7535 resultaten.
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
uitzien naar morgen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.131 ik zie uit
naar morgen
waar het licht
nog onbevlekt is
alsof ik
in de toekomst
word geborgen
een verwachting
zonder gemis…
gemeengoed
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.310 alles verdwijnt
als overbodige luxe
een versleten laken
veertjes kussen
schep na schep
hoop op hoop…
in verwachting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.039 de roos
knakt op
twee balken
doornen etsen
de geest
de mens hoopt
op herleving
mijn hart
het meest…
Een waterzon breekt zich...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
657 Een waterzon breekt zich
door wolken baan
en weer heb ik het teken dan
heel even toch verstaan:
er is hier nooit
ook iets
voorgoed gedaan,
altijd komt alles
weer opnieuw
en is er kans voor hoop.
De liefde wint het toch
als wij het maar geloven;
het onderste komt boven.…
Onbewuste werkelijkheid
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.840 door de soldaten
voor de ogen van die kinderen klein
oorlogen, nooit te rechtvaardigen
en toch zal het er altijd zijn
En ik zag in diezelfde dromen
twee kinderen spelen op straat
en geen van die beide weet nog
wat er in de wereld omgaat
Ze speelden, dansten en zongen
onbewust nog van elk kwaad
dromen, onbewuste werkelijkheid
maar ik hoop…
Hef het glas, mijn liefste
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
687 Hou de dageraad even
voor me vast, wil je
dan pluk ik de bloemen
fris van morgendauw
en door de ochtendnevel
zien we de zon weer klimmen
mijn lief, ik hou zoveel van jou
***
Hou de bloemen even
vast voor me, wil je
dan kus ik zacht
jouw volle lippen en je haar
en in de rode glooiing van de kim
zien we de nacht weer komen
mijn…
Karikatuur van geluk...
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.558 Bij het ontwaken van de dag
ontwaken ook bewuste gedachten
die tijdens slaap hun kans
af hebben lopen wachten
Zodat de werkelijkheid
meteen de ogen spert,
adem stokt in de keel
Het is teveel...
teveel dat doordringt tot
diep in het hart,
hoofd weer laat malen,
emoties gaat vertalen
in stromend tranendal
Pak ik mezelf vast
op het randje…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de loodgrijze lucht voorspelt vliegende storm
een enkele meeuw laat zich drijven
de vogels vertrokken al vroeg dit jaar
en slingerden zwermend weg met elkaar
maar de meeuwen, zij willen hier blijven.
de schemering valt en brengt sterren dichtbij
de feestdagen gaan weer beginnen
als zand door een zeef zo vergleed het jaar
zoveel moet er nog…
Licht nadert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 Het licht nadert werkelijkheid
mijn liefste, je wordt steeds lichter
vrolijke vlinder van waarachtigheid
ik heb je lief in de straten naar het plein
vind het zo fijn in jouw zingend hart
jouw blonde haren, gordijnen, lachen
ogen alsof het werkelijk lantaarns zijn
zien de lichten in de verte, de kurk
is van de fles, ik schenk jou lente…
Mysterie van Kerstmis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.427 ook al zal ik de
schepper toebehoren
aards kort of
wellicht
hemels lang
en wanneer
de geest mij
als het waren
wil bekoren
is leven
niet gelijk
een hymne als
ongeschonden gezang
ik snap niet echt
diep in mijzelf
of kijkend om me heen
dat uit voortdurende
verwachting
toch hoop
wordt geboren…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
Nachtbreker
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
959 dan breekt
de dag
de nacht
alsof het
nooit
te donker
is geweest
verwarmt
de zon
gevallen sterren
nieuwe maan
ontdooien
langzaam
koude
zielen
smaken
zilte
tranen
zoet…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 hoop legt een kleed
over adem van vandaag
waaronder verlangen
broeit naar alles;
in beelden,
in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit…
Droomzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 Waar lentezon, in zomerse warmte geladen
zorgt voor liedjes, fluitend over de paden
waar mannen, soms hun plicht verzaken
en mussen zwijgen op de zolderdaken
ontwaakt de stad in tussenpozen
voor hen, die slechts de droom verkiezen
tot nieuwe wegen, andere plichten
desnoods het schrijven, over verliezen
waar menigeen, hen op komt zoeken…
Pasen
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
854 morgen,
luttele uren
van heden
zal ik
nieuw licht
ontdekken
is hoop de kleur
van kwetsbare harten
in verwachting
waar eens alles gelijk liep
in evenwicht met de
seizoenen van struiken
en bladeren
en waar de koude dood
sluipend, ondergronds
op weg ging
naar een aardse
wedergeboorte
lijkt alles
omhuld met
de valse zucht…
Verwachtingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 verwachtingen
kun je ze realiseren
weet je wie je bent
of is het kennis
vergaard van de ander
ben je bang
om te kijken
naar je eigen
hartsverlangen
zijn het dromen
van je eigen utopie
zijn het wensen
van nabije realiteit
verwachtingen
staan voor
hoop
en desillusie
komen na
geleden verdriet
en kapot geluk
geef
elke verwachting…
Annabel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
947 Soms raakt de regen moe
en braakt dan boze woorden
die de pijn vergezellen
van waarom ik
ik kan jou dan niet troosten
door de sluier waardoor je ziet
ik kan alleen maar zeggen
dat het sterven gelijk het leven
slechts maar tijdelijk is
maar zolang de kim
zich elke morgen van het
duister keert beleef jij
als jonkvrouw telkens de
zomer…
O ja Zijn handen (hemelvaart)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Ik kon het nauwelijks
een feest noemen
verweesde verwarring
weemoed en verdriet
leegte door eenzaamheid
niet te verbloemen
waar is mijn doel
een huiverende kilte
nu ik niets meer voel
Hem niet meer zie
Ik bid om warme stilte
in mijn ontheemde hart
dat ik daarin Zijn Geest
als een zachte bries
mag horen fluisteren
steeds mag ontdekken…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Eens komt de tijd...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.101 in moeilijke dagen
en tijden van nood
denk je zo dikwijls
ik wil nog niet dood
een hang aan het leven
is mensen bekend
je wilt hier nog blijven
de weg vóór je nog zo onbekend
maar eens komt de tijd
dat je loslaten moet
dan zijn daar de eng'len
die melden: daar is het goed
daar is het zonlicht
daar is het licht
en dan zijn je ogen…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis zwicht
en over een verzwegen woord liegt
maar even zich gesteund te voelen
door een geste der natuur
ook al blijkt dat in een moment van hoop…
Gebogen kleuren
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
541 Je moet wel kijken
naar die overgangen
van geheimzinnig licht
die de zon strooit
met kleurrijke banen
in een ronde boog
de weergoden vieren feest
hebben weer vrede gesloten
tot aan de volgende storm
ik kijk tot hij diffuus
oplost in de horizon
roep hem nog net na:
hopelijk tot ziens…
HOOPVOL
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.069 ogen vol glinstering
gevuld met tranen
kijken in de verte
zoekend naar betere tijden…
Roos
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
681 de witte roos
buigt naar mij
ben ik licht
waarnaar zij
hoopvol uitziet
of
de witte roos
buigt naar mij
ben ik het licht
waarop zij richt…
The morning after
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 als de zon de maan zachtjes opzij duwt
begin ik langzaam te ontwaken
jouw warme lichaam
maakt dat zoete flarden van de nacht
de toppen van mijn zintuigen licht raken
en tegen beter weten in
sprankt er even iets van hoop
is het vuur dit keer blijven branden?
ik ben wakker en weer terug op aarde
jouw koude rug
zegt alles…
esperanza
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
465 toen werd hoop geboren en hun hart sprong op
de dag opende in duizend kelen
juichend, tussen al het leed vergat de tijd
minutenlang de nacht
één voor één vergt het daglicht reeds het donker uit
geloken ogen, want ze mogen nu
weer open zijn
daar sluiten armen liefde in
warm gekoesterd, aan haar veel te lang
te leeg
gebleven…
Lichtpuntje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
683 magistraal
hoe de liefde
in duisternis
kan dragen…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…