764 resultaten.
Glastempel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
611 Lachend pakt zij de scherven
van haar zelfgeblazen huisje
waar sterren geen barsten
meer kunnen snijden in
reeds blauw geronnen bloed
aders volgen puur en ademloos
gesneden lijnen langs links
waar onregelmatig bonken geen
kamers meer sluit doch hartnekkig
tegen beter weten in volhoudt
de laatste scheuren in de muren
blijven wijken en…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Het antwoord als altijd
een - vreselijke - stilte
als scherven stekend
in een gebroken urn.…
Geven en blijven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.143 En haar masker lijkt op haar
trouwe wanhoop die niemand begreep
toen ze haar liefde
in scherven zag vallen en hij
een
afscheid
werd
die haar
slechts
het geduldige stof
op zijn foto en
de naamloze pijn
van haar eenzaamheid
gunde.…
Wonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.158 Je bent een droom die snijdt
en scherven
en naalden
belooft
als het vuur eerder dan de hoop uitdooft.…
De literaire kring
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 Met gesteven boorden
en gewassen handen
ontwijken juristen
evenals de anderen
de scherven
van de gebroken pot.
Ze lachen
om hun dorpeling
voorbijgaand
aan haar aanwijzing
de alleroverstemmende lach
van hun eigen schijnvertoning.
Gedicht bij het gelijknamige boek
van Marjolijn Februari.…
stripverhaal.
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
603 rollende scherven
als speelblokken,
nooit verwacht!
papa de voeten uit.
snoepende liefdeskracht,
die kleine kinderen toch.…
Minder mens
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.615 Zo lang geprobeerd scherven te lijmen,
mens te zijn,
In een wereld die mij liever zag verdwijnen.
Kind te zijn,
In een koninkrijk waarin God verkwijnde.
Gevraagd aan Christus,
Gevraagd aan Mohammed,
Gevraagd aan Boeddha,
De weg van de verlichte paden,
In moeras hebben ze me allen laten baden!…
Hoe vaak?
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
1.961 Mijn hart ligt in 1000 scherven,
zelfs tot in mijn botten doet het pijn,
Maar ik zou nog liever sterven,
Dan zonder jou te zijn.…
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 Hou mij vast
als er niets meer is
om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond…
Aangespoeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.137 Mijn hart is door jou gebroken
in ontelbare scherven van verdriet
zonder een woord te hebben gesproken
is er die ander waarvoor jij mij verliet
Ik blijf hier achter met zoveel vragen
waarom wij, waarom jij, waarom ik
dit boek is nog lang niet dichtgeslagen
mijn hart is verlamd en geeft geen kik
Ik worstel mijzelf door elk uur heen
zoveel…
Gevangen en geraakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Scherven van gedachten dwalen door het stof van
voorbijgaande hoop en haar gevonden ongeluk.
Pijn herinnert
de afgrond die momenten kan bedwingen
met dromen die ze met haar lippen leest.
Waar momenten en ogen dromen laten vloeien zoals ze
verteren en wederkeren.…
Vertellen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
841 Zwijgende scherven, diepe gezichten en dwalende ogen
die verliezen wat ze kennen,
wat gebroken, kapot of verloren niet meer verandert
onder een deken van moedeloze as en vuiligheid.
Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog
bestaat.…
De smaak van nu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 Vandaag wil je troosten
maar ontbreekt je de kracht
je hebt slechts een schouder
die langzaam verrimpelt
Vandaag smaakt naar zout en bitter
vragen als waarom en waarom weer
waarvan je eigenlijk al weet
dat er geen antwoorden zijn
Gisteren nog scheen de zon
in relatieve wolkenluchten
vandaag valt weer de horizon
in scherpe zware scherven…
Nooit meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.532 nu jij er niet meer bent
en alles plots lijkt stil te staan
je adem en de tijd
het kind van glas
dat je in feite altijd al was
gebroken, weggegaan
af en toe nog
aai je vluchtig mijn gedachten
en fluister je mijn naam
zie ik de scherven
weer terug aan elkaar
anders dan vroeger wieg ik je nog
strijk ik met zachte vingers
door je haar
vervaagt…
De geur van dauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 Tijd heeft zij mee, daar de dag van
morgen zich naar de lijnen van
de dagen die
nog moeten komen, schikt
Obsceen gedesillusioneerd
raapt zij gevallen
naaktheid in stukjes weer
als scherven opnieuw bijeen
Zij koestert de warmte
van een haar nauw omringend licht
dat haar blijft omgeven
in de krochten van de nacht
op weg naar nieuwe morgen…
De glasblazer en de pottenbakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 bestaat geen vaste grens
tussen zee en zand
een blinde glasblazer stuurt de golven op weg
naar adresloze bestemmingen
ongeschonden komen ze zelden aan
voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg
warrige wolken glijden tegendraads
over het dun bevolkte strand
waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen
- aan hun rekken ontsnapt -
de scherven…
ONBEPERKTE GIULIA!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Dat moet je zien
dat moet je voelen
dat moet je durven
kijk maar in haar ogen
voel maar aan haar handen
durf met haar te spreken
ze spreken boekdelen
en als je dat wil delen
dan krijg je de antwoorden en
zal je ervaren, voelen
dat alles gaat helen
ook de scherven van
jouw verscheurde leven
want uiteindelijk
is iedereen beperkt!…
Olifant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
596 wil rennen over de vlakte
baden in een modderpoel
proeven van het vrije gras
trompetteren zo luid hij kan
vurig paren in de kudde
treuren bij de knekelgraven
van zijn vergane vaderen
terwijl hij nog opgesloten zit
in een kast waar hij niet zijn wil
o ja en beschouw jezelf
en alle anderen als porselein
en begin liever niet over scherven…
Sterre 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
507 Glas laten vallen, stuk laten gaan
jou omhelzen, werkelijkheid behouden
scherven vinden lang na het vergaan
Vingers snijden en de wereld rood
laten kleuren, omdat we menselijk zijn
Jou toch nog kunnen verlangen Sterre
de koude, de passie en het licht
van de trein, die uit de aarde scheen
Jij was daar, draaide mijn ring
om en om tegen de…
Een passie van kortdurendheid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 De liefde gaf veel liefs maar sneed zich
uiteindelijk aan de scherven van een grillige
tijd. Een passie van kortdurendheid wordt soms
overspoeld door de woeste golven van de zee die
met het werkelijke leven strijdt…
Kleur ze met doorzichtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 ik speel een glazen wereld
met beelden zichtbaar glas
ik meng ze met mijn dromen
die spiegelen in een plas
ze golven fascinerend
weerkaatsen echt het licht
de breuken komen later
als waarheid weer in zicht
kleur ze met doorzichtig
gevoel blijft transparant
droom de dagen heel voorzichtig
bang voor scherven in mijn hand
ik haat die…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel mijn wereld met gebroken delen
splinters rechtop in mijn hart
mijn handen bloeden maar
het kan mij niets meer schelen
ik ben het licht en
al de scherven…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en huivert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen
je stapte van je voetstuk af
viel in duizend scherven…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel mijn wereld met gebroken delen
splinters rechtop in mijn hart
mijn handen bloeden maar
het kan mij niets meer schelen
ik ben het licht en al de scherven…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen
je stapte van je voetstuk af
en viel in duizend scherven…
Epiloog
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Zie
hoe december
veel avond heeft
hoe onder een waas van nevel
omfloerst licht
wat schaduwen strooit
over aangevroren glinstering
van een wereld
die nog nauwelijks zichtbaar is
vertel me dan
van witte winters
met nog late zomerwarmte
in je stem
neem scherven mee van voorbije dingen
en leg ze in een schrijn van herinneringen
laat ons…
hemel in verpulverde staat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.491 de lucht brak in
talloze scherven
we ademden hemel
in verpulverde staat
straten trilden
wegen schokten
overbodig gewicht
doelloos uit zicht
aarde verstilde in
het doolhof van tijd
de nacht was de dag
in de schemering kwijt
handen vatten de
dood als geluk
stervenden schreeuwden
hun werkelijkheid stuk
met de zon in
de hand, ogen…
Ongerijmd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
185 Verscholen in het riet,
Zichtbaar is het daar niet,
Scherven op het strand,
Zijn daar bewust beland,
IJzer in het vuur,
Daar verhit al menig uur,
Man en vrouw in bed,
Hebben het samen zeer vet,
Kikker in de sloot,
Ooievaar brengt z’n dood,
Moeder voedt kind,
Kind heel gulzig drinkt,
In oost en west,
Wordt de aarde verpest,
In zuid en noord…
Perpetuum
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
114 hij vond in het gras wat niet af was
ogen dicht oneindig vergezicht
begint het begin bij wat is,
wie hij is en wat dat is
eigen overstijgen en door anderen zien
ontdenken, doen wie we zonder zijn
achteruit dalend wenteltrappen,
diepten
niet betreden of moed indrinken
we ontdiggelen scherven tot vazen
stil even...…
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 Zijn ijskoude blik priemt
de minachting door mij heen
hoe kan ik zacht blijven
als hij mijn woorden stukslaat
met het scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven…