650 resultaten.
Aanhalig vleit langs mijn schreden
gedicht
3.9 met 31 stemmen
17.220 Daar ik niemands gunsten weiger
Vier ik feest bij sluwen, wreden -
Vorsten liefst, vol boze lusten,
Schenders, die de schepping Gods
Vertrappen, met zoveel trots
Of zij de sterren zelfs blusten.…
Draai op pleinen cirkeltjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik drink je woorden
uit de beker van vandaag
we smelten zonnig
want de vorst bedaart
ik winter nog wat
in jouw lente door
jij waait al zwoeler
fluistert zomer in mijn oor
licht is zichtbaar krom omdat
de zin het woord vermomt
spiegelt andere betekenissen
maar lach en laat emoties gissen
want ik wil spelen in je hoofd
niet alleen…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Kleine oorzaken, grote gevolgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 Een beetje vorst en sneeuw en 't gaat verkeerd:
de treinen lopen niet meer als een trein.
De oorzaak lijkt een immer falend brein:
NS en ProRail hebben niets geleerd.
- En met de auto's gaat het weinig beter.
Beschouw nu eens de wegen van ons land.
Daar is het ook een grote puinhoop, want
het staat er stil, achthonderd kilometer.…
Tuinfantasie - 11e tafereel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
433 De reiger heeft gegeten als een vorst,
de merel wist een wormpje te verschalken,
een zwarte kraai die plukt wat aan een korst
en eenden zijn de steiger wit aan ’t kalken.…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Het meisje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 Het meisje
Vaak dwalen haar gedachten af naar hem
Dan staat zij onder schaars lantarenlicht
Deels vrouw al, deels nog een onnozel wicht
Vadertje Tijd schrijft al een requiem
Het is december, er heerst strenge vorst
Zij staat wat eenzaam in een stille straat
Hoort zij nu nog van schapen het geblaat
Gebalk; de ezel die Maria torst?…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit
tot lentezon vorst ontdooit
alleen zijn koude echo wordt gehoord.
Winterreis...…
categorisch metaforisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
223 hemels zwarte mazen
netten van wetten verkaasden
bloemen verwelkomende tenenvazen
van de ene verzadiging door het water gezakt
de andersom gebogen pijl en poging
tot logistieke verering van een zoölogenkentering
als een zendeling der ellendige dingen
deze status van de enkeling misbruikt
vergruisd om de maximaalste woorden
‘moet je eens vorst…
KROONPRINS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
299 Alsof de rode loper
was uitgelegd op
't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen
het rood mooi contrasterend
met het maagdelijk wit van
'n dik pak gevallen sneeuw
Er hing vorst in de lucht
zo voelde ik ook mij in de
B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt
in 'n vorstelijke slaapkamer
met 'n vorstelijk bed & bad
regendouche & vorstelijke…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 Stond jij zojuist schuw
naar buiten te gluren
terwijl de sneeuwstorm in en om jou
alles wat een dag de moeite waard maakt
meteen al in kilte leek te smoren
Met wat nog rest aan uitzicht
groene thee bij de naaste buren
die alles wat teer en gevoelig is
steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen
poëzie
3.3 met 14 stemmen
1.886 Stil, zonder dorpen, weiden, watervallen,
Ontzaglijk niets van kart'lig silhouet,
Drijven onwerklijk, blauw op violet,
Op nevelring vergletscherde Alpenwallen:
Als had de vorst op welvend glas gezet
Een wereldfantazie in ijskristallen,
Staan in één vlak, één glorie over allen,
De toppen, verste en naaste, zonder smet.…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Het grindpad strikt de vorst,
een krakend klittend mozaïek.
Het gras glimt knisperwitte
scherven van gesneden glas.
Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 Ik heb de vlag al bij de deur gezet
en wil de lente welkom heten
maar als ik zo naar buiten kijk
kunnen we het nog wel eventjes vergeten
Ik zie de lente meestal als een vrouw
je weet wel, zo eentje in de overgang
opvliegertjes en koude rillingen
maar dat maakt mij niet bang
Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd
en terug naar winterland…
Een winteravond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
696 Een winteravond waar de dagen
een beetje lengen, wel nog vorst,
maar hier en daar zijn er al tulpen
te zien, en krokussen en hoor je vogels....
Dit arme hart weet plotseling
weer dat er lente komt, dat liederen
gaan klinken uit de huizen waar de
kinderen het nooit verleren blij te zijn.…
OPLUCHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 De apostel brengt zienswijze in zijn stift,
die vertrapten verheft, vorsten laat vallen,
onrecht en zuiverheid nauwkeurig zift.
Maar hoe deze boodschap ons mag bevallen,
verlossend luidt het laatste woord der Schrift:
"Genade van Heer Jezus zij met allen."…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het wit van oude strenge vorsten
uit die jaren van lang gelee.
Oh, wat kan ik daar naar dorsten,
houten schaatsen en een arreslee.
Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
Civilis
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.883 Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten,
En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten,
Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst
(Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst,
Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is:
Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is vergeten een koning
gestorven, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst…
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
Verraderlijk
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
445 koude inval met een
aantrekkende
scherpe oostenwind
goed aangekleed
en toch met
tranende ogen
en een koude neus
fietsen in de sneeuw
een routine uit
vroeger jaren
waarbij je als kind
al tig keer pittig
onderuit bent gegaan
maar met de
soeplesse van de
jeugd zonder fracturen
weer ongedeerd
bent opgestaan
op wegen tussen
vorst…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
456 in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen door
van vorst…
GEVALLEN ZIEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 Omgeven door Hemels genadelicht
wijdt de vorst onder lof en aanbidding
een tempel; in verte en omgeving
zoekt en geniet men zijn wijs onderricht.
De regeerder wil vele malen trouwen,
verzorgt en bewondert afgodsbeelden
van diens duizend, schier onbekende vrouwen.…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is een koning gestorven
en vergeten, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst…
Drukpers der duivels(e)verzen
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
245 Ik kan hier met 1001 varianten
op het multipliceren van hooguit unieke
door 'n monnik gekopieerde folianten
van kennis en onderzoek naar olifanten
tot vondel en bredero's klucht
van de koe
en kostbare zeeroutekaarten en hoe
een vorst van macchiavelli kon leren
hoe hij zijn land en zijn volk moest regeren
bestemd voor bevoorrechte getalenteerden…
KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
107 Maar de vorst van het kwade licht zijn hielen
om boze bedoelingen te stouwen,
steeds laten gaan op ontembare wielen.…