jij? Die ik heb gekend Je mond vertelde me weinig Je spreken ben ik ontwend De stilte kan jij omarmen Met wie jij je leed hebt gedeeld Je gezel is je gedachte Met wie jij je nooit hebt verveeld In je stoel laat ik je achter Niet wetend wat je nu wenst Soms denk ik dat je vermogens Door leeftijd…

MOEDER

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.064
Schuifelend met de handen voor zich uit Glijdt een schaduw door de spiegelruit. Een schimmig spook vol stilte stolt in klamme kilte tegen het behang. Beverig, leunend op een stoel. IJl en licht, zonder gevoel wordt er frêle gekucht. En dan een lange, lange zucht--- Een doodse, stille lach. Haar zachte hondenblik streelt mijn ogen…
ORFO4 mei 2004Lees meer >

Verval

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik ben nog even soepel als altijd, hoop ik, krachtig en onversleten. Maar als ik snel de trap opga zijn dertig jaren zo voorbij, wanneer ik bovensta - kortademig, klamzweterig. Wel ben ik onveranderd gaaf en glad, denk ik, en net zo slank als vroeger. Maar tijd en ondervinding strijk ik niet meer met mijn handen strak als ik in de spiegel…

windkracht

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.232
de man luistert naar krachten van de wind rondom zijn hart waar pijn niet wil verzachten en de grenzen telkens tart van de dood die naar hem grist en de tijd die hij nog heeft en hij sluit de koude buiten zolang het kind in hem nog leeft de wind fluistert gedachten tussen afgevallen blad dat zwijgend ligt te wachten langs het uitgesleten…
Jeroen Swaan25 november 2004Lees meer >

Blauwtje

snelsonnet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.089
Ik wil nog wel graag aan mijn trekken komen Zonder gestuntel en gezichtsverlies Vandaar dat ik altijd Viagra kies Maar ’t is gevaarlijk: ik voel me genomen! “Trek ik dat niet?”, vraag ik vol ongeloof “Ik zie nog goed, maar ben hartstikke doof”…

Het waren de laatste overgebleven helden

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 955
Het waren de laatste overgebleven helden Van een tocht die jaren duurde Waarin zij hun liefde wogen In elkanders armen en wanneer hij ‘s nachts thuis kwam vond zij hem ’s morgens Dichter bij haar dan ooit, dan drukte hij zich tegen haar Borst en hoorde haar hart slaan Zij genoot van elke blik die hij haar schonk En vond het zo leuk om zich…
zeno22 mei 2005Lees meer >