9250 resultaten.
voor mijn allerliefste.
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.242 Dat brengt mijn rust.
Ontelbare zandkorreltjes.
Staat voor eeuwige liefde.
Met kloppend hart
Fluister ik iets in jouw oor.
Jou zien slapen.
Mijn lavendel.
Bloemen bloeien.
Vogels fluiten.
Winter, lente.
Zomer, herfst.
Jij en ik.
Laat ons leven.
Voor mijn allerliefste
Waar ik zoveel van hou.…
Oudjaar komt naderbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
667 het kuddelopen
is voorbij
de kerstbomen vergeten
oudjaar komt naderbij
weer centraal vermaak
in massaviering van
de laatste uren hoelang
kan een seconde duren
is er nog tijd
voor stille overdenking
de balans van goed en slecht
die onze rust altijd verpest
laat alles de revue
maar eens passeren
en ga volgend jaar de
mankementen repareren…
winterdepressie
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
698 kleine vlekjes duisternis regisseren
de bewegingen op het
kruidnagelende kruispunt, ik prefereer
liever de ondergrondse
het is wat zachter en heeft de geur
van lavendel
de drukte boven maakt grote gaten
die gevuld zijn met ontelbare stemmem
en beelden die dogmatisch mijn
rust verorberen
al is het wel dat mijn diafragma
me nog leidt…
Verjaardag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
4.836 Mijn benen zwaar
en uit het lood,
hangend op zijn schouders rusten.
Hij kijkt er naar,
zijn hoofd die stoot
tegen lippen die er pap van lusten.…
Droomwoorden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
636 fluistering
van voorbijgaande woorden
tijdens nachtelijke dromen
maar te ver ben je weg
te lang geleden van hier
dus moet ik troost vinden
in alle droomwoorden
die je me af en toe schenkt
het niet verouderend beeld
dat ik daarbij doorkrijg
ach kon ik je maar aanraken
zachtjes strelen door je haar
je vragen of alles goed is nu
of je de rust…
Onvoorwaardelijke liefde...ook dan..?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.507 Neem je me dan mee
...uit die wilde onrustige zee
naar het land van liefdevolle rust
...waarin je mij weer wakker kust?
Wanneer je daartoe in staat bent..
zal jij mijn man zijn...voor eeuwig, ongekend....…
VADER
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.050 overgoten door de godendrank
het inzicht zo verscherpen doet
dat dan balans hervonden wordt
met als gevolg, het samengaan
tot aan de dood
de energie der zon
de voortbewegingskracht der wind
een piramidaal gegeven zijn
de vork der strijd verdwijnen zal
in eeuwig leven, in het heelal
het zijnde is
de toekomst
eeuwig voortbestaan
RUST…
De nacho cheese voeten
netgedicht
4.9 met 205 stemmen
967 Ik heb geen last van je nacho cheese voeten,
Nee, ik geniet van de rust op de zolderkamer.
De muziek staat aan, het is heerlijk,
De plek waar wij elkaar, elke dag weer, ontmoeten.…
Het strakke polderland
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
637 het oogt strak, doch de lijnen
zijn star en het grauw verandert
de ijzige stilte in een mortuarium
waar de doden opgestapeld
blijven hangen in de kou van zekerheid
het zwijgen van de wind
krijt het landschap in een
zonderlinge rust, de getijdenstroom
doorbreekt de nuances slechts tijdelijk
en laat een blatende horde achter
op het culturele…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
Zwaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Dik, diepzwartig zwart
Milibaren van graniet
Grijsgeslagen lagen regensluier
Uithalen van verdriet
Einder van ondeelbare nietsheden
Lamenterend gekrijs van meeuwen
Zwenken in waterwolken, in waterwolken
Daar, waar weten op spijkerbedden rust
Herinneringen zuchtend kwijnen
En mijn bloed als stroop plakt aan mijn hart
Dik, diepzwartig zwart…
Boom en vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Boom en vrouw
De boom bood met dank
schaduw voor de oude vrouw
op de bank
Er was rust in haar gezicht
en in het late najaarslicht
was ze zo mooi
als de herfsttooi
van de boom
In de laatste zoom
hoefden ze niet zo nodig meer
Daardoor was er in hun binnen en buiten
plaats voor echte pracht
En zie: groeven in handen en gelaat
waren eender…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 sliertige zwarte schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig…
Bloeddruk
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.447 wat deed dit raar
vertel me dat het zo niet is
wist niet wat zeggen,
wou je toch aanraken
voelde koud en warm aan
begreep het niet
gisteren was je anders
alleen, geen familie
het hoefde niet meer
sterk genoeg
voor eeuwige rust
...laat me nog even
bij je blijven…
Huizen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
757 Huizen ademen begrip,
koesteren geheimen en
dragen vrede en rust
of worden wild van verlangen:
woon in me, wees geborgen,
ik draag je, voed je tot morgen.…
Nachtsfeer.
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
750 Alles is in diepe rust.
Tot de zon de wereld
weer wakker kust....…
Haar eigen blauwdruk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 je vijvert
in rimpelloze rust
kaatst hemel haar
eigen blauwdruk terug
waar beken jou
in oorsprong vullen
met jeugd en
speels onstuimig zijn
neem jij hen
in bescherming en
leidt ze door verwateren
naar eigen veiligheid
aan jouw boezem
is het heerlijk laven
voordat zij zich op weg
naar zee gaan wagen…
dementie 6, zaterdagmiddag langs de lijn
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
752 bij een uitbal
en vroeg de stand keer op keer
In de rust discussieerde hij
met de spelers en de staf
Maakte zich ontzettend boos
en noemde de scheids ronduit laf
En na 90 minuten
was ie helemaal op
'Wat een klote wedstrijd' riep hij dan
'gelukkig was ik weer top!'…
Lente in Amsterdam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
669 Boven op steigers en daken laten mannen
even rusten hun hamer, troffel en katrol
geven een fluitconcert en luid applaus.
Rinkelend gooit ze haar lach naar boven
een handkus wordt haar toegeworpen
blijmoedig wordt het werk weer opgenomen.…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
De nacht is een spiegel
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.136 Laat mij niet
de laatste zijn
keer terug waar
ik verdwijn, luister
de wind fluistert,ik leef
waar een bloem verdrinkt
in het water dat ik geef
droomt het donker
de dingen licht
de nacht is een spiegel
zonder gezicht
een verloren verleden
vaarwel gekust
breek de dag als een
scherf in mijn hand
waar de zon op rust.…
eindeloos
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.087 werd het mij soms
wat te veel
de troep en drukte
om mij heen
leek het eindeloos
te duren
zo voel ik mij
nu vaak alleen
mis ik onze dolle buien
de schaterlach
en vrolijkheid
van jouw uk
rust en ruimte
om mij heen
benauwen mij nu
denk ik wel
zo is het goed
al zijn het jullie
wie ik dagelijks nog mis
weet ik dat het zo
beter is
onze…
GELOVEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
766 Ik geloof, dat ik sterf,
wanneer ik oud genoeg ben
om te gaan rusten.
Ik geloof, dat ik wil,
dat ieder gelukkig is,
nu al en altijd.
Dat er iemand is,
waar ik echt veel van hou en
die ook van mij houdt.
Ik geloof, dat ik geloof,
dat ik gelukkig wil zijn
voor, na en tijdens.…
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ‘t licht zich nestelt
ja vrijuit naar binnen en buiten…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
zo zal het gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 met de haast van hen
die de trein nog willen halen
met de vermoeidheid van
oude gedichten-schrijvers
met een naar coma riekende slaap
van iemand die zich tegoed deed
aan alcoholische versnaperingen
met de berusting van hen die op hoge
leeftijd eindelijk de eeuwige rust vinden
zo zal het gaan je betrapt jezelf
op onrust en weet maar…
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vorig leven
pinksterbloemen bleker zonlicht vingen
in…
Nachtblauw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
579 Er ligt rust voor anker.
Schuimwolken dromen,
stromen voorbij.
De zee opent haar mond,
laat mij zachtjes binnenkomen
en op de bodem vind ik een woordenschat.
Ik schrijf water tot het trilt
in het diepste wezen
van het woord: melodie.…