7207 resultaten.
jij bouwt geen décors
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
997 jouw choreografie
verdraagt enkel geluk
jij bouwt geen décors
maar plaatst spelers
en laat de liefde los
met een jawoord
en gebaar geven ze
hun leven aan elkaar
tussen rode rozen ligt hun
oogst wat slaperig te blozen
Nu rest het feest
een nieuwer huis
met kamers vol vertrouwen
nog zijn ze ruim en licht
zo makkelijk te onderhouden…
Vreemden in een nieuw gedicht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
886 een nieuw gezicht
ogen zullen zielen raken
lichamen elkaar verstaan
het schuchtere verlegen zijn
zal ons ontroeren in ooit samengaan
jij zult mij gaan bekijken
met een lach op je gezicht
je stem zal mij met woorden prijzen
jij weet waarvoor ik ben gezwicht
ik zal je handen lezen
de waarheid zien in lijn
alle aandacht zal ik aan je geven…
HOE ... ?
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
1.518 Hoe komt het nou
dat jij vaak vindt
dat ik méér wil
dan jij me op dit moment
kunt geven
en dat ik er
tóch heilig in geloof
dat jij een plek
in mijn hart hebt
voor het leven...…
Wij
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.092 De zon schijnt weer
in ons beider leven
en ik hoop dat hij ons
veel warmte zal gaan geven.
Maar de warmte in ons hart
die zal niet zo snel doven,
omdat wij beiden heel oprecht
in onze vriendschap geloven.…
Missend verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
984 Eenzame uren,
alleen zul je moeten overleven,
veel te verduren,
en altijd weer je liefde geven.
Missend verdriet,
om hem, nog na vele lange jaren,
spreken kun je niet,
je zit uren voor je uit te staren.
Eenzame jaren,
zijn er nu al voorbij gegaan,
niks te verklaren,
je zult alleen blijven staan...…
spreekt duidelijk aanraakbaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.796 de stilte doet je pijn
door het niet aanwezig zijn
van koesterende armen
een diepgevoelde kou die
je niet meer kan verwarmen
je keert weer terug
naar overleven, oogt
nog vrolijk maar je hart
heeft weinig meer te geven
door de tralies van je kooi
je hebt je oren dichtgestopt
het geluk goed afgeklopt
en kleed je ongenaakbaar
maar je…
Metgezel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.617 Metgezel, je naam is pijn
zonder jou zou het leven
mij veel meer blijdschap geven.…
EVEN UITZETTEN
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.362 Soms wou ik dat ik je even uit kon zetten
ook al is het maar voor even
zodat ik ook eens wat zeggen kan
en dat je mij eens aandacht zult geven.
Jij hebt altijd het hoogste woord
luisteren is niet je sterkste kant
je klept en ratelt maar door
jouw verhaal heeft altijd d' overhand.…
een Rotterdammer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.900 (voetbal is oorlog)
een vreemder taaltje heeft geen mens gehoord
ze springen over sloten en ze kaatsen
de westerlingen zien zij als melaatsen
ze hebben Bonifacius vermoord
de raarste namen geven zij aan plaatsen
(tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort)
ze lopen over straten op hun schaatsen
en erger nog: ze planten zich ook voort
o…
Loverboys
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.774 Een meisje wat de wereld wil ontdekken
in de bloei van haar prachtige leven
is niet meer door de waarheid te wekken
en bereid haar ziel en zaligheid te geven
Overstelpt met nepliefde en aandacht
komt zij in een waanwereld terecht
afgesloten van de veilige buitenwacht
raakt zij steeds meer aan hem gehecht
Hij die bedorven is met een zieke…
Pijn
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
944 voelt
Dat je ziel verdoofd is
Volledig onderkoeld
Als pijn zoveel pijn doet
Dat je niets meer ziet
Dat je niets meer hoort
Zelfs geen haat of verdriet
Als pijn zoveel pijn doet
Dan leer je het kennen
Dan doet het geen pijn meer
Je kunt er aan wennen
Maar verdoofd en gevoelloos
Zal de dood en het leven
Precies dezelfde
Duisternis geven…
Easy rider
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.210 Een jaar of zestien voelt het weer
Wanneer ik onder hels lawaai
De steile eilandweg opdraai
Als snelheidsduivel van weleer
“Born to be wild, Born to be wild”
Gehuil van boven de motoren
Van Steppenwolf opnieuw geboren
Terwijl de teller vijftig haalt
Totdat een haarspeldbocht me maant
Een tikje minder gas te geven
Te laat!…
Witte trots..
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.996 In sneeuwwit gekleed
Zweeft de koning over de aarde
Trots siert zijn koude gezicht
Zacht strelen zijn witte handen
Over de witte deken van sneeuw
In sneeuwwit gekleed
Strekt de koning zijn armen uit
Om zijn koude vuur van sneeuw te geven
Trots kijkt hij naar de witte aarde
Ondeugende pretlichtjes in zijn ogen
In sneeuwwit gekleed
Plaagt…
zomeren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.023 ons kleine verleden
vol van grote verhalen
je maakt van mij een ander man
eigenlijk hoef je niets te doen
of zeggen of beloven
vlinder heel af en toe
even door mijn leven
en maak mij zo schandalig rijk
ik hoef daarvoor geen miljoen
of in een god te geloven
in alles wat ik doe
wil ik aan jou geven
want jij, jij bent jij.…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw op vrouw
bezield door te geven…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 hij zit wijs en grijs
tussen de rijen boeken
en keuvelt over het leven
het geven en het nemen
als de nestor die hij is
vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol…
Overleven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
695 Aan al haar ambtenaren en het kabinet
gaat Guus rond Kerst een volle ton met spullen geven
daar kunnen zij een grote ramp mee overleven
gelukkig worden de notabelen gered
maar straks zit ik dan in precies hetzelfde schuitje
mooi zonder zaklamp, s.o.s. vlag en zo'n fluitje
------
Het ministerie van Binnenlandse Zaken…
Advocaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
771 En welke naam zou u willen geven
Aan ‘t borrelen op een bejaardenfeest?
Hoort en ziet u dáár dan in geen leven?
Wee de Zwartkiptrage geest!
Zwijg!…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Betrekkelijk is het leven,
de eenvoud van het geven
een momentje
vaak maar even
op het schip bevindt
zich de steven…
De storm van het leven
kan zijn kracht zés of zéven,
trotseer de wind,
waar je je ook bevindt.…
hartenklop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.102 je ligt zo stil en veel te diep te slapen
iets schreeuwt in mij het is al laat sta op
een arts staat daar zijn moed bijeen te rapen
het is al tijd hij neemt jouw hartenklop
en straks zal hij het aan een ander geven
het eerste dat ik hoorde van mijn kind
nu zal jij in de dood nog verder leven
en ik ga zoeken totdat ik het vind
en als er…
ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer kon geven…
Blijvend gemis
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.591 ’t Is al geruime tijd geleden
dat ik jou voor altijd verloor
ik zie jouw gezicht nog in scherpe beelden
en jouw woorden die ik met jouw stem hoor
Je was zo alles, zo sterk en lief
er bestaat gewoon geen alternatief
wat jij gaf kan niemand geven
Ik probeer te leven met die pijn
soms kan ik heel even gelukkig zijn
ik vecht nu voor een ander…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Voor mijn dochter...
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.723 Maar ik ben geen engeltje,
Maar al mijn liefde zal ik je geven,
En jij,jij blijft mijn bengeltje
Voor de rest van mijn leven.
Nu ben je volwassen en alweer groot
En wil je je eigen leven leiden,
Maar je moek blijf ik tot aan mijn dood,
Daar zal ik mijn leven aan blijven wijden.
Groot of klein,
Ik zal er altijd voor je zijn!…
Terug naar Laren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
938 Paard op de Brink
Ja apostrophe die verkeerd hangt
Gooijers kwamen voor de dorst van de hei
gingen er droog vier eeuwen aan voorbij
Hun voeten schuurden op het zand
Mijn huig zwemt al weer in de kraag
voor een goudgele laag in de maag
Wat ben ik toch een zonnige natuur
Met blommekes van spinnen en weven
vrij van kunstelarij veel te geven…
Waarom ben ik verliefd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.580 mijn slaap
En ben ik dan eens met haar samen
Zet ik mijzelf voor aap
Aan de ene kant wil ik het zo houden
Want heel soms vind ik het fijn
Maar af en toe doet het ook veel pijn
Als ze vertelt dat ze bij een ander wil zijn
Ik wens haar veel geluk
En heel veel liefde in haar leven
Maar heel diep in mijn hart
Hoop ik dat ik het haar kon geven…
onrecht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
633 lag verloren tussen de bladeren
had een hand voor m'n mond
gaapte en liet een boer, ik voelde
me compleet op m'n gemak
in deze herfstzon o als ik dit maar
over kon doen, daar zou ik veel
voor geven en ook overhebben.…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen en vol van leven
Zonder je ziel op te moeten geven…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen en vol van leven
Zonder je ziel op te moeten geven…