7306 resultaten.
Veilig ( bijna-dood ervaring )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Jij zult je geborgen en veilig
voelen...daarginds:
hoog in de hemel.
Er bestaat geen één God...
of verheerlijking van bepaalde profeten
martelaren, heiligen en asceten.…
gelijk aan de zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
664 ach, lief
hoe kan ik je vertellen
dat ik ook aan de zee mijn hart
geschonken heb
hoor dan, ze maakt mijn dromen waar
golft een schelpenpad van echo's
die ik opraap
zie het golvend ritme
alsof elke dag mijn leven begint
met een glimlach
van de meeuw
die regenbogen
hoog boven de horizon
optilt
ach lief,
luister dan hoe onafscheidelijk…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte…
Excentriek.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Zij loopt op schoenen met hele hoge
hakken en plateauzolen.
Haar ogen heeft zij achter een roze
zonnebril verscholen.
Er hangen opzichtig gekleurde kettingen
om haar hals en in haar oren draagt zij
grote oorringen.
Dan doet zij even haar zonnebril omhoog
en kijkt quasi-vals.…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel energie geboren worden
en net als bij een nieuwe start
schijnt zon heel hoog…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.
Bewegingen op hemelse muziek waar ik door was bevangen.…
Een gedurfde flirt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 je bent geen ballerina
toch spitz je aardig
op de hoge hak
met een charmante pas
in sierlijk bewegen
weet jij je met mooie
mensen te omgeven
zonder elitair te zijn
juist in het verfijnde
tussen oog en hand
schep jij met ieder
een persoonlijke band
een gedurfde flirt
maakt het gezelschap
tot een vrolijk stel
spanning stijgt ten…
Europa zit vol 'barsten'.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
579 lange donkere lijnen in de aarde
en richels, diep en hoog.
scheuren zijn aanwezig.
ook bij de mens
in zijn brein en hart.
Spleten en scheuren.
tien kilometers breed,
inwendige blaar woekert pijn,
een zweer moet openbarsten.
tien kilometers oorlog voeren.
langs de breuklijn
binnen en buiten onszelf.…
de zevende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 de wijzer volgt traag
een vaste baan hoog
tipt de klok de tijd aan
een aanstromende trap
licht een man uit het gat
van het perron
het zonnig carillon dringt
door de ijzeren kap
van het station
reizigers wachten naast hun
bagage gedachten weggestopt
in een plastic tas
hijskranen hebben het werk
afgebouwd de hele dag is
aan god…
Duinen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
826 Haar billen als duinen
Opgetrokken uit blank zand
Gestreeld door zijn hand
Waardoor hij mag struinen
Waarheen de heuvel leidt
Volledig in perfecte harmonie
Met haar heuvelige evenknie
Door deze tweeling verleid
Handen als golven hoog
De duinen intens overspoelend
Elke zandkorrel liefkozend voelend
Slechts duintoppen nog droog
Aangetrokken…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gebruik verstand en dialoog
houd de ander altijd hoog
geef de Liefde, neem het niet
bezorg de ander geen verdriet.…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…
Landelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 De oogst geborgen
schouwt de landheer,
verguld van hoge dunk,
tot nok gevulde schuur
Waar zwaargewichten,
naar vermogen,
magere magen
niet bij de ruif gedogen.…
LOGEERHOND....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
629 Het is rond:
een week lang
hebben we:
-wat je noemt-
een logeerhond
Geen gesputter
tegenspraak noch
diep fronsen:
zij komt
bij ons logeren
Laat nog op
-ongekend- vroeg
uit de veren
met 'n hond
is 't sportief
......verkeren
laat je haar uit
ze is uitgelaten
Blaft vrolijk
Springt hoog
tegen ons lijf
en leden op…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en treffend boven stoffelijkheid.
Zij zullen vooralsnog de grond beslaan
maar ooit met kluit en al ten onder gaan.…
Een dwarse streek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 nog staan de instrumenten
wat donker afgesteld
want somberheid was troef
maar uit de bak
trekken toch al snel
hoge tonen aan een speelse bel
een dwarse streek
over slaperige snaren brengt
het pril geluid niet tot bedaren
zij lijken nog ontstemd
maar als de zon gaat schijnen
zullen dissonanten zo verdwijnen
dan gaat het lentelied…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door bliksem storm en regen
is hun aanzien deels vergaan
heb de maan bekeken
uit een hoge…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..
in verlangen dichter bij elkaar
een plek om samen te schuilen
uit de benauwende drukte van de steden
valt de nacht bemoedigend snel..
aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
In het diffuse licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
504 het is nog niet vergeten
een stukje nostalgie
uit heel intens beleven
met knikkeren en pot
flarden mist losten op
langs hoge lantaarnpalen
er vlaagde etensgeur
onze inzet werd hoger
honger en hebzucht groter
de mooiste stuiters
blonken in het diffuse licht
spanning op ieders gezicht
ze rolden weerbarstig
door spaarzaam gebruik…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 natuurlijk
wil ik geen wereld
met kaboutergespuis
of de smidse
en kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder…
De vitale vibraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 heb met bomen gefluisterd
naar het ruisen van
bladeren geluisterd in
tientallen jaren van groei
maar de vitale
vibraties zijn over
in het geluid van het lover
hoor ik niet meer je bloei
in het tasten naar
warmte voel ik rust
en gelatenheid in de
groen bemoste basten
nog staan ze fier
torenen hoog boven mij uit
in het samen beleven…
Lichtgeraakt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
520 Hoe hoog ik ook van de ivoren toren
blaas, in wezen ben ik een pissebed
of een bedrijvig miertje, liefst rood.
Als ik een Limburgse vlaai met van
alles en nog wat zie, zie ik mijzelf.
Je kunt me met gemak opeten zonder dat
ik tegenstribbel. Ik ben zoeter dan zoet
en in de geheime vakjes schuilen hapjes
vol krankzinnige roesmomenten.…
Vogeltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Je wordt ook wel een lovebird genoemd
en dat geloof ik meteen, gezien je hoge
noten en je verleidingsmelodieën.
Ik noem je Pikkertje, omdat je altijd
naar voedsel pikt en zo lief met je
oogjes danst, wanneer je geaaid wilt
worden, zonder dat je terug bijt.…
Zicht op Breda
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
702 Op een oude ansichtkaart van rond 1910
zie ik paardentrams en een brigadier
op zijn fiets, met hoge hoed en cape.
Er valt een dame met een megahoed te zien
en houten karren leveren het eetplezier.…
Troonrede 2016 door de Kroongetuige
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 We zijn vandaag
weer getuige
van de kroongetuige
Hij die voorleest
wat wij allang weten
dankzij de Christen-Democraat Frits Wester
De Koning symbolisch staatshoofd
Hij die zwijggeld krijgt
dankzij onze parlementaire democratie
En zij, zij straalt
een plaatje van een Koningin
voor wie geen plafond te hoog gaat
Zij zitten daar
ze…
Hypocriet
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
769 zeggen hoe het niet meer moet
met je grote mooie hoed
dansen in het hoge riet
meneer de vuile hypocriet
want je woorden snijden
laten mensen lijden
je mes staat weer op scherp
in dit gevoelig onderwerp
je laat je eigen wereld draaien
door roddels rond te zaaien
maar je oogst kan wel mislukken
en dan kan je rotte appels plukken
gelukkig…
Een duinpan
gedicht
3.4 met 7 stemmen
4.798 Daar werden wij wakker, wreven
het zand uit de ogen, zagen
een vogel hoog boven ons bidden,
wisten ons prooi van wat dwingt.
In de verte morde de donder.
Een komen en gaan van krijsende
meeuwen. Een hond sloeg aan. De
auto's op de snelweg raasden.
Niets werd gestild.
En door de regen terug naar
huis. Verdreven.…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
O dood vlies van de torengracht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.121 O krimpend hart, dat uit de sprong
der wurgende belagers hoog naar boven
omhoog zich worstelde sloven
aamechtig sinds het zich ontwrong,
walmende lamp, die opgetild
met floersen roet het smeulend gele
verduisterde en wuft het ele
leven des luchters had omhuld.…