Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Met gebroken ogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 610
je hebt het blad nooit voor de mond gehouden het dwarrelt naar de grond uit vingers die onmachtig zijn om alles in de hand te houden jij hebt altijd de rug gerecht maar nu lig je gestrekt laat gods water over akkers lopen in een afscheid met gebroken ogen toch zal uit as jouw feniks weer herrijzen om levend in herinnering te…
wil melker18 september 2010Lees meer >

schitteringen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
hoe jij je hebt verstopt in zonlicht speels langs bomen ademt en een knipoog legt op water in mijn dag geurt een levensbloem opgestaan uit dood ik zet een vogeltje op jouw graf het zingt in blauw jouw kleine nachtmuziek als het kaarsje brandt leeft alles binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
switi lobi18 november 2010Lees meer >

Aan weggaan

gedicht
2.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.897
tak van wilg stam van berk roerdomp bank prullenmand en tussen riet dat je daar ziet een meerkoet een waterval een minderkoet een waterviel in ons geval afscheid van wat in woorden en aan water heeft bestaan van onze liefde van on zel iefd e rechtop lopen daar vandaan. ------------------------------------------------…
Ankie Peypers16 december 2010Lees meer >

Verduisteren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
Ik klop op de deur maar hoor je niet laat steevast de zorgen op de mat vallen die ik met een grote boog ontwijk kijk de planten aan die smachten naar water richt terstond mijn blik naar buiten alwaar een vogel balanceert op de golven van de muziek, groeit er jaloezie op zijn verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed heb aangetrokken…
LadyLove8 januari 2011Lees meer >

Japanse kers

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 573
ik was er onderdoor gelopen haar uitgestrekte naaktheid liet ze, maar haar stam droeg water ik zag hoe schors zich vormde, tot het grillige verloop van takken die ze zweven liet uiteinden zwollen als tepels, door winterkou verhard daaronder groeide lente waar de magere dag mijn lijf verdraagt verdraag ik zelf het wegen van haar witte…
switi lobi31 januari 2011Lees meer >

Het stille puur

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 613
de stille woorden drijven met de wind als de adem rond vogels strelen zacht het water vloeien samen als kringen onwrikbare glanzende ringen als een liefdeblijk ontwaakt een lelie, zo puur in het vroegste morgenuur lichtstreepjes dromen zich zullen ver van het lommer vandaan als een boog aan de hemel staan * Voor Kerima bij…
Hilly Nicolay16 februari 2011Lees meer >

Opgedroogd in waternood

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
daal af langs stenen die nooit zon hebben gezien waarvan de kleuren eeuwenlang verdronken zijn totdat de bron wegviel er vloeit geen water meer dat barsten vult het ongeduld van dorst bestrijdt pas op de bodem zie ik dat de wel is opgedroogd in waternood moet wiggelroeden naar de nieuwe loop haar richting geeft mij hoop…

Door dodelijke stilte

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
waar plotseling wind het kabbelend water striemde tot golven een vlucht statige ganzen dook in gakkende paniek gezellig geroezemoes uiteen geschoten werd door dodelijke stilte daar verloor zon haar kracht werden levens vermoord dat moment waar waanzin hoogtij vierde werd abrupt in bloed gesmoord…

Golven

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 932
Op lippen van voorbije jeugd wiegt onze zeilboot als een veer in keerkringen van levensvreugd gespiegeld door het mooie weer ons gemoed draagt over water dat zo stuurloos is bevaren in het zicht van zoveel later om kompassen te vergaren nu onze richting is bepaald over de golven van weleer zijn onze kussen - vrij vertaald - de ziel van…

dageraad (het blauwe uur)

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 644
ijle gewichtloze stralen verzilveren de vroege morgen uit schemering gezeefd door de donkere nacht is daar de dageraad hij strekt zich uit over slapende velden dekt de gewassen toe die nog staan te dromen glijdt over water wat rimpelloos vlak de koele diepte spiegelt verzonken in rust kleurt de lucht bleek en de beemden blauw…
lijda27 mei 2011Lees meer >

In vogelvlucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Hij is het gras,de bomen in de wind, de bloemen,die je 't mooiste vindt, de vogels in de lucht en hun gezang, de wolken en het water, zonsondergang. En hij is ook de tranen op je wang, wat later Hij is in je herinnering, in alles wat je samen deed en deelde, voor hij ging.…

Gebroken vleugels

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
donkerrood is de dag waar het zand scherper is dan glas waar kale stammen fel afsteken aan de horizon verzonken in het eeuwige licht gedwongen te buigen voor de nacht nog kaler dan dorre aarde is de wens om een teken van leven slechts schaduwen halen het water waar dromen sterven voor ze de ochtend zien…

De nacht is een spiegel

netgedicht
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Laat mij niet de laatste zijn keer terug waar ik verdwijn, luister de wind fluistert,ik leef waar een bloem verdrinkt in het water dat ik geef droomt het donker de dingen licht de nacht is een spiegel zonder gezicht een verloren verleden vaarwel gekust breek de dag als een scherf in mijn hand waar de zon op rust.…

Overal rond haar hoofd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Zij moet iedere dag een berg beklimmen om niet te verzuipen in ‘t zilte water wandelt zij eerzaam dwalend over zee en ook de vogels weten van haar falen in zang reeds voor een droevig later haar rugzak torst zij moedig mee in zielenstormen van eenvoud overal rond haar hoofd zwemt er een zoute wereld en klimmen er mensen uit de put.…

De brug

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 814
De brug, Waar ik net naar beneden heb staan kijken, Waar ik net had staan twijfelen, De brug die ik niet meer wil zien… Het water, Waar ik nu naar sta te kijken, Dat ene jonge eendje, Dat zijn moeder kwijt is. Ik, Ik die weg wou, En nooit meer terug wou, Zie nu dat het zinloos is.…
Iris28 februari 2012Lees meer >

Reciprook

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
ik loop deze dagen door de geest van een getraliede cel gevuld met dove oren doch met leegte het meest verwijl in het gewicht van een aangekleed skelet ogen op niets gericht, een ongeschreven wet, die verdwalen in een vergezicht van water en brood dat sprakeloosheid als horizon kent het is de wederkerige schaduw waar binnen…

hitte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Gaan er zeker nog extra bejaarden dood en dodelijke algen in het water ! En die luchtvochtigheid, zat ik maar in de Sahara ! Of op een terrasje in de Dordogne en ja Piet en Ria, het moet gezegd ! eigenlijk bedankt voor de vakantie. Liefs Cees…

Zee-kerheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Langs strand en ruisende branding zacht ritmisch met de golven mee omsloten door behelmde duinen komen mijn gedachten in schelpenecho uit kosmische oorsprong terug vanaf regelmatige deining over water roepen duizenden stemmen aan van wat achter de horizon ons wacht in een toekomst om naar te leven klinkt vertrouwen voor lichte dag.…

Die zomer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Zoals de zon tussen vele woorden opgaat Kan ik nog dromen van je handen en je ogen elke buiging in je gestalte Zoals wij samen voorbij de wereld gingen zwervend langs water reddeloos verloren liepen In de grote zee dreven we en mijn hart bloedde open zie ook: www.josevanrosmalen.nl…

In het graf gelegd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
In het graf gelegd, met doorstoken zijde waar bloed en water zijn ontsprongen. Rust nu maar uit na al die wreedheid, na ons verzuim U lief te hebben.…
Adeleyd30 maart 2013Lees meer >

Restaureerde zand

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
heb met eigen handen een monument gemaakt restaureerde zand met water als cement modelleerde naar verhalen uit hun herinnering die ik opving toen ik woelde en het vroeger leven voelde geen luchtkastelen maar een vaste burcht met muren en kantelen vergeten waren tijd en plaats tot ik de zee zag komen mijn monument weer…

spelevaren

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
boven water blinkt een witte boot het zeil schiet groot de hoogte in, zijn giek verstart door windloos snelheid zoeken onder hoeken in zijn koers verschiet de zon in vlekken op het meer maar elke keer verlangt de schipper weer dat zijn klipper knopen telt het spel der tijd vergaat allicht toch ook een keer voor deze held…
switi lobi23 augustus 2013Lees meer >

sans rancune

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
blootgelegd en barrevoets naakte dwaling over landerijen waar een kei botst, een stronk hinkt commando’s buigen letterlijk je hoofd vanaf hier stapel ik een rots op rozen breek ik hout uit bitter water vangt een vis de tol van zeven vruchten poppenkop naast scalpel papier, steen en schaar…
switi lobi4 september 2013Lees meer >

In bewegend poseren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
ik heb op water geschreven zag in blauwdruk de hand van de hemel rimpelloos tekenden wolken en zon volmaakte natuur in bewegend poseren met tedere gebaren wist ik mijn liefde voor jou te verklaren zonder de spiegel te klieven een vlaagje wind als getuige sloot af met een speels golfjeshart waarin geliefden zich naar elkaar buigen…
wil melker4 november 2013Lees meer >

Herfst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Dat, wat zich afspeelt in het hoofd, een gesprek, of beeld, mentale webben, dat kan de galm en nagalm van een klankschaal weg doen ebben, haar klanken lossen sporen op: zoals het blad, dat loslaat van de boom, verdort en op straat vergaat, zoals een wolk, die wegzeilt uit het zicht, zoals aan de dijk, door nevel, ’t water aan…
Ralameimaar5 november 2013Lees meer >

bekentenis

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
er was niets beter om het weekend te beginnen dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen zo startte bijna elk weekend extatisch maar tegenwoordig nogal problematisch geen passie is er die nog ontwaakt in mij wild verlangen breekt zich niet meer vrij: als zij last heeft van een kater kreunt ze slechts om water...…

Tot het tij keerde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik schepte zand maar het bleef niet kleven in mijn hand wilde details uit het leven vorm geven zij rulden weg op het strand heb met de zee gesproken zij heeft haar water vergoten rijk aan herinnering in een vloeiend decor onder zon en wind kreeg mijn visioen zijn gestalte tot het tij keerde de golven zich weerden de creaties wisten…
wil melker20 januari 2014Lees meer >

takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
de kraaiennesten waren slechts gevuld met wind en water hun navelstreng werd onverhoopt naar later weggewuifd er bleef niets anders achter dan het sloophout van een oude boom zijn droom verhing zich aan zijn kruin het puin bewaard in ruwe schors en hoop lag op de grond gewond maar nimmer koud een crucifix in duizendtallen liet zich…
switi lobi10 februari 2014Lees meer >

Onderhuidse emoties

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
de wereld staat droog ondanks het stijgende water met een sahara vol onderhuidse emoties gespannen als boog wie schiet het eerst raakt en maakt contact met de ander ogen en handen die feilloos gevoelens ontvangen reageren op wat zij ontberen een arm om de schouder woorden als koele bron in een vruchtbare oase zonder zon…

Ontbladerdeeg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
tegen niemand, op voorhand in fragmenten, schroot splinterlozen, anderszins een hand zet een glas klaar; water, tekengif, dan weer kwallendril - kneedbaar mogelijk een jurk bestippeld met ketchupvlekken ter hallucinatie, ter voorbereiding onvergeeflijk, in bloedbaden op een tafel van verderf tot de tanden dronken van haatzaad, nachtschade…
Iniduo10 juni 2014Lees meer >