6706 resultaten.
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Nu ik mij bevind in de kern van je doolhof
en jij in het verborgen licht op mij wacht
is dit gevoel als de laatst vallende druppel
in leegte van een ongevuld bourgogne glas.…
Hypocriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
769 zeggen hoe het niet meer moet
met je grote mooie hoed
dansen in het hoge riet
meneer de vuile hypocriet
want je woorden snijden
laten mensen lijden
je mes staat weer op scherp
in dit gevoelig onderwerp
je laat je eigen wereld draaien
door roddels rond te zaaien
maar je oogst kan wel mislukken
en dan kan je rotte appels plukken
gelukkig…
Zonder liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Zonder liefde blijft mij nog slechts
het doel om vanaf nu te plukken van
al dat schone, dat overeenkomend
met mijn dromen bij mij het aroma
opwekt met voor mij dat fijne gevoel.…
Bloeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Steeds meer en groeiend gevoel ook de
gesprekken en het samenzijn ons raakte
meer dan gedacht één konden zijn dan
durven dromen de dag de liefde bloeide.…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past
Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent
Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten met een fijn gevoel…
wie durft
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
540 Als je gedachten blijven dolen
in onpeilbare, diepe holen
vergeefs zoekend naar een doel,
vergeefs zoekend naar gevoel,
wie ben je dan nog?
Wie durft?
Wie was je toen je kenbaar maakte,
als alles jou onherkenbaar raakte,
wat je laatste wens zou zijn,
je te behoeden tegen deze pijn.
Wie ben je dan nog?
Wie durft?…
schepping of noodlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Altijd en overal is er begin en end
Al willen wij dat nog wel ontkennen
Het is het gevoel dat het niet went
Ook ons eigen eind te erkennen
Maar weten we niet van het begin
En kunnen het eind niet bepalen
Dan zijn we stuurloos tussenin
En kan het resultaat slechts falen
Dan zijn we schepen in een storm
Willoos, zonder veilige haven
Op koers…
Je memo's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 De onvoorspelbare aarde lonkt
dit gevoel van mysterie knaagt
jouw nieuwsgierigheid valt te delen.
Te delen nu je oog en blik in en uit
het moederwerk en jouw leven
alle regenboogkleuren op tijd trakteert.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 En toch gaan we door
vormen nieuwe doelen
nieuwe verhalen
Wat was aan gedachten mag
langzaamaan vervagen
Ja zo gaan de doorsnee dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf…
Liefde zoeken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
563 Sommige mensen zitten met het gevoel,
dat ze veel te lang hebben gedaan,
wat anderen van hen verwachtten.
Sommigen hebben spijt
over een jeugd
die niet zoveel voorstelde
en willen iets inhalen.
Misschien is er een plots verlangen
om te leven,
op een moment dat een vader sterft.…
Jij alleen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
659 gehoord
ik zeg ze immers elke morgen
als ik jouw lippen tot ontwaken kus
ik hou van jou
en enkel jij
kan inhoud geven aan die zin
want zonder jou blijven de letters
klankloos leeg in mij
ik hou van jou
jij alleen opent mijn hart
om wat ontbrak compleet te maken
in de stilte van mijn ziel
ik hou van jou
voorbij het diepst gevoel…
De gouden balans
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 ik heb mijn huid
verschilferd in aanraking
met de maatschappij
soms is eelt
een passende remedie
tegen drukkende cohesie
vooral op je ziel wordt
vaak een beroep gedaan
ik moet dat soms laten gaan
nu ik met tweede huid
herboren ben de gevoeligheden
van mezelf eindelijk ken
vraagt het geen bewapening
wel een anders omgaan
met emotionele…
Droombeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Een plek ver weg van huis
Ik weet niet waar ik ben
Maar ik heb een raar gevoel
Dat ik dit toch herken
Een plek ver weg van huis
Ik zie meer dan duizend kleuren
Hoor de vreemdste geluiden
En ruik hier heel veel geuren
Een plek ver weg van huis
Ik voel me langzaam verdwijnen
Overal om me heen zie ik
Een helder licht verschijnen
Ik sla…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast aan de aarde
ook al voelt het als mul zand
en adem terug naar eigenwaarde
totdat je gevoel…
ALS DICHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 als dichter
probeer ik dat te zeggen
dat niet alleen maar
met kale kille woorden
valt uit te leggen
daarom probeer ik
woorden te plooien
doelgericht rondom
een te vertellen boodschap te strooien
van die hele warme
tedere gevoelige mooie
die beelden doen verschijnen
die de alledaagsheid
moeten doen verdwijnen
daarvoor dient een gedicht…
Selfie in Venetië
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 heilige van steen
heeft zijn nek gebroken
omarmd door een jongen
Zijn hoofd ligt in het midden
van het plein, tussen de linten
rood-wit zoals de ambulance
voor de baldadige toerist
die goed voor de dag wilde komen
met een unieke achtergrond
zonder benul van kunst
of oog voor het vakmanschap
van Bernardo Falconi
laat staan enig gevoel…
Soms verslindt het ons ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
418 Keuzes zonder
maat of duur
men verdrinkt
erin, het zingt
ons toe in elk vuur,
het verslindt
zich in een explosie
gevoel soms
tijdelijkheid,
blijkt de eruptie
slechts een
krater, om daarin
te verdrinken, lijkt
de weg van eindigheid
maar smeekt weer voor
de beleefde associatie
in een nieuwe stap
de brede delta van
gestreden…
elk van jouw jaardagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 al jouw jaardagen
zijn een geschenk
voor ieder van ons
die ooit of eens
het genoegen beleven
jou in het leven te hebben
al jouw jaardagen
brengen blijdschap
in de herinnering
van een stralende lach
jouw liefde ook
voor alles in het leven
al jouw jaardagen
doen ons denken
aan jouw gevoeligheid
de dienstbaarheid ook
die jij als een…
“Blijf thuis”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 maar het lukt
me eindelijk, zonder bemoeienis
gaat alles buiten me om
door, het licht, de wolken
geuren, planten en dieren
ik weet ongeveer wat er zal
Afwachten volstaat, wachten
op wat terugkomt, als herinneringen
die zich herhalen, de geluiden
elke dag opnieuw, thuis
in mijn gedachten weten
wat we met zijn allen missen
het gevoel…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
401 Noem ze wit of zwart
de wolken mooie woorden
en verzwijgingen
waarin ik gemakshalve blijf
staan terwijl een stap
dichterbij eenvoudig is
Ik hoef niet veel
misschien wel niets
van jou te weten
om kleur te durven
bekennen: bruin
mijn gedachten, bont
mijn gevoel, zonder roze
schaamte – mijn allerhoogste
en mooiste, eerlijke…
Viool
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
624 Meisje met de frivole viool
gevoelige snaren stemmen late avond
muzikaal als in echte waarheden geboren
heldere gedachten gaan mee in de droom
fragiele bloemen op de warme aarde
ze dwaalt langs aangespoelde droefheid
wij zijn onze stemmingen
lichtgevende sterrenstelsels
diepe dromen in de oude stad
dit land wil een lied vol romantiek…
Vriendschap naar liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 Wat een vreemd gevoel is dat,
of is dat juist fijn?
Ik heb vaak gedroomd over jou en mij.
hoe het in de toekomst zou zijn.
Is het nog steeds ‘wij’,
of doen we elkaar alleen maar pijn?
Gaan we ooit dansen in het maanlicht
als hij helder schijnt tijdens Kerstavond?…
Vol fragmentatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 juist daar
waar niet weten
geen kwestie is
van vergeten
maar een gebrek
aan verbondenheid
er is geen
uitgewogen pakket
dat als wijzer de
maatschappelijke
blauwdruk kan volgen
of duidelijk zal uitlijnen
wij leveren
geen fijnheid
van zinnen maar
abstraheren alle
emoties van het
bestaan om ons heen
zelfs ervaren
wordt een gevoel…
Vlucht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
446 je bent zoveel meer
dan je eigenwaarde
je verschijnt nog iedere keer
of steeds vaker
als kwetsbare veer
overal en nergens op aarde
je leeft op een tak
die aldoor breekt
en je glijdt met gevoel
te vaak in een wak
terwijl jij zelf voor ieder
zo boven alles uitsteekt
je lippen spellen die woorden
die mij ten diepste raken
niet zomaar…
Jouw shining
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zie hoe
spelende vingers
jouw creatief
gevoel leven
geven door er
van blijdschap
af en toe lucht
tussen te blazen
in je ogen
donkeren
lichtjes hun pret
om het slagen
van wat jij
in vorm en
kleur hebt
neergezet
langzaam
komt iedereen
in de ban van
jouw shining
die straalt
van geluk de
creatie kan
niet meer stuk…
Lelietje-van-dalen
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
609 Hun geur bedwelmt mijn gevoel,
als water zo zacht en zo koel.
Lelietje-van-dalen de taal van romantiek,
wanneer je kijkt naar is het zachte muziek.
Een fluistering, een streling voor heel even,
maar ook voor het echte ware leven.…
Liefde...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Geeft ons een warm gevoel
van binnen.
Je weet niet
waar het hem in zit.
Is het haar geur?
Misschien ook wel een beetje.
’t Is enkel maar een bloem.
Haar schoonheid verwelkt.
Dat geeft verdriet,
maar meer ook niet.
Liefde is zoveel meer.
Echte liefde, meestal maar
die ene keer.…
Stille wensen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 jij wist het spel
zo te delen dat
ieder daar een
goed gevoel bij had
ze speelden
met een lach
van binnen uit
wat door kenners
werd getypeerd
als winst voor de
schavuit hun ogen
spiegelden plezier
zeker als de winst
al op voorhand al
bijna te incasseren
was omdat zij het
geluk al bij de staart
te pakken hadden
maar die liet…
Veerkracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Zeer verleidelijk trekt zij mannen aan
Terwijl Poetin wil dat iedereen angst heeft
Is 't tegendeel het geval voor wie het langst leeft
Niet ten onder gaat, maar danst en blijft staan
Een mooie, jonge dame geeft gehoor
Verleidt de camera en gaat ervoor
Snelsonnet n.a.v. een gevoelige plaat van fotojournalist Eddy van Wessel in Dagblad TROUW…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij leek
te staren
om buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er…