17763 resultaten.
Schildering
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.094 Met een palet in mijn hand
kleur ik in het doek
dat voor mij
meer dan expressie is.
Bewust gekozen
is iedere laag
die het geheel
zijn vorm geeft.
In gedachten
soms mooier dan echt
maar ook
kan het andersom.
Het doek raakt vol
in fijne pennestreken
zonder denken,
maar met gevoel.…
het schaduwrijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
777 ik schep
deze letters
in de
schaduw
van mijn hand
het licht
spreidt zich
rond schokkende
contouren
van linker naar
rechter kant
als vreemde
figuren
veroveren zij
het papier
geven dimensie
aan mijn woorden
of leggen zij
de werkelijkheid
in de luren
die mijn pen
behoorde…
tevergeefs
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
845 mijn ogen sluiten
en zien in het donker
helder mijn schaduw
gekromd passeren
achter betraande ruiten
mijn stem stokt
de keel verengt
als ik mijn handen
wil strekken
naar het verloren
verleden
tevergeefs
de tijd
heeft een
blind paard
bereden…
Zwijg dan
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.811 zwijg dan toch
als jouw taal
nooit meer de
mijne zal zijn
laat stilte
de laatste
letters maar
opvangen
reikende handen
raken op een haar
na zelfs het aller
laatste woord niet
heimelijk vormen
lippen klankloos
mijn gedachten
in een luchtig "dag"…
Vleselijke lijnen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
800 lijnen rivieren speels
in mijn handpalmen
hun verleden ken ik
hoe anders de loop
mijn glazig kijken
verbetert geen zicht
op overmorgen
enkel tevredenheid
vrees voedt zichzelf
-wat laat leven-
nu ik ook voorbij
deze handen durf te zien…
Tasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
841 Waar daagt de horizon
voor ogen
die verloren
dwalen
in hun eigen zicht
vroeg ze me
zwijgend
en ik zei:
in de beelden
van voorbij
Wat zoeken handen
in het schemer
als er
enkel
leegte ligt
was haar vraag
voordat ze ging
en ik zei:
herinnering.…
rafelde bij onderzoek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 het eind
is zoek
de strakke streng
rafelde bij onderzoek
knapte toen volledig af
ik heb de
touwtjes nu niet
meer in handen van
het vervlocht verleden
ontbonden is mijn heden
ik pakt de draad van
morgen maar weer op
omdat ik toch weer
garen spinnen wil in
een toekomst die niet stopt…
Het is míjn leven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.311 Het is mijn leven
dat ik met je delen wil
waag met mij de vrije val
die liefde heet
Waar ik rozen voor je pluk
als we het smalle pad betreden
en mijn hand naar je uitstrek
als je weg zou glijden
Maar vraag me niet
mijn vleugels te vergeten
het is míjn leven
dat ik vliegen moet…
Overmorgen.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
929 Morgen kan alles anders zijn
de dag ruikt naar avondrood
de hand die gisteren leven vatte
voelt de overmorgen-dood
begrijp de geur van bloemen
proef de kleur van de maan
die engelen tastbaar bezingen
voor hen die gekleurd verstaan.…
pindarotsjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.541 mama uw stilzwijgen
uw verschijning zo grijs als vitrages
ik heb u nodig, meer dan de begonia water
was ik niet die kleine jongen
die aan uw hand
geluk zou brengen
ik heb pindarotsjes meegebracht
proef toch mama
hoe het was
doch uw neen schudden
en wuivende stofdoek
zien mij liever gaan…
Geen ster
snelsonnet
4.0 met 14 stemmen
2.303 De paus weet het gevoel van kerst te raken
De makke schapen eten uit zijn hand
Uw hart is leeg, zo preekt de man pedant
Het is nu tijd voor geestelijk ontwaken
Ik hoop dat hij het licht ziet en dan voelt
Dat hij uitsluitend hier zichzelf bedoelt…
Afscheid
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
2.564 De zee, groots,
onstuimig
Je stem spoelt aan
Je handen verworden
tot water dat streelt
Het land waar jij staat
loopt door
tot mijn voeten
De lucht die je ademt
de wind die
mij streelt
Spiegel mijn zinnen
of, lief,
kom
terug…
moederlief
netgedicht
3.3 met 72 stemmen
4.576 Spelend aan mijn moeders hand
Met klompjes aan door ons mooie drentheland
En turfjes dragen uit het veen
Met alle soorten vogels om ons heen
Met koetjes in de weide
Over onze mooie heide
Ik zong altijd het mooiste lied
Ach moederlief vergeet mij niet…
pijnlijk puur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
647 dag,
zeg je nog nét
de vingertoppen
glijden langzaam
weg
elkaar nog even rakend
handen
vallen terug
naar afstand
je slaat
de ogen neer
toont breekbaarheid
pijnlijk puur
je lichaamshouding
die vertelt
wat ik niet dragen kan…
Bloemen uit Holland
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.165 Die onthoudt hij de zegen van zijn hand.
Ofschoon hun liefde echt de echt verdiende
zegt hij nee, deze Benedictus de XVI-de…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.852 Ben ik laat zie ik je nog,
ben ik vroeg zo niet dan toch,
geen uur voorbij zonder jou,
altijd in ogenschouw,
jij zei met open hand,
doe van mij geen afstand,
bewust wilde je het misschien niet,
deed je het toch uit eerbied,
maar wanneer ik ook thuis kom,
voel je nooit...andersom...…
De gulle minaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
585 stappen lijken bevroren
herinneringen spiegelen
weerzien, dolend bovendien
buigzaam lijkt te breken
ondergesneeuwd gewicht
beticht ik mij de oorzaak
blaas in mijn handen
als om een ijskoud hart
dat in geweten snijdt
zomer in winter opwekt…
beleefd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 in mijn kop ben ik nog jong
maar mijn handen verraden
groeven, aderen, vlekken
een kille wind waait
waar ooit de lente bloeide
een warme mantel dient mij
met liefde te bedekken
nu weet ik de tijd
nog even,
dan ben ik er geweest
valt er niets meer te rekken…
in één van de graven
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
839 het is koud
mijn handen sneeuwen vogels
en nachten, zonder ophouden
melaats over het land
van magere lichamen
ik leg de aarde stil
als stenen op mijn schouder
en herhaal de winter
keer op keer
vergeet mijn naaktheid
sterven is liefhebben, zonder ogen…
Vruchtwater
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
952 Water tegen de kater,
handen wassen na het plassen.
Komt aan de macht een waterhoofd
van een vorstenhuis
dat langzaam dooft!
ik word ouder
met de dag
(maar jouw liefde)
maar vochtinbrengende creme
herstelde mijn lach!…
Geveld
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.321 hij leek een boom
met gespreide takken
die je altijd vastgrepen
als je dreigde te vallen
hij was zo massief
een toonbeeld van kracht
maar alleen aangewend
om geweld af te wenden
toch was één schot genoeg
om hem te vellen
zijn eigen hand
tekende zijn afscheid
~~~
in memoriam…
Opa
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
2.545 Tussen Pasen en Pinksteren,
nog net te koud om te terrassen,
tussen bakken wiegende gele Narcissen,
en andere voorjaarsbloemen;
vind ik jou, op een stoeltje,
in de tuin, met je petje schuin
op je hoofd, een biertje in je hand,
en je oude pijp in je mond...…
Vormen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 Kijk dan
beide handen gevuld
met helemaal jij
ooit zwanger
van verwachten
groeit het nu
tot aan de hemel
en nog verder
groen tekent
het naderende voorjaar
soms barst het open
en blozend kleurt
een prachtig boeket
de vensterbank…
Voor Adriaan
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
2.920 Ik sluit mijn ogen en mijn handen
hou ik voor mijn oren.
Het is helemaal niet waar en
ik wil er niets van horen.…
Witte dwerg
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.819 Langzaam gleed zij uit mijn hand
mijn koningin van licht
die onttroond in haar laatste uur
de vuige vuurzee nader kwam
om zich tenslotte
leeggezogen
over te geven
aan een kleine witte dwerg
die niemand ooit zou zien
de nacht was nog nooit zo koud geweest…
niet zijn
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
664 de grens van waan
metselt dagen
in beelden van
uitstel
om jou te zijn
en te zien hoe het begon
waar geboorte zich
opdrong met bloed
in de hand
ook wind kan
wuiven
wanneer ik word
niemand
kan voelen
niet voelen
niemand in
bloed
lijn…
Lenteknuist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
697 Verloren handen
vinden morgen
in een licht
ontwaken
onzichtbare sterren
beroeren vluchtig
mijn jouw lijf
op voorbij
nooit meer verblindt
wordt vandaag
een toekomst briljant
verstrengeld verleden
schrijft sprakeloos
van plus naar minnen…
Grande Dame
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.149 Haar sjaal omarmt
haar slanke nek
beide handen
lijden een eigen leven
ogen kijken
maar ontzien
een nieuwe dag
terwijl vlokjes sneeuw
het zicht verbloemen
vlucht gisteren ijzig
langs haar gezicht…
In geest
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.337 ver van hier
ergens
in dat niemandsland
jou ontmoeten
vlees en bloed
en in geest
reik jij je hand.
Samen gaan
op vreemde wegen
aarzelend
en op de tast
veel vertrouwen
veel herkenning
koesterend
hou ik je vast.…
geborgen zijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
837 mij ontroert soms
het vertrouwen
in een gebaar
zoals jouw hand
een rustpunt in de mijne zoekt
waar eerder zoveel leven stroomde
of lang gekoesterd bleef
in tijden van geslotenheid
voel ik daarom
tot in je vingertoppen
nog het kloppen…