Alle inzendingen over emotie

1259 resultaten.

Sorteren op:

waar zijn de woorden

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 622
woorden schrijven op papier woorden schrijven en waarom hier woorden om te uiten hoe ik me voel woorden zeggen die ik bedoel maar welke woorden vertellen wat ik wil welke woorden maken nu eigenlijk het verschil welke woorden geven goed aan wat ik kwijt wil en waar komen ze vandaan teveel gevoel is niet makkelijk te omschrijven waardoor…

Mijn liefde

hartenkreet
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 4.191
Net toen ik even dacht, Dat mijn wereld in storten zou Liep jij mijn leven in, Mijn muurtje was net weer in de bouw. Meteen was ik verkocht, Op slag werd ik verliefd. En maakte jij je in alle opzichten Bij mij meer dan geliefd. Ik kon niets anders doen Als me helemaal laten gaan. En ik was binnen de kortste keren Niet meer bij je weg…

Mijn verdriet

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.113
een traan zo zuiver als een vloedgolf over m'n wang niemand die eraan ontsnappen kan mijn traan tranen zo helder brandend op m'n huid niemand kan het horen huilend zonder geluid mijn tranen huilen 1 traan en zoveel tranen een zee uit m'n ogen ik zie het maar kan het niet geloven mijn verdriet…
Cheyenne9 september 2008Lees meer >

Als jij huilt

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.668
Als jij huilt, Dan huil je kleurige regenbogen Dan huil je de noten van een prachtig lied. Dat is een verdriet dat nooit had gemogen. Dat is een pijn die kent even zijn einde niet. Als jij huilt, Dan bouw je luchtkastelen van kristal En maak je belletjes van lucht. Da’s een slecht moment dat beteren zal Dat waait wel over met een snik en…

Vertrokken vlinders #2

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 737
De vlinders verdwenen Maar de geuren bleven hangen In een vacuüm van Het verleden Geuren zoet en wrang Die onweerstaanbaar Worden opgenomen door De vroegste dauw Tussen de struiken Vervaag je in de grijze lucht En spreid je vleugels Ver van mij vandaan De vlinders verdwenen Samen met jou En lieten mij achter In een schimmig verleden…

meaux

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 933
meaux ik zag mijn overleden vader op de terugweg vanuit zuid-frankrijk in meaux, rue de la république in een rolstoel voor de etalage van een fotozaak met zijn drieën reden we richting senlis onze wegen keerden zich naar binnen deden de steden weemoed en melancholie het atlantis van voorbije tijden aan waar taal haar tekort manifesteerde…

Jouw seizoenen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
Hier beginnen jouw seizoenen het lichte oprapen van hoop dansend in de schaduw, maanrat je gaat met een redelijk hart op de loop keert weer terug naar de waarheid onder helderend licht, een wakende maan roep je mijn naam naar de heilschaduw de zinderende stem van verloren faam je leest me veel minder dan vroeger niet meer zo vaak en veel…
mobar2 februari 2009Lees meer >

gewoon voor willem

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
in mijn spiegel kom ik je tegen in vlijmscherp schorpioenen vuur herken ik mijzelf en ik besef zo ver en zo nabij was jij al meer dan honderd jaar mijn alter ego en ik denk jouw gedachten terwijl in schaduwspel ieder zich in eigen dans synchroon en vloeiend voortbeweegt zijn vragen overbodig…

Het hoge woord

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.305
de spanwijdte van mijn vleugels is niet groot genoeg om het gevallen woord te dragen hemelhoog dondert de echo door ik vlucht om wat ik hoor en hoor en hoor klapwiekend ankert naklank koortsig en rauw klampt zich vast, hecht aan vergroeiing in mijn gekraakt karkas…
Hanny17 maart 2009Lees meer >

OP HET DROGE

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Hij kende haar haar eb en vloed Haar kende hij alles wat er toe doet Nu had branding hem op het droge geworpen Blijkbaar was haar springtij hem onbekend.…

Ben er.

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.334
soms voel je je alleen maar de zon is er de bloemen en het gras de wind, de vogels alles om je heen let er op voel je bent samen niet alleen ben er.…

Glimlachglans

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Opnieuw vederlicht, in jouw gevleugeld gedicht zie ik eindelijk, zonder schroom jouw ware damesgezicht blauwe ogen als de oceaanlucht haar zo bruin als koffiebonen lippen rijp als bloesempruimen je bent veel mooier dan de mooiste woorden je bent het droombeeld van een prachtige droom een zachte perzikhuid benen, stevig als de wind…
mobar28 juni 2009Lees meer >

samenklank

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 865
zoals een merel voor het raam zijn heldere lofzang fluit, mij in alle vroegte raakt, verblijdt zoals mijn stem naar buiten maar ook naar binnen stroomt de ruis verstilt, de klank verrijkt zo wil ik zijn als het woord dat in me zingt, zo klaar zo schoon dat uit ‘n zuiver gestemde bron een bedding zoekt, weervindt…

Het land

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
Het boterde niet tussen hem en het land woekerde onrust stroomden wrede rivieren vlogen sombere vogels over Hollandse velden onder grijs bewolkte lucht in een vermeende duistervlucht deelde hij zijn wanhoop met het land en zijn kinderen sliepen op grauwe landschepen waar ze de blote duivel knepen omdat het niet boterde tussen…
mobar5 augustus 2009Lees meer >

We zwijgen als de nacht

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.362
Jij was stil en viel niet op Alleen je zacht gelaat En je gekrulde lokken Ik zag de wereld door mijn ogen Als kind vaag en merkte niet de kloof Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd Nu zijn we ouder en leven in andere huizen Met onze liefdes die verschillend zijn Ik wil je zoeken en omarmen Maar kan je stilte niet bereiken Zo…
batsie11 augustus 2009Lees meer >

gevleugelde dans

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
geworteld in de tuin der liefde zo dicht bij elkaar dat zij de hartslag kunnen horen die ritme geeft aan al wat leeft in liefderijk gebaar hun blikken naar het zonnevuur dansen zij het leven verenigd met hun schaduw in dans die vleugels geeft hebben zij elkaar verheven…

Winter

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
stokpaardjes trekken aan oeroude koeien uit bevroren sloten in herhaling gevallen beren liggen op de weg ---------------------- toelichting: Het jaar 2010 is koud begonnen. Wordt het niet eens tijd voor global warming?…

Mijn vriend

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 956
Ik zag je slenteren langs het asfalt dat trachtte je te spiegelen in fijne vlokjes sneeuw, doch je handen waren diep verscholen in een dadeloos gebaar het leek alsof de vrucht van tijd onrijp jouw ziel vertolkte in de oude jas die jij dacht te hebben afgedaan, doch de rafels trokken diepe sporen en knoopten het kruispunt aan…
elze9 februari 2010Lees meer >

Jouw wintergevoel

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen het gevoel van winter zal verdwijnen of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen en dat je weer mag zien, dat de kale beuk nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht zich buigt…
Hilly Nicolay27 februari 2010Lees meer >

Het huis van mijn dromen

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 702
soms dacht ik dat ik wel gelukkig was in mijn huis gebouwd op dromen van glas omdat de zon zo mooi naar binnen scheen toch voelde ik mij daar ook vaak alleen maar nu ineens heel onverwacht wordt de dag een vriend van de nacht staat de angst weer voor de deur en veranderd alles van kleur wat zou ik moeten beginnen? ook al laat ik niemand…

Dicht bij mei

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
blauw is de lucht en het lied van de merel groen de tekening die stilaan vervaagt nu zij jouw hand niet meer draagt…
Hanny23 maart 2010Lees meer >

Dicht bij mei

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 564
blauw is de lucht en het lied van de merel groen de tekening die stilaan vervaagt nu zij jouw hand niet meer draagt…
Hanny23 maart 2010Lees meer >

Heimweegordijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 635
er is een ontmoeten van eenzaamheid in ogen die vragen als een flets troostloos winterblad bewegen zich jouw dagen een nevelmist tempert het ontwakende zonlicht tot druilerige banen draden weeïg hangend als een heimweegordijn van verborgen tranen…

Zeemonsters

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Tijgerbekken bijten in het zand van het strand Laat zonlicht oogt tussen de wolken Grommend beest Fietsklem Haaientand rechtop in het zand Schuim bijt in mijn schoen Callantsoog…

roep ik mij terug

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
wie ben ik - is de vraag die hopeloos mijn buik bevolkt navel-diep daal ik af naar die plek aan het water waar mijn bron ontspringt het rijk van genoeg en vervulling daar waar ik mij verloren heb roep ik mij terug fluisterend waaieren lichtgroene bladeren in kronen van zacht wiegende bomen mijn naam die ontspringt uit de diepte en…

schrijnende tonen

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
majesteitelijk snijden schrijnende tonen door een wankelende ziel een gevoel te groots om te benoemen rakend in fijn en pijn waarmee ik in verbeelding nog even een kan zijn…

afscheid van van mijn zus (2)

hartenkreet
1.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.637
Ik heb je niet alleen gelaten misschien heb je 't zo gevoeld, maar hetgeen ik uitte was altijd goed bedoeld. Ik wilde je even doen vergeten je angsten en je pijn even praten over andere dingen even lachen, samen zijn... Ik vond het fijn met je te praten over de loop van het proces over het leven dat je achter liet dat je zag als een les…

eens heb ik je zo liefgehad

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 708
eens heb ik je zo liefgehad nog niet zolang geleden toen - op de brug van het diepe zijn en grenzeloze mogelijkheden hebben wij een kind gebaard uit akkoorden van de ziel dat met ragfijn gouden zonnedraden harten keizerlijk samensmolt met tedere overvloed beladen leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog en nu de herfststorm raast…

opgelost in ziele-tonen

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 721
nu is de tijd gekomen om de allerlaatste sluier van weten tussen jou en mij het enige nog -in liefde te onthullen als nooit daarvoor dichtbij tot hier toe zijn wij voortbewogen door het ritme van de ziel tot in het aller - diepste diep en ondanks stormen blind gevaren naar waar de stem ons riep nu wil ik samen met jou dansen op de cadans…