1080 resultaten.
Te laat
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.862 Je had nog zo graag wat aardigs gezegd,
je hand even stil in die andere gelegd,
een briefje gestuurd of bloemen gebracht.
Wat jammer, dat je te lang hebt gewacht.
Want voor alles is er een laatste keer,
dan hoeft het niet meer, dan hoeft het nooit meer.
Je had je zo graag nog even gebukt,
op dat zorgelijk voorhoofd een kus gedrukt,
waardering…
Zo is het goed
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.254 (In memoriam S. G.)
Mijn leven voltooid
zoals de huizen die ik bouwde.
Klaar voor de laatste reis,
benieuwd wat komen zal.
Mijn vrouw en kinderen aan mijn zij,
dicht bij mij,
hun warme blik en groet,
zo is het goed.
Ik draag hen allen mee in eeuwigheid.…
even
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 even al is het maar even
hoeft niet lang te duren maar
even wil ik je nog horen
al was het maar over
fietsbanden of de schilderijen
van Vermeer of noem nog eens wat
of bloembolvelden die je onder water zet
blijkbaar doen ze dat ergens voor
we hadden het verder over wind en tegenwind
we namen een tomatensoep
zo zeker van onszelf…
wat je toevoegt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
854 wat je toevoegt is later
nu is er alleen maar alleen
een paar dingen in je hoofd een herinnering
niet eens de geur van een koekje terwijl
je denkt aan alles maar zo weinig
ik ben je kwijt je leeft niet in me voort
als je dood bent ben je dood en elke hersenschim
daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft
leef nog door…
Samen Voort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 je hand pakte weer de mijne
dat deed je elke keer
vast wilde je me houden
en toen kon je dat niet meer
ineens kwam het besef
dat je snel weg zou gaan
want altijd, altijd eerder
kon ik van je hand op aan
dat kostte me veel tranen
mijn stoere, lieve man
die altijd aan mijn zij stond
en dat niet langer kan
dus pakte ik jouw hand vast…
Samen Voort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.476 je hand pakte weer de mijne
dat deed je elke keer
vast wilde je me houden
en toen kon je dat niet meer
ineens kwam het besef
dat je snel weg zou gaan
want altijd, altijd eerder
kon ik van je hand op aan
dat kostte me veel tranen
mijn stoere, lieve man
die altijd aan mijn zij stond
en dat niet langer kan
dus pakte ik jouw hand vast…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 o Troosteresse in leed! o vriendelijke maan!
Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen!
U groet het avondkoeltje en ritselt door de blaân
Van berk en populier, die in uw glansen weemlen
Misschien doet ge ook uw licht door 't bontgeschilderd glas
Der dorpskerk op het graf van mijn geliefden dalen;
Maar ach, al drong ge ook…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 Er is treurnis, eindeloze rouw om hen
die gingen, spoorloos zijn of opgegaan
in een grijs verleden, een bestaan dat
niet licht doorlatend is, niet sprankelend
maar schreit zoals nu de lucht doet.
De splinters doen zo'n pijn, al zijn ze niet
vertakt, niet ingegroeid in vlees dat maar
niet helen kan. Het regent nu, ook op de graven.…
Graf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
882 Na het begraven komen de problemen,
Een vers gedolven graf ligt er slecht bij.
Een uitvaartondernemer tipte mij
Voorlopig maar een opklapgraf te nemen.
En ik ga blind op zijn adviezen af,
Zo ’n man die kent het klappen van het graf.…
Zal ik nu blij zijn
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.230 Zal ik vergeten, nu bijen zoemen,
Zal ik vergeten waarom ik rouw?
Zal ik nu dromen, enkel om rozen,
Enkel om rozen en zonneschijn?
Zal ik vergeten mijn hart bevrozen?
Zal ik vergeten mijn wondepijn?
Zal ik nu zingen, om blauwe seringen,
Enkel om bloemen en anders niet?…
Lieve mama.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.241 Vandaag 25 jaar geleden
won de kanker het van jou...
ze zeggen pijn vervaagt met tijd
maar ik wist dat ik je altijd missen zou
Ik vraag me vaak nog af
of je naar ons kijkt
wat je van ons vindt
en of ik een beetje op jou lijk
Soms stel ik me voor dat we samen zijn
drinken we een kopje thee
kletsen over alledaagse dingen
en wandel je…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
593 Ze stapten vol vertrouwen in de boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen…
ROUWGEV(W)OEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 Als rouw z’n intrinsieke intrede doet
doodt het alle voorkomendheden
beleefdheden en omgangsvormen
Dan ontmoet je de mens rauw
als rauwe haring om in te bijten
niet in stukje maar als geheel met graat
Geen jonge borrel vooraf
geen glas droge witte wijn erbij
zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes
Gewoon natuurlijk bloot met je handen…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 De serene rust die ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
789 de goden willen hun getal
luttel uitstel,
achteraf bekeken,
en toch te kort
voor wie van je hielden
wachten weegt
als je werk voltooid
en voorbij is
als je orde op zaken gesteld hebt,
als je niemand ten laste wil zijn,
als je meent te weten
dat je plaats elders
voorbehouden is,
als samen oud worden je niet gegund werd
maar dat men je…
kwetsbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
477 liefde is kwetsbaar
als een vogeltje
dat koesterende handjes
niet overleeft
ik hield te veel
van je
en bleef achter
met een dode mus…
Dubbel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 zand kriebelt
tussen de tenen
de zon omlijst de avond
langzaam sijpelt
't nieuws dat er een vliegtuig
uit de lucht geschoten is
door
mensen spelen in de zee,
honden rennen langs de vloedlijn
vol ongeloof herhalen
de beelden zich
terwijl de zon zich neerlegt
in de oh zo kalme zee…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nooit meer wakker worden
in de eerste ochtendklaarte
met jou genesteld in de holte van mijn arm
vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap
en wachten op de eerste tekens van ontwaken
om je op de valreep te verrassen
met een vroege zoen van vreugde
intiem omstrengeld samen verder soezen
tot ook de lust ontwaakt
om traag en innig liefde te…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
ROUWEN, KOUWEN...terug naar het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 Rouwen doe je het beste alleen
niet met anderen
laat staan in een grote groep
Dat, je laatste afscheid
is dan ook even doorbijten
want iedereen leek z'n vriend
Iedereen was wel ergens bij betrokken
dat is ook zo, maar daar heb ik weinig aan
nu en wellicht zelfs voor de toekomst
Ik wil je alleen, alleen missen
omdat ik, ik alleen, alleen…
De Lievevrouwebedstrolaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
507 Een diep bedroefde mannenstoet
gaat lang gejast en hoog gehoed
met een door rouw bezwaard gemoed
de Lievevrouwebedstrolaan
en komt zo na een poosje aan
op ’t oude kerkhof ~Knokendoos~
voor ’t brengen van de laatste groet
aan hun geliefde Wulpse Jaan,
voor kort nog vol van minnegloed
maar sinds vier dagen levenloos
wat alle mannen bidden…
i.m Woes de Poes 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 mijn warmte
laat je koud
elk woord is
ongehoord
geen kus die jou
tot leven brengt
raakt wel
misschien
je ziel…
Pijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
613 De holenbeer spietst
zijn strakke blik.
Ruikt verwijdde pupillen.
Ik hap naar adem
waarmee ik als bezetene
energie bespaar.
Mijn hart bonkt
in zijn ogen
blinkt mijn pijn.
Uitgebalanceerd.
Op het randje
slaan stresshormonen op hol.
Hij zit me op de hielen;
ziet mijn gespannen spiegel:
deadline bereikt.
Op de top van de pijn…
Barmhartig
snelsonnet
4.7 met 11 stemmen
1.024 Terwijl de laatste jaren van haar leven
Getekend zijn door chaos in haar hoofd,
Waarbij gezond verstand waarneembaar dooft,
Zien wij, dat zij zich over heeft gegeven.
Geen angsten meer, geen wanen en geen pijn,
De Dood kan ook wel eens barmhartig zijn.…
In de goot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
642 Ik schop een colablikje weg.
Lekker hard; het maakt
niet uit want alles slaapt.
Bij de stoeprand remt het af;
blijft plakken. Het steekt.
Ik trap verwoed nogmaals.
Bloed
en tranen
vullen de goot.…
i.m. Barry
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 zoals
e daar ligt met
je ogen dicht
‘n zweem van
een glimlach rond
je lippen. heeft
de dood je mond
in angst en pijn
verwrongen? of
is ‘t je zelfgekozen
rust die ons treuren
sust?…
Avondzang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 Hij lag al in zijn kist
maar kwam gewoon
aan tafel.
Toen ik stil bleef
bad hij het af
door mijn gerafel.
Waar alle taken zwegen,
en roddels jaloezie
was tijd de gast.
Zijn eindjes
knoopten
mijn avondzang vast,
regen het lied van de arend.…
De stilte die je achterliet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
911 De stilte die je achterliet
Is oorverdovend
Ik verdwijn in de stilte
En in de verstilling
Kom ik je weer tegen
En dan ineens
Moet ik weer lachen
Om iets grappigs dat je zei
Ook al ben je niet meer hier
Je leeft voort in mij
Dan verbreek ik de stilte
En fluister ik je naam
De wereld zal nooit vergeten
Dat jij ooit hebt bestaan…
Het gaat door....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Men vraagt me
hoe het nu gaat
en ik zeg
het gaat....
maar wat ik bedoel
is: het gaat door
maar even niet voor mij
ik maak een tussenstop
zet de boel even stil
stilte in m'n hart en in m'n kop
voelen hoe ik verder wil
dus inderdaad
het gaat....
straks weer door…
Geknutseld, verlijmd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.074 Voor mijn surprise
wilde ik sterke lijm.
Mijn vader zou precies
weten welke.
Zo'n Bison Kit pakket
kreeg hij voor Sinterklaas.
Een goocheldoos
waarmee je alles kon maken
dacht ik.
Het sterkst werkt contactlijm
zei hij
geloofde ik.
Secondelijm dan?
Hij laat me nooit los.…