7668 resultaten.
Ja, jij
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.578 deel de lucht met me
mijn kind
en de wolken
en de toppen van de bomen
want gisteren
zomaar
door een paar woorden
liet je mij de zomer zien
je weet dat ik voor jou
zou willen sterven
mijn kind
jij, die de zon voor me reikt
door de hoge vensters
van je jeugd
gaf mij met je wondermooie ogen
jouw wereld
jij, mijn kind zei :…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Vooruit
over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.
Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.…
Bellende Efljes
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
988 Vrouwliefjes van tussen de bomen.
Ieder zingend als dichteres.
Duisternis is afgenomen.
Gevleugelde vliegjes.
Een vreugdevolle lach,
En troostende wiegjes.
Soms met een radslag.
Zo betoverend zijn de nachten,
Waar bellende elfjes komen.
Verdriet en leed verzachten.
Zo ssssssst slaap en ga dromen.…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
Horror en de schoonheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
760 De dode boom werpt zijn vruchten af
en hij lokt kleine meisjes
om hun darmen te spoelen
in zijn ongenadige bijzijn,
opdat zijn wortels zouden struiken in weeë grond.
Ze kokhalzen de ondode afscheidingen
naar de wereld van zaadjes en nieuwe kiemen.
Het meisje was allang afgestorven,
maar ze baarde een vers nageboorte.…
WONDER
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.249 Ik zat op een bankje in het park
en zag in de verte een boom,
hoorde het geluid van een hark
viel in slaap en kreeg een droom.
Daar in werd ik opnieuw geboren,
ook werd ik in de kerk gedoopt.
Nu ga ik opnieuw bij Hem horen
dat is waar ik op had gehoopt.
Iemand stootte tegen mij aan
en ik keek in een vrolijk gezicht.…
De ontsnapping
gedicht
2.5 met 59 stemmen
34.571 Zij hoort hier en als ik zonder haar - desnoods
is zij de steen aan mijn voeten, die boom ver weg
in het stof van een helling, dat duifje daar.
--------------------------------
uit: 'Alles is nieuw', 2005.…
lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 aan de belofte van groen in de bomen
zie je dat de lente weldra gaat komen
alle vogels fluiten blij het lied
de lente komt, zie je dat niet?…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
de natuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.280 de natuur
voel
vlagen
van hetzelfde
alsof hoop
altijd terugkomt
angst altijd afsluit
helaas mijn gevoel
haalt alle logica eruit
hier is niets te begrijpen
juist daarom misschien
jaagde deze man
mijn natuur in
precies de juiste prooi
prachtige mooie bomen
perfecte verhaaltjes
zonder afwijkingen
raak was de kogel
geen ontkomen…
de profundis nagelaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.133 afzienbare tijd
zal het gebeuren
haar te vinden achter de kinderwagen
in een ver vreemd park
en dan iets geweldig indrukwekkends
willen zeggen zoals meisje
nog fris van huid weliswaar
moet ik nu zo langzamerhand afzakken
naar een minder droeve wereld
zoals dieren bescheiden sterven
als hun tijd gekomen is
in een vreemd ver park
waar de bomen…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
bermtoerisme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 hoofdschuddend doekje
voor het bloeden
dat zij zal begaan,
de dood bij voorbaat
waarom zij weent
bij de baard van de profeet,
verscheurd een meiske van negen
jaren duurt het al
te lang
en dan ploft een vergeten bom
aan de rand
van de samenleving
het gebeurt, zomaar
binnen de dijken en duinen
staat men elkaar naar het leven
sluipend…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Het is stil, al het gevoel is verdwenen, de bladeren aan de bomen bewegen maar ik voel ze niet. De vogels zingen op de takken maar ik hoor ze niet. Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet.
Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.…
Raderen gaat tegenkloks
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
732 zong een lied
van lang geleden
toen gebeden nog
ten hemel stegen
en klokken boeren
riepen van het land
zij onder bomen rustten
met eten uit de mand
zij gaarden
uit gods hand wat
de seizoenen gaven
spaarden in gezinsverband
ik minnestreel
dat leven in mijn lied
het raderen gaat tegenkloks
in opgefokt en doet zo zeer
ik neurie…
Niemandsland
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.684 Er is geen tijd voor de verweesde
die zijn voorland heeft geerfd
maar gebogen door de regen gaat
een arm om zichzelf slaat
en tussen de gevreesden
als een stenen boom versterft
Er is geen ruimte voor de loze
die zijn luiken heeft verstaald
gebukt zoekt naar de sporen
die anderen toebehoren
en tenslotte als een broze
in niemandsland verdwaalt…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
626 Oosterpark
hemelsbreed
niet ver van
mijn huis toen
ik er rondjes
rende met B
langs het OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de storm zachtjes zwijgt
de aarde keert zich dromend om
nu het weer adem krijgt…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos. Ik
wandel langzaam los van mijn aanwezigheid.
----------------------------------
uit: 'Klein Rozendaal', 1983.…
grondig getest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
806 de natuur dan wel verkracht
ligt er als verdoofd bij toch
is ze nog springlevend en
experimenteert ze er op los
ik doe dan maar de test
plant een stok in de grond
en wacht gespannen af
wat er zal gebeuren
de stok wordt geen boom
nee, dat niet, maar wel
klimt een plantje omhoog
vinden vogels een rustplekje
en houterige wormen bij de vleet…
storm
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.096 De wind jakkert om mijn oren
regen klettert in mijn gezicht
haarslierten die wapperen
loop maar achterstevoren
en toch bevrijd van alle tijd
alles wordt hemels weggeblazen
rottende bomen losgerukt
overal kapotte glazen
helemaal voor niets geblazen
auto's vallen van het viaduct
het is maar een massaproduct
maar in iedere mens, daar schuilt…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Dakpannen zijn gesneuveld
bomen sterk als reuzen,
zijn geveld
auto’s als miniatuurtjes
opgepakt en elders
neergekwakt alsof het
niets voorstelt.
Ons land in de ban van de
storm,
doden te betreuren die
op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats waren
de zee, met monsterhoge golven
het aanzien meer dan waard
maar gevaarlijk.…
3 drAnkelingen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.445 de jongste heeft zijn hond
op schoot genomen
't is nog vertederend ook
de anderen echter
zijn op het oog verder
van de weg geraakt
waardoor de wereld
zonder drank voor hen
niet langer is te harden
als getuige van een tijdsbeeld
op deze zondagmiddag begin novenber
waarop bomen de bladeren laten vallen
stemt ook dit tafereel mij herfstig…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
Wandeling naar de zon
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.090 Niets
breekt de zachtblauwe lucht
dan een vlucht wilde ganzen
op zuidlijke wieken
in stugge cadans
't gezoem van een enkele mug
trilt met de damp
uit het dauwige gras
ik waad door het veld dat golft
met de bomen, ver weg
ik leef met het leven
dat eindeloos danst in de zomer
dat kaalt in de herfst
verstart in de winter
En dan
als de…
Kastie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
893 Kastie was het spel van
werveling uit jongensstoer
en meisjesborsten tussen bomen.
Kastie was een bronst, gespeeld in zon.
Als dromer stond ik er bij, keek ernaar
vanuit mijn bed daar bij het raam
Ik was te jong om mee te doen,
toch meegezogen in de trechter
van het spel, de straat.…