28262 resultaten.
Straattaal
snelsonnet
4.3 met 48 stemmen
5.068 Ik wandel vaak door drukke winkelstraten
En lees daar "final sales" en "toys for kids"
En "discount", "special price" en "greatest hits"
Op schreeuwerige posters en plakkaten.
Die teksten hangen binnen voor de ruiten,
Maar Nederlands is dus de voertaal buiten.…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
Ik doe niet meer mee!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
812 Ik ben uit de parade
van maskers gestapt
ik zie ons nog marcheren
met een stijve glimlach op
de stappen afgemeten
meermaals liep ik uit de pas
clowns veranderden in pierrots
muzikanten speelden treurmuziek
ballerina’s maakten bokkesprongen
houten klazen sloten de rij
ik ben uit de parade
van maskers gestapt,
muziek klinkt in mijn oren…
Rimpels
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.008 Haar ochtendrimpels
trekken steeds langzamer weg,
de dag is nog jong…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Het wegdek weerspiegelt
het licht van straatlampen.
De wind schudt aan
de metalen flessenhalzen.
De bomen hellen over,
takken kraken in vlagen
van samengebalde lucht.
Twijgen zwiepen los
en verstrooien zich,
verweesd tussen bladeren
die omhoog wervelen
in tegendraadse krachten.
De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij…
DANSE MACABRE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
953 beneden de begane grond en onder
een deken waarop tekens zijn gezet,
die allen kennis geven van belet,
liggen de doden, zwanger van een wonder
ze rusten zij aan zij in het vooronder
aanvankelijk bood menigeen verzet
maar nu houdt iedereen gelijke tred
de optimist ligt naast de hypochonder
als ik mijn stappen op het grindpad zet,
knarst…
Donker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
969 Soms in het donker wordt ik wakker
terwijl licht mijn wezen omarm
Stoor me aan het daglicht
het donker is wat mij raakt
Ik kijk maar zie niets
En weg is de kracht
dan leef ik de dag
Tot ik morgenzon weer zien mag…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Razend. Gedwarrel van stemmen, tot éen geraas vergroeid.
Hoge klarinetklanken. Saxofoon-geluiden en wat rest
daar tussen: geweldig koperen orkest.
De buffetjuffrouw dromend. Heimwee of verlangen?
Alles is hier een open raadsel. De oplossing echter vindt geen.
Zacht autoritair de waard. Symbool van toekomst en verleen.
En…
Prins Carnaval
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.553 Ja, ik leid de stoet
opgetogen massa
die deze dagen
doet alsof.
Maatpak verdwijnt in
veel te grote schoenen
valse lach achter
bonte verf
die hun roodomrande ogen
laat zien hoe ze werkelijk zijn.
Zuipend, kruipend
komen ze tot hun recht
omdat ze net
hun maskers hebben afgezet.…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 De zee is vrij en werpt
frisse lucht op het strand.
Meeuwen krijsen en krassen
hun kreten in de vlucht.
De zee is wassend water.
Zij blust,
loutert,
doorbreekt.
Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.
Zij woedt,
verteert,
zegent…
Oermens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.029 Mijn dochter weet niet beter
dan dat ik altijd heb bestaan.
Geboren in een verre oertijd
en nooit meer doorgegaan.
Zij gaat met anderen parallel,
ze gaan van klein naar groot.
Zij weet niet beter dan dat ik
van altijd ga naar dood.
Maar nee mijn kind, ik ga niet dood,
ik heb het eeuwige leven,
ik ben van oertijd tot vandaag
altijd hier…
Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen
gedicht
3.3 met 34 stemmen
12.189 Terwijl de kaalgeschoren dagen huilen
en honden door de tralies blaffen
joelt de wind in onze holle ogen.
Er zijn zo van die dingen
een vogel in de hand
het zingen van een zeilend kind
het trillen van een lamp
in kale huizen waar we sterven zullen
een hond die aan een ketting rukt.
We dromen zand in onze ogen.
-------------------------…
Kwetsen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
987 In broeierige ruimte
groeit onaangenaam
de opgekropte hitte
naar ontlading toe
zacht gromt de donder
vooralsnog zonder effect
zigzaggende pijlen
flitsten het doel voorbij
samengebalde knallen
in crescendo afgevuurd
een onverwachte voltreffer
die helderheid in puin legt…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 November heeft het kwaad
met kil zonlicht en buien
die uit zee het land bevlekken
met de dreiging van kou.
De herfst ligt uitgeput
gevloerd in bladerpulp.
De bodem is zwaar
zuigt de voeten zeer.
De bomen kennen geen troost
in de bladval van verdriet.
De takken kaal en willoos
stijf de stam die ze torst.
Woest walst de westenwind,…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 gehuld in paradijs'lijke gewaden
beginnen we ons duister ritueel
stoutmoedig stappen we uit het gareel
verkennen aarde die we nooit betraden
de weg voert over slingerende paden
ik vang je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond…
Winterspelen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
804 Spel gespeeld in koude,
sporters met rode wangen toeten,
die geslepen strijden,
met de messen onder schoenenvoeten
‘Dolce vita’ achter,
zwarte zonneglazen,
schansgespring vanaf een,
hoogte voor de dwazen
Op latten rechtdoor, slalom en diversen,
snelle bobs die zich op de roetsjbaan doen gelden,
Winterspelen, het spel gespeeld…
Februari
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.309 Oh zalige maand van vier keer zeven dagen,
waar in het begin het einde mij al roept,
waardoor de snelheid van de winter floept
en Valentijnse rozen vele harten plagen,
je hebt mijn plichten heerlijk ingekort,
en als er aan mijn werk een uurtje schort,
zeg ik mijn baas: 't Is nu februari:
wie zeurt van langer tijd, verkoopt slechts larie.…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom,
zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast,
een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant.
De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde heeft gevonden.
Enkel wind te zijn, tomeloos, mateloos…
Ruimschoots Verward
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.459 Dit strand, in aanblik gevuld met leegte,
verlaten ben ik, edoch niet allenig,
vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes,
waarmee ik enkel mijn gedachten stenig,
Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting,
stormachtig geretourneerde asem van zilte geur,
verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long,
terwijl de zee me vraagt…
Sterftevrees
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.471 Wat me van alles
het meest verontrust
is de eenzaamheid
van het sterven.
Ik geloof namelijk
dat niemand in staat is
je vast te houden
boven die afgrond.
Misschien een moment
maar het leven roept
de tijd dringt en dwingt
mededogen bezwijkt.
Stervend blik je
vergeefs omhoog:
de val is reeds
je verplettering.…
Het medicijn van illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.189 Twinkeling van hoop
Verworven door een fragment
De herinnering tot waar ik loop
Een droom die men mij zend
Voorgevoel tot reden en perfectie
Wacht ik ongeduldig op kalme hartstocht
Een gevoel van de volmaakte erectie
Als metafoor voor het leven dat ik altijd zocht
Een paarse sfeer om in te leven
Het constante gevoel van euforie…
Stick
snelsonnet
2.6 met 16 stemmen
2.159 Een kapitein is door minister Kamp
Voor straf in Nêerlands landsbelang geschorst,
Want in zijn auto had de brave borst
Iets laten liggen en dat was een ramp.
Dus als je je geheugenstick vergeet
Heb je vakantie voordat je het weet.…
Verslaving
snelsonnet
3.9 met 36 stemmen
3.417 Amerika is volgens Bush al tijden
Helaas verslaafd aan olie, want die dope
Is in het Midden-Oosten slechts te koop.
Dus hij wil de verslaving niet bestrijden,
Welnee, de zaak ligt voor hem veel subtieler:
Hij zoekt alleen maar naar een nieuwe dealer.…
Het vonnis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.039 U heeft een misdaad begaan,
sprak de rechter
aangeklaagd voor ouderdom
het vonnis luidde schuldig
ik wankel claustrofobisch nu
in hooguit drie bij drie
tussen bed en enkele stoelen
kijk door de geranium bezette ruit
jeugdige bemoeials
schrijven wetten voor
vaste tijden schema’s
en de wasbeurt, zó gênant
hoe zalig is het zoemen
dat…
Troosteloos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
667 zandstralende
schurende scherpte
schrijnt
in hoopjes
tegen het glas
hier veegt het oud papier
in knispers over een voorbije zomer
ritselt het vergeten verhaal
over ondersteboven tafels
opgewonden schermen
en standjes
niet te troosten
parasols hebben hun rokken gestreken
in zedigheid
daarachter plaagt de zee de kust
vleit en komt…
Doorgronden
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
861 De dag nooit hetzelfde
of elk uur
of elke minuut dat telt
raakt het ritme nooit de
grond van ontelbare gedachten
ruimte is altijd aanwezig
ook al is ze beperkt
nieuwe mogelijkheden maken
de drang naar het ontdekken
een levendigheid van
natuur.…
Aan zet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Ondergang van de planeet
Bol vol zwarte aarde
na het schieten van een atoomraket
moleculaire splitsing
vingergedrukt einde
wie is het die als laatste mag, aan zet..…
VERS
poëzie
3.5 met 17 stemmen
5.379 Ik heb in m'n hart 'n zonderlinge wezen
Dat een bizarre tango danst; herrezen,-
Ik weet niet hoe, zo vaag
is alles, - uit 'n aloude sarkofaag.
Terwijl het danst, hoor ik het zingen
Met bonte blijdschap over weemoedszwangre dingen.…
Minnaars
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.144 Minnaars praten niet
over de naakte waarheid,
ze leggen haar bloot…
Klassieker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.488 Dirkje die zijn dochter kust
omdat "papa" voetballen gaat
waarop hij plechtig belooft
aan haar te zullen denken in de rust
Danny die zich zorgen maakt
over zijn dunner wordende krullen
zijn vrouw die hem bij ontbijt verteld
dat het beter is de "10" anders in te vullen
Dan gaan alle mannen strijden
voor de eer van de grote steden
en…