12116 resultaten.
DE WAARHEID & DE DICHTER *
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.615 Voorop de fiets van de dichter
zit de waarheid in een
kinderzitje kijkt ze vrolijk
in het rond. Een speentje
in de mond vol zoete brabbel-
woordjes: oh en oeh en ah.
Ze verbaast zich over zaken
die wij - kleine zielen achterop –
allang vergeten zijn
of niet meer willen zien.
Wij houden van de waarheid,
maar begrijpen haar eigenlijk…
De plastische halfwees
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.602 Voortdurend
overwerkt plaatst
hij het mes
zoals een zachte heelmeester
betaamt
de
nieuwe mens
ontwaakt uit dromenland
vol littekens maar wel
strak
waar
is mamma
vraagt het kind
jij bent niet mijn
mamma
die
keek anders
was lekker zacht
en lachte altijd tegen
me…
Kinderwens...
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
3.827 Ik wil het zo graag, ik kan niet wachten.
Was het maar zover……..!
Ik droom ervan, ik denk er telkens aan.
Hoe zou het zijn, hoe zou het voelen?
Iets voor jezelf,
een doel om voor te gaan,
een reden om voor te leven.
Iets moois om van te genieten,
samen ervan genieten
liefde te geven.
Was het maar zover…….!…
Lijmpoging
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
1.334 bedachtzaam trekt een kleine meid
nerven uit een weegbreeblad
tracht twee gescheiden strengen
doordrenkt van levensnat
duurzaam bij elkaar te brengen
vol overtuiging in de weer
hurkend in het droge gras
maakt ze paren en probeert
hetzelfde keer op keer
beide handen dan besmeurd
met rare smurrie die niet hecht
draait het kind zich plots…
DE LAATSTE DAG ?
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.959 Ik kijk naar je vandaag.
Ik neem je in me op.
Vandaag,
wat klinkt dat eindeloos.
Vandaag
de laatste dag ?
Ik wil je bij me houden
om je te knuffelen
en je te koesteren.
Ik wil je bij me houden
omdat je bij mij hoort
en ik hoor bij jou.
Elke dag kan de laatste zijn
maar als je dat nou weet
dat dit de laatste dag kan zijn…
Wat…
Oude Pekela
snelsonnet
2.5 met 13 stemmen
1.917 Als kleine helden zijn ze hier ontvangen:
Ammar en Sara zijn weer bij mama
En mochten terug naar Oude Pekela,
Al zou ik naar zo’n plaats nooit terugverlangen.
Dus wat er straks gaat gebeuren laat zich raden:
Ze krijgen heimwee naar de ambassade.…
Het eeuwige verlangen
netgedicht
2.2 met 15 stemmen
2.791 Verlangen van een kind.
Bewegen van een vlag.
Een boot komt dichterbij.
De tijd staat even stil.
Wij hopen zij aan zij.
Briesen van een paard.
Een hand zwaait in de lucht.
Pepernoten vallen.
Ik groet, ik ben, ik zucht.…
Schitteren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
4.433 Nooit hebben wij kunnen vermoeden
Hoe blij je ons nu al maakt
Hoe jouw wonderlijke verschijning
Ons hart diep heeft geraakt
Hoe de traan in jouw ogen
ons af en toe verbittert
Nooit hebben wij kunnen vermoeden
Dat jij nu al zo mooi schittert…
Vleugels
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.058 Haar ziel gaat rechtstreeks, zei je mij,
zo naar de hemel, ik zal niet liegen;
met het vliegtuig, dacht ik blij,
want zo hoog kan Ma nooit vliegen.
Als zo de dood is, dacht ik gewaagd,
dan wil ik vleugels en een staart
geen stewardess die mij dan vraagt:
mag ik even de instapkaart?
Alle vrienden, broertje, Pa
ook tante Griet want die is…
Koud Kunstje
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.455 dreutels
die zo strontverwende vlegels
die hun keeltjes harder schraapten
dan met ijs ooit was gedaan
maar hij stond elke dag weer klaar
om koude kunstjes uit te delen
net zo lang tot heel de meute
weer het lachen was vergaan
Hij keek ze aan - zou zich vermannen
met een smoeltje uitgestreken
boog voorover - met een glimlach
en vroeg elk kind…
Zure appel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.196 Ik kreeg het warm en benauwd
heel erg benauwd - begon te zweten
want het was een uur geleden
dat ik wegging uit de stad
ik dacht er na - hoe dit zo kwam
wou van de kofferbak niets weten
bad tot Hem en tot de hel
die ik mezelf had verweten
was mezelf toen niet meer
in alles wat ik toen vergat
totdat ik plotseling besefte
ik heb nooit een kind…
SINT MAARTEN ANNO 2009
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
576 Scheen ooit in ’t donkere dorp zo nu en dan
Een sprookjeslicht, verwaaiden hoge klanken
En mocht ik elven gul en zoet bedanken
Die vluchtig voor me zongen – Meester Jan
Laat zijn pupillen nu correct marcheren
Voor ’t Goede Doel en tegen ’t Snoep Begeren…
gedicht van mijn dochter voor haar broertje
hartenkreet
2.6 met 29 stemmen
3.855 hoog boven in de lucht,
waar duizenden sterren
stralen,
daar straalt een ster
speciaal voor jou
dat ben IK.
je grote zus
ik hou van jou…
ster
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 ik staar naar de sterrenhemel in de nacht.
een ster kijkt me aan en lacht.
verzin ik dit, kijkt de ster nou echt?
de ster lacht nog eens en zegt:
geloof in jezelf, je kunt het!
het is zo mooi dat ik me er niet tegen verzet.
de ster neemt me mee in mijn verbeelding.
ik keek, ik viel van een gebouw, en het was de ster die mij opving.
ik sta…
Is herinneren voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 zachte vingers
strelen liefdevol
de kleuren van de tuin
het benoemen
van de bloemen is dan
het moment voor mij
maar in passeren
is herinneren voorbij
een nieuwe maakt haar blij
zij heeft alle tijd
om te genieten van wat
de dag zo brengt
de regelmaat is
het houvast waardoor
zij haar omgeving kent
is als mens een heerlijk
kind…
Verwachting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.179 Bij de een
Vanzelf gekomen
En al helemaal
Niet gepland
Bij de ander
Met zorg overlegd
En niet gekomen
Zo zijn geluk
En verdriet zo maar
Naast elkaar gelegd
In dankbaarheid geschreven voor mijn 57e verjaardag,
1 september 2012.…
Laat me leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.123 Kom even,
Laat me leven
Door te geven
Jij, ja, jij
Kom naar mij toe
Doe niet zo,
Wees nu hier,
Jij vervelende klier,
Lach jij nu een deuk
Zo vind ik je niet leuk,
En dat weet je donders goed
Kom nu even
Laat me leven
Door te geven
Duurt niet lang, maar even.…
Lange oudejaarsavond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Vele dagen naar uitgekeken
maar eindelijk kwam toch de dag
dat je heel lang op mocht blijven
en je al dat vuurwerk zag.
Isabel wilde niets missen
de klok werd naast haar neergezet
ze kon echt wel wakker blijven
niet van tevoren nog naar bed.
Wat was dat een lange avond
werden haar ogen toch wel zwaar
de familie was aan het feesten
lette…
Deze week die echt bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Voor onze zoon Rik
* 25-07-1990 + 25-07-1990
Vierentwintig jaar geleden is het al
Dat we jou in schoonheid kregen
Jij knappe zoon ons in droefenis gegeven
In de voorlaatste week van de zevende
Maand van het jaar dat nooit zal worden
Vergeten - we hebben je in liefde ontvangen
En zachtjes aangeraakt, tranen gehuild
Omdat wel je…
Zwart wit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Zij tekent bloemen en hartjes.
Alle prinsessen lachen tevreden,
en de vlinders en dolfijnen ook.
Vrolijke kleuren bijeen gekozen,
zorgvuldig tussen de lijntjes,
in opperste concentratie aangebracht.
Maar als het donker wordt
komen de enge gedachtes
vanonder het bed aanwaaien.
En ook overdag kan plots
die naïeve gelukzalige bui
omslaan…
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 onderbewustzijn wakkerde mij…
er werden treinen gebombardeerd
tussen Meppel en Zwolle, de tijd liep
uit de hand, ze kwamen pas tegen spertijd
aan bij het Amstelstation te Amsterdam
angst bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden…
Levensenergie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
631 Stop met het verbergen van je ware zelf
eindig het levenslange gevecht
kijk in de spiegel
en zie jezelf oprecht
hoor het stemmetje binnen in je
het is je innerlijk kind dat fluistert
het wil de kans om op te groeien
het wil dat jij luistert
het is je bron van leven
laat het uit de schaduw komen
en je levensenergie
zal eindelijk gaan…
contrasten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
825 'bescheiden geluk'maar een mooi moment
het weerzien van een oma met haar kleinkind
op een perron zomaar ergens in het land
in tegenstelling tot het afscheid dat ik zag
bij moeder en kind 'het stierkalfje dat door
de boer aan een touw uit de wei werd getrokken'
terwijl de koe met gevoel voor drama haar
zoon op de valreep nog een laatste…
Zo intens verdrietig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
540 Hoe zwaar is de weg van het verdriet
Anne Faber loopt het dit keer zelf niet.
Laten we lichtjes branden voor haar zielenrust
een gebed doen die het onnoemelijke verdriet
van de nabestaanden ooit mettertijd sust.
Geestesziek is nooit te vatten en te begrijpen
het begrip daaromtrent
zal door de komende jaren moeten rijpen.
Dit verdriet zullen…
Vraag zonder antwoord
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
624 Het water in de rivier neigde tot deinen
merels floten er hun hoogste tierelier
geheimen hulden zich in bomen
wilden enkel stilte vangen
als klankbord voor een bede
waar ik enkel van kon dromen
doch het antwoord bleef
tussen wiegende takken hangen
wat mij zeer verdroot
een lang verdriet raakte vlot
en in serene stilte trok huivering…
Winterwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 We zoeken ze allemaal op
de volgende is voor mij
om op te springen
krakend zak ik door het ijs
van de kleine plasjes
op het wandelpad
het is fijn weer even
een winterkind te zijn
zelfs met één voet
die al wat nattig
begint te voelen…
Heimwee naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 Als jong kind nog onbevangen
de wereld kunnen ontvangen
alles nieuw, spontaan en open
begreep je iets niet, kon je hopen
dat je het later wel zou weten
misschien al na het middageten
nu ik meer van de wereld begrijp
begrijp ik eigenlijk juist minder
verwondering heeft plaatsgemaakt
voor angst, woede en verbijstering
waarom haten mensen…
IN DE WOLKEN
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
551 en altijd altijd
blijf ik maar denken
dat ze iets vertellen
die witte wollige wezens
die in allerlei vormen
licht en luchtvaardig
voorbij sluipen
zelfs onderwijl nog
van gedaante veranderend
om mijn gedachten
daarmee te stimuleren
of te kwellen
maar wat ze vertellen
ik vraag het aan
het kind in mij
het zwijgt
maar kent wel degelijk…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Manipulatie
hartenkreet
5.0 met 16 stemmen
884 Op een dag zei ma mij wij gaan samen naar de stad
Verbaasd keek ik haar aan en zei wat.
Wij hadden geen moeder dochter ding
Dus dit was een echte vergissing.
Maar goed samen op pad met de bus
Wellicht denkt iedereen het is mijn grote zus.
In de stad werd mijn uitje ruw verstoord
Want ik werd uitgespeeld en uitgehoord.
Mijn vader was…