17251 resultaten.
Bedrog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
734 De bedrieger komt in krijtstreep
of tooit zich soms met hermelijn.
Gezalfde, overompelende woorden
vol toekomstig zieleheil en als
extra: gouden appels voor de dorst.
En weer wordt hier bewezen dat
door, dit in fluweel verpakt bedrog
innig omarmt door eigen hebzucht
en angst voor wat er na ons komt,
ieder opnieuw naar de afgrond stormt.…
dementeren
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
2.619 Je wilt het proberen
maar je hersens protesteren
vergeetachtig ben je op zoek
naar iets
maar naar wat, het zegt je niets
soms ben je agressief
en dan weer heel erg lief
je bent weer terug in je jeugd
volgens mij geeft dat het meeste vreugd
je dochter of je zoon
voor jou is het een ander persoon
en dat doet zeer
herkennen doe je niemand meer…
Slaaplied
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
888 Soms sta je langzaam op
en hoor ik het ruisen
van je nachtgewaad
langs de muren,
de zachte tred
van je voeten op het marmer.
In het donker
volgen mijn oren je
als warrige vlinders
door het huis
naar de tuin
waar je stralend
in het maanlicht staat.…
Einde (I-II-III)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.694 terugzeggen
Een klok tikt
door de stilte
II
Hoe jaren
verdwenen
na enkele
woorden
‘iets’
‘iemand anders’
III
Ik nestel in
de leegte die bleef
Buiten zie ik het spel
om mij heen
Soms…
een stil boeket van pijn
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
672 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
herinneringen
die je slopen
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
breekt rozen
de kleuren
heb ik zelf helaas
ook niet…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Late oktoberzon
die geneest
van 't al te grote ik;
leer me toch relativeren
als ik 's morgens vroeg uit de veren
met mezelf geen raad soms weet...
Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
Tussen Kerst en Nieuwjaar 2008
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
743 De kinderen weten het nog niet,
maar de toekomst is soms duister en dreigend,
maar ook hoopvol en het licht wenkt.
De zon lonkt heel in de verte
al een beetje naar de lente.…
het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 soms verlang ik naar meer
gebruik ik je woorden zoet
de nooit geziene kleuren
in mijn hart hun warme gloed
voor mij geen toekomst hier
ik zal er nooit bij horen
en kan slechts af en toe
zalig verlangen bekoren
alsof ik het niet wist
alsof ik niet méér wou
je liet me de hemel zien
laat je me nu sterven van kou?…
maantraan
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.001 in je pupil
rechtsboven
zag ik de maan
vannacht
een bol van licht
zacht
in het zwart
ik zocht naar kraters
vond ze niet
maar wel een traan
verdriet
geluk
staan soms dicht bij elkaar
twee centimeter
of minder nog
misschien
van zo nabij
had ik nog nooit gezien
dat zelfs de maan
om jou
kon wenen…
mijn paarlen halsketting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 En ik rijg mijn tranen
als parels aan een snoer
leg ze om mijn hals
en draag ze door
de dagen heen
hoor de stem van hem
die zei……..” gisteren was ik jarig”
ik feliciteerde hem
en hij zei,
er kwam niemand op bezoek
dus daarom vertelde ik het aan u
ook de tranen in zijn stem
vlocht ik mee
soms blijf je stil
en je draagt
omdat het…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 ze heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open…
Zelf
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
749 ik niet helemaal
zuiver op de graat
drink te veel
ik ben niet eerlijk en laat vrienden in de steek
ik zwijg en laat mijn moeder alleen
zelf laat ik verstek
ik vloek en met een grote bek
laat ik mijn liefste achter in tranen
om te vrijen met een vreemdeling
zelf ben ik eenzaam
in mijn bestaan vol schaduwen
op het behang zelf ben ik soms…
Eros sterft
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
754 Soms klimt haar geur
heel rustig in de kamer
dan denk ik - vreemd genoeg -
nu wil ik dat wezen zijn
of die herinnering
maar er gebeurt weer niets
alleen in mijn dromen
glijd ik langs je lichaam
als een slang in het duister
dronken - stoned en giftig
kan ik bijna breken
want ik wil zo graag
voor iemand engel zijn
niet langer smachten…
Weggaan van hier!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.360 Soms wil ik hier niet meer zijn
Vluchten
Weglopen van alle problemen
Die elke keer opnieuw verschenen
Waarom ik
Waarom verdien ik dit
Kon ik maar iemand aanwijzen die daarover beslist
Ik wil weggaan van hier
Weggaan op zoek naar plezier
Daar heb ik behoefte aan
Dat heb ik nodig in mijn ongelukkige bestaan
Ik stijg nu op
Hopelijk naar een…
Innerlijk geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Is het de wereld rondom,die mij benauwd
die lijkt soms zo kil en dikwijls koud
zo gesloten,zo zelf voldaan.
Maar niet altijd is het zo koel
er is ook warmte dat ik voel
dan kan het niet meer stuk,
er is dan liefde en vriendschap om je heen
en blijkt niet iedereen van steen
dat brengt weer innerlijk geluk.…
Alweer verlaten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.815 Ze heeft me verlaten
Ik ben weer alleen
Telkens zie ik het weer voor me
De dag waarop ze voorgoed verdween
Soms zie ik het niet meer zitten
Dan wil ik overal mee stoppen
Op dit moment lijkt niets meer te kloppen
Alles gaat mis
Laat me toch herleven
Laat me toch stoppen met lijden
Wanneer gaat voor mij ook het licht weer eens schijnen…
Nog niets
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Tot diep in de nacht
hadden zij het hoogste woord
en dan bedoel ik het hoogste:
zo hoog voerde hun gesprek en
zo diep was hun herkenning
dat het de tijd zelf was die
soms even stopte
om beter te kunnen luisteren.
Wind was er al lang niet meer
en sommige rivieren waren
alvast met stromen gestopt.…
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
One night with you
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.252 Dit wil ik graag op mijn crematie
zei ze en swingde blozend mee
met Elvis Presley op CD
'k weet niet waarom, het geeft me een sensatie
Ze keek me aan: heb jij soms een idee?…
richting onbekend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
897 soms weet ik niet waarom
ik doe wat ik doe
boodschappen, werk, wandelen in het park
verwondering is mijn deel
dan sta ik voor dat verkeerslicht,
het is immers rood en de rest
raast door, met een doel
dat ik niet heb, het maakt mij jaloers
ik wacht hier, op mijn fiets
op bevrijdend groen
en rijd vervolgens naar niets
ik steek nog wel…
Dolende Julia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Soms staat zij opeens naast mij
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn gemis, het samen zijn
aan de afwas of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang…
Jij
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.829 Een vriend is een vriend
door soms uren te communiceren
Contact door de jaren heen
jezelf voor niets hoeft te generen
Een vriend blijft een vriend
en juist jij bent er zo een
Door je aandacht en je intenties
voel ik mij niet zo alleen
Dank je mijn lieve vriend
dat jij er nu voor mij bent
Het betekent zoveel voor mij
als ik door je warmte…
wit
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
901 vreemde gezichten
achtergelaten
in de straten
van mijn stad
zielen vergeten
op de uitgesleten
wegen
van mijn hart
wie ik lief had
zo lief
zijn achtergelaten
op het pad
van mijn leven
bewaken mijn geluk
mijn verdriet
mijn tranen om even
soms kust
kust hij mij
waait voorbij
als een herinnering
aan mijn vergeten zielen
en rust…
Louter treurigheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 ‘k Geef mijn somberheid een haven,
is het volbracht, dan ben ik opgelucht,
de treurigheid is weer begraven,
en soms tevreden over mijn pennenvrucht.
En wie mijn pennenstreken later leest,
weet een klein beetje wie ik ben geweest.…
donker en licht
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.990 de winter lijkt lang te duren
soms lijken minuten uren
alles grijs en grauw
het gevoel dat er
niemand denkt aan jou
maakt zo de winter
wel erg lang
positief denken
is dan wel een pre
daar vang je meer
zonnestraaltjes mee
is er over 7 weken lente
dat is een mooi iets in spè…
Kleine liefdesverklaring
gedicht
2.4 met 150 stemmen
33.367 Ik ben al bijna dood, en ik
zal nooit aan mensen wennen;
zo meen ik ook geen ogenblik
je werkelijk te kennen,
maar soms, tezamen in het huis
en in één bed tezamen,
met het behoedzame geruis
van regen langs de ramen,
heb ik wel eens een kort moment
gedacht dat ik doorgrondde
hoe ondoorgrondelijk je bent,
en dat al veel gevonden.
---…
waarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Waarheid
Soms wanneer je alleen bent
Komt de wijsheid vanzelf
In alle rust
Weet je
dat je de waarheid kent
Laat het toe
In je hart
In je hoofd
En ben je moe
Laat het los
En kies
wat je hart je belooft
Geloof maar
het is goed
Durf, droom, leef, verlies
Want dan alleen
Win je…
Droomster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Dacht heel lang
alleen te moeten dromen
tot je bijna tastbaar
maar toch o zo ijl
mijn dagdromen bevolkte
nachtverlangens binnengleed
Soms denk ik even
in het echte leven
een glimp van je te zien
dus blijf ik zoeken
in de hoop je te vinden
Maar tot die tijd
ben je mijn heldere droomster
ik jouw verlangende dromer…
Te-leur-stel-ling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 D e ene dag is de andere niet
E n dit is precies zo met mensen
C haos soms in hoofden
E erlijkheid vaak vaag
P recies dan gaat het wringen
T elkens als waarheid zich wil openbaren
I s het tegenovergestelde het geval
E igenlijk onaangenaam…
Dat wat blijft...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
807 Een kilte, een leemte omrand soms
Door champagne en veel bier.
Drank vloeit rijkelijk tussen zinnen
Die ongezegd zijn gebleven en een
Hunkering, een diep verlangen blijft
In het leven.…