7674 resultaten.
BEKENTENIS
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.362 Dicht zich een vogel met alweer een wens:
het klaaglijk tsjilpen: “Was ik maar een mens,
de boom waarin ik zoveel nesten vlecht
is door die zak als kachelhout geslecht”.
Zo denkt de vogel die de dichter is
en zich op zíjn beurt warmt aan dat gemis.
Waaruit hij weeral een nieuw lied kan slepen:
onkansen worden lieflijk aangegrepen.…
De geur van verse thee
gedicht
4.0 met 29 stemmen
27.934 Zo schreven wij poëzie; het zweten
van de bomen, het lekker liggen dromen
in een bed van woorden
als mos, gras, aarde, licht
dat ik bewaarde om weer op te staan.
Verder te wandelen,
naar geur van verse thee te gaan.…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen teken van doem,
maar wat niet is kan komen.
De nacht is al bleker,
maar 't is nog zo kil:
zal het ooit warmer worden?
De eeuw is nog pril...…
bekentenis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
722 hij denkt zichzelf
dichter bij deze wereld
brengt het ongebrachte
vanuit het voorgeborchte
onder de ogen van zij
die anders niets
ook niet van iets
zouden geweten hebben
de boodschap in franje
als bomen in de bloei
of bloemen die onverwelkt
natuurwetten tarten durven
een grijze steen die hardop
dromen durft van malse vlagen
hij brengt…
Het Heuvelland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
738 Groepen bomen staan
als reusachtige dieren op de vele poten,
verspreid in het golvend akkerland.
De buizerd bidt voor hij toeslaat en eet.
Ik weet.
De schoonheid die mij ontroert
en dwingend naar binnen voert.
Zelfs het niet gesproken woord
dat de stilte verstoort,
verstomt en zakt in het niet
als je even met Gods ogen ziet.…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.
Vakantie en herfst
in volle pracht,
om dan terug te komen
in het ritme van de
hedendaagse tijd.…
Reclame echtpaar
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
7.268 Ze hadden ieder een eigen leven
veel van hetzelfde hebben ze nu
foto’s waarop alles is vastgelegd
kinderen vakanties hetzelfde bed
de hoeksteen van de samenleving
het meest geaccepteerde instituut
wij en ons zijn zij geworden
hoog in de bomen het trouwe
ze komen altijd samen uit hun nest
poetsend de huwelijkse veren
glimmend steken ze hun…
Avonddromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 ……
Stil is het
en groen voor m’n oog
De lucht wacht
op het donker
om haar te bedekken
verhullen
Een late merel
maakt
het hof
aan verre vreemden
die te antwoorden
lijken
voorbij
de laatste bomen
van mijn zicht
is dit het moment
waarop de aarde
heel even
in een moment van aarzeling
draalt
te draaien stopt
of snikt slechts
en alweer…
hugo is opa geworden
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
5.241 hij glom van oor tot oor
je zou zeggen
daar zijn geen woorden voor
meer een boom van een gevoel
als u begrijpt
wat ik bedoel
kleinkind gezond geboren
bompa's spraak verloren
maar nee hoor
'die mooie ogen
gelijken die van oguh
ze zijn van mijn'
mijn commentaar is
dat dit niet raar is
hugo ging wel uit z'n dak
met d'ogen uit z…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
ex liefde
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.459 Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.
Toen je zag dat het zo laat was
waarheid aan het licht gekomen
wist je ook dat ik in je ogen las
dat het geen nut had te dromen
zo ongeneeslijk, we zouden pas
na de dood weer samen komen.…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 wanneer ik me vastbind
aan de wind, zing ik
je naam en alles wat ik voel
ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Een deur met het duistere
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.613 Geen bomen, geen water, geen leven:
dat is wat het leven mij zou geven.
Fictie of waarheid..
wie zou het zeggen?
Niemand die het mij kan uitleggen.…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 waarom zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet…
Geborgen goud
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.130 niet dat ik je misken
of wil ruilen
dat zou zoeken zijn,
geblinddoekt,
tegen beter weten in
of lijken op wisselen
van spiegelende bomen
wederom zoeken naar
broze luchtgevulde zuilen
om ze weer met tranen te vullen
uit opgeblazen dromen
noch is het zo
dat ik mijn hart snijd
uit geborgen goud
dan wel mezelf bevrijd
uit vermeende…
Fluisterend gras
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
730 Waarom vertel je al die oude verhalen
Niemand is daarin geïnteresseerd
Zo stelden de oude vergrijsde bomen
Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd
Wat moeten wij met al die oude verhalen
Gedragen door onze toppen in de wind
Geheimen ontrukt van onder de sneeuw
In een eindeloze zeurende schreeuw
En steeds weer bedekken wij het met lover…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Met kerst de pieken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.400 in deze intieme tijd
brengen niet zo zeer
sneeuw den boom of bal
hert pool hond ar of slee
glitter bel krib mis man
herder stol beeb wijze ree
hulst mistel stuk ster of stal
sfeer drama en romantiek
nee juist veeleer
de te vroege val
van de kerstpiek
men krijgt uitgerekend
het land
aan de te laat
opgeruimde middenstand…
Dromen
netgedicht
2.6 met 1518 stemmen
158.741 Alsof je wist wat er ging komen
bleef je heftig aan het woord
wees mij op natuur, de bomen
die daar stonden onverstoord.
Toen je zag dat het zo laat was
waarheid aan het licht gekomen
wist je ook dat ik in je ogen las
dat het geen nut had te dromen
zo ongeneeslijk, we zouden pas
na de dood weer samen komen.…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.
Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 mensen roepen wel eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
geluiden van de ziel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
993 een ervaren
waar jij was, waar ik was
met de ogen dicht
een geklop
op de binnendeur als zacht
zeegeruis, wachtend
tot druppels
de eerste golven zouden opheffen
ver boven de impasse uit
een boom, voltooid
in duingedachten, getuigde
van taal
en ontpopte stilte
tussen de warme trouw
van woorden, opengeschud
door herkennende…
Als twee ogen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.277 Haar ogen dromen,
staren langs de bomen,
verwonderd om de leegte
Als twee blaadjes,
hoog in de lucht,
trillen ze ,
vermijden een zucht
Haar ogen strelen,
sluiten zonder te bewegen,
luisterend naar de stilte
Als twee veertjes,
geruisloos in haar handen,
zweven ze,
breken het verlangen
Haar ogen sterven,
zwijgen om het zwerven,…
Lente
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
986 Verscholen onder sneeuw en ijs
daar zingt een boom zijn eigen wijs
nog niet zo heel hoog van de toren
wie luistert zal het echter horen
De sneeuw smelt weg, het ijs verdwijnt
't gezang wordt luider naar het schijnt
de prille lente laat zich zien
tè ingehouden nog, misschien?…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde glijdt
om te spelen in de bomen…