10948 resultaten.
verlange liefde
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
3.067 Zonder dat iemand ooit nog tussen ons komt.
Samen naar groot geluk.
Samen een leven!
Nee, zo voelt het,
Nooit en niemand krijgt mijn hart nu nog stuk!…
moordenaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 door de mand
de romanticus met zijn mes
in die bebloede hand
en de eeuwige trouw
blank als room zo lek
gestoken door het heilig vuur
dat hem zo verteerd
en tenslotte gek gemaakt
dromen zo bedrog zo
cel voor levenslang
te merrie elke nacht
uitgespuwde mens
zonder plek voor twee
een liefde weggegooid
door wat afwijkt
tussen twee gespleten…
Geboorte
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
3.242 Toch is er een sterk contrast
Tussen de boodschap van
Vrede op aarde en de onvrede
Die er op zoveel plekken op deze
Wereld heerst en die vrede
Is hard en boterzacht tegelijk.…
Ansicht
gedicht
3.1 met 26 stemmen
8.891 Ik geloof niet dat ik mij te goed voel
om te toeven tussen oorzaak en gevolg,
maar ik kan slecht zonder wonderen van gratie,
zon die meer mag maken
dan van beton na marmer goud,
onverdiende glans in den blinde,
overvloed die de adem neemt
en over de eeuwen stuwt.…
Stilleven met herfstvruchten
gedicht
1.9 met 37 stemmen
14.228 merkwaardig klein voel ik me nu
vertrappeld door verwarde paardepoten
terwijl de mooie diernaam hazelworm
plots uit het donker opduikt
en mijn hoofd gekraakt wordt
als een okkernoot tussen de deurscharnieren.
-------------------------------------------------
Uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…
Grimlachend
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.248 Zacht sluipt hij nader
weet dat hij niet welkom
is, maar vindt een warme
plek waar hij ongestoord
grimlachend kan vreten
al langere tijd broedt hij
tussen verschillende cellen
op een meedogenloze aanval
wetend dat hij, volgevreten,
een zwart gat achterlaat
het kwaad zal dan toch de
winnaar zijn van dit ongelijke
spel waar de knikkers…
rugslag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.242 boeiend,
zo plat op mijn rug
op het vierwielig bed
tussen mijn ogen en het plafond
een fles, een lamp, een fles, een lamp
een stem , een fles, een lamp, een fles
waarom duurt de gang zolang
de lamp bleef achter in de gang
ik zie alleen nog de fles
er galmt een stem en druppels
ze sluipen door de life - line
ze druppen me zoet…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
schoonheid van het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 wanneer ik mijn liefde voor jou
probeer te beschrijven
versmelten de pennen
tussen mijn vingers.
op het moment
dat je dit leest,weet dan
dat het niet met een pen,
maar met mijn ziel is geschreven.
mijn ziel,
o mijn verlichte ziel,
een licht zo schoon
heeft mijn hart verlicht.…
schoonheid van het licht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
848 wanneer ik mijn liefde voor jou
probeer te beschrijven
versmelten de pennen
tussen mijn vingers.
op het moment
dat je dit leest, weet dan
dat het niet met een pen,
maar met mijn ziel is geschreven.
mijn ziel,
o mijn verlichte ziel,
een licht zo schoon
heeft mijn hart verlicht.…
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
een lage hemel
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
686 vandaag gebeurde het
in één ogenblik
buiten op straat
lag huid
te sterven en jij zag opnieuw
haar stilstaand gezicht
vogels in zwart
vlogen door vlinders heen
en keerden weer
over wintervelden, uit het einde
geboren
niemand merkte het sneeuwen
op je vingertoppen of het zorgzame gebed
dat je achterliet
tussen de…
een broze brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
696 ik bouw een brug
over een vluchtig dal
ondersteund door
broos gesteente
een verbinding scheppend
tussen
deze en gene wal
mistig is nog
de overzijde
schoorvoetend
ga ik vooruit
niet wetend
wat te verwachten:
een menselijk beleg,
uitstekende handen
of donkere krachten
aarzelend
is mijn tred
heeft het zin
die weg te gaan…
Rioja
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.708 Nemen we de bekers en drinken we
met afgrond diepe teugen het verlangen
dat als zwaarbeladen ranken
tussen onze lippen hangt.
Persen we met onze
blauwe-druiven-kussen
de ochtend in
een zilveren karaf.…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 een stil rumoer
binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
neus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.189 haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt
doorbloede botplaten plooien mijn adem
roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies
een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten
scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft
in de nok van de holte, tussen oogkassen
onder de bodem van mijn schedel
snuif ik het…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
De dichtheid bepaald
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
551 onwrikbaar blijf je trouw
maar aan de andere kant
breek je door
verdiep jij je in theorieën
wat mensen beweegt
waaronder een gelijksvloer ligt
is er ruimte
deze minor te verbreden
niet alleen
vanuit het boek des levens
maak je tijd vrij
het is passen en meten
de dichtheid bepaald
wat weegt het zwaarst
waarop men kan vertrouwen
tussen…
Doodgeboren...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.284 ik leef de tijd
na een kwade dronk,
in onrust en verwarring
blijkt het bed gestolen
zien mijn ogen wat ik niet wil geloven
onder een vaal bleekgroen licht
van loze beloften
staar ik naar mezelf
achter het gordijn van slechte gedachten
ik zit gevangen tussen
paracetamol en de waanzin
de absint heeft mij bedrogen
en de kogel wenkt
belooft…
Oh Amsterdam
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.095 Gij bodemloze stad
waar zotten ooit putten
sloegen tussen rottende palen
waar nochtans steeds de bink stak
met zorg nooit 't lijntje brak
wie was 't die vergat
dat uwe appelen
in zilveren schalen
slechts de bange vraag stutten
zult gij de Kaap nog halen…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Vol bewondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
667 met geoefende vingers
schrijf je levende letters op gevoel
die tussen zon en maan zwieren
bij het maartse lentelicht
gouden zonnestralen vallen
op vers wuivend zacht groengras
deze waarneembare realiteit
geeft nieuwe levenskracht
rijpt tot ontplooiing
gedurende het groeiseizoen
raak je vol bewondering geïnspireerd
door de pracht van…
kikker met pen en zin?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
991 '
En ik, kikker, had een slechte zin,
rukte me los, vluchtte tussen het
riet door en kwaakte luid:
'laat me alleen, hou je grote bek!
ik ben je geen uitleg schuldig!
ik heb een pen nodig!' en
plonste kwaad in het water.-…
Verzilt de muze
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
719 paarsgewijs bij elkaar
een wolkenrif spiegelt zich
in de zoveelste lente
waar ik langs liep te pozen
van oe naar a
vanuit gedachten
wat achter mijn ogen leeft
verzilt de muze
die het hart niet verstaat
of begrijpt
mijn adem waait
tot de lucht die samen deelt
van vrede tussen mensen
langs bakens van licht
die liefde herbergt…
ook nu nog
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 op je wangen hangt een blos
nog van het blozen wat je doet
sinds je kind bent
jeugd die van je af te lezen is
het vanzelfsprekend middelpunt,
een leeg glas bungelt losjes tussen je vingers
in je andere hand zie ik nu zelfs
half gewikkeld in een briefje
de felgekleurde lolly weer
van een medeminnaar uit de straat,
gelukkig roept iemand…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 een andere weg te kiezen
om niet in verplichtte rust
te verzanden
ik die altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn
toen op reis
tussen…
Zijn flamboyante spel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
545 geluk nog in de ogen
zijn flamboyante spel
had met zijn maten
totaal geen mededogen
hij heerste over troef
en blufte slagen binnen
ontmoette toen de schoppenvrouw
de kentering kwam snel
onthutst ontblote hij de billen
zij kaalde hem tot op het vel
zwier en grootspraak
zijn verdwenen nu aast hij op het
laatste bod de staart tussen…
Aan Zoetermeer 1967
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Op rechte regels
schrijft men stadswijk in je huid
jij leest het wel
maar spreekt de letters uit
zoals kinderen doen
die het spellen wel beheersen
maar gaandeweg
het woord
verliezen
in het geluid
van al die losse letters
Als al jouw groene schriften
zijn beschreven
en je toch vlinders tekent
tussen letters door
heb je misschien…