8109 resultaten.
Fuck de grizzly arend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.923 Fuck de grizzly arend beren van het ijs,
screw de bever in zijn burcht -
te warm is het naar vonkend
spattend water zie ik om alleen
of graaf een kuil in vochtige grond
en laat mij zoeken in de buik
van welige struiken.
Insecten om de muil in dit mijn hijgend rijk
waar hij mijn zon niet ondergaat
totdat er rijp verschijnt en ratelpopulier…
Bloemen van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 ik wist
bloemen van de wind
te flitsen voor ze verwaaiden
zij bloeien
totaal onverwacht
aan een buiige hemel
kleuren hun spanning
in moment van ontlading
vrijheid vertakt tot de aarding
altijd volgt applaus
na deze machtige apotheose
vastgelegd in meerdere poses
nog waait de wind
maar het bloeien is over
tot schik van het kind…
Amerongse berg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Sssst. Hoor je dat?
Bladeren knisperen
lispelen waarheden
gedachtenloos
Sssst, luister stil
Deze troon op de heuvelrug
wijsgeer van het leven
fluistert ons bestaan
ze deelt haar essentie
in stilte
voor heel even
waarna wij afdalen
met onze verhalen voortgaan…
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen.
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend…
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 In balans
Berg, rots, een ravijn
de tijd is van steen
de stenen zijn tijdloos.
De berg, een diep litteken,
zonder beweging
valt eeuwig het water.
Ik word bevangen
door onmetelijke rust,
steen op steen op lucht.
Voor mij de wereld
die zich ontvouwt,
onbeweeglijke zon.
Dan
even later......
Balans van duizeling
weegt mijn schaduw…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…
Luisteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Mij zingt het al een lied
dat God geschapen heeft:
de klaver en het riet
en alles wat er leeft.
De winden zingen ook
en zelfs de avondlucht;
Wat plots in ’t water dook
en wat onhoorbaar zucht,
de vogels in hun spel,
de bloemen in de wei,
zij allen weten wel
als ’t purper van de hei
dat alles zingt zijn zang,
heel dankbaar om ’t bestaan…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
zomernachten in Juli ( 2013 )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
563 beloftes werden gedaan
op windstille dagen
gepassioneerde nachten
laten ons nu geeuwen
steden betraden we met
gretige nieuwsgierigheid
ik herinner me de dame met
een zwarte hoofddoek
bijna ongepast in de felle zon
ze verkocht rozen in een mandje
jij kocht ze gul
strooide ze over mijn lichaam in de
nacht die kwam
ach, ze waren…
Drentse Zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Warme lucht waait
over Drentse dreven
trekt aan weerbarstige
kronen van parmantige
eeuwenoude eiken
en doet geelwitte
graanvelden golven
Moeraswater schittert
blij met het licht van de zon
Kreten van futen
gekras van waterhoenen
het zoeven van
zwiepende zwaluwvleugels
lossen op in het geruis
van zwaaiende populieren
Wij waren daar…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Geluk elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand
geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland
het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst
door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…
Ontspanning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Een ochtendgloren vol bloesem,
een dageraad vol licht.
Een gedachte die zich verspreidt,
mijn moment op jou gericht.
Onbeschrijfelijke kleuren tonen het beeld
voor het ontbijt.
Het voelt als een geestverruimend product
dat mij ‘s avonds bevrijdt.
Het is een ontspanning
om de gordijnen open te schuiven voor jou.
Die horizon raakt nooit…
Ode in de sloot
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Het schouwspel voor me verrast me.
Niet omdat de regendruppels
het wateroppervlak omvormen
tot een ballet van in elkaar overlopende kringen.
Die schoonheid ken ik al.
Maar de symfonie die daarmee gepaard gaat,
verbaast en ontroert me.
De breekbare geluidjes als de belletjes knappen,
vormen samen een fluisterende ode aan de regen.
Waarom…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Voor de laatste keer loop ik het bos in.
De zon schijnt, de vogels zingen.
Het gevoel bespringt me,
ik geef me over.
Ik ben zó ontzettend blij.
Blij met de bomen in het bos.
Blij met de geplette egel op het pad.
Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin
en mezelf nog één wandeling alleen gunde.
Ik kan het schreeuwen van de daken,
alsof…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.440 Mijn wereld eindigt bij de populier
die staat te wuiven waar de weg begint,
tegen een stukje lichtblauw vloeipapier...
Dit alles doet mij denken aan het kind
dat uren op een stadsveranda stond
en uitkeek over haveloze tuinen,
terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond
dan 't schamel rijtje rafelige kruinen
van zes verwaaide bomen middenin…
kleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 vallende blaadjes
dwarrelen voor het raam
in kleuren van rood tot
goud
rode lippen
kussen de zomer
tot ziens op mijn mond
opoe herfst haast zich
met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens…
Wilde zwijntjes
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
769 Drie wilde zwijntjes dood uit naam der wet,
Maar schiet zo ’n jachtopziener niets te binnen?
Was er nou echt niks beters te verzinnen…
Een ietsepietsje creatief verzet?
Drie knuffelzwijntjes stiekempjes verkassen….
Dat varkentje had ik best willen wassen.…
Zag ogen vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
482 hij beet
ik hoorde botjes kraken
zag ogen vragen
om nog meer
uiteengerukt
tot een behapbaar stuk
werd zij verdeeld
onder de dragers
in snelle mars
trok de kolonne
dwars door het land
stilte kreeg de overhand
uit alle richtingen
kwamen de stromen
naar de hoge heuvels
van hun dromen
zij zijn klein
maar boordevol venijn
mijn termieten…
haiku
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 herfstdriftig vliegt hij
van stam naar tak en terug
de winterkoning…
Kastanje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
646 Zo mooi
Zo rond
Zo glimmend
Zo puik
Je ruwe bolster
Je prikkelige schaal
Daaruit
Een pracht
Een praal
Dieprood
Weerspiegelt
De kracht
Van een zaad
Ooit word je
Een boom
Die jaren oud
Zo sterk
Zo groot
Groeit
Tot bloei
Van ruwe bolsters
Met kastanjes
In schaal
Ze vallen
Breken open
Tot een nieuw
Verhaal
Oh kastanje
De mooiste…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Over de brug zie ik jou graag tegemoet
vanuit het licht naar mijn schaduw.
Mentaal verlicht jij mij als een zegen
om de hartstocht te verzilveren.
Zo parmantig als jij over de brug beweegt
kan geen model aantippen.
Dit beeld laat het bloed weer stromen
naar mijn organen via de aderen.
Een overbrugging vanuit de duisternis
naar het centrale…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Tijdens de ochtendwandeling
staat de groep plotseling stil.
Ik vind mij voor een hoopje takken,
en staar ernaar.
Dan breekt de zon door
en voltrekt zich een schouwspel van licht.
Over de talloze kriskras gesponnen draden,
dansen ontelbare lichtjes.
Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje,
zet de maat voor dit glinsterend festijn.
Het hoopje…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Ze zijn groot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
616 Zij behoren aan de herfst
en grote vazen
met takken eikenblad
die ogen trekken
mijn tuin sterft reeds af
accepteert geen chrysanten
behalve dan de afvalbak
als ook zij gestorven zijn…
Grootste wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Voor mijn inspiratie en mijn mentale kracht
leeft mijn grootste wonder in de ochtend op
om haar parel in fluwelen kleuren te openen.
Haar laatste knipoog omarm ik als een slaaplied
mijn droom balanceert aan de horizon
om mijn grootste wonder aan mij te koppelen.
De bemiddelaar als bedreven kunstenaar
laat in één gloeiende lijn mijn zegen…
Ode aan de kwal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
832 Op het strand
een slijmerig
blubberding.
In de zee
een mysterieuze
spookverschijning.…