477 resultaten.
Pasen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 Pasen zal nooit meer hetzelfde zijn
Je besloot te gaan
Die 1e Paasdag
Jouw favoriete feestdag
Werd de dag van je overlijden
De dag waarop je over lijden heen mocht zijn
Naar die staat van zijn
Van niet meer hier zijn
Van niet meer lijden
Van pure liefde
In puur licht
Een lichtreis naar de bron
In ons universum…
Altijd al, in de eeuwen ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Ik hield altijd al van jou
in alle eeuwen:
van het begin, het ontstaan van deze aarde,
in het grote universum:
wij samen!
Van de ijstijd, oertijd, prehistorie:
de magie tussen ons was reeds vastgelegd!
In de oudheid, pas, keek ik, jou in de ogen.
In de middeleeuwen hoorde ik jouw hart kloppen,
voor het eerst.…
De laatste bloem
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.313 Met goddelijke krachten,
door dit universum:
het zal de laatste lichtende bloem,
nieuwe zonneschijn,
nieuw licht geven...
om door te dragen,
nieuwe manier van leven te vragen
van mensen: de wensen
van vlinder en bloem,
van Petra.…
PUURHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Het universum is groots en weldadig en blijft een wonder
Dit jolige wicht dankt en looft en elk nieuw uur is bijzonder.
De universiteit van het leven tovert tal van prachtige geschenken
Ik dans en zing uitzinnig want mijn bestaan is nimmer weg te denken.
Bedankt!…
Het rode leven regent
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.622 Onwereldlijke maat die niet
naar niets toegaat als ik, maar komt vanuit het universum,
slingert door Het Al. Rode regen valt uit rode ogen
die wenen om de staat van zijn van lijf en stof.
En niets is een oud verhaal dat met lege handen
rooddoorweekt door de regen nooit meer thuiskomt.…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Wandelend in 't licht
voorwaarts onder zon storm en regen
door 't geteisem van 't universum uitgeschreven
ze mocht niet wenen terwijl men haar uitbeende
al die lange jaren
lang vel over bot
haar aderen naar believen omgeleid
haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester,
haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 gedichten zomaar verdwenen
waar is nog een plek
die veilig, niet lek
die altijd goed en eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 De paardenmolen deinst in crescendo de hoogste sferen in
Gekir van een peuter zo schril gaat dat knap universum recht in.
Gebed en meditatie ter bedanking voor al het wondermooie
Prachtig al de Liefde overal ter wereld; zij kan staal doen plooien.…
dieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 einde van de
voorsprong die het afgelopen
jaar had opgebouwd, sneuvelt
het streven wanneer de goede
voornemens ter ziele gaan
voordat je ze hebt uitgesproken
stille wensen, voortgekomen
uit de diepste gedachten markeren
iedere verlangen aan de grens
van het onhoudbaar product
geheten “ de mensch ”
vlees beenderen en bloed, het
universum…
De banneling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
374 banneling
ik behoud graag
mijn huis
mijn honden
hoewel hij op dit late uur
buiten verkiest
mijn dieren
mijn vrienden
mijn familie
mijn werk
ben ik soms een
banneling
of is dit slechts
gevoel
mijn zijn
zijn—
soms verlaten
en in het geheel
niet zichtbaar
niet voelbaar
niet meer vindbaar
wanneer ik naar het
universum…
DE AFGELEGDE WEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
685 een en al confrontatie
terwijl mijn denken zich voortzette
ging ik verder terug in de tijd
beleefde de eerste levensstuipen
de toekomst diende zich aan
nu zag ik reeds de weg
die begaanbaar voor mij werd gemaakt
aan de hand genomen
keek ik om mij heen
in een stuk herbeleving
was ik een en al oor
en
zo vond ik mijn plaats
in het universum…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 Seizoenen razen in jaren als stof door het universum heen
Dat is ook mijn tempel waar het vandaag de dag stormt
Elke andere ziel een nieuwe zonsopgang alleen
langzaam waar een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter…
Gekleurde wangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 zij grijze luchten
’t weerhoudt haar niet om de zon te voelen
Doorlopend wikkend en wegend
maar zelf vederlicht bewandelt zij haar levenspad om
onbaatzuchtig haar medemens de schouder toe te wenden
Haar ranke handen pakken levenstaken verantwoord en met pure
hartstocht aan
Elke vezel in haar lijf ziet en voelt de kleine wonderen in dit universum…
Apollo's Zonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 tal van aeonen
Nu draait de Hubble
van ESA en NASA,
dertig jaar reeds
om de blauwe planeet
Blikt in de Nevels
van Krab en van Arend,
pilaren ontwarend
en Maghelhaenwolken
Ziet spectaculaire
lijken van sterren
ontwaart zwarte gaten
en zwaartekrachtgolven
Rond draait de Hubble
de randen verkennend
der evolutie
van het Universum…
Hete winter.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
671 Dromen van stranden zonovergoten, palmbomen vriendelijk groetend
Schattig stukje God meeslepend warm het universum dankend.
Bengaals vuur danst een mooie toekomst in
Totaal vervoerd door pure zo schone min.…
De Correcten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Ze kijken naar een machtig luchtruim,
precieser: IN het universum...
Heel veel 'uni' wacht de mens!
'Trek onze perfecte tunieken maar aan.
Het onderscheid gaat onderuit!
Het moet weer richting gelijkvormigheid,
er deugt te weinig in Nederland.'
'Hoho,' roept Kafka.
'Ik ben uw geweten, weet u nog?…
Galaxy leader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
491 Welk wereldbeeld wordt ons hier voorgelogen
Van magna carta geen historia
Maar universum planetaria
Met virtuele werklijkheid voor ogen
Werp toch een nieuwe blik op moeder aarde
Zij is geen starshipmonster zonder waarde!…
Een wereld voorbij
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.184 Ontstaat een nieuwe wereld
Kijkend van dichtbij
Word ik beweging gewaar
Een wereld op z’n kop
Groeiend en groeiend
Om me heen
Verdwijnt mijn eigen wereld
Verleid door fantasieën
Stap ik de nieuwe wereld in
En dans mee met alle pracht
Mijn ogen glinsterend van blijde tranen
Wereld na wereld
Ontvouwt zich naast, onder, boven
Een universum…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 betekenisvol, als ze samen zijn
De berg spuwt rood lava
Verzengende, allesvernietigende hitte
Schreeuwend smeltende ijskappen
De aarde overspoeld
Ze breekt uit haar voegen
Dieren, dupe van de mens
Verschrikte vogels vliegen weg
Geschiedenis verdwijnt
Toekomst, die er nooit zal komen
Het heden, een laatste adem
Een diepe zucht in het universum…
Het aambeeld van het heden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 melancholie verlegt de afstand
in een formule die wij ontrafelen wanneer
we aanmeren aan de nog maan-zijde
gelegen oever waar het gele riet
zich vereerd voelt met de zon die
aan de overzij het licht smeed
op het aambeeld van het heden
Dit alles kent geen gelijke in een wereld
die tragisch gelegen is aan de rand
van een altruïstisch universum…
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Zij wilden ver weg het universum in,
de heldere sterren tegemoet.
Maar na een stuk of tien lichtjaar
vervlogen al hun aardse gedachten:
die eed werd wel erg onwezenlijk
en scheen hen zelfs belachelijk toe.
Begonnen zij al lichtelijk te krommen
en kraakte hen superstrakheid?…
het ellenlange verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 stilte de Allerheiligen in
ontboezemingen overtreft
wel ziet hoort merkt en voelt ze al mijn
historische aanwezigheden, van
klein middel groot en grof, en zelfs
mijn antiquair die ik roemloos
nimmer in een uitgestrekte
mogendheid zal etaleren
ze weent nimmer mee, wanneer
mijn geschreeuw geschrei paniek
angst de vormen van het
universum…
Mysterieuze reiziger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 noch een avatar device
geland in den vreemde
van aardrijks atmosfeer
humanoïde argonaut
uit de comedia purgatoria mysterieuze lotsvaandeldrager
vrouwe fortuna in zonnegloren
van 't universum naaktgeboren
uit ziedende zuchten
der mare tranquillitatis
in 't verre oosten des heelals…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Ik zie de nerven in een
blad, een heel universum, en merk hoe mijn spanning in de bodem zakt.
Ik ben niet langer een losse
snaar in de opkomende wind, maar deel
van het grote, trage ritme van de natuur. Gedragen door
de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer de adem zijn reis had.…
Dwaze bij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 En weer kwam daar
een quasi ei voorbij
gehuld in rode schijn
van poëzy
gelegd in 't dode
bladerengetij
de nachtuil braakt
en draait haar nek opzij
O zon, wie baant de weg
voor jou en mij?
Wie zich bezint
voor hij aanvangt
eer hij of zij
of het begint
aan zijn of haar
desoriënt express
van existentie
moet weten dat…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Eens was er niets
behalve iets
dat alles bevatte:
het Kosmisch Ei.
Met een oerknal
knalden ruimte en tijd
de leegte in:
Ginnungagap.
Sterren ontstonden,
energie, materie,
donker of licht:
Jin en Yang.
Zwarte gaten
vormden wormholen
naar parallelle universa
elders.
De mens,
denkend nietig klompje
sterrenstof in de goldilockzone…
De holocaust. En wij?
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.896 Het universum wacht.
Geef het zijn kleur, zijn vorm.
Doordrenk het met zijn zin.
---------------------------------------------
(1996)…
ADHD is maar relatief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.200 Juffrouw,
u heeft mij
met veel geduld geleerd
dat sinds de oerknal
in ons universum
sterrenstelsels zich
met snelheden
evenredig aan hun afstand
in alle richtingen
naar een ongewis einder spoeden
dat die stelsels
door onderlinge zwaartekracht samengehouden
roterende systemen
van miljarden sterren zijn
die in dit uitdijend heelal…
BIJNA DOODSERVARING (BDE)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.100 Ze zouden denken, dat ik gek was
op de operatietafel stopte mijn hart
geen zuurstof meer in de hersenen
mijn lichaam kwam los
ik zweefde en zag alles duidelijk
ineens was er veel licht en heldere kleuren
een heel groot universum opende zich
opgewonden werd ik door deze ervaring
er was nu bewustzijn buiten mijn lichaam
het was werkelijkheid…