7676 resultaten.
Beerput
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Jan de juffershond
rook aan de hoop van de hoop
die een beerput bleek…
geduld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 geduld
is de kunst
van het hopen
ik hoop
dat je mijn geduld
niet te lang
op de proef
stelt…
Chatten met je ex
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.256 Het gespreksvenster is leeg
Dus ik staar naar je naam
En naar de cursor
En ik hoop dat je me ziet
En ik hoop dat je aan me denkt
En ik hoop dat je nog even online blijft
Want ik denk alleen maar aan jou
En ik mis je zo
Een woord
Een letter
Alsjeblieft…
Zeep
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Jouw handen wassen met zeep;
wat wil jij schoonpoetsen:
je handen of jouw geweten?!
Ik weet het niet... .
Weet jij het?…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kou, grauw en schemering
vergrijzen te lang al de kentering
waar mensen naar reiken;
moeten ten leste toch wijken.
Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal…
Boomgevoel
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
608 met hardhouten kop
geschorst voor gans het leven
krimpen mijn wortels…
Gentleman
netgedicht
3.5 met 40 stemmen
808 liefde gaf me vleugels
verdriet nam ze weer weg
alleen nog zwemmen zal ik
in afritsbare broeken
en waterdichte schoenen
naar het diepe Engeland
de onbekende overkant
bloemen moet ik sparen
voor zoete zeemeerminnen
omdat zij niet bestaan
omdat ik ze nooit zag
maar wel de zachte dood
in hun mooie ogen…
CDA contra CDA
snelsonnet
3.2 met 25 stemmen
2.409 Ze kreeg weer hoop door Nawijns proefballon,
die duidde op een generaal pardon.
De kans werd door het kabinet gekeerd.
Gemeenten schreven dus naar Balkenende.
Wat gaf die man een hoop. - Een hoop ellende.…
Eventjes gedacht...
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.768 Hoop op alles
blijven hopen op wat dan ook
eenzame gedachten
altijd ergens op blijven wachten
op iets meer dan helemaal niets...…
Ballast (opgedragen aan ZKH Prins Claus + 1995)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 Lijdzaam sleep ik mijn Ballast voort
in de hoop dat ik niemand stoor en toch
hoop ik stilletjes dat iemand mij hoort...…
leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
768 wanneer HOUDEN VAN, houden van is geworden
wanneer het einde van de dag geen warmte meer geeft
niets meer dan een streepje
een streepje in de tijd
wanneer levensvreugd
een monotone grijze mist is
en hoop tot HOOP is gepromoveerd
dan is HOOP leven geworden…
prematuur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
607 mijn grote lijf
droeg klein jouw leven,
beschut dacht ik-
ik wilde het je geven
de zekerheid van moeder zijn
met liefde kocht ik,
langs mijn uitgezette lijn
de hemdjes, truitjes,
zacht getint en fijn
om nu alvast, te laten voelen
hoe ik “straks voor jou
zal zijn”
ik was nog lang niet klaar
toen vruchtwater besloot
vooruit te vloeien…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.302 Kan ik leven bij de dag
en niet reiken naar de dag van morgen
omdat ik kijkend naar vandaag
genoeg heb aan mijn zorgen ?
Mag ik uitzien naar de dag
tastend naar de dag van morgen
en verlangen naar een moment
zonder al mijn zorgen ?
Ik wil uitzien naar de dag
hunkerend naar morgen
om te mogen leven in een roes
van die verdwenen zorgen…
Ik probeer je te ontlopen.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
924 Elke dag opnieuw blijf ik hopen,
op een lief gebaar van jou.
Gingen je ogen maar af en toe open,
zodat je kon zien hoeveel ik van je hou...…
...bijna herboren...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.316 hoop bijna verloren,
gejaagd als een hond
nu bijna herboren,
maar nog niet gezond...…
De buik
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.099 Hier is het vooronder
de plek van het kleine bewegen
het snakken naar ruimte en lucht
met jouw ogen op mijn hielen
heb ik de vracht gelost,
de vingers zochten kieren van het luik
je stierf soms nachtenlang en
ik zong iedere avond weer dat lied
de klanken liggen in mijn
vlees verstorven zeg je
zwijg maar de tekens bedriegen niet…
Tranen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.194 Donkere wolken
angstaanjagend
veroveren ze de hemel
verduisterd licht
alles donker
overspoeld met zoute tranen
Plots
een zonnestraal
aarzelend nog
tranen drogend met haar warmte…
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen
en blinde ogen kijken
veel verder dan we voelen
De warmte van je lach
ontknopt mijn stille hoop…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Een vliegende gezwerm der engelen verkoren
Ontving de kleine hoop gepletterd en doorwond,
En nam de witte ziel van hare rode mond
Die stellend' onbesmet Gods aangezicht te voren.
Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal!
Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal!
Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
3.565 Druppeltjes regen op je gezicht,
de glimlach in je ogen
het klinkt als een gedicht
ik wil ze nimmer drogen.
Druppeltjes regen, een heleboel
kom bij me, kom toch hier
jij bent mijn levensdoel
ze worden mijn rivier.
Druppeltjes regen, laat ze niet gaan
druppeltjes regen van geluk
ga nooit bij ze vandaan
en maak ze nimmer stuk.…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.176 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 op afstand beklijft de tijd
een droom die toekomst heeft
een duldzaam wakende ster
straalt hoop en licht, schenkt
verborgen werelden leven,
loutert de ziel tot bestaan.…
Rusteloze grond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
948 Koolzaad teken ik
tegen de weerschijn van de aarde
als eenzaam geel in ’t zand
ontkiemde in een grijze toplaag
die eeuwenlang geconserveerd lag
in het metersdiepe donker
gekanteld en gekeerd
draagt deze rusteloze grond
de zonzij van een natte lente
een solitaire plant
als brandstof
van een vreugdevol moment…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
Verbroken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Van ver voorbij de pijngrens
is een geucht vernomen.
In schier onmogelijke taal
gaat het gerucht
dat wat verbroken
of gebroken is
zijn eigen schoonheid heeft
en niet verloren is.
Dat staat vast,
onomstotelijk,
zegt het gerucht.…
Hopelozen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
849 iedere hoop
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
het immens verdriet
in die eigenheid
van eenzaam zijn
zoekt als een schaduw
getemperd verlangen
de begeestering
van alle pijnen
overheerst
de hopelozen
aan hen behoort
de eeuwigheid
Die onmacht soms...…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
Winter
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.131 Zolang er sneeuw is, is er hoop.…
Licht
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.190 Soms,
onweerstaanbaar,
breekt het licht door,
zoals een kind
geboren wordt,
onweerstaanbaar.
Geraakt worden ze
door het licht,
dat soms schijnt
in de duisternis
en dat door het duister
niet gevangen
kan worden.
Dan openen handen
en ogen en monden zich
en komt God aan het licht.…
Heel even
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.884 Heel even mocht het duren
Fragieler dan kristal
Als een engel die verschijnt
En weer verdwijnt in al haar kuren
Heel even mocht ik kijken
Naar een deel van het heelal
Als sterren in de nacht
Uit het zicht gebracht om te ontwijken
Heel even in jouw armen
Liefdevol en fijn
Passionele nachten
Die jij in mijn gedachten mag verwarmen…