8449 resultaten.
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Er valt een knipoog.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
525 Gelukkig zij die tot bedaren komen
als de ruwe schors van boeken wordt
geraakt in al de vergeten echo’s
weerklinkt in de kruisgang van de wind.
Nog genietend van de stroom van
zinnen, wat glans gaf aan een verlaten jeugd,
de rinse smaak van dromen in de zachte
regen met de geur van krijt.…
Dit is geen droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 kastanjes van
Mijn jeugd, die mij
Als kleuter zagen
Dartelen langs hun
Zwierige witte kelken,
Het kind dat zijn
Ogen uitkeek bij
Het zien van zoveel moois,
Zij die oud werden in mijn
Volwassenheid zien me
Mij na vijftig jaar terug
Als stramme oude man
Die ondanks het moeilijk
Voortbewegen de vreugde
Van toen nog niet vergeten…
Je ogen blijven stil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 je speelt vandaag
om gisteren te vergeten
het niet meer willen weten
in je lach kleurt zon
wind piekt blonde haren
in vrolijkheid rondom
maar je ogen blijven stil
in het murmelen van de zee
hoor je wat hij wil
ziet de golven groeien
schrikt en stikt haast door
zijn brute overrompeling
het is niet uit te wissen
zijn excuses van…
JIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.342 Vaak zeg ik: dit zal ik nooit vergeten
opgeschreven in het boek van mijn hart
jouw naam op ieder blad
met hoofdletters moet je weten.…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
Kind op TV
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
708 Om alles te vergeten
heb ik de TV aangezet.
Ik zap er heftig op los,
maar het zit niet erg mee,
want wat ik meestal echt leuk vind
vind ik nu heel cliché.
Dan verschijnt op mijn beeldscherm
een vrolijk klein kind.
Het doet een spel met zijn vriendjes
en het straalt als het wint.…
In de vroegte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Ik ben wakker en jij ligt naast mij
vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers
in je geopende hand, word gevangen
op je navel gelegd, op en neer
Mijn hart klopt regelmatig en jij
bent hier en zo nabij
Neurie ik een haast vergeten lied
iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?…
Niet met zoveel woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 op een dag is het onbespreekbare
in letters geborgen
het weke, het naamloze
het bestorvene, nog donker voor het licht
alle spinsels zonder gezicht, in een zucht
terwijl de dag vol uren loopt,
de nacht zich toenemend verlaat
zich wakker schudt in vergeten
nog warm van gedempte toon
schielijk langs onaangeroerd waken
ik ga weer zwijgen…
Meerwaarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 opnieuw rijmt zonneschijn niet op venijn
schuilt in luwte, in lagen
eerder herfstig, ontdaan van pijn
leeft enkelvoudig voort, geknarst door grind
verdund door vergeten
niets is afwezig als de som der delen
een ziel van steen doorleeft haar ogenrood
smoort in weerwil
zacht als ochtendmist en dagelijkse dood
niet anders dan vroeger zoals…
Als ik de waarheid overleef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 en weer
balanceer ik
op de rand van weten
of het dubieuze vergeten
heb mijn handen
vragend uitgestoken
kijk naar ogen die
mij zekerheid beloven
verankerd zit
een vast vertrouwen
dat we kunnen houden
wat in jaren al is opgebouwd
bij averij is het weer
varen op gegist bestek
van donkere zorgen
in nachten zonder morgen
pas nadat…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Lief beest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 Veel warmte heb jij gegeven
je was er iedere dag
veel knuffels hebben we jou gegeven
je had een poeslief gedrag
In de periode van mijn verdriet
voelde ik mij getroost bij jou
je was een lief beest
het gezin hield gewoon van jou
Nu ben je er opeens niet meer bij
ook voor jou is eens het leven voorbij
we hebben van jou genoten
we vergeten…
weet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 vertrouwde
die geschiedenis herkauwden
tot een ondoorzichtige brij
terwijl zij mijn "ik" verbouwden
tot een onherkenbaar "wij"
weet
mijn stem werd verspild
door ego's
die onbezwaard en kil
en blijkbaar
zonder eigen wil
als elkaar napratende gnomen
klaar lijken te komen
op macht en nietszeggende monden
en in hun natte dromen
vergeten…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 grootmoeder rende
met de poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig…
Behoefte aan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
697 Wanneer kom ik van je los, ben ik vrij
al had ik je nog zo graag bij me gehad
jouw warmte, ogen die konden spreken
daarom kan ik jou echt niet meer vergeten!…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 afscheid van de zomer
waar groen
al donker duistert
draden elkaar kruisen
tot herfstige huizen
heeft zij de zon gekeerd
op hete dagen hitte
geweerd en verwezen
naar trillende einders
zij was de poort
van het schaduwrijke bos
het veilige oord
voor schuilende dieren
nu kaalt de dood
als brekende wind
verbleekte takken in het
vergeten…
Tijd voor genieten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
600 genieten
Even genoeg van het leed dat ons omringt
mijn hersenen worden stiekem gespoeld
Wat wel en niet gezegd mag worden
Dus ik neem het weer over van mijn brein
er is nog meer te beleven, de mooie kant van het leven
Ik roep ze allemaal bij elkaar
de vriendelijkheid, het plezier, sociaal mag blijven zitten die is nooit weggeweest
En niet te vergeten…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Het innerlijk kind trekt zich terug
steeds verder in haar eigen duisternis
het kind wordt een jonge vrouw
ze vergeet steeds meer wie ze eigenlijk is.
Haar teerheid kan het niet winnen
ze sluit zich voor de wereld af
terug naar zichzelf, terug naar binnen.…
Tijd als voorhang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 (Fluweel)
Wij openden 't gordijn
't Voorhang van tijd in 't verschiet
Gerealiseerde
toekomst al van toen
Uit een tijd van minder
minder, minder, steeds minder
daar wij simpelweg zijn vergeten
dat meer vaak verrijkt
Hoewel kikkerland immer uitdijt
wappert voorhang als niet te stuiten
Onbekommerd door zelfschaduw
zonder dat zij iets…
Witte anjer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het keurige tweed
is wat je ziet, maar vergeet vooral
die dominante anjer niet. Ieder dag
vers geluk. Vanuit een knoopsgat
neemt een charmeur je zo tuk.
Een anjer weet van de prins geen kwaad,
zolang je maar weet waarvoor die staat.…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb in het
jeugdig verkennen
van de ruimte
met tijd gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons…
lichte pijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik wist je
slapend in aanwezig zijn
zag in de mimiek van
je gezicht een lichte pijn
je ogen dwaalden
achter gesloten leden
lippen formuleerden
een geluidloos vergeten
pas later toen
je draaide naar de rug
kwam langzaam weer
de ontspanning terug
uit het diepe van
zorgen verzachtten
de lijnen naar wakker
worden met goede morgen…
Wankel evenwicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
464 aan lager wal geraakt
maatschappelijk afgehaakt
ik dacht licht te zien
in het alternatieve circuit
het wrakhout wilde
maar niet blijven drijven
de vluchtige beloftes
het luchtig handjeklap
boden niets om in goed
perspectief naar te kijken
ik wil geen speelbal
worden van mensen en
emoties ik neem de trein
mij zullen zij snel vergeten…
de man zonder geweten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
568 in de knoop met zijn geweten
was nooit een goed student geweest,
door alcohol al lang vergeten
werd hij een afschuwelijk beest.
gefrustreerd door al zijn falen
moest iedereen het bekopen,
zijn verstand was aan het dwalen
en zijn ziel al lang verzopen.…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al eeuwenlang geschapen
als mensen goden vergeten…
Die paarse schim daar in de straat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Die paarse schimmen, die hersenschimmen
van de vergankelijkheden die nog niet
vergeten zijn. Die kleine juweeltjes
van het eens beminnen; die nu nog in een
vaagheid een kleurenspectrum van ons leven
kunnen zijn.…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
boswachters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Toen hij dan eindelijk kwam,
september had de zomer net geblust,
werd hij brutaal de aarde op gesmeten
en was hij karig uitgerust
men was zijn tweede huid vergeten.…