35386 resultaten.
hart
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.144 Het oudere hart
rammelt onder de avondzon
als een boemeltje
naar het eindstation
Het stervende hart
wordt nog even opgelapt
voordat het stilvalt
en het leven uitstapt…
Inzicht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.138 Een schijnsel van licht
doorkruist mijn donker geweten
ik voel pijn
en toch ook verlichting
het tintelt
door al mijn aderen heen
vergiffenis is mogelijk
maar de makkelijkste weg
kies ik niet graag
ik wil vechten
voor elk stukje eigen geluk
en de blijdschap zal groot zijn
wanneer ik iets geven kan
vanuit de zwarte hel
waarin ik leefde…
van dorstigdroge monden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.632 dromen op de
maandagmiddagzit
het weekend is al uitgeblikt
de etiketten tonen de bullshit
van dorstigdroge monden
ik heb de blikjes weggegooid
geplet omdat de ogen
de verhalen niet konden geloven
slinks en sluw het paaien, woorden
klinken ruw en zonder mededogen
er is geen wijsheid in de man
als de kan naast glazen giet
alleen een eindeloos…
het gram dat ik ooit nam
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.224 ik heb gegeven
tot de onzen
minder wogen
dan het gram
dat ik ooit nam
het was gedogen
te mogen lopen
op de lijnen die jij
in gedachten had
ik balanceerde wat
nee nu geen hand
ik breek de blikken
in je ogen want
je woorden zeggen koud
ik heb je nooit gemogen
geen samenspel
jij redt je wel uit onze
vroege eenzaamheid
er was iets…
je woont in mijn lach
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.015 ik heb gewikt
jij jezelf gewogen
er is nooit gelogen
we hebben de wereld
geschikt naar ons hand
het is paradijs in
een hemels vertoeven
als verlangen in woord
en in tedere daad de
realilteit zal overtroeven
jij woont in mijn lach
ik in je dromen en ooit
zal ons paddestoelhuis
uit het bos tot ons komen
dan zijn we eindelijk thuis…
je lach nam mijn gschenken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.066 ik zag je als
een koningin
op het voetstuk dat
mijn liefde bouwde
je lach nam
mijn geschenken aan
je lichaam liet mij
verder gaan dan ooit
je zwaaide en keek om
zag oude volgelingen
draaide toen een slag
bleef liever die je was
het kind in je
is terug gekropen
ze kreeg de kansen niet
in onze zon te leren lopen…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
een droom zonder gelijken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
948 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
die reiken naar mijn geest
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.929 maar alles lijkt vergeefs
jou voel ik in me groeien
onwaakt word ik een beest
sluimerend voel ik tentakels
die reiken naar mijn geest
jij opent de gebieden waar
ik nog nimmer ben geweest
door jou voel ik de muren
die ik zelf heb gebouwd
jij doet me beseffen dat
ik weer van iemand houd
maak me maar wakker
laat me de zon weer zien
leven…
Geef me een tuin!
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
3.741 Geef me een tuin, waarin
poliepentrossen hun zaden zwellen,
en woekeren over benige pergola's.
Bemest met levensleed wordt driemaaldaags
het onkruit uitgebuit.
Het is niet bloeien maar bloeden
zei mijn moeder,
maar nu bloeit ze
en bloedt niet meer.
Met mijn hark hark ik
de blaren bij elkaar
die op elke beknelde gedachte groeien
en…
verslaafd
netgedicht
3.8 met 210 stemmen
17.984 Een zware storm woedt in mijn hoofd
Mijn ziel wordt rondgesmeten
Een bliksemstraal heeft mij verdoofd
Mijn zicht wordt aangevreten
Mijn denkvermogen mindert snel
Ik snuif nog wat benzine
Het aardse leven in de hel
Verslaafd aan cocaine…
Herfst
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
1.613 De herfst komt immers alle jaren weer,
Maar in ons leven komt hij maar één keer.…
Vanzelfsprekend
netgedicht
3.4 met 166 stemmen
24.191 Zonder enige angst
stak ik de rivier over
liep ik op water
duurden de nachten het langst
Danste ik door de dagen
holde ik door de hemel
beklom ik de hoogste toppen
nooit waren er vragen
Vanzelfsprekend vertrouwen
aan de jongsten voorbehouden
voor mensen nodig om te bouwen
Dit gedicht verhaalt zich
>>>>>>>>>>>>>>>vertaalt…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
En de hemel glimlacht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
910 de late dag ontmoet
het schemer in een
stilzwijgende omarming
licht neemt afscheid
met een steelse blik
vredig waakt de avond
bij een vervaagde grens
van opgeloste kleuren
in beelden van graniet
en de hemel glimlacht
met duizend lucide ogen
hoe moest ik weten dat
donker zó licht kon zijn…
Een enkel dissonant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
909 heb de hoofdletters
al neergelegd
gekleurd met leven
en ervaring
in klein schrift
komen de zinnen nog
geschift door nemen
geven en beleving
de uitroeptekens
heb ik uitvergroot als
kenteringen in tijd
emotievol in felle strijd
toch rijmen vaak
de meeste strofen
een enkel dissonant blijft
altijd beterschap beloven…
geen zin meer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.672 ik heb geen zin meer in het leven.
geen zin in al het gezeur.
zin om van de wereld te zijn.
zin om dagen in bed te liggen en te huilen...…
Oostgracht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 alle leven zich verzwijgt, maar
alles leeft,
alles bruist,
in elk vlekje huist het onbesuisde
leven, de natuur. die
mijn bevroeden overstijgt
beeld van stilte,
geest van leven,
onverzoend, tot een late zwarte stip
zich losmaakt uit een verre
uithoek van mijn blik
schijnbaar doelloos
zoekt een kleine zwarte meerkoet
tussen plompenblad…
een soort schipbreuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
630 voortdurend voelen wij ons
door het leven tekortgedaan
d.w.z. het gaat veel te snel
zoals de dood ook dikwijls
ongelegen komt...…
Une succession ab intestat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 Wanneer mijn leven stopt
wil ik gaan liggen aan de voet
van die bastide. Wie mij zoekt
kijkt op mijn graf, in oostelijke richting
vanaf het pleintje bij de kerk
daarna draait hij of zij zich om
en gaat terug naar de Arcades
drinkt witte wijn bij 'le Jardin'
eet mosselen en gouden frites
en viert het leven "comme-il-faut"…
Als....
hartenkreet
4.1 met 40 stemmen
1.837 Als je alles van tevoren
zou weten,
zou je dan de dingen doen,
zoals ze zijn gegaan,
zou je dan de leuke momenten kunnen vergeten,
had je me dan beter
proberen te verstaan...?
Als je alles had kunnen
overzien,
had je me dan niet beter
willen leren kennen,
me niet wat vaker
willen zien,
wat meer aan mij
willen leren wennen...?
Als…
Haar stukjes hemel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
759 wat in jouw
handen bloeit is nog
een kind van alle dagen
zonder vragen groeit
zij jaren in genieten van
de dag en enkel in ervaren
je hebt haar lief
herkent alle gevaren want de
dagelijkse zorg gaat zo diep
handen waren vastgebonden
want geen arts zei onomwonden
de prognose hoe haar leven moet
nu weet je eindelijk beter
zelfs…
opgewekt
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
926 die laatste seconden
ik zie ze niet graag
wegsluipen in de nacht
die ik niet gevraagd
feilloos na de nacht parkeert
met een brede sikkelgrijns
ook die geheel verlaten straten
met amper wat mens in beeld
gebogen ergens naar op weg
geen blik of woord teveel
slechts het jachtig dokkeren
met het hoofd al bang in bed
dan sta ik stom te staren…
herfstdag in zomer
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
782 halfdroog
bladgefluister
in ’t circus van wind
ligt stof
op kamergroen
van weken
vogels tekenen grijze nevel
ik drink jouw mond
smaak onze slaap
en dag dwaalt bijna wankelend
aan ons voorbij
wij houden onze vingers gekruist
en hebben de wereld, stilletjes gevouwen
aan de kant gelegd.
sunset 27-07-2007…
een koningslied
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 voelt hij zich evenveel waard
als de fiere zon, de witte maan
en ontelbaar de andere lichamen
die zijn wereld werelds maken
tussen het zingen door
van al wat sjirpt en krekelt
onbeweeglijk op de wacht
voor wie het niet begrepen
aan zijn spit zal geregen
voorbijganger zonder idee
dat het ooit voorbij
aan de trillende einder
schrilt het leven…
sneeuwtop
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
1.725 de dood komt en gaat
blijft de trouwste vriend
van aarde tot stof
waarvan dromen zijn gemaakt
ergens daar tussenin
ontspringt een woord
een vogel zingt
een regel ontstaat
wat later een gedicht
over de liefde op het hoogste punt
hoe kan het anders
van de Mont Ventoux
* In memoriam Ger Klein Ikkink soms wel Ger van Wijck geheten, stichter…
la vie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
729 de dagen dralen zich
niet bewust van ik
hun ellenlang bestaan
door niemand nog verstaan
uit de wens te leven
kwam ooit een mens
die moest sterven om te eren
wat die dag werd aangetoond
geen seconde mag ooit gehoond
ik zie hier en ik tel
voor elke tel een vonk
die langzaam uit moet doven
omdat niemand nog wil
koken in de keuken
wegens…
enige eis
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.136 Zwijgend legt de reiziger
zijn ticket voor
een trip naar dromenland,
aan de kant.
Bedachtzaamheid
bracht hem op de beste plekken....
er was zoveel te ontdekken.
Maar nu is er
eindelijk
de tijd van
zijn allerlaatste bestemming.
Niet langer ontkenning
van menselijkheid.
Geen vluchtige woorden.
Niet zwevende akkoorden.
Niet meer…
In ogenschouw
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
495 Er schuilt een verhaal
achter die ogen
in het leven van mijn onbekende.
Het is zeker niet altijd
even leuk geweest
en misschien, nu nog steeds niet.
Een ondeugende glimlach
en oogcontact
-die vriendelijke wereld-
Als ik uitstap
en langs de bus terug loop
kijk ik nog even achterom.
-en ik ben niet de enige-…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…