Alle inzendingen over de avondspits

22313 resultaten.

Sorteren op:

Oude tijden reïncarneren

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Het was een mooie serie, daar niet van Maar toch weer iets dat veilig en vertrouwd is En rond oud liedjesrepertoire gebouwd is Terwijl het zoveel eigentijdser kan 't Is ècht van goedenavond, dames, heren En, onder druk van boven, conserveren…

0! Ik denk zo innig aan je

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.182
O! Ik denk zo innig aan je, ik verlang zo innig naar je!... Zeg, voel je 't niet komen, van verre niet komen als geuren van bloemen naar je? Mijn ziel staat open voor je, mijn armen gaan open voor je... Zeg, voel je 't niet branden, niet tintelend branden, zenge-zacbt op je handen, op je schouder, je lippen, je tanden, op je boezem, op…

DE NACHT WACHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Schemerlicht sluit de ogen van de nacht tot een zacht schitteren van de sterren aan de einder hun hoopgevende knipogende lach en pracht verkoelende rust kust mijn voorhoofd en dooft de gedachten die op de morgen kunnen wachten…

Reclame tot het amen

snelsonnet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
Er vielen actiefolders in de bus Mijn Pinksterdag-gevoel was plots doorbroken De rust leek met de feestdag goed te stroken Die folders strookten heel wat minder dus Zo werd een Pinksterdagdeel dat ik uitzat Getekend door de ALDI en 't Kruidvat…

Fast Food Fashion

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 986
De Mac had reeds een heel groot legioen Daarbovenop komt nog een groep rekruten Die in de kern allergisch is voor gluten Maar nu gerust de keten aan kan doen Zo vindt de Mac op allerlei manieren Steeds weer nieuw voer voor nieuwe kuddedieren…

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Achter weilanden weiden, daar weer achter dijken, zee en Zweden. Waar zou je heen? De blik verliest je met zichzelf in ruimte waar aankomst ver en ver te zoeken is. Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk groen het zonlicht en je oog inzwemt. Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep…

Zwarte Leeuw

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Ziet gij de zwarte leeuw niet rijzen, Zo fier op ’t trotse gouden veld? Ziet gij zijn forse reuzenklauwen, Waarvan één slag de vijand velt; Ziet gij zijn bloedige ogen gloeien, Beschouwt zijn maan zo breed verward? – Die leeuw is onze Leeuw van Vlaandren Die rustend nog de wereld tart! Hij sloeg zijn klauwen op het Oosten En ’t Oosterheir…

Orkest onderhouden

snelsonnet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
Het Metropole Orkest is weer gered Ze krijgen nu, dankzij een herverdeling Weer ondersteuning en daarmee meer speling (Tot aan 2020 strijk en zet) Zulk nieuws doorbreekt voor even het gefoeter Omtrent ons moeizaam marginaal geploeter…

Verjaardag.

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.083
We zijn op tijd. Ik denk dat ik je nog zie ademen. Maar je geeft geen krimp tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen. We drinken cola uit een blikje, doden traag de stilte van de kamer. Buiten luiden klokken de prelude. De slagen sterven. We tellen af en tikken op het toestel dat gebroken zwijgt. Zo ga je ongenaakbaar weg en komt…

Muur.

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 655
Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken : een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent, schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…

Wat blijft.

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.162
Je kwam in kleuren als het morgenlicht de rode roze warme tinten. Wees welkom sprak ik zacht, er is een woning achter deze deuren. Zij kunnen rusten in mijn groene bed, ik brak en viel, maar kwam geheeld naar boven. De woorden werden tot een huis, omzoomd door tuin met lommerrijke bomen. Je rode roze tinten voelden zich daar thuis en bouwden…

Sonnet voor de vechters.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
We kijken schrijlings van de nokken neer over het kale land dat geeft en nu brutaal ontmand in naaktheid weent. Het brandt in onze hoofden; het raast stormachtig langer dan die vijf minuten, dagen langer. Vandaag hebben ze ons liggen, tussen scherven, zien ons verbijten door de kogelgaten in rolluiken, de builen in onze harten. Maar plooien…

Moederwezen.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
Wij zijn zonen en dragen dezelfde moeder. We houden onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook. In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte. Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij…

ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
Zon zit binnen onze vreugd te stralen. Het is het vurigst, reinst geneucht: een ademhalen in glans en jeugd. Op aarde schittert geen vermogen licht als uw ogen. Geen slag, geen schok, geen ruk kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen. De ganse wereld mag verdwijnen: Zon is de kern van ons geluk.…

Het is als volleyballen:

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
duizend keer tegen de muur toetsen. De juiste spreidstand vinden, zonder je te scheuren, en niemand kan zo heel precies je vingers plooien. Dat moet je zelf, tot je eindelijk dat ene punt, net over de band, die unieke ace van woorden slaat. Misschien met sprong, misschien fluweel.…

Relatief veilig

snelsonnet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
Er rijden minder treinen door rood sein Dat scheen voorheen wat vaker voor te komen Nu is er Goddank actie ondernomen Zodat ‘t niet zo’n issue meer zal zijn Toch is nog steeds de onrust niet geweken Wanneer ik eens een spoor moet oversteken…

Luik.

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Dit overmaatse huis draagt een stoppelbaard. Het leeft onwrikbaar tussen het openlopen van de morgen en het slapen van de avond. Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten, ademt enkel op het trage…

Klaproos.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Er bloeit een klaproos tussen de keien van de oprit. Dit is een dag om te wachten op wat niet komt : regen van november, het graf dat openrolt, een oude moeder die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog, zien tekeningen in wolken verdwijnen. Dit is levensecht. We dreigen te geloven maar er is wat altijd blijft. Onder de grond kiemt het…

Hoop

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Er is een bank, een lege boom, en ver de zee, de kleine zee waarin we samen sterk en jong de baren stuwden, schuimend wolken joegen op wilde rossen, onze manen tot de hemel. Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven, eeuwig, gulzig leven. We lepelden de pap als uitgehongerd, boerden luid en sliepen…

Prostaatkanker voor Dummies

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.038
In den beginne Wees op je hoede man Als je vaak plassen moet En als de straal Je wat moedeloos stemt Ga dan met spoed naar de Huisartsengroepspraktijk Gooi het op tafel Wees nimmer geremd Huisarts Enige huivering Pijnlijk zo’n vinger wel Maar u bent dapper En bovendien vent Doch als u hoort van de Indicatorentest Wordt u onzeker…

Vaders.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Wij, vaders, ballen onze vuisten in onze zakken en smoren daar woorden, onze zorg. We knellen onze vingers vast ineen om niet te helpen, om te lossen. Wij wachten.…

Zomer.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
In oktober zal het sneeuwen, zegt mijn collega. Ze draagt een zonnebril met bolle glazen en ziet de wereld voller. Tussen het oogsten van de tarwe en het rooien van de bieten zal het land zich wit tooien. De herfst zal kort duren, kaal worden vòòr haar tijd, vroege winterbruid. Het zal niet koud zijn onder het stro, het rottend loof. We zullen…

Toekomstig verleden nabij

snelsonnet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 831
Naarmate ik steeds langer voortbesta Collectioneer ik meer voorbije tijden Als plaatjes voor vergrijsde ingewijden Zo smeult en echoot mijn verleden na Daartoe hoort straks de tijd dat ik tevree was Omdat ik vrijgesteld van BTW was…

Avondrit.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Je koopt me één keer frieten in een puntzak aan het raam van De Landsman. We komen uit de kerk en hebben beloofd niet te zondigen. Maar God, wat smaken ze lekker. We likken vette vingers, zuigen onze monden vol koude avondlucht. Het is november. Traag fietsen we naar huis en horen slechts de natte weg, het klappen van late duiven, een verre…

Hobo.

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Stil is mooi als op het strand, als op het snijpunt van je kijklijn met die van de meeuw die uit niets valt. Als je luistert hoe het oude zingt en sterft tussen eb en vloed, in golven uitdeint, in afdruk in het natte zand, als een hobo in de kristallijne lucht, een gouden stemvork. Stil is mooi als je fluistert, in lange halen, in wind…

Brief.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
Op de tafel ligt een brief met woorden in potlood, half opgegeten. Hij was bijna schoongemaakt : de laatste kruimels op een hoopje geveegd. In het watermerk het punt gegrift van grafiet en schilfers klei. Ze arceerden samen houtskooletsen, veegden met de bal van hun hand zachter vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel nu bruusk…

Bouwer.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Hij bouwt een huis van afdekzeilen op een staketsel van wilgentakken. Sjort met zekere hand zijn droom in platte knopen vast. Hij wordt metselaar en legt zijn onschuld in het fundament. Later zal hij treuren maar vandaag bouwt hij het groot voor veel straatmuzikanten en pleintjesspelers, voor dromers zonder dak. Van de stammen schraapt hij de…

Duizend jaar.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Zolang zal hij wachten op de zeedijk en met de vloed niet meespoelen. De enterhaken liggen klaar in koud beton. In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk, ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland. Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven,…

Systeemprobleem

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
't Is voor speciale scholen óók loodzwaar Er zitten allerlei probleemgevallen Haast onverenigbaar, maar met z'n allen In veel te grote groepen bij elkaar 't Is in het onderwijs van alle tijden Hoe kinderen er steeds weer onder lijden…

Schrijn.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken. Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit, verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven. Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten. Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds balsemt…