11282 resultaten.
de bovenkruier
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
983 de bovenkruier
naast een reiger aan de sloot
staat stil te wachten
de bovenkruier
pas in het nieuw gestoken
staat stil te wachten
de bovenkruier
zo zonder wind of meel meer
staat stil te wachten
de bovenkruier
stoomgemaal overlevend
staat stil te wachten
de bovenkruier
op tekening en foto
staat stil te wachten…
Jij
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
17.691 Jij kent mijn leven,
jij bent mijn leven,
jij was mijn alles,
mijn voor- en achtersteven,
mijn zeil in de wind,
mijn kapitein,
mijn roer
maar nu ligt het schip
stuurloos
te dobberen
als haaienvoer.
In een zee van verdriet,
vergeten,
windstil,
maar de tranen drogen niet.…
geleidelijk
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
696 geleidelijk verandert er veel
het tij zit tegen
de karige oogst
wordt moeizaam ingehaald
waar de wind waait zo hij wil met
slagregens die het licht breken
naast de resten op de akker
-van wat eens vrucht droeg-
lijken de wegen in staat
van de verwording zonder houvast
raken wielen versplinterd
glijdt alles voorbij
de rand…
het late uur
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
878 het is verdwenen, de vage stilte
en ook het maanlicht
rechts of links
ik luister naar wind
en vele dingen
steeds verder weg
van de buitenkant
zo leef ik mijn ziel:
aan ieder uur genoeg
het jij en mij, binnen
het wachten en het weten
de nachtverloren wolken
- er varen boten
voorbij -
ik ben de dood
op vele dagen trouw…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
Puzzelstukjes
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.597 Het riet ritselt en de wind
fluistert door mijn haren, licht
breekt de glas in lood stilte
over roodbruine gewaden.
Schuifelende blaadjes
in een mozaïek van gedachten
middag van overdenkingen
eenzaamheid van dagen.…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
ik drink het najaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 wolken verwaaid in vlagen
de zon waterverft eindeloze kleuren
immer korter nu de dagen
steeds grondiger de geuren
de wind waait mij
in scherven uiteen
storm staat mij bij
ik ben alleen
ad fundum drink ik mijn glas
wachtend op warm wit winterdek
niemand maakt mij gek
ik weet wat er eens was…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
l' arbre et le vent
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
634 ver van tijd, de woorden
die op schaduwen lijken
omdat niemand op hen wacht
hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt
nog voor het naamloos vervreemden
van mijn slapend lichaam
ik zal sterven, onverwacht
wanneer ik, als een boom in de wind,
word tot verlatenheid
de neerslag zal niet ontbreken
steeds lager
met een nog lichtere…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
nieuwe wereld
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
1.949 iemand hield mijn ogen open
en in mijn binnenste zag je het
scenario oplichten in
trage ochtenddauw van dageraad
spelend in een zoektocht van twijfel
bewegend in de wind naar
het ongekende land waarin
doodsbloemen zich uitspreiden in rijping
milde ogen in eeuwigheid
onbesmet achter mijn masker
weent mijn ziel in
een nieuwe wereld die…
Er hangt een groene waas
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
686 Er speelt een zoele wind
van wandeling en kijken;
de winterogen nu vol licht
zover de einders reiken
en dank vervult mijn hart
voor wat er is gegeven:
mysterievol geschenk te zien
hoe alles is verweven.…
Jongensliefde in de bioscoop
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 Het witte doek deed er niet toe
in een stilte die geruislozer was
dan verzwegen woorden …
hoe de dag ook wandelt in de
zware klei met sporen die sjokkend
de wandelaar laat herkennen zijn
bedoelingen de wolken die ik streel
gelaten verfrist de wind mijn geest
en trotseer de regen met liefdevolle
dagen, de film die is geweest…
Laagvlieger
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
1.832 vallende wind striemt de
gehavende vreemde vogel
gehoekte vleugels zoeken balans
in de wolkenjachtige lucht
natuurkracht geselt zijn lichaam
met dof geroffel zwiept hij rond
stuurloos zwalkt hij richting aarde
het karkas breekt als een eierschaal
ontstemd loop ik naar wat overbleef
van mijn vlieger die geen hoogte kreeg…
dagje Vlissingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
764 je hoeft niet eens 't water in
om te verzuipen
zee en lucht
't is één pot nat
paraplu's sneuvelen
aan het regenfront
plassen fronsen boos
om de drieste wind
verlaten terrasjes schuilen mismoedig
onder drijfnatte parasols
in café 't Anker vinden we troost
en een Bossche Bol…
Blauw in witte wolkenogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
666 breide met
vleugjes wind het blauw
in witte wolkenogen
haakte een horizon
in roze rood de
lijnen zacht gebogen
punnikte de
staarten van buien
die hun regen laten
kantte af in
donker uitgevoerd
zigzagde de lange nacht
met alle draden die ik
over had is de zon begroet
voor weer een nieuwe dag…
Ons paradijskind
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
792 je bent
ons paradijskind
altijd al geweest
we zien de hemel
in je ogen en je lachen
is het wolken van de wind
je handen spelen met de zon
zonder jaren te beloven
want de tijd kijkt nog niet om
jij maakt de zorgen
die wij hebben lichter
in je stralende weerkaatsen
wij zijn blij met onze
godgegeven plaatsen nu en
naast jou in…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…
dit ogenblik
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
728 ik beschrijf
blind
hoe sterren staren
naar het laatste boomblad
dat in de wind, laat in de nacht
met volle handen
de dag omlaag
duwt
aan beide kanten
hoe ik
met een enkel geluid
en leegte
verder strijd
armoedig in de schaal
van offers
zoals vogels
in hun diepste slaap
met nog heel even
licht in ogen…
Een krantenfoto
netgedicht
4.4 met 51 stemmen
1.893 Alle beschutting weggehakt
geen luwte voor de felle wind
een achtergebleven huilend kind
in het stille oog van de tornado
die alles reeds had afgepakt
berooid, maar wel in leven
schuilend onder wrakhout
wachtend op iets,
dat licht en liefde terug zal geven
niet wetend dat de storm
steeds terug zal keren
om steeds harder overleven
aan te…
Natuur
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
925 Ik luister naar de wind
het is net of die een liedje zingt
met een hele hoge toon
de bladeren ritselen in de boom
vogels zitten te fluiten
het is zo mooi hier buiten
het water beukt tegen de kade
in mijn hoofd wordt dit een serenade
overal hoor ik muziek
en ik ben het enigste publiek
ik zit op een bankje te rusten
en luister naar de natuur…
De zoete lentegeur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
884 in het witte rijpen
van de bomen
zag ik je komen
je winterde het
warme sap dat nog de
afdronk van een herfst had
weg is de wind
het ritselen van bladeren
alsof het leven is verstild
toch zie ik kleur in
vogelduiken hun fluiten
heeft de zoete lentegeur
van nieuw ontdekken
geeft de dagen weer wat
fine fleur in langer rekken…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.154 telkens groter gaapt het gat
tussen trein en perron
wij roepen bij vertrek woorden
die flarden in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten perron
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het vertrek
de leemte echter tussen
trein en perron voor de tranen…
veel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 stadsgezicht uit de
tijd van de redeloze dieren,
spottend nagebootst door de wind
die langs het oppervlak der aarde waait,
ligt op een schaaltje onder glas.…
Zielsverband
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.449 Vaar uit mijn hoofd
Onze zielen zijn al één
Mijn hart smacht naar het andere deel van mij
Waarom is niet alles één
Jouw gevoel is mijn hart
Jouw pijn is mijn gebed
Jouw vreugde is mijn glimlach
Jouw leven heeft mij gered
Gescheiden op aarde
Maar samen in de lucht
Voor altijd met jou verbonden
Tot de wind haar laatste briesje zucht…
de gil van de boterbloemen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.453 het luchtruim is ontdooid,
de wind werd zichtbaar aan de wand,
waterzucht en spataderen ontsieren
de oevers van verlaten wensen,
de onderhandelingen waren afgesprongen
en de vlaggen gestreken tot grondniveau,
de fanfare speelde met lijf en leden
haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park'
daar hoorde ik voor het eerst
de gil van de boterbloemen…
Een bed van wolken
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 De goede God jaagt adembenemend hoog
De winden boven het sop der zee
Spelend met de zon
Schudt hij de wolken op
Tot schuimende witte kussens
Boven een strak blauw overtrek
Met hoofden opgeheven zagen wij benee
Dat het goed was
En leerden lief te hebben
Genietend van het spel
Der hemelse natuur…