35280 resultaten.
De bij aan het strand
poëzie
3.4 met 31 stemmen
3.651 Zeg, zwerfse zuster bij,
Gevleugelde schalmei,
Waartoe verliet gij 't zoet der bloemen
Om moederziel alleen te zoemen
Slechts tot de zee en mij?
Verlokte een dichterluim
Ook U tot plichtverzuim,
En zoekt ge, als ik, door 't licht verblinde,
De honing voor Uw droom te vinden,
Ach, in een kelk van schuim?…
Gevecht
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.305 Niet de vele knopen
tellen de afstand
noch de mijlen
over zee
onzichtbare draden
worden verweven
en hechten aan
het tikken
van vervlogen tijd
daar waar het landen
vaste grond geeft
in geloof
zal het hartenbloed weer
stromen, twee handen
leggen leven
in een omarming
van liefde…
Angst
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.552 Jouw lichaam
een zee
vol verrukking
soms rustig
vaak wild
en onstuimig
Onstuimigheid
van de jeugd
onverzadigbaar
eerlijk, oprecht
jouw liefde
voor mij
Onzekerheid
angst
verlies
ik
verdwaald
in jouw hart
Vragen
vertwijfeling
hoop
wanhoop
mijn liefde
voor jou...…
zijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
697 rollen van de golven
op de kust suggereert de eeuwigheid
en tegelijkertijd messcherp de
vergankelijkheid van mijn bestaan
elke letter op papier
bewijst mijn zijn voor
deze ene seconde
er voor en er na
zal ik enkel herhalen
en wordt het scheppend bezig zijn
een grimas van het brein
ik zie de woorden
stromen uit mijn pen
ik huil een zee…
MARINTIEM
snelsonnet
2.8 met 29 stemmen
1.172 Gemengd op zee zorgt voor gemengd gevoel.
De commandant heeft echter veel bezwaren
en vindt het vrijuit vozen tijdens varen
geen voorbereiding op het strijdgewoel.
Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf…
voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
kastelen in de lucht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.004 ik vertel je
over dromen
en wolkenstof
hoe de wind
geen woord verspilt
enkel stilte draagt
in groot vertrouwen
hoe dit laatste
mijn handen vouwt
wijzend naar het lichte tij
jij vraagt me dan
waar de zee begint
en voor ons uit
ligt slechts de waarheid
golven groot
de horentjes in het zand…
ademen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.479 dronken van je geuren
lurk ik met mijn lippen
aan de zuurstof van je lijf
de vuurstof van je zenen
mijn longen zwemmen
in jouw heerlijke zee
de kieuwen die je buik
plooien naar mijn kust
samen brandende adem
verwoest al wat was
we plagen de golven
in wild deinende roes
tot puurstof ons zwelt…
nancy
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
766 het loden leger
draagt de dood op handen
hamert de dood in het tedere hart
in de vlijmscherpe, vlamrode zee van bloed
wordt de mond tot stilte gekerfd
woorden breken
doof en zonder tranen staart ze
in blinde duisternis
nooit meer zal ze op zichzelf lijken
het licht in haar ogen gedoofd…
van 2005 naar 2006
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 de brandende zon
wordt verzwolgen door de zee
op de zandbank -
het is altijd lente
in de hal van het station
bij het koffietentje
de zorgvuldige
achter de nieuwste computer
wacht op zijn beurt
de van der made weg
maalt de polder tot waste land
eenzaam spelend kind
investeringen
van een wandelende tak
zondag in de file…
Gevouwen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.439 In vervagend avondlicht
zag ik een bloem de bladeren
vlijen rond het hart voor zij
haar hoofd boog in de nacht
ik zag d’r dromen
drijven op de wind
en huilde toen haar morgen
niet meer kwam
stil heb ik haar naar zee gebracht
en aan de golven toevertrouwd
biddend dat de oneindigheid
haar blaadjes weer ontvouwt…
Strandgast
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.317 Ze ligt in het zand
in de verte blinkt de blauwe zee
achter haar zonnebrilleglazen
zijn de ogen gesloten
Ik denk aan Freud en Jung
hoe de menselijke geest
alles van buiten naar binnen neemt
en zich verwonderen blijft
Ze is verdwenen, haar handdoek
verlaten op het zand en ik
hoor haar stem vanachter mij
wat heb je nu weer geschreven…
De enige manier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
637 Er is maar één manier
Praat met me
Ik verdrink
In de woorden
Die voor jou bestemd zijn
Laat me praten
Ik kan niet meer ademen
In de storm
Van ongeordende zinnen
En de regen van letters
Open je mond
En verlos me
Van de zee
Van rondtollende gedachten
Die op mijn schouders rust
Mijn hart verdrinkt
En ik wil alleen maar praten
Dat…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
het ijlen van de nacht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.501 de zee,
steeds kleiner, verdeelt
mijn handen over duinnachten
en jouw gelaat
wit en stil, als lelies voor zon verborgen
wordt meegenomen door de vlekken
van de wind
ik laat je alleen: meeuwen
zwijgen de wereld en mijn stem streelt
de laatste herinnering
zoveel trager
dan de wandeling naar morgen…
Antibes
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.338 Het kasteel
Vol licht en de zee die zo blauw is
Met de lucht en cipressen
Om daar te wonen met die kleuren
Al die kleuren en dat moois
En jij die daar staat
en waarschijnlijk aan iets anders denkt
Aan vroeger
Met verre ogen
Of in je hoofd luistert
Naar het concert voor de doden
Terwijl ik niets hoor
Ik leef om te kijken
Naar al dat moois…
tijd voor bezinning
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
594 maandag, zilverlicht
dinsdag, goud schemert de zee
woensdag, gehakt
donderdag en bliksem
vrijdag, vis moet zwemmen
zaterdag, het moet nu gebeuren
zondag, een antwoord schuldig
ergens tikt een klok
mijn houdbaarheidsdatum
houdt eens op
midden in de week
maar zondags niet
ik ben
zomaar
net als u
een mens…
Delphine
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.334 Met jou naar de zee gekeken
hoe de zon het late licht
liet spelen op het oppervlak
zag je tersluiks naar me kijken
deed alsof ik het niet zag
Luisterden naar het gezang
van een nachtzwaluw op zoek naar warmte
De nacht zou helder zijn en koud
de slaap trok ons van het balkon
naar binnen en het bed nodigde ons uit…
vrouwzijn
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.178 voel hoe ik je vasthoud
als woorden op huid
niets is een schaduw
onder het zandglas
van spijt
ik geef je mijn ritme
nog liever dan lief
als een lichtgolf
van vogels door
het nachtelijke tij
en ik adem
jouw schoot
in kleuren van méér
mag ik jou geven
het windwarme leven
als zee en als vrouw
volkomen
in jou…
Verdwaasd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.045 Dan staat ze stil
tuurt naar de zee
loopt in 't water
en smeekt zacht
neem me mee
nu...niet later.…
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
TSUNAMI
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.543 Schuimend water
baart onheil
Kolkende massa
overrompelt
de stralende kust
Wuivende stranden
branden in
spokende chaos
Lichamen drijven
sterven bederven
Wanhoop ontreddering
dood
De zee is los
niets ontziende blind
Mijn God
Wees een God
van nabij…
tranen van de wind
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
3.224 Ik lach naar de stilte in de zee.
Omarm me met de zon.
Overspoel me met de golven van je hart.
Laat me voelen dat ik niet alleen ben.
Je zal me omarmen met de zon
Gedragen door de wind.…
zwoel
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
825 Zwoel is de nacht
de lucht is warm en zacht
een briesje speelt met mijn haar
je voelt je zo onkwetsbaar
samen loop je hand in hand
je voeten spelen met het zand
de maan en sterren verlichten de zee
het klinkt misschien heel cliché
de romantiek overheerst dit tafereel
het is prachtig en sensationeel.…
geleide droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Een statig huis,
niet ver van zee,
bladerende verf.
De tuinman
veegt de herfst
van 't erf.
De poort piept mee,
de sleutel past in 't kruis.
Als je binnengaat
staat
bij elkendeel
het moederbeeld.
Ongeloof.
Bij elkendeel?
't Moet zijn
dat wij heel
erg met haar
verbonden zijn.…
Late regen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 Eenzame huizen
liggen als zieke dieren
op de ingevallen flanken
van de heuvels,
uit de grijze verte van de zee
zeilen vruchtbare wolken aan
en gaan voor anker
in de stoffige vallei.
De aarde drinkt met
kletterende kaken,
in het duistere woud likken
onrustige herten zilveren druppels op.…
Ging voor de hemel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
763 geschrokken zit je
met de brokken
stuk in je lijf gebroken
gebruik en verder uitgesloten
ze beloven niets
hangen je op aan tijd
laten je bungelen in hoop
tussen hangen en wurgen
ze vieren en trekken
tot de strop
je laat verrekken
in hun zee van tijd
je ging voor de hemel
die weg ben je nu kwijt…
voor de liefde
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.253 zoals gij mij
en ik jou
gij mij terugspoelt
en ik jou de hele dag, wij met de stilte
van de rozen spelen
gij in steeds andere golven verliest
glimlacht
nog een keer probeert
wij ons in de zee verdiepen
en in het lijf-aan-lijfgevecht
gij mij doet gloeien
in de wind
en ik jou…
Druilerig staren
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.417 Vlagen van bevroren
Druppels vallen neder
Op zijn uitgestoken neus
En doen hem zachtjes
Terugdeinzen onder
Het houten afdakje
Dat een functie heeft als
Schuilplaats
Voor natuurlijk onbehagen
Het wit van zijn ogen
starend naar de groene
Zee van lekkernijen
En het vooruitzicht van een
Door hoeven ontsprongen
Waterballet
Doen hem…
Stinkend wier
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
496 Wat achterblijft
als de zee vertrekt,
zijn schelpen, kwallen
en stinkend wier, wanneer
de vloed verder komt,
omhoog gespoeld over
de getijdenlijn, in
ballast verjaard,
waarvan door kinderen
als kostbaar goed
wordt bewaard,het
kleinoot ingeboet,als
roestig schroot volgt
het ons vanaf het ‘kind
zijn’ tot de dood.…
Vakantiedorp
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
826 Zomer in het vakantiedorp
likt zijn stoere liefdeswonden,
zijn hoge voorhoofd zweet
kent zijn weerspiegelingen
humor die langzaam slijt
golven schuimen aarzelingen
vertrouwde levensvrienden
die niets meer van hem
aannemen, eigenlijk nooit
zijn gedichten lezen
bij schaamteloze zee
die alles overspoelt
achter waanzin
van zijn dromen…