5635 resultaten.
Aftocht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 Voor een regenboog
blazen donkere wolken
kleurloos de aftocht…
Een regenboog verder
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
682 ik was in de wolken
maar meedogenloos brandde
de zon op mijn nalatenschap
tekende verstrooiing
in een buiige lucht maar
het feest was een regenboog verder
schreef donker betrokken
over wereld en waarden op
een zichzelf vernietigende aarde
het weer zat mij tegen
de zon won een heldere hemel
mijn testament heeft niemand gekend…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.708 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
Hoog opgestoken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 zag je gezicht
in de wolken
het haar lichtgekruld
later ineens
hoog opgestoken
oren vrij in de wind
je mond
lachte plezier
in heimelijk vervagen
je lichaam verwaaide
in sluiers zwart wit
doorzichtig belicht
door de zon
die met liefelijke warmte
je gezicht langzaam wist…
Maanwandeling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Ik hing aan je lippen
met je prachtige verhalen
over sterrenhemel en planeten
met gesloten ogen
uren aan jouw zijde gezeten
maar toen mijn ogen open gingen
zag jij mij geheel niet staan
en ik zei met een hemelse stem
“ach vent, loop naar de maan”…
Verpopt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Zo bang is zij
dat ze verstikt
verkeerd zal gokken
in een ogenblik
totaal verstijfd
voor pijn behoed
raak me niet aan
het gaat net goed
het zijn slechts wolken
om haar heen
zo transparant
niets staat alleen
de opening
is overal
een stap en dan
een vrije val.…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Heb wel naar de wolken gestaard
het laatste uur,
waarneembaar als een lichtflits
gaat het warme licht naar zolder,
herinneringen maken dat windstoten,
bij momenten het kaarslicht doven
het is vrijwel bar koud hierboven,
als duizend goudene sterren
fluist'ren ze een wondermooie droom.…
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
Nog nat van tranen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 hij schiep
een handvol wolken
in de lucht
gevat door wind
ontplooiden zij in wit
onderkanten zwart gevlakt
met schaduwen
nog nat van tranen
raakten zij het droge land
ik ben geen regenmaker
zei de zon maar warm slechts
lucht tot aan het koud plafond…
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 dat ik fantasie ontmoet in wolken
feitelijk vergeet dat het wolken zijn
ligt het aan mijn brein en de volle wijn
welke overdag de lucht bevolken?…
Woordeloze woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 De wolken vormen kastelen in de lucht.
Duiven vliegen over het plein.
Rondom fonteinen komen mensen samen.
Lachende en pratende mensen zie ik, en herken jou.
Onberedeneerbare liefde.
Met jou weet ik me gelukkig.
Bij iedere film zie ik jou gezicht.
Mijn hart is op hol.
Je kwam zomaar in mijn leven.…
Ingehouden woede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Voor de wolkenbreuk
dansen de meeuwen sierlijk
dan barst de lading.…
REGENNACHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
982 Al is er maan-vermoeden,
De lucht is leeg,
Des hemels baan bevloeden
Veel wolken veeg.
De droppen komen zijgen
In zachte val,
De blaân der bomen nijgen
In regenhal.
't Is alles mat en eenzaam,
In vree gesust,
En alles wat gemeenzaam
Met licht is, rust.…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.048 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
HEMELVAART
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 Als klein meisje lag ik in het hoge gras
tussen de boterbloemen
Ik wist hoe mooi de wereld was
en hoorde bijtjes zoemen
Ik zag de wilde wolken gaan
met wollige witte randen
een hemelsblauwe achtergrond
deed mijn fantasie ontbranden
De hemelvaart, was mij verteld:
Je kon op wolken reizen
ieder mens, zo was gesteld
zou op een wolk de…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 andere handen vangen
je fluit een lied de tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken…
Spiraalde zwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 we wolkten
op de wind in
vederlichte lagen
nog voerde wit
wollig gekruld
de boventoon
maar de thermiek
spiraalde zwart
de onschuld binnen
het buien
kon beginnen met
een eerste bliksemflits
maar in ontlading
verregende het zwart
de wind nam langzaam af
wij wolkten
weer geboortewit na
de laatste donderklap…
Feldberg
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 het zijn de wolken
die schaduwen werpen
op de berg die ik
beklommen heb
die me de heelheid
van licht en schaduw
leven
heeft leren omvatten
een gevoel van geborgenheid
waarbij liefde zich
in mij openbaart zonder maar
één innerlijke versluiering
een droomwereld waar ik
op verslingerd raak…
De camping in het zuiden.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.152 schieten langs het caravanraam
buiten lopen twee doorweekte kinderen hand in hand
een stevige donderbui ontlaadt zich boven het land beneden
stortregen, rukwinden en donderslagen laten ons trillen en rillen
terwijl kinderen buiten vreugdevol in de regen springen en gillen
na tien minuten donderend geweld is het ergste leed geleden
druppelen wolken…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
Wolkenformaties stomen op over
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.926 Wolkenformaties stomen op over
De Fantastische Oceaan de wind
Zit erachter
Hij is tegen saaiheid
Wolken kennen geen afgunst
En zijn niet verwaand.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 sierlijk
laveert zij
als op wolken gedreven
tussen donkere diepten en hemelse hoogten
de tijd trotserend
deint zij op golven
haar ritme van leven
haar eigen weg volgend…
Wolkte jou dichterbij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
670 zag de hand
van de wind
in je haren
het zand aan
je voeten de zee
herfstig grijs
maar je ademde
mijn geuren de zon
wolkte jou dichterbij…
Jij danste spontaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 heb de
rode loper gelegd
jij danste spontaan
de wolken in je haar
tot flarden uiteen de zon
greep haar kansen meteen
om het decor te verlichten
ons gevoel weer te witten
in het zwart van bestaan
ja zonder regels zijn wij
gegaan in het besef dat onze
liefde altijd voor alles zal gaan…
Na regen komt . . .
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Schuchter oranje
straalt de zon fel in het oog
voor een schoon schouwspel
terwijl donkere wolken
met gedonder wegdrijven.…
In diepste donkerblauw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
675 mag ik dalen
in jou verdwalen
voordat de laatste
kus ons slapen sust
we vlogen samen
jij vitaal in
diepste donkerblauw
zo wolkenvrij
je ging hoger
dan je veren
konden dragen
ik relativeerde
kwam je halen
in dalen verloor
ik ook de enig
laatste wilde veer…
Optimistisch.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
453 Een donkere wolk
trekt voorbij en men ziet het
al weer zonnig in.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Wolken komen en gaan,
vormen wolkenluchten,
die nooit eerder bestonden,
of ooit zullen bestaan.
Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk,
Te drijven tussen woeste vlammenzeeën;
Zij groeien aan het ochtendfirmament.
Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom,
Hij staat hoog op in het heet licht te kijken,
Iedere gedachte is een blad.…
Echo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Jouw lichaampje
spiegelt wolken,
weerkaatst licht,
beweegt volop in voedend water,
eerste teken van leven.
Klein kindje....…