5922 resultaten.
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 wellicht duurt ‘t zoeken te lang
wanneer het pad om je heen
vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit…
Voor André die gestorven is.
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.607 Voor de broer van mijn schoonbroer,
die nu overleden is.
Kijk ook naar het gedicht:
"applaus voor mijn zus"
van 20/04/2008
++++++++++++++++++++++
André is gestorven,
André is gegaan,
hij mag daar nu leven
een heel nieuw bestaan,
want al wie hier klein is
en vaak zonder eer,
ze worden geheven
in 't licht van de Heer.
Ze mogen…
Vertrek 2
gedicht
3.3 met 65 stemmen
19.447 Ik kan je zien
dus weet
je bent er nog
alleen het hoge gras
geeft vorm aan
je vertrek
en even verder
bij het hek
toch ommekeer:
een groet.…
Liefde
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.103 Kus me
niet wakker wanneer
de deur sluiting vindt
mijn ogen willen liever blind zijn
voor de leugen in jouw tederheid
Ik weet daarbuiten huist een leven
verhoopt gelukkig
met kleine meisjes en
een hoofd vol sprookjesboeken
Dus blijf
niet langer in dit land
van duizend en één nacht
maar wees hun prins
niet mijn kikker…
Thuis
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.669 Dag straat, dag boom,
aan jouw bloeiende takken
hing ik dagelijkse dromen
in het passeren
Als verstomde kracht verhief
jij je in het druk gefluister
van het heen en weer langs
dragende armen
Zo deinden wij gezamelijk
als een sluier op de ademtocht
van het getij van grotere stromen
nooit gescheiden
Maar steeds verder dwaal ik
vind…
Een visuele weg
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.644 Er is een weg
die niet belopen wordt
als het begin
van het einde
niet stopt
Als dit wel het geval is
bij bepaalde mensen,
hebben die mensen
het begin wel meegemaakt
maar het einde
moeten missen
Dat zijn de mensen
die de weg nooit meer zullen zien,
denken we
Mensen bij wie het begin
nog voortduurt
zien de weg van dierbaren
bij…
gedateerde dood
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.788 er bestaat niet zoiets als rouwen vooraf
ook niet als jij weet wanneer je dood wil gaan
er bestaat niet zoiets als je missen
ook niet wanneer je er al een beetje niet meer bent
er bestaat wel zoiets als spijt
wanneer ik jou je koffers zie pakken
vastbesloten dicht klikt en opneemt
naar het volgende station stapt
rouwen vooraf gaat niet…
Copy that - Een afscheid voor de dood
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.715 Dag oma!
Ik noemde haar de naam en het geslacht
'Ik heb het gehoord' klonk er zacht
U mag het weten,
Al zit 't in de buik nog
'Ik heb het gehoord', zei ze iets harder
Het gesprek viel ten einde
Tot een eenzijdig stil
Dag oma!
'Hoe zwaar is het?'
Vroeg ze in de verte…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Dunne arm aan blauwe hand
Ruime ring aan stille vinger
Harde lucht aan witte slang
Geborrel; zuurstof in een bakje water
Een kus, een streel
Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven…
Ik ben geraakt
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.520 Oh, jij, grom en grauw,
jij en ik geeft au!
Ik wil je niet ontwijken
maar ook niet aan je denken,
wel stiekem naar je kijken.
Misschien zien wat er anders is,
zien wat ik bij je mis.
Ik ben geraakt en dat is zeker
op zijn plek.
Jouw zwijgzame karakter drukt je
in mijn nek.
Ik blijf herhalen; het ligt niet aan mij,
misschien is mij ontglipt…
Bodemloos diep
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.637 Bodemloos diep in mijn hart
Nu en dan verward
Maar jij blijft wel bezit hebben over mijn hart
Het verdriet blijft immens intens en
Jou ooit mogen terugzien is en blijft mijn enige wens.
Bodemloos diep in mijn hart
Werkt enkel de helende kracht
Die ik van jou verwacht…
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 Zo vele keren in mijn leven
heb ik steeds gezwaaid naar jou
omdat ik zeker weten zou
dat jij voor eeuwig werd verdreven
telkens weer als je beloofde
dat mijn verdriet niet nodig was
de angst van mijn gezicht aflas
dat iemand jou van mij beroofde
doofde ik mijn weemoedzang
en volgde stil de weg met jou
de lasten dragend, vol van trouw…
dood van een broer
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.786 je had de dood de laatste weken
op de reserve bank gezet
je hield je bezig met de levenden
hun liefde, de kracht,
en vooral dankbaarheid
de jouwe en de onze
de dood keek toe als een goede vriend
waarop je rekenen kon
dat gaf je nog de kracht om door te gaan
je had een joker
en toen je hem riep
kwam hij zoals een goede vriend
niet…
Behoedzaam komt de herfst getreden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
750 Behoedzaam komt de herfst getreden
tot waar ik enkel oor nog ben
- het licht verstild -
en geuren die
de weemoed wakker roepen.
Behoedzaam komt de herfst getreden.…
passend
netgedicht
3.9 met 40 stemmen
2.728 hij is te groot gegroeid
de kleren van zijn vader
passen al lang niet meer
pa blijft nog even groot
eens 's nachts klopt hij aan
op de kastdeur van binnenuit
in het maatpak van zijn zoon
mouwen, broekspijpen omgeslagen
vraagt om een degelijke riem
de broek kan niet meer dicht
verzoekt dan om mee te gaan
samen naar het verre licht…
Moederhart
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
3.203 Er is geen berg zo hoog
Er is geen zee zo diep
Als een moederhart
Dat tot je riep
door het leven ben je geslagen
En was je vaak alleen
Toch houd ik altijd van jou
Door alle jaren heen
Hoe moeilijk het soms ook is
En ben je ver van thuis
Er is altijd iemand bij je
Die je kracht geeft naar kruis…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 In de schaduw verdrongen Verlangen.
Naar een antwoord wat niet komen zou.
Diepe gedachtes aan jou.
Gedachte aan herinneringen.
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
In een zwarte lange stoet waarvan,
De bestemming bekend is.
Achter een raampje weggezonken,
In een ruimte van emotie
Treurwilgen…
Begraven (haiku)
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.305 Weer een bekende
winterzwijgend begeleid.
Rust nu in vrede.…
Jammerend hout
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.369 mijn ingesnoerde leest
kon je niet verleiden
mijn snaren vaker
te beroeren
gespannen wachtte ik
op jouw vaardige vingers
maar jij bespeelde liever
háár g-sleutel
in een zinderende apotheose
fiedel ik haar mijn compositie uit
ik laat me niet kisten
als tweede viool…
september
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.014 Op de laatste zondag van september
loop ik langs de scheldekaai.
Zonlicht ligt heel dun op 't water,
twijfelend...
Ik zie kinderen op het strand
- blote voeten, kleren aan -
één keer nog in deze zomer
naar 't water van de Schelde gaan…
Zijging
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.028 Wat ik eindelijk heb verlaten
is niet meer waard dan stof.
As van een ziel verstuift
de dwaas die me heeft bezeten.
Wie ik ben is op slag verbrijzeld
zonder dat ik het wist versleten.
Een schaterlach van een demon
galmt na in mijn laatste nacht.
Licht bindt de omstandigheid
waarmee ik nu word benaderd.
Ik ben zonder gevaar verlaten
van…
Zonlicht
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
2.316 Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Proef intens van 't laatste geluid
Seconden doden en doden vergaan
Kus teder mijn tere huid
Liefde leeft en leven moet gaan
Als ik de zomer niet haal
Begraaf me op een warme winteravond
Laat je lach zachtjes met me meegaan
En haal weg m’n verdriet
Fluister stilletjes mee…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 Zoals ooit gespitste oren
bij je kleine kinderbed
naar adem die nog net te horen was
of niet
zo is ook in deze lange nacht
het luisteren
naar wat men niet meer ziet
En dan
toch nog sneller dan je dacht
het einde van het lied dat leven heet
Hoe lang is deze gang - hoe breed?
dan stap ik in het licht
de ochtendzon schreeuwt in m'n ogen…
Ruwheid voor de Stilte
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
968 Door de ramen zoeft van alles
van de wereld in vlekken voorbij
groene streep, boom of weiland,
grasspriet of bloem..
Dat alles gesplinterd uitéén
in dimensionale beelden
vervormd, als een lachspiegel,
stilte na "ka-boem"!
Rood gespat voor vrede, de klok
die afliep, vreugde verruild voor een
occasion van het leven
ruwheid voor…
Rood koperdraad
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.315 Koperdraad
rood koperdraad
gewonden om een stok
waarmee hij traag uit wandelen gaat
wanneer het weer op onweer staat
Nog eens naar de heuvel toe
want hij is moe - doodmoe…
De laatste meters
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.783 Ze is nu gebroken
door het leven verslagen
de tijd heeft gewroken
ze wacht op de laatste dagen
wachtend in pijn
heeft zichzelf overgegeven
ze wil niet meer zijn
een gevangene van het leven
haar lichaam en geest zijn op
het licht dooft in haar ogen
haar hart vol liefde en vuur
kloppend zonder mededogen
hopend op haar laatste reis…
Vlieg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.418 Vlieg heen
Vlieg heen naar verre oorden
Vlieg heen waar niets iets zal zijn
Spreek de taal die wij niet hoorden
En ontdek het leven, zó fijn
Ik zal je missen, maar dat is goed
Zo voelen we allebei
Dat het een liefde is van vlees en bloed
Vlieg heen
Vlieg heen en wees vrij
Vrij als een vogel vliegend in de wind
Vlieg heen, mijn kleine…
LOS-VAST
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.371 ik denk mij telkens los van jou
om bielzen te verplaatsen
in de richting van een eigen spoor
maar waar geen korsten groeien
lukt het strepen trekken niet
ik denk mij telkens los van jou
van jou los…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…