4052 resultaten.
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Rare jaren, deze jaren,
niets komisch veel mislukt
rollende stenen zonder mos.
Kreupel zoekt de poëzie het huis weer op
de warme lamp
het kleine leed van pappie-mammie roepen
verdriet om de voorbije verjaardag
wéér troost de natuur
wéér komt op de proppen die ellendige God
vermomd nu als VU-student
of Nijmeegse nitwit.…
Verdomme
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
610 Om alles en iedereen
Te gebruiken, kapot te maken
Ja, alles en iedereen
Tot zelfs de laatste steen
We roven de aarde leeg
Doden alle dieren
Kappen alle bomen
Vervuilen de rivieren
Wie denken we verdomme dat we eigenlijk zijn..
Ont-aarde wezens ..
Egoïstische zelfmoordenaars ..…
Dodende liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Koud als steen is mijn hart aan het worden,
mijn liefde voor jou dreigt stil te sterven.
Ja, liefde kan leven wekken,
liefde kan dodelijk zijn.
Toch in het diepst van mijn wezen blijf ik geloven,
of is het tegen beter weten in “hopen”,
dat mijn liefde voor jou sterk genoeg is,
en er een weg terug is, terug naar jou.…
Vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
619 Alle vogels plukken hiervan de druiven
Dat is wat de duif verwachtte
Ze koerde even en keek om zich heen
Brede grijnzen kwamen haar tegemoet
Ze lachte terug en voelde zich goed
En wipte van steen naar steen
‘Zullen we samen gaan eten
Wat schaft de pot?…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 Of onderhield, met bikkel en bonket*,
De kinderlijke wet,
En rolde en greep, op ’t springend elpenbeen,
De beentjes van de steen;
En had dat zoete leven
Om geld noch goed gegeven:
Maar wat gebeurt? terwijl het zich vermaakt
Zo wordt het hart geraakt,
(Dat speelziek hart) van ene scharpe flits,
Te doodlijk en te bits.…
ZEVEN COPLA'S
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.228 .- Denk niet, jij koud stuk steen, dat ik je dát vergeef!…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Tonnetje naast bolle ton,
Spookt er in de late zon
Uit het ijle loof;
Steen-gelijk en opgestrekt,
Met het kroontje toegedekt,
Paars en bleek en doof.…
Laban vlaggen in Libanon
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
847 Hoge bergen besneeuwde toppen
wit geeft naam aan de Libanon
in Balabakk bij Jupiter Baäl van Beka
met romeinse ruines op drie monolieten
als enige onbebouwd de Hajar el Hibla
Steen van de Zwangere Vrouw
Kijk omhoog in het Bos der ceders van God
driehonderd torens boven de Qadisha valei
straks in China bij olympisch vlagvertoon
zal er één…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 Hoor ze kermen:
ze sleuren elk de anderen
zijn telgen, zwaar als steen,
te grondewaard; ze stubbelen
ze storten, al deureen...!
Vervarelijke Winter, laat ‘t
der schonen u ontfermen!…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 En alles viel uiteen, van rotsblokken
in stenen, reepjes, massieve vlokken.
Het water maakte het tot zand – haast onzichtbaar –
en knipte als een overenthousiaste peuter
steeds deeltjes in twee, in twee, in twee. Klaar.
Dit was het vervloekte niets. Dit was ondeelbaar.…
De gedachte alleen
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.972 verschrikkelijk spannend en lekker
Het gevoel was sensationeel, elke keer
We werden steeds gekker
Maar we hadden ons eigen leven
En die ander in ons hart
We sloten af met veel verdriet
En verdrongen en verborgen onze smart
Een drukke supermarkt, wat een plek
Vele mensen om ons heen
Wat zag je er mooi uit
Ik stond te trillen, help, ik ben niet van steen…
VAN DE OUDE BOOM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.657 Neen ‘t, ‘t en is
geen mensenbouw, ‘t is eer
een wangedaantenis;
een stenen berggedrocht,
dat, staande fel en fier,
de scherpe houwen torst
van ‘t vonkend hemelvier.…
Karel de Merel
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.812 niemand ooit was gelukt
Karel vloog de hemel in, o zoooo hoog
Om vervolgens met een sierlijke boog
Vanuit de wolken vreselijk omlaag te suizen
Op weg naar benee, tussen de huizen
Iedereen die keek verwachtte een knal
De dierenambulance was er, voor het geval
Maar net voor hij op straat te pletter zou slaan
Draaide Karel met een boog bij de stenen…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Uitkijkend over het lang gestrekte dal
met resten vuilwitte sneeuw
en muisgrijze stenen
waar lang schaduw is
en fris groen van berk en wilg
waar de zon is.
In mijn neus
de geur van de grond
de wind suizelt zacht voorbij
zij brengt de kou van het grote ijs
dat blauwglanzend wacht in de verte.…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Vogels fluiten
Een dag ontstaat
Een mens stopt met dromen
Een wekker stopt
Tandpasta glorieert
Pindakaas popelt
Jan de Hoop groet
De mok kleurt
Een hond blaft
Een man groet
Als altijd
Mogguh
Een klap valt
Een steen vliegt
Een vrouw kermt
Een gedachte sluit
Een lampje gaat uit
Dag en dauw lacht
Groen is rechtdoor
Snelbinder…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Met stenen slagen zij haar laatste uur.
Hun vlammende haat is niet meer in te tomen.
Echter feller brandt Hypatia’s vuur.
Hypatia was het licht in duisternis;
haar geest beheerst de sterren en getallen,
Plato’s wijsheid en geschiedenis.
Zij is een lichtend voorbeeld voor ons allen.
IV.…
Hoop
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
675 .)
--- --- ---
In de verborgen kamer van je hart
Liggen diepe oude wonden die geen mens ziet
Een dikke muur heeft je hart begrensd, veilig omrand
Zodat niemand het meer raken kan
Haal die stenen uit de muur
Het licht zal je hart weer verwarmen
Want er is
Een venster van hoop
Dat licht geeft bij ieder hartzeer
Een venster…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 niemand kwam meteen
niemand hield me vast
alleen de stenen
de kou
de kloppende pijn
en de seconden
die maar bleven komen
ik wou schreeuwen
maar had geen naam meer
zelfs die had ik achtergelaten
op die brug
bij hen…
petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.565 schone staat dood
hoopt op lege deur ter statiger pas-
sage de deur met kracht gedacht
geen aarzelende porie in het lichaam
postgevat vlucht rijzend in het
vlees naar het geraamte
toch keert de tijd bij zorgzamer
gebruik de schoon gevatte veer
gezegend zij die morgen die de
huid stropt en de blik oplaadt
en keert; dan valt zij als een stenen…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 O het verlangen van die rode stenen te breken uit de rode huls,
te spatten hun leven, gelijk een zot geweld, tot aan de zon,
die hun leven schonk, in gek begeren van het laaiend lijf.
De laatste omarming van de minnaars voor de dagelikse dood.…
Een zwarte maandag
netgedicht
3.2 met 33 stemmen
1.740 begon mijn dag al klote
toen ik, stomdronken van de slaap
met veel gerek en nog meer gegaap,
m'n kop aan het keukenkastje stootte
ik deins terug en zoek naar steun,
maar slaag daar natuurlijk niet in,
waardoor ik keihard, vol met m'n kin
op de rand van het gasfornuis kleun
daar staat, juist, dát potje met vet
dat ketst dus zo van de stenen…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 Het speit, de steen rondom,
en, uitgestrekter schenen,
zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor,
in ‘t zwijgend goor verdwenen!...
Eilaas, de nacht en ‘t donker zijn
bezitten nu de zanger mijn:
noch nachtegaal, noch ruit noch muit,
en hore ik meer... ‘t is uit, ‘t is uit!…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 Op 't maatloze kleed schijnt deze aard, zon en maan,
Gesprenkeld als flikkrende stenen.
En wat is dat ruim, wat zijn lichtstarrental
En flikkerend zonnegewemel,
Bij de eeuwige volheid van 't ganse Heelal? -
Een stip in d' oneindige Hemel!
0, nu eerst gevoel ik wat eenmaal de dood
Me op vleuglen des cherubs zal brengen...
Zee!…
In de naam van Allah
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Vrijheid van meningsuiting met een perk en een steen.
Nooit meer satirische tekeningen door kunstenaars waarbij het licht nu is gedoofd.
Puur omdat er in de vrijheid van meningsuiting werd geloofd.
Het schrift en het beeld zijn vermoord dat maakt me zo kwaad.
Plus het trotse moslim geschreeuw in een doodstille straat.…
Soldatenstand.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.022 Gerijd in geleedren,
In 't bivak dooreen;
Nu harten vol goedheid,
Dan harten van steen.
Het kruis aan de kloekheid,
De kogel 't verzet,
Het krijgsboek tot bijbel,
't Parool een gebed;
Niet vragen, maar handlen
Naar hoger bestel;
De kroeg tot een hemel,
't Cachot tot een hel.…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.773 Het speit, de steen rondom,
en, uitgestrekter schenen,
zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor,
in ‘t zwijgend goor verdwenen!...
Eilaas, de nacht en ‘t donker zijn
bezitten nu de zanger mijn:
noch nachtegaal, noch ruit noch muit,
en hore ik meer... ‘t is uit, ‘t is uit!…
blauwe Brinta
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
511 de opgewarmde boontjes als thuiskomen
humorloos ervaren en volschreeuwen
in ’t kussen in de nacht onder de sterren
en de verzachtende klanken van ’t evenbeeld
vermorzeld op ’t aambeeld van Mjölnir
en de smakelijkste nazaat der witste lelies
door mergpijpen geblazen melodieën
’t zal in de linie geweest zijn
waar alles verward werd
de stenen…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 geen mond aan scherven
dat in vuur en vreten ik eeuwig zal sterven
dat slechts de hel oplicht bij en blinde blik
op het gordijn van de tijd
maar de wraak smaakt temeer waar de Dood eerst
de spiegel begeestert en daarna star en krijtwit
liggen blijft
dan zal ik je doen denken van vuist tot vuist
alsof ik het brandpunt ben van de levend steen…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen stenen voor krenten,
Geen Brabrantse centen,
Geen nachtlijk geroep!
Geen vochtige muren,
Geen twist met je buren,
Geen snoepzieke kat!
Geen ontrouw van knechten,
Geen schrale gerechten,
Geen slijk op je pad!
Geen kelder met water,
Geen praats van een prater,
Geen schel die niet klinkt!…
Stille getuigen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.392 Een schaal op het dressoir
Twee kommetjes op de vensterbank
In de tuin een groot stenen blad
Gebakken steentjes op de boekenplank
Waar is de pottenbakster in mij gebleven..
Tekeningen door het hele huis
Schilderingen aan de wand
Wat mijn ogen zagen zette ik ooit
Op papier met mijn hand
Waar is de kunstenares in mij gebleven..…