7969 resultaten.
Waarover wij spreken.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
562 mijn integriteit,
van dode dingen die niet bewegen,
en waarom wij eens moeten sterven
We kijken door deuropeningen,
beschouwen nieuwe luchten
en verklaren die de onze
We spreken niet over onze beperkingen,
dat zou onnozel zijn
en onze zelfverklaarde wijsheid
te kort doen
We spreken over jou,
over je puurheid, je blanke ziel…
WOONSTEE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 De labium deur
Van het huis van tingelingeling
En belle bel
Gaat voorlopig niet meer open
Het trappetje is opgehaald
De ziel van het huis stak de sleutel
Aan een ring en die ring aan zijn riem
Daarbij, de deur klemde toch al vreselijk
Voor het raam hangen gordijnen
Van het merk Retina
Het huis heeft wat je noemt een schedeldak…
Liefde
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
965 Hoe meer zielen hoe meer vreugd.
De beste tijd van mijn leven was mijn jeugd.
Ik wilde afsluiten met een paar woorden die mij goed doen.
ik zal eeuwig wachten op die prachtige zoen.…
De Eenzaamheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.614 Volg mij niet, als het hart, in duister
Sombre beelden kweekt;
Eng'len dalen dan vol luister,
Brengen mij met zoet gefluister,
Wat mijn ziel ontbreekt.
Laat mij eenzaam zijn in 't leven
Eenzaam met mijn smart;
En als vreugde u mag omzweven
Zij alleen de rust gegeven
Aan 't gebroken hart.…
Opgebrande liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.615 Hoe jij me leeg zoog
hoe mijn ziel zich ook
ooit
vanuit zichzelf naar jou toe bewoog.
Uiteindelijk voelde ik mij machteloos,
deze weg waar jij heel bewust voor koos.
Jij vernietigde uiteindelijk dan ook mijn wil
ik geef toe, 't werd van mijn kant uiteindelijk...
dan ook echt,
- te stil -.…
zee, die grote plas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 hier op de plas
mijn scheepje
dobbert barende
kapitein Ahab
zou tevreden geweest zijn
midden op de plas
geen spiegel, dat niet
maar wel strijkbaar
de beeltenissen
van zielen onder
alleen op de plas
de zee en ik
hoe zij spreekt tegen mij
troost biedt
de schuimkoppen ver houdt
ver van op de plas
bereik ik de kim nooit…
INGELOST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
776 bestaan buiten de tijd
Nu is hij eindelijk bevrijd
Van telkens weer al het verhalen
Het metafysische vertalen
Terwijl de mens dat veelal mijdt
Een enkeling op rijm gedijt
Of door het vrije vers wil dwalen
Hij hoeft niet meer terug te keren
Zijn educatie is voorbij
Het karmisch groeien is volbracht
Zo ook het ploeterend scanderen
Zijn ziel…
De dag breekt spoedig aan
poëzie
2.1 met 8 stemmen
2.303 Dan zal de teedre gâ, voor een onsterflijk leven,
De vriend van hare ziel in de open armen zweven,
Hem drukken aan de borst, en juichen dat het graf
De toevertrouwde schat zo heerlijk wedergaf!
Dan zinkt op nieuw de vriend aan 't hart zijns vriends ter neder,
Dan vindt de moeder haar geroofde zuigling weder!…
Schreeuwend in de nacht ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ik zocht naar jou,
mijn ziel en lichaam
schreeuwen in de nacht.
Ik zocht, maar je was niet daar;
je liet mij alleen met belangrijke indrukken na.
Ik zoek naar je, tevergeefs...
waar waren de gebroken tijden?
Ik zoek, naar niks; alles is voorbij,
geen lief, geen ledematen meer..…
Slapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Soms ben ik loodzwaar,
soms juist licht
Mijn ziel vult soms slechts mijn
halve lichaam,
de rechterkant,
links is leeg.
Mijn hersenen echter, zijn compleet
gevuld tot de nok
overvol
Ze kennen geen slaap,
dat is de enige leegte,
Die stuurt de lacune in mijn lichaam
Is dit van mij? Het voelt me
af en toe vreemd...…
Finis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.748 Mijn liefste lieveling, weet gij dan niet,
dat ook mijn ziel omkomt in dood verlangen,
dat ook een lang verdriet klaagt door mijn dagen,
o, door mijn dagen.…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
Wat ik het meest lief had ( P. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 Er was,
naast het analyseren
en optekenen,
één grote liefde in mijn ziel
der leven overgebleven.
Ik werd, en word namelijk
stil in de stilte.
Het is het eigen,
dat ik voluit omarmde,
waarin zij zich
thuisvoelde en voelt.
De stilte der stilte.
Na alle heroverwegingen,
kwam ik daar,
waar ik moest zijn.
Een einde, een begin.…
God, de stilte en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Heel dichtbij mijn ziel... zodat alles
gaat vervagen en alle lagen
van tijdsbeleving, herinnering en pijn
verdwenen zullen zijn.
Helemaal niks.…
De beul ( de guillotine )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Hij kan zogenaamd 'niet beter weten',
de beul verraadt het woord van de waarheid:
levenstijd van een hart met ziel.
Geen fatsoenlijk geweten dat in de opvattingen
van de beul viel.
Ik zou niet graag in de schoenen van de beul
willen staan.…
Eén regel
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
613 Zóveel regels en er is maar één regel
toegankelijk tot het hart en de ziel.
Eén regel waarnaar geluisterd mag worden.…
Mystiek der zinnen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Er leeft een onbewegelijke droom
in de omringende natuur
tijdens het beminnen
ratio fluistert gevoel
innerlijke stilte toe
vogels moe door tegenwind
dalen neer op het zandeiland
ik beslis vandaag
over een laatste brief
die zal verhalen
over jouw olifantenhuid
jouw antwoord is een gedicht
en dient terplekke
als eelt op mijn ziel…
Onsterfelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Alles aan jou was gericht
op de blijdschap en
het welzijn
van wie jou lief waren
Jouw zachtaardigheid in
het spreken dat nooit kwetste
Jouw kwinkslagen waarachter
de betrekkelijkheid school
die voor even de ernst
van dagelijkse zorgen verzachtten
Maar ook de attenties
zo eigen aan jou
die onze ziel glimlachend
in bewaring nam…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Mij met beide vlerken beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik zijn gouden kooi open deed,
het is de vogel vrij van naam,
ik duid dat ik hem heb verstaan,
met verder ons eigen pad te gaan.
Illustratie: Claudia Dacosta…
De vrouwen van de wereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.010 Het is altijd hun wil geweest
om onrust in de ziel der man
te transformeren in rijkdom der geest.
Zij schenken de liefde en woede nieuw leven...
Ik ben het, die dit alles
in vorige levens heb ervaren
om uiteindelijk ook dit leven van mij
volledig te gaan waarderen.…
Voordat
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.279 Voordat de laatste ronde ingaat
en mijn ziel is weggezwommen
in het glas, mijn zinnen
opgelost in drank,
wil ik bij jou zijn.
Voordat mijn gedichten
zijn verjaard tot voorbeeld
van het een of ander,
mijn talenten zijn vervallen
tot verzameld werk,
wil ik bij jou zijn.…
Dicht bij jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 Een steinway klinkt
Publiek afwachtend en stil
Klanken komen uit
Een ingetogen gedaante
Vingers glijden
Over toetsen
En raken jouw
Luisterende ziel
Ultieme verklaring
Van verlangen
Van dromen
En wachten
Ik wacht op jou
Doorzie mij
Hier ben ik
Zo dichtbij
En toch
Levens verwijderd
Van haar, zijn inspiratie
En wanhoop
Zien…
Thuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 ik ben onder aan de berg
thuisgekomen na jaren van
omzwerven in belichte duis
ternis, helder zie ik de blauwe
lucht, nog verder dan tranen
die verdampen aan wimpers;
de rietvelden van de ziel in
het gevoel vastgeprikt als
spelden die glinsteren in het
aangezicht van mijn volle maan
nog eenmaal demp ik het vocht
en tel in mijn hart de som…
HET RAADSEL ERVAN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 De hond ligt op zijn rug
En schurkt tegen een dood
In veren aan
Een schrille kreet, zijn baas
Trekt hem er vlug vandaan
Op zijn beurt wrijft hij
Tegen talen, een slotzin
Pakkend schrift is ademhalen
En telkens weer is er een ander
Soort van sterven, pijnlijk soms
Of met zuchten van verlichting
Een wegen van de ziel op gouden
Schalen…
Sterfelijk?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het kleinste hart
stromen van groene synergie
door de nerven van stilte
Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
om in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de toekomst
te vergaan
waaruit een…
Gesponnen kerker
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Spieren die zelfs in diepe slaap
Hun spanning niet laten vieren,
Die kabels zijn in gedroomde
Herbeleving van weer een verre nacht,
Die nu plots weer actueel wordt,
Nacht waarin wel geslapen
Maar niet gerust wordt;
Ziel, het diepste ik,
Gevangen tussen scheepskabels
Van gedroomde achterdocht,
Brommend in de veilige omgeving
Van…
ONBEPERKTE GIULIA!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Mijn dochter loopt niet
mijn dochter praat niet
maar communiceert wel
en niet zo´n beetje ook
ze ruikt ze voelt en kraait en
kan kijken in je ziel en zaligheid
KOMT DAT ZIEN, KOMT DAT ZIEN!…
Gelovig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Al ben ik niet gelovig,
god hebbe mijn ziel vast wel
die reserveert omdat ik niet geloof
vast geen plekje in de hel!
Toch?…
Zoals insecten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Zoals insecten
het ruiken naar de andere sekse
en de tastzin nodig hebben
ook wij mensen
onzichtbaar de geur van de huid
en de weerstand
gepaard aan de wellust
in de basale registraties van neuzen en vingers
die als het ware de ziel aftasten
maar de zo positief weergegeven oergenoten
fata morgana leidt me om de tuin
- met vijver van…
Ongezochte vondst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
582 Jij, die weet dat ik geen onbeschreven blad ben
maar getekend door woorden
mij kunt lezen nu ik naakt voor je lig
en ik mijn ziel in je lichaam schrijf
Jij, die behoedzaam de blaadjes van mijn hart
omdraait als ik er hardop uit voorlees
ezelsoren vouwt in mijn kwetsbaarheid
zodat ik weet waar ik gebleven ben
Jij, die weet hoe je onderhuids…