7289 resultaten.
Opnieuw
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
938 diepte van mijn ziel
kansloos te overleven
liggen lijf en leden
niet meer aan wie ze toebehoort
de dag vindt zijn bestaan terug
wanneer het duister is
een schone kans
te breken naar het licht
het hoofd vol leegte
ingevuld en uitgedaan
van opgedroogde tranen
voor wie het ziet
het spel kan weer beginnen
met een lage inzet angst
als zwart…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen
haar handen kil gevouwen
beide lippen prevelen zacht
het is niet zwart…
van binnen naar buiten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.297 Even alleen en het dondert
zwarte koppen boven mijn hoofd
en regen vanuit mijn ogen
Even de energie voor mezelf
en het raast in zware stormen
tussen de diepe groeven door
En dan is daar, heel diep, dieper
van binnen een zwak schijnsel
dat wacht op mij vol rust
Even alleen en ik zie mezelf
van binnen naar buiten komen,
het harnas opzij…
Ook in jou
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.276 Jij bent mijn kleinood
mijn allergrootst bezit
met een handgebaar
maak jij wat zwart is wit
Alsof jij kan toveren
enkel als je maar verschijnt
zie ik hoe menig boze blik
in een glimlach verdwijnt
De zon begint te schijnen
zelfs door wolken heen
mijn allergrootste kleinood
jij brengt warmte tot iedereen
Het wonder van het leven
men…
witte parels lachen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
4.018 hun stemmen zijn muziek
herkenbaar is het ritme van
de oorsprong in de motoriek
hun rol is van oudsher bevestigd
door de schrift, in het bol van
ogen wordt het onderscheid belicht
drie koningen ontmoet de Heer
de sterre bracht ze weer van verre
ze kleurden slechts het blanke meer
vandaag kleurt geld hun huid
het haar ontkroest en zwart…
samen (broeder)
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
4.839 laten we samen strijden broeder
tegen de zwarte draak
we hebben elkander verzwakt
voor zijn grijpgrage klauwen
laten we vanonder één schild
de puinhoop vlammen overschouwen
en met twee zwaarden hakken
tot rust uit zijn groene aders bloedt
laten we samen over de middenweg
tussen hart en hoofd ronddolen
zodat we telkens met één oog
door…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…
Lekgebeten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
846 In mijn wezen ligt een gapend gat,
uiteengereten door desillusie en lot;
een leegte die zwarter is dan zwart
en mijn weerloos levenslicht pot.…
volg het krullen van de lijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.897 ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
hoe wit maar steeds blijft gaan
ik volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
ik draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat…
het glimpt van witte ogen
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
9.496 de zon verdwijnt in herfstpijn
de nacht wint snel terrein
is eerst het duister zwart, vanaf
vandaag voelt dat ineens apart
het glimpt van witte ogen
in een heimlijk vlug gebaar
je voelt je wat bedrogen
spanning is goed merkbaar
de lichten zijn te fel
en kinderen luidruchtig
ze reageren veel te snel
want hun harten zijn onrustig
het…
mijn adem wolkt verlangen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.896 in een halve maan
en een handvol sterren
zie ik jouw gezicht
sluierend in het licht
van de lantaarnpalen
mijn adem wolkt
verlangen in de koude
lucht, je ogen lachen
als je even zucht
en naar mij kijkt
je lijkt zo warm
vibrerend echt in
het nachtelijk geluid
het zwart van donker
koelt je zachte huid
ik pak je handen
als de maan…
Dood Kindje
poëzie
3.6 met 160 stemmen
38.164 Men heeft het kindje, wit en recht,
Uit 't wiegje in een kleine kist gelegd,
En wit en zwart, o simpel onderscheid,
Zijn slaap en dood, zijn tijd en eeuwigheid.
Hij is maar even hier geweest.…
De getinte middenweg
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.584 Dat ik op de middenweg loop
Af en toe val ik
in de berm naast mij
Niet in de sloot
Ik sta op
sla mijn kleren af en loop verder
Meestal loop ik
Soms heb ik een fiets
Ik hoef geen auto
Misschien af en toe een lift
Een maandje geen zwart/wit denken
een maandje liefde voelen
Een maandje geluk en pijn
in mate
Een maandje mezelf zijn…
Dood
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.948 Dood
Veel over gehoord
Nu dichtbij
Mijn dierbare opa
Je bent niet meer van mij
Dood
Eens was er kleur
Nu is het zwart
Mijn dierbare opa
Je bent niet meer van mij
Dood
Louis, een naam eens zo levendig
Nu letters in steen
Rode rozen op je graf
Denkend aan alle liefde die je gaf
Dood
Mijn hart vol verdriet
Lieve opa kon je me…
je woedt onstuimigheid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.047 weer speel je
met de wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in het blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
het delen van de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me, teveel
jaren voelen als gemis
geef…
vlinders leren zien
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.439 ik zag alleen mijn tranen en mijn pijn
het sombere het zwarte van het leven
ik voelde me verloren opgegeven
en wist niet dat er zoveel moois zou zijn
maar jij hebt me de vlinders laten zien
de rozen leren ruiken de seringen
door jou heb ik de vogels horen zingen
de zon weer voelen schijnen bovendien
je was er elke keer als ik moest huilen…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
Jo'burg
netgedicht
4.3 met 48 stemmen
2.078 Zwart en blanken zijn gelijk toen, daarbinnen
Zout der wonden, maar als de pijn... en ook nog
Wereld van een tengere vrouw: Johanna
Zang van de aarde.
Gauteng stad van jou en de rest van mijzelf
Statig rennen door de gebrande straten
Vluchten voor de pijn van geschiedschrijving als
Tekens van Holland.…
Vuurwerk
gedicht
3.4 met 41 stemmen
14.552 Iets: met veel aantrekkingskracht,
een zwart gat, een vlam in mijn hart.
Zo niet, geen gebeurtenis t voor t + 1,
en dan ook niets daartussen
waar tijd plaats
kon vinden. En zonder tijd
geen pijl die ergens vertrekt om God
weet wanneer ergens anders aan te komen.
God, Cupido, Thor.…
Voor de spiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.235 Pappa, jouw oren zijn veel groter dan die van mij
mijn haartjes zijn zwart en jij bent blond
kijk, nu draai ik mijn gezicht opzij
en is mijn hoofdje ineens niet meer rond
Als ik lach, lacht de spiegel met me mee
en als ik praat, praat de spiegel terug
gek hoor, hij ziet ons alletwee
en hij doet alles net zo vlug
Er is één ding wat…
Vlinder in Tossa/Tenio de Mariposa
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.387 Mater Dolorosa
werpt een
trieste blik
vanaf haar hoge plek
aan de muur
over zielen
die niets zien
dan elkaar
flanerend door Tossa
Zwarte Madonna
discreet wachtend
op vrouwen
die kussen
de voeten van
't Kind
Ontvangenis
hopend
in Sant Vincenc,
mirakels in Tossa
Maria, Maria
moeders der smarten
ook Magdalena's
vurige voeten…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 Onder de nacht van schetsend zwart
onttrokken van haar zomergewaad
het roodomrand het zuiver agaat
getroffen in haar verlaten hart.…
Levenslang
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.435 Met een stralend gezicht
blij en onderweg naar jou
eindelijk de moed gevonden
om te zeggen dat ik van je hou
Mijn vrolijk schijnende zon
werd bij aankomst pik zwart
mijn hart werd kapot gescheurd
jouw woorden waren zo hard
Mijn wereld stortte in elkaar
toen ik die blik in je ogen zag
die koude kille blik vol afschuw
raakte mij als een…
Verborgen verdriet
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.504 Mensen zien slechts een buitenkant,
En denken dat ik op en top gelukkig ben,
Zij zien niet mijn zwarte binnenkant,
Omdat ik constant heen en weer ren.
Ik word geleefd door de mensen om me heen,
Ze stellen allen eisen aan mij,
Denken dat ik door mijn postuur sta stevig te been,
Ze staan wachtend in de rij.…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
Duivelverbanner
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.233 Ik daag de duivel uit
zeg dat god uit een punt kwam
tijdens de oerknal
en ik hem dat niet zie doen
dát wordt de lelijkerd teveel
krimpt prompt tot pingpongbal
Ik zet de box over hem heen
gemaakt van duivelshard staal
hoe harder hij vloekt en tiert
mij gouden bergen belooft
als ik hem eruit laat
hoe meer hij me pleziert
Satan in zwarte…
zelfbegoocheling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
607 een aantekening
klein, in zwart gestileerd
herinnering aan later
en nog later te vergeten
streepje humor in de kosmos
die vooral ernst heet te zijn
hij verteert zijn agenda
als een koeienmaag de kiezel
op niemandsland gevonden
afspraak met de toekomst
ooit eerder daar neergelegd als
de vreemde eend die bijten zal
hoopvol, dat en niets…
Mei Merel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.349 Zwart van dood.
Donker zand.
Dood.
Zijn pientere
geelomrande ogen,
zijn nu ingedroogde ogen.
De merel die altijd
voor mij floot.
Voor mij.
Natuurlijk.
Natuur.
Lijk.
Voor mij, en nu,
in mei, dood.
Gemist wordt door mij, nu al,
't gezang in valavonden en dauwmorgens.
Altijd keek ik naar hem uit.
Maar,
eerder nog hoorde ik hem.…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
Schapen
netgedicht
4.0 met 36 stemmen
895 schapen
en
schapen waren wij
onbevangen lammeren
een noord en zuidpool
Amsterdam de hoofdstad
maar `t schoolplein
oversteken niet getikt
of
haken in de slinger kinderhanden
vingers wit en bruingebronsd
stevig in elkaar geklemd
samen tikken
richting stemmen
het brede schoolplein vullen
begrenzen
samen lachend het laatste lam getikt
zwart…