7023 resultaten.
De moeder
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.496 De moeder kijkt omhoog,
naar de grote hemelboog.
Zij heeft tranen in haar ogen
denkt aan het kind dat eens in haar heeft bewogen.
Dat ze nu door de dood heeft verloren.
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn .
Het verdriet doet haar zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert, maar de wind kan haar niet helpen.
Om haar tranen te doen stelpen…
In Pacem
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.304 Uit : Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm
IN PACEM
vaarwel mijn vrienden allen om mij heen geschaard
ik voel nog steeds jullie warme liefde
en neem het mee, alles wordt in mijn hart bewaard
het zal de tocht naar het onvergankelijke bemoedigen
alwaar de Schepper mij zeker zal verwachten
en engelen vol van Geest en zo fijn besnaard…
ge bent er niet
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.627 ze eet haar middagbrood
pindakaas en confituur samen
rookt haar laatste sigaret
wacht tot haar rookpluim
om de hoek verschijnt
verborgen tekens doet
zij is de laatste indiaan
met haar deken, de zon en het land
ik ben haar publiek…
t.a.v. H.D.K.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.434 de dichter schrijver
wel eens als wereldverbeteraar geroemd
pleegde bacchanalen
in woorden geschriften verhalen
maar
iedereen die een joint prefereerde
werd door zijn woord
in de vunzige Vlaamse kerkers
geslagen gefolterd zelfs vermoord
zijn hersenen
drijvend in alcohol
dreven hem steeds verder
tot ter dood
als de beroemde…
de afstand nabij
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.600 anders dan
ik
blijf jij de leegte
bevaren
om maar niet
de afstand naar nu
te hoeven verklaren
drijven wil je enkel
naar een vederlichte diepte
niet in staat, zo denk ik,
af te stemmen
op de golven van mijn strand
je bent geenszins bereid
de zucht naar verblind zicht,
al was het maar voor even,
te ruilen voor een open venster…
Zondeval
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.006 In de schaamteloze tijd
beleden wij onze
berouwvolle zonde
zonder woorden
wij nestelden ons
schuldloos
in de zachte, vochtige flanken
van een fonkelende nacht
wij dronken en lachten
moordden en verkrachtten
zongen en vonden
vochtig onze monden
Sodom
en Gomorra
naakt stortte ik naar beneden
in een oeverloze, bodemloze droom
jou…
wis en waar
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.589 breng het maar weg
en laat nu los
wat ooit is mooi
geweest
en wees niet bang
ik zorg altijd
voor jou opnieuw
het meest…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 Duizenden sterren hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang…
daggedicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.240 omdat het niets toevoegt
niet duidelijk maakt
waarom het gaat
omdat het zwijmelt
verloren in woorden
ten gronde gaat
zeg ik u maanverlicht
in een helder moment
vaarwel, de nacht is mijn…
Zoekende dichter
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.438 Ga maar
ga naar ongerepte velden
waar alles anders is
koeien mekkeren
schapen loeien
weiden blauw van warmte zijn
en zonlicht nacht verkilt
ga maar
luister naar de woorden
die geboren werden
uit een klank die jij
niet kunt verstaan
maar toch als eigen taal herkent
ga maar
zoek de wegen in het land
dat wacht tot jij in eigen tuintje…
Doodsnadering II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
4.800 Mijn uren gaan voorbij gelijk het zand,
Dat langzaam door de dichte vingers vliet
En wegvloeit uit de vastgesloten hand;
Als water, dat ik dronk, maar proefde 't niet.
Ik weet niet of zij bitter zijn of zoet,
Ik weet niet, of het zachtkens in mij schreit,
Of in mij lacht - het zingen van mijn bloed,
Het klinkt zo stil, en 't ver geruis zo zoet…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 De koude lucht weerkaatst haar gezicht
In het raam van mijn ziel
Mag ik dromen van jouw ogen
Waarmee ik de doden zie
Daar waar het groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht…
Beter luisteren
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.101 Je speelde de dood en het meisje
zoals ik het nog nooit had gehoord.
Je zei:
vraag niet zoveel,
je zou beter luisteren.
Je zong dat je stierf,
maar het was niet echt,
want hebben we niet op de receptie nog gepraat
met je neef en je tante?
Je hebt het altijd in je gehad,
zeiden ze,
en jij was blij.
Later wel echt.
Nu je zwijgt
ben…
wind in mijn hals
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.355 laatst
bezocht ik weer
je stille
ademloze lippen
en ik vroeg
slaap je nog
mijn liefste
ik hoorde de voorjaarswind
huilen om het antwoord
de dood drukte
jouw ogen dicht
beneden
waar de aarde steeds
schuil gaat
en jou
diep ontving als
een kind in haar schoot
koud met daarboven
het licht van het onmogelijke
loodgrijs…
Zandloper van een zoekende
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.229 D iep zit de angst
.O m dat wat
.. O ok een
.... D oel
.... G eeft
.. A an jou
.A ls mens toch
N ooit in te zien.…
Weg.
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.702 Ontmoedigd en ontdaan
staat hij aan de kant.
Moet haar laten gaan.
Ontredderd kijkt hij haar na,
zijn armen langs zijn lijf.
Zijn kin rust op zijn borst.
Ontluisterd door het gemak
waarbij zij hem verlaat.
Zijn ontmaskering is een feit.
Ongelukkig en in een klap jaren
ouder te zijn geworden,
draait hij zich om, en verdwijnt
achter…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Mijn tranen om jouw dood
zijn als het water van de zee.
Ze stromen als een sloot
voeren emotie met zich mee.
De zielledruppels die ik baarde
vallen en spatten uiteen.
Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.
Ik zal altijd van je blijven houden
en me…
Nu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.345 De laatste ronde klinkt
stamgasten plakken aan krukken
het is de hoogste tijd
aftaaien wil niet lukken
Morgen zijn zij alles vergeten
gisteren
bestaat niet meer…
ex liefde
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.459 Ik droomde met mijn ogen open
dat je daar weer voor me stond
en net als toen we gingen lopen
keek ik met liefde naar je mond.
Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.
Toen je zag dat het zo laat was
waarheid aan het licht gekomen
wist je ook dat ik in je ogen…
Sentimentele poëzij II
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.346 II
Ach, wat blijft me uw afzijn kwellen!
Scheiding, ach, een ijslijkheid . . .
Doch – ik zal eens even schellen
Om Katrijn, de linnenmeid.
Diep in droefheid neergezeten,
Schrei ik om de dood en ’t graf, -
Kom, Katrijn, de kamer vegen!
En veeg ook mijn tranen af!
Scheiden is niet uit te houên
Lachjens, lustjens gaan…
mijn lieve mandy
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
3.389 Liggend op je kussen
probeerde je sterk te zijn.
Zoveel pijn had je
het maakte je kapot.
Al je kracht gebruikte je
om je laatste gebaar een lik te laten zijn.
Een lik die je me gaf op m´n neus
als teken van dank
dat ik niet bij je wegging
dat ik je niet verliet.
Die lik betekent zoveel voor me
je gaf om me
en ik om jou.
Mijn gebaar aan…
de schimmige ontlading
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.140 met afkeurende blik
keek ze op hem neer
vers gebroken scherven
stonden rechtop in het tapijt
hoorbaar was het bonken
van een hart, terwijl koud
zweet langs zijn rug
naar beneden gleed
schichtig flikkerende
kaarsen waren stille getuigen
hij slikte toen het klikken van
haar hakken wegstierf…
Cryptocarya kostermansiana
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.309 “Buitenzorg” heet “Bogor” nu
“De Plantentuin” noemt “Kebun Raya”
Nog steeds groeien de bomen de hemel in
en verscholen in een bamboebos, het aantal
van een en veertig graven waarvan de stenen
zwarter ogen, de tijd heeft hier gerust
Elisabeth Charlotte Vincent ligt begraven
gestorven aan de gevolgen van haar
verlossing van een bij de geboorte…
Lichaamstaal
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.117 Ontsla me maar
en schrap me uit uw lijst
nu zit u daar
en ik ben afgereisd
u zei: mijn lichaamstaal
stond u niet aan
u zei mij 'vrij normaal'
dat ik kon gaan
de daad bij 't woord
gevoegd, ga ik op pad
u, en uw soort,
blijft zitten op uw gat…
Voor eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.316 Waar de groene gronden dampen
en de stilte hoorbaar is.
Waar zon en wind immer remise spelen
en het machtige water de smalle kust markeert.
Daar glijdt het leven door in tijd
en kan de rust mijn ziel bewaren.
Daar te wezen is voor eeuwig zijn.…
17 jaar en opgegeven zijn
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.050 Ik weet dat ik met mezelf erg in de knoop zit
Maar ik dacht dat het nog wel beter zou worden
Met hulp van iedereen die mij dat kan geven
Ik zou het aanpakken met beide handen
Nu zeg je tegen mij
Dat het allemaal geen zin meer heeft
Ik word niet meer beter
Ik ben er te ver ingezakt
Ik snap het best
Al je me vraag wat ik nog wil
Is de dood…
Warboel
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.782 En onder het donker dreigen de wolken
Zuiver.
In het hoe en waar.
lucht mengt zich met water
Stomend.
Alle druppels door elkaar…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
Vloeiend bloed
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.260 De pijn die stroomt door onze aderen
samen gesmolten met het bloed
Vloeit ons langzaam naar het einde
Stromend tot ons hart stop
Tikt het ons de dood in
Langzaam zonder ziel
Zullen wij tenonder gaan
Met het bloed dat niet meer naar ons hart stroomt
Ons hart
Versplinterd door pijn
Versteend door het zwarte bloed dat stroomde
en onze ogen…
gelaat
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.991 in jouw gelaat
zie ik de blik
van beantwoorde liefde
tot de dood ons raakt
als dan de dood
ons plots wreed scheidt
dan verbindt onze liefde
hart en gedachten
door de dood heen
zijn wij nog een
tot in volgend leven
jouw gelaat ontwaakt…