Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Ter ere van...

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
Maar ook dit vers is verre van volmaakt; ik hoop alleen dat daardoor niemand staakt…

Pesten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 841
Ik ben heel stil, wat lamgeslagen de lach ver van mijn snuit geweken 'K had niet gesnapt, dat ons goedmoedig plagen door jou als louter pesten werd ervaren Ik voel me dom: had beter moeten weten, had immers zelf een tijd geleden iets soortgelijks eens meegemaakt.…

verplicht gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
je moet een gedicht lezen of schrijven opstaan en lezen of schrijven weet je dat het gedicht onbarmhartig is juist in het poetische schuilt de vernietigingskracht van de natuur en van de cultuur de krokodil springt ver uit het water om een muisje te vangen om het huis van bewaring scharrelen vluchtelingen ze weten niet wie…

Volle maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Gegroeid ongehavend aan de aarde, zwijgend volmaakt ver buiten een vast begrip. Stil broedt de schijf ongewijzigd op hetzelfde plan. De aarde stil zwaar mag het dragen, dankbaar onder koele glans over bomen daken, van de voltooide cirkel, hoog varend op genade.…

Vampiert onbekommerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
zuigt kleuren van het bot dat al kaalgevreten is snuisterijt gewone dingen die plots een nieuwe tekst in een oud lied gaan zingen tierelantijnt en versiert wat niet echt leeft vampiert onbekommerd de vrijheid die men nog heeft maakt van de dood een open goot in het nu al af dingen op dierbare herinneringen je toverbalt tot ver…
wil melker7 december 2015Lees meer >

Oogrijm revisited

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Nixons val na Watergate • De scriptie scheen hem zeer bekend Zodat de prof van de student Al ras een onderzoek gelastte Naar het doen van copy-paste • De pasta smaakte wonderwel Met koriander en kervel • Ze was aan de dope, de badmintonster Zo bleek uit het urinemonster Anderzijds: de badmintonster Kwam zonder epo aardig ver…

Hoge tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 666
Soms zitten mijn tranen ver weg hoef 'k niet te slikken en zeg dat ' alles goed met me gaat' vandaar dat ik het hierbij laat.…

Uitgestaren?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
kille wind huisvest tussen haren van ongeschoren vel en geblazen blaren zijn de ogen, starend naar het weinige aan alles hier ontbreekt ’t geinige er liggen slechts restjes op de hoogste tak de veren gebonden in een knapzak bovenin het vertakte hout gemaakt uit het ambacht aloud en nu loopt de Koude Turk van de getto tot aan…

De bijslaap van mijn dromen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Vannacht droomde ik Dat ik lag te slapen, Terwijl ik wel beter wist, Ik lag immers wakker Zoals alle and're nachten - De wolk met een beker Warme melk met honing Hing aanlokkelijk boven Mijn hoofd, tot het moment Dat zij haar intrek Nam in de bovenkamer Die al zo lang had Leeggestaan, en ik besefte Dat ik vandaag best ver…

Die Naam

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
God is van een andere orde ver voorbij aan wat bij ons is en zal bestaan wetende van eindigheid trekken we onze grenzen zinnig praten over God is vanuit je ervaring en als je die Naam noemt moet je weten dat jouw betekenis…

Een rollercoaster

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
ik kan jouw gedachten dromen maar af en toe lijkt het alsof zij een vreemde wending hebben genomen ongrijpbaar in redelijke logica nauwelijks te volgen verdwalen wij dan in emotionele golven een rollercoaster vol kleur sleurt ons onstuitbaar mee in woeste stromen ver van het gewone toch blijf je lachen grote ogen in nog meer…

Van de poëtische werkplek

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Het is niet je fantasie die de doorslag geeft, noch je taaltalent of wat ook voor accent dat je vers doet excelleren. Met van alles een beetje raak je Poëtica in haar ziel. Wacht je voor de overdrijving, het rijmregime, het succes van een grapje.…
K.Bladzij4 februari 2017Lees meer >

Als toen.

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 970
In 't voetpad de zandige sporen van 't karrenwiel, breed en zo diep; ver over de velden de toren een wachter en toch of hij sliep. In greppels het geelbruine water al wazig van 't kiemende groen.... de wilgen, de velden, het water, de zon en de wind - zoals toen.…
Augusta Peaux12 februari 2017Lees meer >

Wedergeboorte

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
van de vers ontloken sneeuwklokjes rol ik zomaar in de kro die ik kus met beide handen gooi ik wolken over naar degene die ze vangen wil tot dat er één uit elkaar ploft rond zwevend op kleine waterdruppels waarmee de aarde besprenkeld wordt die onuitputtelijk lijkt tovert zij wederom de lente tevoorschijn waar ik ieder jaar weer opnieuw…
LadyLove11 maart 2017Lees meer >

krassen (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
ver van het rumoer zwaait met dunne armen de oude tijd aan de grond geklonken in het licht van de zon baadt de krassende tram stap in snel blijf maar zitten stap nu uit ga door van a naar b aan puffende lijven kleeft de warmte in krap bemeten tijd de waarheid ongeziene drenkeling verder weg niet vooruit een bleek witte stip…
J.Bakx17 maart 2017Lees meer >

fluïdum

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
de zwart-witte pentekening spat krassen en lijnen van bloed en bloedbanden die verloren zijn gegaan hoe ver loopt het poreuze ik op een nevelig pad om ooit samen te vallen met wortel en tak hoeveel stenen moeten het diepe water raken om aan de overkant het spiegelbeeld te vinden waarin je iemand anders ziet ze zegt: het geheugen…
J.Bakx21 maart 2017Lees meer >

retorisch?

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 712
wat is er vreemder dan een mens die de kleur van een boom met bloesems beladen onbegroet voorbij gaat zich vastklampt aan het knappen van takken, het kraken en dwalen van de stilte en halverwege de hoop verdrinkt in een vijver, net naast het lelieblad dat witter dan sneeuw wordt in een winters vers jij, antwoord je want jij trekt…

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Leegte gevuld met stilte omringt door muren Geluiden ver weg, gedempt verstrijken in uren Elke band verbroken geen licht ziet de duisternis Eenzaam wachtend op eindig verdwalend in pijnlijk gemis Decennia verloren gegaan herinneringen worden vaag Ziekte sloopt meer dan zichtbaar en uit zich in geen vraag Te lastig, te moeilijk wat…
Marjan15 juli 2017Lees meer >

binnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Scheurtjes daar binnen, waar niemand ooit kijkt Delen verroest en gebroken, wat je zelf ontwijkt Demonen, duistere wezens zo zwart als de nacht Daaruit put je met vlagen een diepere kracht Van buiten en ver weg, een gemiddeld figuur Van binnen en dichtbij, onbekend, daar zit een muur Vloedgolven komen en gaan uit die beangstigende…
B11 oktober 2017Lees meer >

Schriftelijk sterven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
wist mij in contrasten te verbergen verboden emoties liet ik zo schriftelijk sterven in cursief kon ik mij niet staande houden op mijn verlegen aard wilde niemand bouwen nooit heb ik iets onderstreept de nadruk moest liggen bij degene die het leest ik schavuitte te vaak in taal gebruik mijn metaforen waren meestal hun tijd ver…
wil melker25 oktober 2017Lees meer >

Maandag.....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
'k ruik vers brood, koeken? Ik proef... de sfeer van ooit van toen aanwezig op en aan de gevels in de ruiten hun spiegelbeeld heelt de wonden van eeuwen strijd tussen soldaten en 'vreemd volk' de stroom overgestoken omdat het er beter zou zijn.…

Compassie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
De wig was de tong, die ver vooruit sprong. Als wapen ingezet, liet de spraak niet onverlet.…

Voorbij de horizon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 643
Ik wil soms ver voorbij de horizon verlaat geijkte wegen het lijkt onbezonnen dom maar ik wil weten wat er achter ligt Zo ook achter bijna elk gedicht zit een gedachte niet te bevroeden ook al is hij klaarblijkelijk nog zo licht vaak blijft het bij vermoeden de horizon zul je nooit bereiken altijd blijft het bij respectvol in of opgetogen…
c. ale28 januari 2018Lees meer >

Omlijst silhouet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Op ontwaakt netvlies gezien als het blauwe uur met oranje gloed ver weg aan de horizon voelt jouw schilderij dichtbij. Omlijst silhouet spiegelt door dauw langs mijn wang op het laatste doek mijn emotie van de dag blijvend in de schijnwerpers.…

(T)huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 753
(T)HUIS Nog één keer wil ik gaan bij schemering als het donkert tussen de bomen want ik mag daar niet meer binnen de spleten tussen de muren bewaren gestold de echo's van mijn vroegste uren nog één keer als een onbekende de weg gaan vragen aan de voordeur met vers vernis nog één keer gaan bij schemering als het donkert tussen…
mia bemong7 februari 2018Lees meer >

Niets is oneindig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
dieper dan diep in pijn en verdriet zo intens voor een mens een hart bonkt een raam lonkt open is hopen hoger dan hoog zweef erheen ontstijg en stijg omhoog de pijn en verdriet verdwijnen maar niet als vlinder dartelend verder dan ver naar het buiten bij het sluiten van deze dag in het rood van de horizon ontvouwt…

Uit toch al lege handen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Veel dichterbij gewild geworden, ernstiger nabij dan niet zo, nooit zo, niets van dat zo ver van mij vandaan gereisd nog voor je besloot aan te komen uit toch al lege handen verloren in te veel woorden gestorven…
Sbrina11 maart 2018Lees meer >

Je weet niet wat je weet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Presteren door de veren drijft de geest ons tot nieuw leren. Een geest die ons vanuit de stille waters levenslang stimuleert; en ons doet leren wat geen leraar aan ons leert. Je weet niet wat je weet; en wie je vooral niet vergeet is die geest die je hele leven je kompas zal zijn, en je vormt zonder een greintje pijn.…

Ademnood

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.832
Onze Vader zo ver of wat ons gemaakt heeft geef ons heden en morgen en vergeef ons onze schuld zoals ook wij wij ook. Wij zullen begrijpen proberen te begrijpen. Hoezeer verminkt wij voortmodderen en kruipen en bijna stikken van woede al om het kleine: waar is de viool van papa?…

Troosten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Mag ik je troosten, ook al is het op afstand zo ver van elkaar vandaan. Je moet weten: 'elke dag, denk ik aan jou lieve vriendin.' Kon ik maar even bij je zijn om je te omhelzen en met je te praten. Wat zouden wij mooie gesprekken voeren over het leven. Kon ik je maar even troosten van heel dichtbij. Liefs Dick…
Dick21 mei 2018Lees meer >