7914 resultaten.
Voor Annick (vermoord teruggevonden)
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.973 Lieve Annick, blijf hen nabij die om je treuren
en leef in 't licht,
hoe donker ook de tijd die komt
haast alles zal gaan kleuren.…
In ons verboden boek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
820 de lichten aan
kleur in de coulissen
moest op toneel en
wachtte op je blik
jij was er wel maar
mensen veel te veel
toch sprong de vonk
weer over in magie
jij gaf mij sterren aan
zag de hemel in je ogen
ik liet mezelf volledig
in jouw warme aandacht gaan
ben geland
op het gevallen doek
in toegift heb ik jou
mijn hart en ziel gegeven…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…
Een vogel
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.078 Een vogel o zo mooi
Met een prachtig veren tooi
Kleuren zo prachtig als de regenboog
Zowel bij nat weer als bij droog
Zingen als een tierelier
Want ben je toch een lekker dier
Een lichaam geschapen door God
Wat ben ik daar op verzot
Vele jaren waren we samen
Maar eens klinkt het amen
Wat is nu een vogel in een kooi
Het…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos. Ik
wandel langzaam los van mijn aanwezigheid.
----------------------------------
uit: 'Klein Rozendaal', 1983.…
il pleut - het pleurt
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.997 aan de wandel
droop de hemel
alles duister
verwaaide luister
zong stil verdriet
een droevig lied
onophoudlijk in coupletten
soms hield ik stil
dan hield het even op
het was te kil
om te blijven staan
pas na een sanitaire stop
een poep een scheet te Petten
met in de hand een bakkie pleur
kreeg het bestaan weer kleur
in het voorbijgaan…
Venster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.131 fluisterdunne lichten
luchten, wrang en jachtig
waaien onheilsberichten
tegen de heldere ruiten
beslagen blijven mijn gedachten
traag trek ik tekens van toen
door het brakke vocht
op het glas van vandaag
waarop het vergezicht stokt
druppels aan het vingerschrift
zoeken een bedding
naar een onbekende bodem
matglazen beelden breken
de kleuren…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
hoofddoekjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.094 Dat lapje stof in diverse kleuren,
waar men eindeloos over door kan zeuren.
Maar wat stelt het nou eigenlijk voor,
dat dunne doekje van oor tot oor.
Waarom zijn we toch zo bang,
in Staphorst draagt men het al zo lang.
Het is alleen maar een kledingstuk,
dus mensen, maak je niet zo druk.…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Bevlogen tapijt
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
679 weef ik als een Aladin
ismes tot een bont tapijt
dat in bevlogenheid schakeert
van kapitaal naar communisme
de moslim naast de christen
elk schisma kunstig ingeleid
mijn weven gaat geheid verkeerd
de kleuren zullen dringen
maar het zuiver egoïsme
kan ik zeker kwijt
rondom het stipje altruïsme
en met wat magisch realisme
komt ook een…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
de bloemen waren eenjarig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.487 schubben gebroken
vleugels gezet
je kleuren zijn in
mijn handen ontloken
tot een schitterend palet
je keek in mijn ogen
ontspiegelde pijn
had nooit kunnen dromen
dat je ooit zo volledig
jezelf weer zou zijn
je vloog op uit mijn
koesterende handen
die vrijheid kon je niet aan
thuist moest je landen om daar
als rechtschapen weer…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
kleine kristallijne zonnestraal
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
820 jij kleine
kristallijne zonnestaal
dwaal door de ruimte
ploeg een voor in de tijd
van de schaduw daarachter
door snelheid bevrijd
in jou
dansen stofjes
op de stilte van wind
in de rust van het denken
die zijn kleur
in herinnering vindt
jij brengt
het licht en de
warmte vandaag
je schijnsel is vaag
maar weerkaatst
in het raken…
Majestueus (II en III); geen terugkeer !
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.232 Integendeel zelfs, opnieuw ontloken
Zijn leven in dienst van de zwarte bevolking gaan zetten
Een vrijheidsstrijder tegen de rassenwetten
Bleef al die jaren terecht de vredespijp roken
'Er is geen terugkeer op de weg naar de vrijheid'
Aanvaard en accepteer alsjeblieft gelijkheid
Samen sterk in dit prachtige land
Ieder, ongeacht kleur…
Wilde rozen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
804 één voor één
breng ik de rozen,
ik kus ze wakker
uit hun droom
alsof ik nooit heb liefgehad
één voor één
draag ik de blaadjes,
ik strooi ze stamelend
over jouw naam
alsof ik nooit gefluisterd heb
één voor één
bewaar ik hun geur,
ik droog ze ademloos
in de wind
alsof ik nooit gestreeld heb
één voor één
kleur ik mijn tranen rood…
vol haar lippen geeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.132 ik spreek niet over liefde
ze kijkt me aan
met ogen die geloven
in zacht fluweel van rozen
een mond die roder
lacht dan de diepste
kleuren ooit gedacht
en vol haar lippen geeft
met handen die je
strelen als je even beeft
het goddelijk moment
dat zij jouw warmte kent
een stem die raakt
in tonen die naar
hemel reiken, met
woorden…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 Zijn naam en zijn kleuren
zijn vergeeld.…
Momentopname van geluk
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
4.565 Twee harten in één ritme
Kleuren het beeld in ware dromen,
Zolang dit beeld zal bestaan
Gaat voor mij de wereld open.
Tranen vormen treden van geluk,
Tederheid gaat over grenzen,
Warmte zindert door stilte heen,
Zonder woorden wil ik jou omhelzen.…
Alleen..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
971 Donker is de weg alleen
Alle woorden zijn in stilte opgelost
Jij die alles achter liet
Eens de kleuren schilderde
Van liefde in het prille begin
Donker is de weg alleen
Eenzaamheid is nu de pijn
Als zand glijdt de liefde weg
In donker de pijn uitschreeuwend
Donker is de weg
Voelend de tranen opkomend
Niemand die het zout nog proeft
Het…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
Thuiskomst
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.734 De geuren,
kleuren van regenbogen. Ze bestaan
in de muren en het bed dat naar ons ruikt.
Naar wilde nachten. Dromerijen. Lezen in bed. Gesprekken.
Wat ons van ons maakte. Wij.
Zoals we het hadden gewild.
En zoals we waren. Al zagen we het niet.…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 In het rood
een uitgesteld verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het…
de smaak van liefde
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.786 Heerlijk ruikt het in het bos
naar kruiden rijk aan geuren,
lelies die de kussens kleuren
van het dauw gepareld mos.
Waar de beekjes helder stromen
langs de bloemen die ik ken,
is daar waar ik het liefste ben
in de schaduw van de bomen.
Oeverloos kan ik hier toeven
en de smaak van liefde proeven,
diep en vol en zorgeloos.…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…