733 resultaten.
Van binnen...
netgedicht
3.5 met 104 stemmen
13.469 Glimlachen is niet verboden
op huilen staat geen straf
Van woorden vallen geen doden
daar scheid je het koren van het kaf
Er zijn woorden die bekoren
geven je reden tot een lach
Je moet ze wel willen horen
anders blijft het een hard gelag
De emotie zit diep van binnen
probeert de uitgang te vinden
Hij weet echter niet waar te beginnen…
Internet vriendschap ?
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
4.493 E ven is er de herkenning
N aderhand volgt erkenning
D an is er de gezelligheid
S oms vergeet men echt de tijd
C ru wordt er soms gereageerd
H ard wordt er tegen geageerd
A ls je kunt scheiden die waan
P as dan zal het om échte VRIENDSCHAP gaan !…
Altijd en overal
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
8.804 voelt aan als nooit tevoren
herkent nu eindelijk compleet te zijn
gered door verstrengeling zonder pijn
of angst voor `t levenslang bekoren
In dit was ik al snel verloren
je liefde zwervend door dingen klein
die veelvuldig herkenbaar als rechte lijn
zijn getrokken tussen mijn slingersporen
tot zelfs het kaf zich van mijn koren
liet scheiden…
Trouw met mij
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.974 Ik ken je onvolmaaktheden
en jij kent ook de mijne
We accepteren eigenaardigheden
zowel de grote als de kleine
Voelen ons verbonden met elkaar
slechts te scheiden door de dood
Nooit was mijn liefde voor iemand
zo compleet en ook zo groot
Ik hoop dat het zo mag blijven
geniet intens van jou mijn lief
Wil alles met je delen voortaan
lief…
Vriend of Minnaar ?
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
5.892 Vriend of minnaar
waar ligt 't verschil,
kun je dat wel scheiden
wanneer je 't eigenlijk beiden wil ?
Een band kan zó intens zijn
genoeg aan halve zinnen,
emotioneel véél dieper raken
dan sensueel beminnen.
Elkaar bijstaan in ellende
en samen delen in geluk,
zoiets is voor het leven
dat krijgt geen mens meer stuk.…
Waarom?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
591 En toch, nog steeds, denk ik,
waarom toen pas, toen ik mijn vleugels eindelijk zou spreiden
toen ik geen enkele uitweg meer zag voor ons beiden
dan uit elkaar te gaan en onze wegen te laten scheiden.
Waarom overweldigde je mij toen pas...met witte lelie- bloemen.
Gaf je mij, met mijn ogen dicht...onverwachte zoenen.…
Bedelaar.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 tijd dat mijn dromen
tastbaar de nacht doorkliefden
ze blijven me bewerken
zoals een puntige mes zich
vlijt in het lichaam "k zal
me moeten vermannen om het
geluk te waarderen in het grote park
wat ik de wereld noem
desondanks laaft het duister
zich aan het licht en wringt mijn
hart zich tussen de coulissen
die het leven scheiden…
Louis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 ----
AMSTERDAM - De wegen van Louis van Gaal en Bayern München scheiden aan het eind van dit seizoen. De Duitse kampioen kan in dit scenario ruimschoots de tijd nemen om een trainer te zoeken voor de start van het nieuwe seizoen.…
Ruzies en problemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.156 Een orkaan heeft onze relatie beschadigd
of het herstelbaar is moet nog blijken
de onuitputtelijke liefde bleek verzadigd
we begonnen dwars door elkaar heen te kijken
Met boze woorden scheidden onze wegen
ik weet nu niet waar jij uithangt
ik weet wel wat ik van jou heb gekregen
en dat mijn hart nog steeds naar jou verlangt
Ons leven is echt…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 Laat me nog even naar je kijken
want de nacht nadert nu snel
het einde is niet meer te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister…
Hiaten*
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.442 Was het een vlucht die ons plots deed scheiden,
ik gis met wilde slagen in de lucht
naar wat wij nooit tegen elkaar zeiden,
met onbegrip zucht ik een diepe zucht.
Wellicht wilde je mij niet kastijden
en moet ik heel blij zijn als in een klucht,
had jouw antwoord mij veel meer doen lijden,
toch heb je in mij onvrede bevrucht.…
Vannacht*
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.905 Nog kijk ik naar de bron die twijfels voedt
over Uw goedheid, als U onverwacht
de kloof die ons scheidde, dicht met almacht:
een ster is het die mij U loven doet.
Ik zie licht, een stal. Een zwoegende vrouw
baart Uw zoon, in al zijn vorstelijkheid,
op wie ik in mijn doen en laten bouw.…
De zegen van God
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
492 De zegen van God onze Heer
Die ons door Zijn Geest wil leiden
En nooit van ons zal scheiden
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.
De zegen van God de almachtige
Die onze zonden heeft vergeven
En ons trouw blijft in dit leven
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.…
De zegen van God
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
547 De zegen van God onze Heer
Die ons door Zijn Geest wil leiden
En nooit van ons zal scheiden
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.
De zegen van God de almachtige
Die onze zonden heeft vergeven
En ons trouw blijft in dit leven
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het warmen van ons beiden
nooit gaven we ons eerder bloot
geen deur kan ons meer scheiden…
stilte predikt onvermogen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
938 het spelden prikken is voorbij
geen woord valt onvertogen
het was genoeg voor allebei
stilte predikt nu ons onvermogen
de paden kruisten
in een langgezocht ontmoeten
herkenning huisde in een
woordenloos begroeten
we overbrugden de
ravijnen die ons scheiden
zuchtten om de pijn die
de eeuwen ons deed lijden
geschapen als een paar…
De snaar
netgedicht
5.0 met 43 stemmen
459 rustig
vervloeien
tijden die
ons even scheiden
waarvan de
inhoud in veel
aparte emoties
uitkristalliseert
die integrerend
hun kleuren
spreiden om het
vloeken te vermijden
ook zonder
blauwdruk regie
en coaches dekt
liefde alles toe
omdat wij
geïnvesteerd hebben
in elkaar vertrouwen
kan afwezig bouwen
met een
enkel woord…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht
Wetend dat alles wat zich heeft verenigd bij 't geboort
Zich weer zal scheiden…
Van jaar tot jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Het aftellen is begonnen en ik wacht
Nog luttele uren scheiden ons van wat komt
Tijd baant zich een weg door duistere nacht
Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt
Voor iedereen hebben we goede wensen
Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar
We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen
En nemen afscheid tot het volgend jaar…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Verder dan woorden
draagt de stilte
waar onze wegen scheiden.
De ruimte tussen onze blikken
meet uren van vergetelheid.
De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
Tijdsbreuken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 je lachte
het liefste
elvendansje
dat ik ooit
had gezien
zij droeg roze
draaide op het
glanzend zwart
muziekdoosje dat
de tijd niet vergat
muzikaal en
mechanisch op orde
door generatieve
restauraties van
het familie erfstuk
na je lach
was er een stilte
waarmee het danseresje
tijdsbreuken heelden die
heden en verleden scheidden…
Hoogtepunt van het feest
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.704 Onmiddellijk wilden ze scheiden.
Die wens leek bijzonder onzinnig.
Beminden z' elkaar dan niet innig?
Betekende dit soms het einde
van 't feest, op z'n hoogtepunt zijnde?
Een vriend van me legde het uit
en zinniger bleek het besluit:
ze waren te lang weliswaar
getrouwd, echter niet met elkaar.…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten
zijn bevroren omdat stilte
geen excuses wilde horen
schemer zal ons scheiden…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 de wildernis van het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht…
Liefste
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 En mocht morgen de kloof
van afstand en zwijgen ons weer scheiden,
onbegrip en onmacht ons weer
op ons eigen eilandje laten lijden;
dan roepen we als brug
de liefde van vannacht weer terug.…
Ik ben met u
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Jezus heeft gezegd: “Ik ben met u
Alle dagen, tot het einde der tijden”
Niets kan ons van Jezus scheiden
Hij zal met ons zijn, altijd, ook nu.
Wat een troost, dit te mogen weten
Dat wij nooit alleen hoeven te gaan
Maar dat Jezus ons altijd bij zal staan
Hij zal ons dan ook nooit vergeten.…
Volk en mensheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.345 Wie ze scheiden
Scheiden van zichzelf zichzelve,
Doden in hun hart hun naasten.
Ik bemin u, vele volken!
Duld dat we altezamen leven
Voor de leuzen die verenen.
------------------------------------
uit: Het zwaardjaar (1916)…
Herfstliedje
poëzie
3.5 met 22 stemmen
4.632 Reik mij uw handen, beide,
Die wenkt en die zal scheiden,
En heilgen wij tot spel
't Vaarwel, vaarwel.…
Net wat meer
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
14.740 hemelse mond rood lachend voor hem
zongen hun lied met kristal zuivere stem
en geurden een leven lang naar honing
maar hoe wonderschoon en oogverblindend zij
wentelend in lavendel, schitterend van het goud
niets is meer dan alles, niets is meer dan jij
want bij alles wat ik zag, of ooit eens heb gekend
weet ik dat alleen de dood ons scheiden…
Zoete pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.814 Zó vanzelfsprekend
waren wij samen
dat onze harten ongemerkt
verstrengeld zijn geraakt,
nu onze wegen scheiden
stroomt een stil gemis
dat raakt aan wanhoop
uit barsten en scheuren
die ons uiteengaan
nog steeds maakt.…