12330 resultaten.
Levenloos geboren
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.124 Je blijft misschien vragen naar het waarom
terwijl je weet dat er geen antwoord is
alleen dat groot en diep verdriet
en het onbeschrijfelijk gemis.
Het wiegje blijft altijd onbeslapen
en oogjes voor altijd gesloten
voor jullie geen uitgestrekte handjes
maar in stilte veel tranen vergoten.…
Het vijfde seizoen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.240 zonder verbeelding
raak je de winter
een handbreedte
van mij af
er rust geen tuin
meer onder je
woorden
of de enkele bloem
die ik van je lippen pluk
wendt zich af
van het geluid
wanneer ik het veld
meet, dat doodstil
de vlokken telt
in onrustige dagen
van verweer
ik vind nog slechts
het zwijgen, rouw
tot bloedens…
(naamloos)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.425 zij sluit de ogen
hoopt hem te zien
een rendez-vous
in morfeus armen
waaruit zij weerom
alleen ontwaakt…
Genadeslag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.704 ondanks mijn leeftijd
begreep ik dat je
moest gaan
zie nog je tranen
vallen op koffers
ooit gevuld
met geluk
de deur die
dichtsloeg met
een klap die ik
nooit meer
te bovenkwam…
LIED
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.746 Ik ging door 't lachend bloemenveld,
Veel kille dauw hing aan de knoppen,
Maar helder scheen de morgenzon
En dra verdwenen alle droppen.
Ik had een lief - bij mijn vertrek
Zag ik veel tranen in haar ogen;
Die wangen, bitter nat geschreid,
Hoe spoedig kunnen zij weer drogen!…
GANG
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.373 Smarten tasten zijn gang.
het vlak is blind
en ogen branden dieper dan het doel
o, grenzen, horizonten en vervloeien.
terzijde zal de wereld branden:
een scheve bloem in wapperende mond der ruimte
maar toen de luiken gleden voor zijn ogen,
draaide de wereld zich een kwartslag om.…
vaarwel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.741 zoals het verdriet in dit huis
Het huis met de tranen
Dit is niet mijn thuis.
We gaan weg samen,
Hand in hand, traan om traan.
Weggegaan zoals we kwamen
Om een nieuw leven aan te gaan.…
Handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.407 Wie mijn vaders handen ziet
biddend voor het avondmaal
levensringen op kootjes
vermoedt een verhaal
dat zelfs de bijbel niet biedt
Hij placht hem te vragen,
na het amen. uw handen
hebben geleden, niet waar?
Vader bekijkt zijn vingers
En zal het zwijgend beamen…
op zoek naar jou
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
2.033 je zit zo diep in mij
zó.... diep
ik wist niet dat de ruimte in mij
zo groot was
ik hoor je stem echoën
in het heelal
dat in mij geen grenzen kent
ik zoek je, weet niet waar je bent
ja, je naam
"hier rust ....."
maar hier vind ik je niet
een onzichtbaar schilderij
spiegelt jou in mijn hart
ik geef de bloemen water, liefde
was jij…
Te Scheveningen
poëzie
2.6 met 13 stemmen
2.143 Ik slenterde 't strand op en neder,
Zo druk werd in eens 't om me heen,
'k Begreep niet, wat plotseling die vrouwen
En knapen toch bracht op de been.
Ik tuurde en zag eindlijk de pink ook,
Zij wiegde op de deining der zee.
De manschap kon 'k ras onderscheiden,
Ze maakten het anker al reê.
Doch voor het nog uit werd geworpen,…
Oorlog 1943
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.149 Oud en breekbaar
tussen twee soldaten
in grijs, komt ze
verschrikt naar buiten
wij kinderen
van amper acht
zitten op de stoeprand
en kijken toe
hoe door de
geopende voordeur
zij bleek en verward,
grijze gepermanente
krulletjes over
haar gezicht waaiend,
haar zwarte
handtas vastgeklemd
door de soldaten
vastberaden naar de
wachtende…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 Verbijsterd laat je ons achter;
zo jong was je nog, zo krachtig,
zo boordevol energie en plannen,
maar de tijd staat stil
en wij begrijpen het niet;
kunnen zelfs niet meer denken.
Er is enkel de leegte, het duister,
het staren in de verte.
Wie spreekt over zin en betekenis,
wie voelt wat niet kan gevoeld worden?
De aarde draait door
en mensen…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in
het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al…
Die dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.485 Zijn telefoon steeds in gesprek
en op de werkplek
is hij niet aangekomen.
Een vriend had nog gebeld,
gisteren, maar hij: Nu niet,
het gaat niet goed met mij.
Politie kwam aan onze deur,
twee mannen, angstiger dan wij.
Wij wisten.
Rij voorzichtig, zeiden ze,
‘t is ver en u
emotioneel.
Het weer was mooi,
hij lag al klaar…
De pijn door jou
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.581 De pijn wordt met de minuut erger
Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen
Mijn hart verkleumd
Mijn lichaam verminkt
Een litteken op mijn ziel voor de rest van mijn leven
Niet weten wat te doen
Vergeten wat liefhebben is
Ik heb me laten nemen zoals ik deed wie ik was
Maar niemand ziet de lege, eenzame echte ik
Mijn gedachte enkel bij jou…
Hier is mijn hart
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.379 Gaf ik jou mijn hart niet?
Een bloederig stuk vlees dat,
als een Japanse visser
in Russisch water,
ten dode was opgeschreven.
'Help mij',
was in mijn ogen te lezen.
Maar dat leek niet te lukken.
'Neem mijn hart',
hoorde je me smeken.
Maar je brak het slechts in stukken.…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 toen jij en ik
tussen wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden…
Vechten
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.422 Vechten om een doel. Vechten om een wil.
Elke dag vechten. Elke dag zo stil.
Alsof het niet lukt, lukt wat ik doe.
Ik voel me zo verschrikkelijk moe.
Vluchten voor de mensen.
Vluchten voor mezelf.
Dat wil ik nooit wensen.
Hoe is het om echt te leven?
Jezelf te zijn en te zien?
Langzaam breekt het af.
Zo pijnlijk, bovendien.
Zal ik ooit…
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 ik treed uit je ogen
en ga wat dichter
naar de verte
elke stap opent
de einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve…
Treurig water
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.724 Rivieren stromen
Zoute rivieren
waaruit tranen komen
En al het verdriet
en de pijn
voeren zachtjes met ze mee
naar het diepst van de zee
De stille smart
-als een vloek, een last, een kater,
de smaak van puur azijn-
die langzaam in de zee verging
Maar soms,
in het stille zoute water
proef ik de pijn
van een bittere herinnering…
Hoe ik me voel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.267 Ik voel me verlaten
Ik weet niet hoe dat komt
Ik dacht na en dronk water
Ik weet niet precies waar ik stond
Ik wist ineens wat ik voor je voelde
Het is over ik vond je in een klap niet meer aardig
Het is net alsof je me leven verknalde
Ik was bang om je kwijt te raken
Mijn hart zei laat haar gaan
Maar diep van binnen zal ik van je blijven…
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Geborene in de morgen,
Gestorvene in de nacht,
Uw dood slechts heeft ons zorgen,
Uw leven heil gebracht.
Ach, slechts een viertal jaren
Waart gij in ons bezit;
Zo wij gelukkig waren,
Lief kind, gij maakte ons dit.
Slechts tweemaal, beste jongen,
Hebt ge in uw kort bestaan
Tot schreien mij gedwongen,
Liet ik om u een traan.
Als d’ eerste…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Brokkelend strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf…
Gemist vaderschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.156 Ik voel mij toch zo ongelukkig
ook al lijk ik misschien een hele piet
met veel vrienden en vriendinnen
alleen mijn vader waardeert mij niet
Ik krijg van velen complimenten
toch doet mijn gevoel zo zeer
want ondanks mijn studie en mijn werk
kijkt mijn vader op mij neer
Ondanks dat mijn vader arm is
en zwaar invalide, maar dan van geest…
Vreemdgaan
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.033 Geluid leidt door mijn oren
Je woorden verstoren
Alles dat wat eens was
Verdoven als dodelijk gas
Alles wat ik ooit had gedacht
Dat wat ik ooit verwacht
Smelt weg in mijn geest
Niets is meer zoals het is geweest…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 In hun barkassen en feloeken glijden
ze aan mijn oog voorbij. De horizon
kleurt karmijn en rimpelt nauwelijks na.
'Oh nee, rietmaaiers, daar toch niet!
Om godswil niet mijn laatste nachtegaal
het zwijgen opgelegd.'
Feloeken en barkassen glijden ginds
tegen de horizon voorbij, ver van
mijn oog en hand. De Eufraat kleur bloedrood.
(Basra…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 In een droom
zie ik de blik
in je ogen
flonkering
en diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel…
Lege stoel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.317 Machteloos zie ik toe
hoe jij je te pletter drinkt.
Eén woord is genoeg
ik weet hoe de fles klinkt.
Je vlucht
maakt me ongerust.
Dooréén geklutste brij
van gevoelens in mij.
De meester neemt een lege stoel
en plaatst elk gevoel.
Nu ervaar ik, wat jij koos
maakt mij ontzettend boos.
Voor het eerst
beleef ik
hoeveel ik om je…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 Wanneer woorden ontbreken
en zinnen niet ontstaan
dan kan ik alleen maar
mijn arm om je schouders slaan
de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken…
doorgaan en vecht !!
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.044 telkens ik denk 't gaat niet meer schijnt er een lichtstraal
keer op keer
die kracht en moed geven om verder te leven
er is niets dat moeilijker is dan die dingen te wensen
en te aanvaarden zoals ze zijn
wij vragen allemaal waarom ??
het antwoord is verstilt daar er geen antwoord is
een enkel woord een klein gebaar houd je op je benen
je…