797 resultaten.
Mobiele inentingsbrigade
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
516 Het kletterde tegen de ruiten.
Al waren er plensbuien buiten,
ze werden niet nat.
- En succes, dat men had,
want de slee was een prikslee voor 't spuiten.
Het team raakte over z'n toeren:
het moest nog naar duizenden boeren,
voor het trio te veel,
dus het nam personeel
en een spuitbus om elk te vervoeren.…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 lees een boekje over bomen:
zie zijn lot in wintertooi,
toch zal er weer kleur op komen
lentegroen het mooiste mooi
lees een boekje over pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 In één vertrek bijeen: de kindertijd
weerspiegeld in de ruit, een meid eenzaam
op de drempel van de volwassenheid.
Verlangend kijkt zij uit het zolderraam
zo vol van haar ontluikende schoonheid
drie hoog op de Groot-Hertoginnelaan.…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
Tea-room
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
732 tea-room kunnen wij wat leren
Zitten vol met kokette dames en heren
Geweldige selectie in thee
Je krijgt een hele pot mee
De scones zijn onovertreffelijk goed
De clotted cream is niet overdreven zoet
Vergezeld van boter en marmelade
Of liever taart met chocolade
Cream tea, high tea, kies maar uit
Prachtig ingericht met bloemetjes en ruit…
Doene Esweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 het zo laat
is de Doene Esweg
alleen een lus
die aftakt van
en weer uitkomt op
de Weenderstraat
een karrespoor
loopt tussen de
golvende akkers door
het is mooi, stil
alleen vogels in koor
de boerderijhond
blaft omdat hij
het vreemd vond
dat ik daar loop
binnenkort, ik hoop
kun je rechtdoor
er komt ruimte voor
een brug over de Ruiten…
de Gaast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 je ziet het haast
over het hoofd
sta je naast
de molen Wedderbergen
of de kolk bij Lutjeloo
ga over het pad
langs de Ruiten Aa
die hier, zoals je weet
Westerwoldse Aa heet
en weldra
zit je in het riet
de karekiet
hoor ik wel
zie hem niet
dras moeras
biezenlanden
ook voorbij de kolk
al die oeverranden
richting Bellingwolde
een lange…
Je middelvingert nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
733 speel maar
het enfant terrible
gooi de glazen in
van ruiten die
nog niet bestonden
ik heb je geest gevonden
opgespoord in steen
uit eindeloze dagen
jij had geen vragen
ging met de tijden mee
wist de wegen uit
een vroege zee
handen op de rots
die in emoties opende
haar trots vertelde
van het land dat
generaties baarde ondanks…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
zo ver je kunt kijken
velden en weiden
en ergens daar door
stroomt de Runde
daarmee begon de
Ruiten Aa
als rivier
maar was hier
ondertussen
genoeg water
om de veenbrand
van Barnflair
te blussen ?
Munnekemoer
de laatste huizen
de grens, de rand
hierna alleen nog maar
Drenthe, Duitsland.…
Touwtrekken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
590 waar het meestal
gaat om de lol en spanning
kort stil blijven staan
bij de kraam met
bussen en met ballen gooien
om omver te werpen
aan de touwtjes trekken
en zien
wat er bij het touw trekken
naar boven komt bengelen
tot waar zij staat te turen
naar de toren
achter het venster waar druppels kronkelen als tranen
langs de ruit…
Presentie houdt de tijd niet tegen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
416 Of het regent op de ruiten.
Of als de zon schijnt
en zijn stralen uitzendt
verderop. Wie aanwezig wil
zijn buiten stelt het beste
van zichzelf voorop.…
3
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.579 Radiostilte, plein busstation
ik heb het meeste weggefloten
maar er klinken droge knallen in de verte
en een hond dringt binnen
gaat tegen de ruit staan
klaar voor een nachtelijk vonnis.
-----------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2008.…
de laatste hakken echoën geluid
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.128 ramen worden zwart
de ruiten ondoorzichtig
het dichtgaan van een deur
klinkt niet meer zo voorzichtig
want sluiten gaat op slot
waar net de zon
nog warmte scheen
waait nu een kille wind
de steen voelt koud alsof
het huis van niemand houdt
drukte die gezellig
stapte in geroezemoes
lost op in haast, de laatste
hakken echoën geluid
de…
op ieder feest een beest
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
3.237 ga maar dwalen
stadten, koopjes halen
en jezelf verliezen in
de etalage zonder ruit
je bent er even uit
je spiegelbeeld is opgenomen
door de poppen die daar staan
ze hebben allemaal jouw kleren aan
het haar waar je zo trots
op was is in een sjaal gevat
strakke borsten nu voor iedereen
schoonheidsfoutjes zijn er geen
je denkt je zo…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…
Stille handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
416 Passie en liefde kon ze moeilijk breien,
zelfspot ketenden zich aan wat ze dacht;
terwijl ze haar afdruk bracht op de ruit.
De lange dagen bracht ze door met kleien,
dat een lijfje vormde, soepel en zacht
door haar woorden herzag ik mijn besluit.…
frisse wind
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
9.822 waaien
voelde zij de adem in haar nek
en nog voordat zij zich om kon draaien
zat er een ander op haar plek
bij de directie kreeg zij geen vertrouwen
van haar collega’s enkel medelij
en haar baas -geen fan van vrouwen-
draaide slijmerig rond de brij
zonder afscheid stond ze buiten
met haar spullen in een doos
en naar de ogen achter ruiten…
In duisternis
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.744 samenvallen in een soort somber
onecht neuken, en zelfs dat is
hard gezegd voor wat wij deden
wij hadden voor elkaar
wel duimen nodig
en de beslagen ruiten
die zeer onschuldig
toezagen op
wat wij eigenlijk niet deden.
Het is nooit gebeurd
hoewel wij wilden
en het nauwelijks
was…
Genieten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.377 De gitzwarte hemel
Opgelicht door twinkelende sterren
Gesluierd door slierten wolk
De stad chloreert vanuit de ruiten
De nacht waakt over de aarde
Mensen slapen of waken
Besef doet klinken
Bestaan doet kraken
Wat, waar of iemand kan het weten
Hoe wij hier in Godsnaam zijn verzeilt
Wanneer we gaan en waar naartoe
Waarom de mensheid eeuwig…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 De regen valt als koude tranen op de ruit.
Achter het stuur zit zij, wat in elkaar gedoken.
De wolken huilen al. Haar tranen zijn hun buit.
Een hete haat is juist in haar ontloken.
Zij is paraat, het besluit is nu genomen.
De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.…
Leven
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.491 Het leven trekt aan mij voorbij
als de stroming van het getij
kijk ik door beslagen ruiten
van binnen uit naar buiten
Er hangt een schaduwzijde over mijn bestaan
ik zit gevangen in een aflatend lichaam
Wie van binnen naar buiten ziet
kan soms zien mijn stil verdriet
Ik probeer ook de zonzijde te zien
door te hopen dat eens misschien
een…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
duivenbericht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 bijna als geschoten onder mijn duiven
geschoond van hun vrije schijt en ei
wat voelden ze zich thuis bij mij
poste restante hoe zuur zijn druiven
ik floreer nu zelf op mijn balkon
achter ruiten van het bruine net
bloeit met geur van vers bouquet
schrijn van vrede die ik hier won
op tortel uit geschoolde kelen
vol kleur en pracht hun opera…
Roman in twee vensters (2)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.384 ‘k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Die gloor is met dat goor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo’n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.…
De hoer en de non
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.328 Door kristallen ruiten
kijkt de non met fiere blik
de vogel fluit zijn lied
aanlokkelijke ogen van buiten
veilige kloostermuren
laat zij achter zich
en rent naar vrij.
Als een parel in de oester
nestelt zij in zijn armen
hij leert haar hoer te zijn
geile mannen warmen.…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 bloeiden de bloemen indertijd
met felle vorst van buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend…
Het struikje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 bomen hun
dromen kleur gaven
geaard en reikhalzend
naar de hemel met
energie en licht
je glimlachte
naar de prilheid van
knoppen en blaadjes
ontlaadde hun
spanning door ze
in warmte te
laten ontluiken
had oog voor
het struikje tussen
tegel en muur dat
bij iedere bui leek
te verzuipen maar
al hoger bloeide dan
de onderste ruiten…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Voor mij weer goed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.102 Lees een boek en kijk af en toe naar buiten,
een mooie wandeling zit er vandaag niet in,
en op visite heb ik geen zin,
de regen slaat tegen de ruiten.
Ach, daar komt mijn kleinzoon op bezoek,
hij maakt de dag voor mij weer goed.…