2307 resultaten.
Van binnenuit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 je schijnt wel
maar je warmte
voel ik niet
wolken verdelen
je licht in het wit
van hun vormen
ik mis in
de kleuren hun ziel
altijd jouw sprekend bewijs
kom breek
maar door in
een lach en wat ogen
straal jouw zon
niet op mijn huid
maar diep van binnenuit…
spiegel zonder glans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Spiegel wat is er aan de hand
Zie jij ook mijn buitenkant
Ik ben het zat
Als ik kijk ben jij mat
Is alles dof
Het lijkt wel of ik van binnen plof
Wanneer ga je weer stralen
En kan ik je dofheid weg halen
Geef mij een kans
Ik wil weer glans…
Sneeuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 De straat ligt smetteloos wit
uitgestrekt in winterkou
geen naakte ziel
of blote hond
zal dit winterland
ontwaakt betreden
in iedere voetstap
pleit dat eergevoel
hier is nooit iemand geweest
als de zon weer stralen komt
is de hoop in dooi verdwenen.…
Zonloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 ik ben jaloers
op regendruppels
die veinzen
jouw tranen te mogen zijn
onderweg naar morgen
ben ik jaloers
op het zonlicht dat
door jouw haar danst
wachtend op die ene dag
dat onze ogen elkaar ontmoeten
en ik nooit meer jaloers hoef te zijn
kijk de zon eens stralen…
Kabaal
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
968 De vroege zon zendt, als de dag gaat krieken,
haar stralen naar het dal als ochtendgroet.
En ’s middags stuurt ze met een roze gloed
een teer adé aan de besneeuwde pieken.
Ik kijk om 8 uur naar het nieuws, verbaasd
naar hoe het in de mensenwereld raast.…
(Kort) bestek
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
829 De bruiloft was een daverend succes,
Het bruidspaar liep de hele dag te stralen.
On-Hollands evenwel was het betalen
Voor het gebruik van lepel, vork en mes.
“Dat is Toscaanse wijs, Toscaanse eer”,
In kort bestek komt het dus daarop neer.…
epitaaf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 bij de schroeiklank van schalmeien,
in het blauwe suizen van de lucht,
in dit één en al omkransend stralen,
in de speeltuin onzer gruwelvlucht:
schep de lagen haat en liefde
en de woordenetter van mij af.
leg mijn falen bij het falen, vloek
en schrijf jouw naam bij op het graf.…
De Catalaanse droom
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
642 Hij speechte kort, sprak van zijn idealen
Vol zelfvertrouwen, zelfs geen spatje schroom
Zo koestert hij de Catalaanse droom
Je zag hoe hij genoot, je zag hem stralen
Als Pietje Bell besloot hij ’m te peren
Zo’n man laat zich maar zo niet arresteren…
Oh Giulia, Oh Giulia (spreek uit Djoelija), het buslied voor mijn dochter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
612 Oh Giulia, oh Giulia
ik ben je pa
oh Giulia, oh Giulia
dus niet je ma
want je ma is je moeder
zij , ma droeg je
en ik ben je pa
je pa van tra la la
Oh Giulia, Oh Giulia
ik hou van jou
oh Giulia, oh Giulia
zo ook je ma
want je ma is je ouder
en ik ben dat ook
dus ma en pa
zingen 'Giulie' tra la la!!
Oh Giulia, oh Giulia
wij zijn…
Voor altijd
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.575 Het fluisteren van de wind
je stem
belletjes die rinkelen in de verte
je lach
de zachte gloed van de schemering
je ogen
het schuchtere ontwaken van een bloem
je glimlach
de stralen van de zon en de maan
de liefde tussen jou en hem
een dauwdruppel op een vergeet-me-nietje
een traan op mijn wang…
Reuring
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
5.845 Reuring in de stad
de zon verwarmt je huid
muziek opent je hart
lenigheidsduivels
tonen vol trots
duizelingwekkende
acrobatische toeren
en clowneske acts
caleidoscoop aan cultuur
gezichten stralen
gelukzalig
nip ik aan mijn glas
zomer
in de stad…
Mijn liefde is
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.139 Als de zon zo helder
als de zeeën zo groot
als een storm zo heftig
als kleurig avondrood
Als sterren die stralen
als de maan in de nacht
als rustgevende muziek
als zwoele wind zo zacht
Als de mooiste rivieren
als glinstering van dauw
als de toppen van de bergen
zo groot is mijn liefde voor jou…
schaduw mijn verlangen....
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.130 waar het eerste zonlicht
dromen verjaagt
in haar warme stralen
de ochtend ontwaakt
breekt jouw glimlach
spiegelend kristal
mijn droefheid in tranen
die kleurloze nacht
schaduwt verlangen
dit duister gevoel
als het eerste zonlicht
beleef ik jou…
Voortrazende reporter
snelsonnet
3.7 met 18 stemmen
2.062 Zo'n vijfentachtig jaren van haar leven
Heeft Mildred Heath aan de courant gewijd
Ze gaat stug door, haar honderd jaar ten spijt
Niet afgeschreven èn niet uitgeschreven
Haar ster zal elke dag wat meer gaan stralen
Laat haar de laatste deadline nog niet halen…
Hoffelijk gebogen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
807 Zes bladeren en 20 takjes
staan in een vaasje
dicht bij mij
geur van de bloemen
raakt mijn zintuigen
laat ze, net als de bloem
zelf doet, hoffelijk buigen
laat mijn geest stralen
Iedere lente verheug ik
me weer op de
Lelietjes der Dalen…
Aardedonker
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
982 straal verlichte hemel bij nacht
lumineus door mensen aangebracht
schijnvertoningen breken het duister
gebundeld in kleur en neongefluister
glazen steden overstralen de maan
nachtdieren wordt de das omgedaan
verstoord wankelt ons wakend brein
door het nooit meer aardedonker zijn…
onzichtbaarheid
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.524 Mijn handen in de hemel
Mijn stem in de bomen
Mijn hart gebroken als een puzzel
Mijn emoties
Veranderd in lege gedachten,
Want mijn leven was één groot zwart gat
Zonovergoten mooie stralen
Veranderden in donkere grauwe druppels
Die mijn hart vulden met ellendigheid…
anders
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
852 zomaar een dag
een dag zonder lach
zonder stralen
zomaar een gevoel
een gevoel met geen doel
zonder eind
zomaar een gedachte
een gedachte aan hoe we lachten
zonder toekomst
zomaar een herfst
een herfst waarin iets sterft
zonder liefde
zomaar ineens
is alles anders
zonder iets te zeggen…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De sereenheid
van de winter
gevat in bittere kou
de aarde bekleed
met een wit tapijt
waar de zachte wind
door de kale takken glijdt
en de stralen
van de winterzon
langzaam de maagdelijk
witte deken
laat smelten
onder een hemel van
sprookjesachtig blauw…
illusie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 Alles is mooi
Ik denk dat ik ontdooi
Ik zit naast jou
in de kou
je laat me stralen
je bent de ideale
je bent prachtig
je luistert altijd zo aandachtig
je geeft me een kus
ik word hystericus
kon je nog maar bij me zijn
ik vond het zo fijn
maar toen ontmoette je haar
het einde tussen ons kant en klaar…
Muurbloempje
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
595 och, bloempje aan de muur
met uw kopje naar benee
zie dan toch het ridderspoor
wees niet langer zo gedwee
laat uw aanzicht stralen
toon uw blanke bloesem
en hartje vol vuur
bloei in schoonheid door
en ziedaar, de jonge vorst
hij komt u halen…
Licht geworteld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 de stam
is licht geworteld
in onthechten
buigzaamheid
van twijg en tak
is wat verzwakt
toch straal jij
met trotse kracht
weerbarstigheid
de balans is fragiel
in confrontatie voelt
jouw weerstand iel
buig maar en
kom langzaam op
ook zo bereik je ooit de top…
Sneeuwval
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
759 De sneeuw ligt
overal verspreid
en alle bomen zijn gerijpt
de zon schijnt met
haar stralen er doorheen
Het is een stille pracht.
Wie had dat verwacht!
Zo vroeg in het jaargetij
gaan we door de koude
winter heen...
Wat staat ons nog te wachten?
Alleen maar koude nachten.…
Vrijheid zonder grenzen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 ik laat me gaan
mijn lichaam kijkt me aan
de ogen ongebroken
nog is er
de rode draad
het fluïdum dat beiden raakt
ben vrijheid
zonder grenzen
tijdloos in verplaatsend zijn
het aardse is voorbij
emoties stralen
in geluk hun eind
toch moet ik terug
de ogen huilen
van het lichaam op de rug…
Breekbare transparantie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 ik heb je
gebeeldhouwd uit
weerbarstig graniet
je lichaam
contourde maar
verder kwam ik niet
boetseerde je later in klei
door zachtere lijnen
kwam jij dichterbij
pas met glas
kon ik de vormen
in volmaaktheid bepalen
de breekbare
transparantie van
jouw ziel laten stralen…
zwarte viooltjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 door hun donkere zijn
en kleine verwarde hartjes
midden schemerige winderigheid
ril ik onzeker met hen mee
stil hopend dat de zon
met warme stralen
hen tot ontvlamd verlangen
in mijn wereld verbreidt
als aanhalige glimlachjes
midden mijn gedachten
neerschrijft…
de toegift
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
777 ik zag decors
snel wisselen
in je ogen
de hoofdrol
speelde jij
maar de regie
gaf je aan mij
zo dat je
vrij kon stralen
het publiek
kon overhalen
tot applaus
geen plankenkoorts
ik droeg de toorts
tot jouw succes en
dacht je al de mijne
in het sluiten van gordijnen
maar de toegift was voor hen…
Gebronsde Muze II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Haar lichaam glanst in het maanlicht
doorzichtig dromen vervult zijn hart
steeds weer komen haar stralen door
weerkaats van onvoorwaardelijkheid
Durft hij het haar niet te vragen
of is haar liefde niet te verduren
de spiegel van haar hart of het zijne
gebronsd draait zij zich peinzend om
*bij een brons van Paulette Snijders…
zot van glorie
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
488 de spiegel
lijkt…
je beste vriend
als het glas
je ego streelt,
stralen ogen
vol van glorie,
bereikt je geest
het hoogtepunt
een moment
van pure geilheid
tussen spiegel
en jezelf…
die abrupt
wordt afgebroken
wanneer je de spiegel
de rug toekeert!…
Sionsberg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Daar gaan ze dan zangers
in jubelzang met de levensvorst
diep in de borst
de berg Sion op
waarlangs de zon haar
eerste stralen schiet
rouw verdriet om dood
bij morgenrood in
‘t hemellicht verdrijft
witte klederen en
liefdevolle ogen het
wonder van de rivier…