inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Gedichten.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@gedichten.nl

voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 57297):

Hoop

Er is een bank, een lege boom, en ver de zee,
de kleine zee waarin we samen sterk en jong
de baren stuwden, schuimend wolken joegen
op wilde rossen, onze manen tot de hemel.

Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf
en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven,
eeuwig, gulzig leven. We lepelden de pap
als uitgehongerd, boerden luid en sliepen nooit.

Nu stappen we traag, als tijd die ketens draagt,
als rot dat tergend maar gestaag, tergend
altijd verder, terend verder gaat. En op de oever

hoor ik hoe jij steeds meer vermoeid, uitgehold,
als trage kano tegenstroom, hoe jij eenzaam traag,
geknield, nog altijd zingt, je eeuwig lied van hoop.

... bij het overlijden van een vriend, jong weggeknipt ... ...

Schrijver: Kris De Lameillieure, 20 jun. 2015
20 jun. 2015


Geplaatst in de categorie: emoties

4,3 met 3 stemmen 121



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Alexander Peters
Datum:20 jun. 2015
Bericht:Je pen moet van goud zijn, want je gedichten schitteren.

Naam:Adeleyd
Datum:20 jun. 2015
Bericht:Dit is inderdaad een lied van hoop, doorheen of tegen de wanhoop in. Mooi vertolkt!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)