6892 resultaten.
ik draag jou
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.001 ik draag jou
tot aan de kale rotsrand
een gapend gat
beheerst ons zicht
zeer nabij, naar omlaag
een steile wand
verder weg toont de hemel
zijn immens gewicht;
een oneindig uitdijend gewelf
dat mijn bestaan verengt,
ongrijpbaar voor mij als mens
mijn gedachten worden
allengs, als gedwongen,
naar binnen gericht
op zoek naar…
liefde op dagwaarde
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.142 liefdesvuur
van zij van kauwgom en mal figuur
ga maar rennen haar dag vliegt om
zwevend verliefd in extase
jaren alle pijltjes tot haar gericht
kreeg hij weer kleur op zijn gezicht
kocht rode rozen voor haar vazen
bij haar doorzonwoning aangekomen
voelde hij zijn bloed weer hevig stromen
jasses wat had hij al te lang gewacht
binnen…
ik wil dat je weet...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.532 de aanwezigheid van je prachtige ziel van binnen
Ik wil dat je weet
ook al verdwijn ik ooit uit je dagelijks leven
Onze zielen blijven verbonden
dat is geen wens of illusie maar een gegeven.
Liefde is...…
verdriet
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.360 iedereen heeft ze in bedwang
gevoelens ze komen in het gedrang
het is ook moeilijk om het verlies te verwerken
soms laat je het ook niet merken
maar dan heb je weer van die dagen
dat het weer aan je gaat knagen
dan zit je weer te dromen
en voel je de tranen weer komen
maar je komt vanzelf weer tot bezinnen
en je weet, nee jij loopt nooit meer binnen…
Zoekend naar leven.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.606 Zie je niet dat ik verlang naar emoties, diep van binnen?
Wie zal me vertellen dat ik leef, zo leeg, zo dor.
Wie zal me vertellen dat ik leef, in schijn.
Laat los, ga door, het leven is te mooi.
Laat los, ga door, het leven wacht niet lang.
Te lang heb ik gehoopt op tranen die niet kwamen.…
Verdriet
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
1.399 Het is hoe we het verdriet verwerken,
En hoe houden we het binnen de perken.
Verdriet maakt ook dat we emotioneel groeien,
Om na een tijd weer op te bloeien.
Verdriet maakt een strijder van een mens,
want we vechten er tegen heel intens.
Verdriet doet een ieder altijd pijn,
Maar we weten dat er ook goede tijden zijn.…
Luctor et emergo
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
736 De messen verdwenen, na hun
verwoestende taak,
‘k keek het met lede ogen aan,
maar ‘k wist als geen ander
dat ze er binnen
een paar dagen wederom staan.…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Je keek naar binnen of je me misschien zag
je had je hand boven je ogen tegen de zon,
als een indiaan in een film met John Wayne.
Je zag mij niet in de schaduw, zelfs niet
toen ik met tegenzin naar je zwaaide.
Je liep weer door, je schouders licht gebogen en
kijkend alsof je je laatste duppie had verloren.…
Adem ik Adem
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.213 Adem ik adem weer
stromen vol met lucht
Vrijer wordt mijn lijf
in iedere warme zucht
Luister naar muziek
zwoel relaxt geluid
Zielenpijn stil gesust
spanning loopt eruit
Soms sluit ik mij af
even helemaal alleen
Orden mijn gedachten
door alle emoties heen
Kwetsbaar toch sterk
dat ben ik van binnen
Bang en strijdvaardig
is verliezen…
Schemer Licht
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
2.379 voorbij gevlogen
Schemer licht mijn ramen
Mijn geest helder en scherp
Uren die gedachten namen
Zoete pijn in stilte gedragen
Vervlochten met jouw zijn
Mijn liefde zo intens groot
Jouw hart voor mij te klein
Gevoel te zijn leeggezogen
Van alle energie ontnomen
De waarheid harder dan ooit
Leugens verminken dromen
Woede woelt diep van binnen…
dementie
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.078 Ik kom binnen, je zit in je stoel en kijkt uit het raam.
Je kijkt me aan en roept een naam.
Je weet niet meer hoe ik heet,
dat is één van de dingen die je steeds vergeet.
Je kijkt verward, kijkt door me heen en lijkt heel erg alleen.
Soms heb je een helder moment, dan praat je weer zoals je echt bent.…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 je keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk…
Ik wil het niet meer...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.100 Het gaat niet langer
Ik kan het niet meer
Steeds weer uitleggen
En alles vertellen
Steeds weer opnieuw
Ik word steeds zieker
Mijn hart
Mijn hoofd
Het wordt vergiftigd
Binnen een paar seconden
‘God… ik kan niet meer
ik wil niet meer
mijn moed is weggezakt
voor eeuwig en onvindbaar’
‘Lieve Heer… het gaat niet meer
ik wil dood……
Teveel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.818 Alleen jij raakte mij van binnen
op dat plekje wat van mij was
jij wist mijn hart te winnen
toen ik alles in jouw ogen las
Jij kwam toen ik niets meer had
en zette al mijn zorgen opzij
jij wist dat ik in zak en as zat
en daarom was jij er voor mij
Terwijl jij mijn tranen opving
liet ik jou vol vertrouwen toe
ik draag nog steeds die ring…
Gekomen om te verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.252 Zijn hart is vervormd tot een doffe diamant
als hij nerveus de sleutel in het slot steekt
hij woelt door zijn haar met een trillende hand
een vreselijk gemengd gevoel wat spreekt
Binnen wacht een kamer met verloren momenten
waar zijn vrouw heel rustig op hem wacht
een gesprek volgt met vervelende accenten
duidelijke taal ontnemen hem plots…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 De tranen in je ogen
vallen langzaam langs je wang
druppelen je kleren binnen
want jij, jij bent zo bang.
Je hebt me verteld van je ziekte
en het niet kunnen genezen,
mag ik dan in deze moeilijke tijd
jouw vriend en toeverlaat wezen?…
duik mijn slotgracht in
netgedicht
3.3 met 54 stemmen
44.733 mijn kasteel is gevallen
de slotgracht heeft gefaald
bandieten zijn weer binnen
hebben koppen van de romp gehaald
ik sprong, mijn schaduw heeft
me opgelapt toch word ik
weer gehangen in de grijns van
hen die mij hebben gevangen
de torenkamer was te groot
in uitzicht over leven en de dood
toch ga ik hen ontsnappen door met
een andere…
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 jij creëert
op de breuklijn van mijn ogen
wis jij het verleden
en met sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat niet
werd bemind
ik geef je mijn stilte
in verwarrende zinnen
schrijf licht op toekomst
heel diep van binnen…
wij zijn elkaars slaven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
774 ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
haast is verleerd
alleen handen spelen
hun spel in beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je lijf
de sporen staan haaks
op de weg die we gingen
handen en kussen voorbij
geen afscheid van jou
woorden etsten van binnen…
sproetenkoning
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.460 licht was ik wel niet getint
destijds als lief klein kind
okselfris nog en in de knop
mocht ik al vast aan een lijntje
rond de boom huid in de zon
die schroeide al dat bloot
na een poosje pijnlijk rood
ze zeiden zieltje arm kleintje
er kwamen toen vlekjes op
mijn hoofd armen en benen
ik hield me meteen al groot
liet het bij diep binnen…
Étude d'Amour
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.163 geen hoge ogen gooi
maar ik zal vechten, oog om oog
mijn oogappel, wij twee zijn mooi
Ik ga niet zonder slag of stoot
vertrouw me, ik zal slagen
ik kleur des liefdes slagveld rood
Franse weerslag van mijn vragen
Al is dit slechts een schijngevecht
dat ik niet hoor te winnen
dat buiten mijn wil wordt beslecht
het voelt toch echt van binnen…
de stille herfstavond
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
622 stormachtig verleden
op lag uitgestald
het brengt de mensen
buiten trotserend
de koeienkoppen boven de mist
zij waren nergens
zo thuis geweest
de stille herfstavond
gaat van tafel
boert een bescheiden bries
en ruimt af
stemmen zijn weggestorven
mensen schuilen weer
in de huizen
waar mist voor de ramen hangt
waar angst naar binnen…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
reutel met scharlaken tong
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
655 rond
het roeren in de stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen…
examentijd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
4.165 de moderne mens is
al vroeg aanwezig
klokslags half negen
eerste tot en met
de achtste groep
citotoets rapporten
dat gaat maar door
steeds pauzes
met een briefje
certificaat diploma
voor later
om te weten
wanneer je
ook al weer
stil stond
tot je binnen
vol hangt
met herinnering
aan pauzes
vanaf dan
ben je aflopend present
algemeen…
Verkeerd begrepen....?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.660 Ik zag jou wel zitten
je was bezig
je zicht te verbeteren
om de splinter
uit mijn oog te halen
en je eigen
balk bij te schaven
Ik ging verzitten
afwachtend
of je mij
nu zou zien
je praatte over
haar, over hoe
bijzonder ze was
Ik wachtte: welk
onderwerp zou
er nu komen
ik koesterde niets
keek naar binnen
waar begon het
te…
wil met jou kastelen bouwen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
718 chaos schept in korte zinnen
wartaal uit begrip
brengt wanhoop bij mij binnen
in een leven zonder grip
ik lach maar voel wantrouwen
loop maar ben de weg steeds kwijt
wil met jou kastelen bouwen
maar de lucht krijgt altijd spijt
zie me in je ogen breken
mijn woorden hard en vol venijn
dwing je zo mij te vergeten
dat denkt de chaos in mijn…
Zwart licht
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
676 Licht stormt binnen van de schelle t.l.:
de cipier opent de deur van mijn cel,
zijn silhouet ontneemt mij mijn verhaal,
zwart mijn blik in het verblindend portaal.
Hoe komt die cipier aan zijn lamplichtmacht?…
Groene ogen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.317 Pijn van binnen, o zo nietig.
Groene ogen vol verlangen,
De toekomst lonkt, omarm hem, krachtig,
Ogen stralen, branden!
Groene ogen sterk en machtig,
Het leven terug in eigen handen,
Sterk, bewust, háár groene ogen, prachtig!…