648 resultaten.
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 hij wond haar
lichtjes om de
vingers van zijn
kleine vuistjes
opgetogen ogen
glansden in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak…
over benen en zo
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.298 het zal nog even duren voor
ik jou zal durven bekennen
met mijn blik enkelwaarts gericht
en een oog dat zich ineens herinnert
hoe het ooit oprecht betrokken werd
dat ik ze wel degelijk heb bespeurd
misschien dat dan ooit het verhaal
van overgave, verlies en ook wel winst
mijn lippen durft verlaten
ook deze simpele geest droomt
af en toe…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 zweven naar
een leven vol vrijheid
de kleine nuances
te volgen waarmee
jij perspectief geeft
aan onze vlucht
de thermiek te voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik volg je mijn
lieve nimf in volle
overgave…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 of schilders die
met messen en penselen de
gelauwerde meester willen spelen
ook schrijvers kunnen
met een semi artistieke sof de
goudkraan openen zonder enig plot
waar vele spaanders vallen
hakken kunstenaars hun steen
alleen honden lichten daar hun been
mijn muze zet gewoon de hemel
op een kier en wij dansen en spelen
in volle overgave…
Ben ik verbitterd?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.840 Ik weet nog goed dat ik eens gluurde
of je je ogen wel gesloten had
Je gesloten blik die alles verraadde
wat hield ik van jou, mijn schat
Je zoende zóóóó vol overgave
dat ik even mijn zelfbescherming vergat
Mijn gevoel toestond voor jou te voelen
en als er iets dom was dan was het wel "dát"
Jij was blijkbaar niet zo moeilijk
en zoende er…
POORT VAN HET NIEUWE JAAR
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.355 Niet achterom
kijken
Beslist niet
achterom kijken
Januari al
een enkel etmaal oud
Decemberdagen met
feesten afgerond
Wisten even niet
van overgave
Wisten even niet
van afscheid
Wisten even niet
van wijken
Op klokke twaalf
gingen we de stadspoort door
De brug over
van het vergeten
En kijken nu,
kijken onze ogen…
Eeuwig Aanwezig
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
743 Brontekst uit Verzet en Overgave
Dietrich Bonhoeffer.
Eeuwig Aanwezig
Zou de Eeuwige niet groot genoeg zijn
om uit allen, ook uit het donkerste
wat bij ons vaak diep verborgen zit
iets goeds kan en wil laten ontstaan.…
kraa-kraa-kraa
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
612 iedere dag
wanneer mijn twee Bertha's
hun ochtendwandeling rondkakelen, vol overgave
verspreiden ze
versgelegde roddeltjes tussen boom en bloemen
rozenstruiken en het geluidloos groeien van een web
ik zie
het onkruid dan welig tieren
terwijl het weeë gras krimpt met het hart eenzaam
omlaag als een steen
brutaal vliegen kraaien zwart…
Harley
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.044 handen omvatten de woeste kop
Om met kussen het glasgeharde gelaat te bespelen
Ronde dijen omklemmen het slankmiddenrif
Terwijl haar borsten de gebolde torso strelen
Zij start zijn grommend innerlijk kennelijk in staat
Getuige de geurende warmte die het uit laat
Dankbaar vol energie zoals hij zich aan haar geeft
Waarna zij sidderend haar overgave…
Rijshout
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
543 Zoutwatervis ligt doodstil in de grienden
Zoetwatergoven spatten op basalt
Een knotwilg is het die zijn vuisten balt
Om holten die recent als ogen dienden
Al half verdroogd, gedeeltelijk verteerd
Is het of hij alsnog om bijstand smeekt
Met een gebed dat van nieuw leven spreekt
En vrees in overgave transformeert
Ach, raadsel, dat de adem…
Zielen te schilderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 zoeken
zielen te schilderen op linnen doeken
er waren doelen om te bereiken
ervaring lag voor het grijpen
maar verbazing vroeg steeds om meer
in reiken naar hemel en hel
dacht ik de grenzen te weten
waarbinnen het antwoord zou zijn
helaas was ik
mijn lichaam vergeten dat
aan aarde gebonden niet mee kon op reis
pas op het eind in overgave…
Jouw dwaling.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 Traag stroop je de kleren van mijn huid
waardoor mijn ziel als naaktheid voor je staat,
in volle overgave en zwijgzame stilte,
is het een kunst op blanco vel
stippelend de gloei-lijnen te volgen!
In de schaduw van het heuvelland
stopt jouw dwaling tussen 't beddengoed.…
GELUKKIGE PACHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 worden samen verdreven
door alles verwinnend goud
blijde glans spreekt
van een nieuwe dag met God
waarbij Zijn kind
liefdevolle zorg kan ervaren
de moed zal hebben
het kwade uit te dagen
tot voortdurende strijd
moge een ieder
het Hemelse Koninkrijk dienen
met de eerbied
der Middeleeuwse boer
die zonder bezittersdrang
met volledige overgave…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 De vlier draagt mijn bruidsjurk
lokt me dichterbij en tilt me terug
in Zijn armen, vlijt me weer
neer op het bed, vloeit uit
over mijn schoonheid
in de strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was…
Schijn of nep waarheid?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Mistroostige verten, verstomde
schimmen lui verstrengeld, niet
in één beeld te onderscheiden
dualisme van gedachten,
schuiven schaduwen tot
geformatteerde dichters
contouren opgesteld
in onwerkelijke contracten,
bedoelde toekomst zonder muren
onttrokken aan tijd, vol overgave
met de echtheid van het hart om
los van de bestaande…
middagspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 laat in de middag verlaten de jongens
zich vol overgave op hun fiets,
waar ze bij het trapveld praten.
alles is verklaarbaar.
het meisje dat haar hond uitlaat,
de met tekens bekalkte muur vol sacrale rust.
het speelrek is een fantasie,
waar je tegengesteld aan de aarde kunt hangen.…
de glimlach die verdwaalt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.315 ik voel de pijn in je
het jarenlang gemis
de glimlach die verdwaalt
omdat er niemand is
handen lieten je ontwaken
een wereld die niet mocht
in je ogen alle dromen
die ik heel mijn leven zocht
je lippen proefden van
het rood in warme kussen
je lichaam liet zich zacht
in volle overgave sussen
we braken voor elkaar
de banden die ons…
Winterfee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
670 Zij viel bijna als vanzelfsprekend
in mijn armen
de hekken waren verdwenen
en het leek alsof een nieuwe Eva
zin in mij had
maar de scène werd afgekapt
heel even voelde ik haar zachte energie
heel even was er die overgave
het uitzicht op paradijstintelingen
en dat
waar ik al afscheid van had genomen
al verschijnt er soms nog een vrolijke…
het houdt niet op
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.078 bezig thuis kalm uit te drijven
trillend op de carousel van indrukken
steeds nog komen ze vers in beeld
betoverend uit de golfstroom
breugels alle schilderijen die vloeien
in elkaar over fanfares een droom
geen moment vast om ze te beschrijven
Jeroen Bosch blazers en droom
hoeveel gestalten gezichten ook
nimmer een stilte die verveelt…
PEINZEN EN GEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Gedachten en vragen
over Godsdienst
mogen steeds opspringen
antwoord voortschuiven
om het te omhullen
met geheime nevel
het Bijbelboek Openbaring
wil allerlei tonen
voor weldra of veel later
ziekten rampen en onweer
opgevolgd door Hemelse pracht
en eeuwig geluk
staat alle ruimtes van
beschouwen en verklaren toe
waarin tegenspraak…
Offerande
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
996 Je tranen tranen tranen
een waterval van overgave;
je gutsend offer
smelt de stenen
van mijn wrok.
Je bloedend bloeien
ontluikt herfstgeuren
van vast vertrouwen
dat niet wijken zal
voor snijdende kou;
en koesterend kalm
breek je de doornen
van mijn verweer.…
Hun godinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 ik heb mensen
zien passeren die
met ogen vol bewondering
hun godinnen eren
zingend dansen zij
het samenzijn in een
kleurfestijn waarop
hemel nog jaloers zou zijn
in volle overgave
haken zij aan om een
extra ronde mee te gaan
in uitzinnig vermaak
maar de engelen
zijn aan het verdwijnen
nu de zon al te lang in
het glas staat te…
Warme Regens
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.001 De zachte en lome overgave
aan elkaar en de tijd.
Een laatste sonate
klinkt uit de achterkamer
als herinnering aan wat eens was.
Je laatste voetstappen klinken nog
en lijken een herhaling van een prelude
op een nieuwe zomer die nooit meer komt.
*
Muziek: J.S. Bach,’Adagio’ uit suite nr. 3 in D groot, bwv 1068…
Sluimert een lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 oogleden trillen
rond haar mond
sluimert een lach
in een open gezicht
ik weet dat zij
het licht heeft gezien
in al zijn kleurige en
uitnodigende verlokking
de vragende hand
voor een eerste
ontmoeting in een
warme begroeting
het tasten en raken
van energieën en info
volledig verbonden
niet te doorgronden
er is overgave
omdat de…
Nog niet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.786 niets moet
hoe jij me ophemelt
ik niets verkeerd schijn te doen
of anders vergeef je me wel
ik kan nog steeds niet vatten
dat je me mooi vindt
ondanks al die littekens
op mijn lichaam
op mijn hart en ziel
ik kan al helemaal niet meer volgen
nu jij me weer echt vrouw laat voelen
hoe ik me kan verliezen
onder jouw liefkozingen
in een overgave…
Raapte vruchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 te groot
de diepte kon ik niet peilen
ik at van het laatste brood
Ik stierf, de laatste blauwe luchten
omringden mijn doelen die nu verloren
leken te zijn in een afgrond waar
donder heerste en de goden
aten van mijn erfenis
al streelde het verlangen om dán toch
op deze aarde te blijven maar 't geluk
lag verder dan ik kon reiken – overgave…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe duid ik jou, in vredesnaam, dat mijn rozen naar rose ruiken
of in wit zijn gebouwd op luchtige stromende stralen
die drijven over heldere toppen en neerslachtige dalen
gelijk het water het botsen tegen oevers kent
maar onbevangen in overgave…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 wil de hoogte meten
het koeren van de duiven, de winterlucht
ik wil opstijgen
zodat ik naar huis kan schrijven
naar jou
om te vertellen
dat het over liefde gaat
dat het altijd
om ons heeft gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave…
Dwingende Ogenblikken
hartenkreet
2.9 met 22 stemmen
1.073 buigt het wezen van mijn weerstand
weer voor je… wetend dat ik geen
antwoord heb op jouw lonken en charmes
en de krampen in mijn maag van liefde
en overgave, geen beletsel meer kunnen zijn
om me volledig neer te leggen bij hetgeen gebeurt.…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 ik vul de geboden tijd
veel minder in dan
het denken zou willen
ontleen de huidige zin
aan het heden
dat mijn gevoel alleen
met de thans aanwezige
ervaring kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven…