27217 resultaten.
En ik zag jou
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.775 In de verte doemt het zwart
met wat schuchter gedonder en een enkele flits
Kletterend vormen de eerste druppels zich tot
een stralend geheel dat mij hoop geeft
Ik zag jou
Zojuist was de aarde nog leeg
Mensloos zonder leven
Er klopte geen hart
geen bloem stond
geen vogel vloog
geen kleuren of geuren
Alleen de regen
En ik zag jou…
Het Podium
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.663 Op het Podium
Voel ik me thuis
Sla als een wilde om me heen
Tast mezelf in het kruis
Een schreeuw van gekte
Het publiek ontwaakt
Door deze schreeuw van triomf
En ik sta daar enkel naakt
Ik en het podium
Stront voorop
De mensen genieten
Van mijn rotkop
Doch het geeft voldoening
Een vermaakt publiek
Maar na elk optreden
Voel ik me…
Onzinnig
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.097 De zinnen van een schrijver
zijn al voor de geboorte dood
ze worden enkel kleiner
en minder devoot
De zinnen van een schrijver
zijn immer onbevredigd
het is
hoe hij vooruit kijkt
en zijn schamele geest ledigt
De zinnen van een schrijver
zijn altijd onbeschreven
het papier is witter dan wit
de tragiek van zijn leven
Een zinloze schrijver…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
flinterdun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 scheiding tussen links en rechts
goed en kwaad
ik verketter elk geloof
ik doe morgen
de deur niet open
als u daar staat met uw gelijk
ik doorzie uw opgeheven vinger,
uw bomriem,
voor mij geen baard van de profeet,
ik draag geen enkel kruis
ik werp alles verre van mij
maar u staat mij wel dichtbij
ik haat u
ik heb u lief
begrensd…
De vuurdoop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 ik sta in het vuur dat door God is ontstoken
vandaag is 'n heel nieuwe tijd aangebroken
mijn doorns en distels verbranden als gras
van de duisternis in mij rest enkel wat as
nu wetteloosheid de geest heeft gegeven
ontvang ik de vonk van goddelijk leven
vurige liefde ontvlamt in mijn hart
gehuld in genade begint mijn nieuwe start…
Suites voor Annemieke XVIV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 plaatsverandering
tussen de geluiden door
zie ik jouw gezicht
vogelreservaat
geen enkele vrouwtjes eend
bij vijf woerden
de reizende boeddha
en het dikke engeltje
gaan nooit meer samen
negeer lorelei
schiet op de zaken roepen
loop op de klippen
twee eenden landen
in de singel een hoge
woerd volgt op afstand…
betovering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
741 betoverd werd hij
door haar
betoverd
door haar woorden
haar lach
door haar stem
zoals schippers
bij 't verleidelijk zingen
van de Lorelei
met hun schip
op de klippen liepen
zoals Odysseus
bij hemels gezang
van Sirenen
aan een lokkende dood
ternauwernood ontkwam
een betovering
die werd verbroken
in één enkel moment…
Graf van Stilte
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.767 Vandaag werd gepast
en gedragen door raven
de laatste gezant
van de stilte begraven
Het was niet zijn land
dat vreemd van verbazen
zich enkel nog vond
in trillende glazen
Hij stierf op straten
in eindeloos razen
waar spelden verloren
slechts vielen voor dwazen
Vandaag werd de stilte
door raven begraven
slechts een huilende hond…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Een netwerk van enkel vragen.
De uitweg is verdwenen.
Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.
Een antwoord,
maar nog niet gevonden.…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
De eeuwige liefde
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
1.988 De winden hebben gezongen
over de mensen op het eiland der dromen
Maar de zeevogels verstonden de klanken niet
en hun verhaal is verloren gegaan
Enkel een zweem van een heerlijke geur,
ijl als een blanke roos in zoete struwelen,
zwevend over de groene heuvels in de lente,
herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs,
waar pure liefde de harten…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
Kristallen bol.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
916 Luidruchtig geboren nu
stil in de morgen
lig je hier aan mijn voeten
Welk een luidkeelse entree
voor wie ga je zorgen
wie neem je deze keer mee
Gissen, raden en voorspellen
wat zegt een kristallen bol
Is alles nog oningevuld
of staat net als anders
het programma al vol
Hoopvol tegen beter weten in,
berusting door ervaring
verzet heeft geen enkele…
Een godvergeten hoge prijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
915 ik vlieg niet
in gebouwen
ga niet voor
een bomaanslag
wil enkel
van je houden als
dat tenminste mag
draaf niet
door in woorden
kies gewone zinnen
wil je hand
gaan vragen
om onze liefde
te gaan dragen
wil jou beminnen
om samen een nieuw
leven te beginnen
in ons paradijs'
verdomme waarom
eist realiteit een
godvergeten hoge…
Steeds weer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.032 Wat blijft er van me over
als mijn zinnen
enkel verlatenheid vinden..
als ik nooit meer kan zijn
en ongestorven steeds maar
weer in de nacht verglijd.…
Geluk en Verdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.394 Geluk en verdriet,
Die emoties liggen dicht bij elkaar,
De ene valt vaak bij de andere in het niet,
En zijn op te wekken door een enkel gebaar.
Iets kan met geluk beginnen,
Je voelt je intens gelukkig,
Maar verdriet kan dat gevoel verdringen,
Beiden kunnen zijn heftig.…
bellen in het water
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.331 bij dezen zij gemeld
onrust in de Venen
men wandelt
over bellen
in het water
onder aan geblazen
door onbekenden
soms klinkt krak
dan breekt wat
anders enkel kraakt
naar zeggen volgt
vaak een kreet
kort plonzen
klampgedrag
van losse vingers
hoger handen tellen
nu plonzen en bellen
bij onrust en geschater
over fluiters onder water…
Geef niet op
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.343 Het enige wat ze denkt is negatief,
geen enkel ding wat ze overzich zelf denkt
is positief.
Soms is opgeven de enige oplossing,
maar voor haar niet,
ook al is het haar beste vriendin
die haar verliet.
De pijn zal niet zo overgaan,
maar opgeven staat achteraan.…
Dichterskind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 enkel schrijf ik gedwongen door mijn pen
het klamme passionele zweet drijft mij zover
hoe bewonder ik de dichters schrijfsels spinsels
doorzie het geworstel het lijden van geest
mijn beelden liggen verankerd gesloten beheerst
soms explodeert een bloesemknop in mij
en verlang ik naar het rijpen en de pluk…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 Schuil niet mijn kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
Verwachtingsvol
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
4.193 Het zachte schijnsel van de haard
bloost de wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in haar schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als…
Door het stof
gedicht
3.9 met 15 stemmen
9.119 ik stuif melig door de gangen
die vandaag nog zijn behangen
met wat schamele restjes jou
fladder een stofdoek langs gedachten
aan de afgelopen nachten, nog ver
voor je vertrekken zou
nooit eerder was je deelbaar
zo weergaloos ongrijpbaar
als in het stof dat nu verwaait
dromerig verschoon ik de lakens
verzet met liefde enkele bakens…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
Voorlopig niet
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
648 zijn het enkel en alleen nog woorden
waarmee ik jou als vijand
weg kan zetten, jij monster
dat mij gluiperig belaagt
zodat ik in de kantlijn van het leven
mijzelf als makkelijke prooi
terzij zou laten schuiven
of hou ik je nog op een afstand
om vooralsnog zelf te bepalen
hoe schoonheid zich beschrijven laat
door oog en oor te sturen…
Eer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Wel een hel en hemel
Ontvangen een geheel
Dat is slechts een keuze
Eer ik uw Zonen, ieder enkel deel…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
een dichterlijk teken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
660 geen enkel wijsje
blijft in de boom hangen
wanneer wind aan het gebladerte rukt
verzamelde ik zachtjes
en viel geluidloos neer
in jouw gedicht
vanaf de hoogste takken
omlaag
naar de vlakke lijn
waarop een meeuw rustte
nog lichter dan het onvergankelijk
verlangen
waarin je mij
baadde
gevolgd door klokgelui
en het refrein…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…