7306 resultaten.
Nooit gepest
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.039 ,
Schreeuw ik op hoge toon,
Misschien toont mijn huid nu een beetje vies,
Maar van binnen word ik schoon!!…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Door openingen hoog
in de halfverzonken gang
valt licht op ruwe steen
en omgevallen beelden.
Resten stucwerk hier en daar
vertellen met gebarsten stem:
"dit was een keizershuis,
met alle bouwvallen rondom
in 't weidse heuvelland".…
Polemiek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.332 Hangend in mijn luchtkasteel
waar ik met kleine stipjes mee
hoog vanuit mijn wolkenzee
zie `k herhalingen van te veel
Aan gronden neem ik geen deel
want ik waan mij een goede fee
Verwerp de schaduw van elk idee
waar ik van droom en of mee speel
Ik heb het land aan zeeën tijd
en overdrijf uw stranden graag
Die grenzen loos ik…
Droom
gedicht
2.9 met 482 stemmen
118.094 Ik liep vannacht - van een optocht los -
geraakt - ineens onder een hoog en luchtig
viaduct, jong, naast mij liep een grote
vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.…
De Fazant
gedicht
3.3 met 51 stemmen
36.834 Toch moet hij hier naar binnen zijn gevlogen:
er is geen doorgang door het veel te hoge
gaas dat bij ons de ponywei omheint.
Op duizend veren heeft hij duizend ogen
maar hoe hij stapt, hoe fier en fraaigelijnd,
hij ziet er geen begin aan en geen eind.
Een vlucht als vlucht wordt niet meer overwogen.…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Tergend traag zet hij een wankele schrede
over de verzengend savanne, leeg en gortdroog
een kaalgevreten paradijs zonder hoog
of laag, zonder beschutting, nergens vrede
turend tast hij naar de randen van de vlakte
terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte
Nog even blikt hij naar wat passeerde
hij zou het, zonder aarzelen, zo weer doen…
Bloeiende hei
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.806 Nu is de heide blij getint
Met paarse bloemenkleur
Nu is de zoete heidewind
Vol zoete honinggeur
Nu gonst de aarde van 't gebrom
Der bijen wijd en zijd
Nu is de hoge lucht alom
Een blauwe zaligheid
Maar als de heide schoonste wordt
Dan komt de winter aan
Want bloemenschoon duurt maar kort
En vreugd is gauw gedaan
En 'k zou mijn leven…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 Wolkenstapels verzinnen
witte feeën en kastelen,
hoog in de betoverde lucht,
waar ze meedrijven
op mijn gesloten ogen.
De koele aarde penseelt
deze indrukwekkende stilte
in mijn leeg en wankel hart
en vult het met warme beelden
van deze ontroerende dag.…
Antwerpen Zoo
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
4.917 kamelen met slappe bulten
de brug waarop wij stonden die
in reparatie nergens naar leidde
mijn armen om jou heen bewoog jij
leunde voor en achteruit, raakte mij
met koude, rode wangen die vanzelf
leek het wel mijn warme lippen vonden
je was gevangen en je ontsnapte
hoog boven ons in de lucht schreven
zilveren vliegtuigen een teken
wist zeker…
Zoontje
gedicht
2.6 met 51 stemmen
25.879 Elk slaapliedje is een proloog,
een hoge stem die gaten
in zijn hoofd zingt. Slaap
bolt de rokken van het huis.
Het nest zwalkt als een schip.
Hij beeft, hij hangt aan aarde
die zijn handen, grijpmachientjes,
vogelklauwtjes, kneden
uit de takken van de lakens.
---------------------------------
uit: 'Hier is de tijd', 1998.…
Jij verdween
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.769 de druppel die de emmer liet overlopen
viel dit keer niet op de gloeiende plaat
jij keek een gegeven paard in de bek
en spande het achter de wagen
mijn hoge bomen vingen veel wind
jij zag het bos niet meer
ik wilde de eindjes aan elkaar knopen
jij had het einde al in zicht
ik wilde water bij de wijn
jij droeg enkel water naar zee
jouw…
Bloedmooi
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.470 De avond was gevallen
in de danszaal van het leven
waar ik zweefde met mijn ogen
door die kaarsverlichte pracht
Met een lach vroeg ik haar naam
waarna ik mijn hand liet verkleven
aan de mooiste vrouw die zeven
tango's danste daar die nacht
En we dansten hoge benen
op een dansvloer die ging zweven
en haar ogen zochten liefde
veel meer…
Een eerst viool
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
773 zacht klagen
balalaika's
waar schapen nog
hun hoeven schrapen op
het wachten op de nacht
de vuren
zijn ontstoken
in het warmen
van zigeunerbloed
is het stoven al geroken
dan priemt
een hoge toon
langs poesta's zoom
en speelt meteen
een eerst viool
vuren laaien
mannen graaien
vrouwen zijn frivool
laten zich paaien tot
de…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 Ze fantaseerde zich een diva
die haar bonzend hart verstilde
in de stilte die zij zocht
bedacht ze liedjes -magistraal
die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal…
Vorst
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.286 Is vorst
Breken scherp en helder de stenen rijen
Wegen scheuren
Schel schelt de schel
Van de trem in de duizelruimte
Hoge hoepel
Staalhemel staalhelm
Naar klare spanbanen strammen stappen
Laarzen slaan de straat tot luide ruimte
Is vorst
Breken stenen scherp
Slaan laarzen klaar
Schellen de schellen schel
helder
helder
helder…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels vliegen naar een hoge…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
Haat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.258 Als ik diep in je ogen kijk
Zie ik een rode gloed
Een flonkerende ster
Omringd door zwarte roet
Het brandt in je ogen
Dat felle vuur
Je ogen rood
Een ondoordringbare muur
Zo hoog gebouwd
Onmogelijk over te steken
En dat vuur nog erbij
Vriendschap verkeken
Die blik zo woest
Zo vol van pure haat
Dat als je ernaar kijkt
Je door een…
meneertje Grutto
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.666 natuur zoveel omvattend
je zit er in
je kijkt er naar
alles gaat van zelf
buiten je om
in Amstelveen
helder groen de plas
een laagje dun vernis
plots hoor ik
utto utto utto
die ik over het hoofd zag
rechte lange oranje snavel
licht bruine vlekken
oranje nekje
hoog rank op stelten
meneertje Grutto
heel vreemd jij weideling
broedt…
de meiden veel te fel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 ik ben niet meer
van deze wereld
de zon schijnt me te hel
de meiden veel te fel
kan best wat licht
in water laten schijnen en
hoge golven laat ik niet verdwijnen
maar het gaat me allemaal te snel
ik ben meer een dromer
gewoon geen vlugge komer
genieter met de toekomst in verschiet
al wil ik altijd nog veel slomer
nu zit ik in…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.
Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast,
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hierbeneden vast.…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Meanderende vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder…
Water en Vuur (Oost-Gronings tweeluik)
snelsonnet
4.0 met 13 stemmen
1.109 Vlammenzee
In Groningen vliegt alles, naar ik hoorde,
spontaan in brand als je er niet op let,
een ijssalon, bedrijven of een flat,
er blijft niets over in het hoge noorden.
Dat zoutmeer wordt waarschijnlijk wel een flop,
maar gaat tenminste nooit in vlammen op.…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 De ster uit het Westen is dood
Nooit tegen het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht…
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 Ze verscheen voorbij de dauwval
met het licht dat werd geboren
in betoverende woorden
die geen mens ooit had verstaan
toen hier de dag -zacht als een vondeling
werd neergelegd in gloren
en in armen van de liefde
die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 door een tunnel van tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft…
teweeg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
836 mijn paadje heb je schoongeveegd
en aangeharkt de sintels
de distels stonden schandelijk hoog
de dovenetels en het ruige gras
dat jij met zoveel liefde
en met blote handen wilde rooien
door ging je
met de paardebloemen
met wortel en met tak geruimd
het boerenwormkruid tussen
alle tegels weggekuist
de gulden roede
op de schop genomen…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.
Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde ontvoerd, aan de aarde ontvoerd,
op ritmen van het Eeuwig Lied.…