8623 resultaten.
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 de voorposten van haar verlangen
verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn…
Doodsangst
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
874 geluiden
galmen angstig door hoge gangen
doodsangst
houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen
eenzaam
martelend verlaten in mijn cel
het felle licht brandend in de hel
sterk
moet ik zijn als ze me weer komen halen
een hoge prijs
met mijn leven te betalen
Mijn God, mijn God,
geef me moed en kracht
te doorstaan wat mij morgen wacht…
Anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
793 De nieuwe dag
een woord
dat ik zal
spreken
en volgen
zoals de
tijd dat vraagt
met zijn
aanwezige
vloek
zonder de woorden
die weer beginnen
waar ik
voorbij ga
als de
schim
die zijn verhaal zoekt
en alleen nog maar
oude woorden ontmoet…
Maangestalte
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.106 Op klanken van het kerend tij
huilt de regen eenzaam verder.
Stilletjes ebt de grens weg
en jaagt me verder tot waar ik
nooit ben geweest.
Heel zachtjes verdwijnt
de maan als in een droom.
De nacht is niet meer gebonden
en laat me zwijgend gaan …
Ik loop de regen voorbij.…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.303 Ik vraag je naam
Je bent zo bang
Je kijkt me aan
Je zwijgt al zo lang
Je gezicht is van hout
Ik voel je beven
Je wangen zijn uitgehouwd
Je bent het wenen
Je lijf is zo moe
Je wacht op het gillen
Ik kom naar je toe
Je lippen gaan trillen
Je handen zijn koud
Je laat een traan
Je ogen zo oud
Ik raak je aan
Je noemt je naam
Uitgeblust…
Telkens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
782 De regen danst met mij
en ik zie
wat de regen
wegspoelt
op het eiland waar ik altijd wakker ben
en
dromen zoek die
de regen kunnen laten verdwijnen
op het eiland waar ik
een regenbui geworden
ben…
Hij blijft dood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
764 Nog hoor ik de klank van je stem,
alsof die nooit meer zal vervagen.
De twinkeling die ik in je ogen zag,
lijkt ieder uur weer terug te komen.
En ik gooi mijn leven op de rem,
omdat ik het niet kan verdragen.
Geen discussies meer, geen lach,
alleen jouw gezicht in m'n dromen.
Dit lot is mij voortaan beschoren,
het zal nooit meer veel anders…
Aan de wegrand
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.036 De weg daalt tussen huizen,
ik zoek langs afwerende muren
naar alles wat ik ben.
Gesloten vreemden achter deuren
In de grijze avondrand
jagen mijn schaduwen me
achterna wanneer twijfels
de steegjes slopen
van de grauwe nacht.
Verscholen mensen achter ramen
De stilte zoekt een weg
in mijn hoofd,
het bloed kronkelt
over de dorpels…
brief uit de hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
767 het hemelraam staat open
terwijl het glas-in-lood
de nacht in staart
een wolkjesrand draagt
mijn gewicht, niet
zwaarder dan een ziel
onhoorbaar ben ik daar
omgeven door het
stille licht
beneden is het bijster koud
het wintert overal
in asemtocht
mijn dode blik richt zich
in orkaangeweld
het oog naar boven
een kille wolk
sluit…
Terug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
787 Moet ik dan terug naar sagen
En legenden, pralen
Met de magische verhalen
Wereld scheppen in zes dagen
Om je hart beheerst te vragen
In mijn wereld te verdwalen
Ook de Muzen te onthalen
Om je twijfels weg te dragen
Weet nu, stekende gedachten
Heb ik voor de donk’re poorten
Van de hel, onmondig weggesleept
Ik verdoemde alle nachten…
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 Ik draag het eiland altijd op m’n rug.
In nood is het een plek om naar te vluchten,
waar luide leugens dempen tot geruchten.
Ik open achter mij de ophaalbrug.
Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede…
STANK VOOR DANK
hartenkreet
2.2 met 11 stemmen
1.826 Ze hebben je laten barsten
toen jij hen eens nodig had
nu zit je eenzaam op je flatje
alleen daar in die grote stad.
Stank voor dank heb je gekregen
van hen die eens jouw vrienden waren
zo ver verwijderd van hen
slijt je nu langzaam je laatste jaren.…
bloemen op het kerkhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
791 de wind lag stil in lauwe lucht
terwijl ik kuierde naar jouw
gesloten graf
ik rook de geur van rozen nog
die ik had neergelegd
in 't dunne twijgenhout
een bloeipartij
waarvan ik dacht
de vlinders vliegen lang genoeg
wie zou me storen daar
waar de verwarmde bloem
zo roerloos lag op jouw gezicht
de schemering bedroog
de avond viel…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 Een kamer, een tafel, een bed,
grillige bloemen van ijs
waaieren wit aan het raam -
de nacht staat over Parijs.
Een oud man weet zich alleen,
geen hand die de zijne vindt;
zelfs niet eens de goede troost
van een enkel glas absinth.
De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek…
de nacht biedt amper uitstel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
928 in de ijle geheugenruimte
raak ik ontroering
verzoen me met
de stand der sterren
en andere mysteries
toch alsmaar oog in oog
met het pijnlijke oppervlak
van de dingen
met die stekelige en
steriele verlangens.
de nacht biedt amper uitstel.…
JE BEGRIJPT NIET MEER
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.471 Een weg wat niet echt een weg is
maar één die je eenzaam doorloopt
die ik zover mogelijk met je mee ga
en nooit meer wordt zoals ik had gehoopt.…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Ik dwaal rond
in dit doodstille hart
waar een schommel
enkel in dromen voorbeweegt.
Ik speel met dronken gedachten,
por in vergeten as
terwijl een beverige vinger
doelloos levenslijnen brailleert
in een poging klaarte te voelen.
Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme…
Omarming
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
923 Taal van rede met zijn lege vormen
Gedachten en gevoelens zwerven onbegrepen
We worden uitingsloos door eenzaamheid gegrepen
Zijn gebonden aan bedachte normen
Ik voel gebrek bij heel veel mensen
Naasten op de plaatsen waar ik ze ontmoet
Klanken vinden antwoord, maar geen woordenvloed
Wel commentaar op vreemde wensen
Geen gevoel voor de hoge…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
ONZICHTBARE MUREN
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.718 Zijn handen klimmen langs onzichtbare muren
hij draait een slot om wat er niet is
hij laat zijn handen voor zich spreken
zijn gezicht gehuld in droevenis.
Maar achter dat witte masker
zit een mens van vlees en bloed
die is gevlucht in zijn verdriet
en tranen heeft in overvloed.
Want achter die schmink op zijn gezicht
schuilt een droevig…
De jacht
poëzie
2.0 met 3 stemmen
2.199 Ik heb haar lief, die grazige eenzaamheid,
Waar ik de zachte hartslag van de tijd
Nog kalmer dan het eigen bloed voel kloppen,
En, schaduw werpend langs de heuveltoppen,
Gods zegen in een wolk mij tegenglijdt.…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
Steeds
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
863 De tijd is haar verhaal
van dromen
die haar laten ontwaken
waar ze
vergeet
wat ze
is geworden
toen de liefde
haar niets meer vroeg
en
slechts
de stilte haar
metgezel wou
zijn.…
de weg naar jou
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.049 de weg naar jou was niet zo lang
in uren dan, dat ik op
klinkers liep, het rulle
zand mij naar de leegte riep
de weg was wel wat smal
de witte streep wat vaag
getrokken in het midden
alsof ik weer naar
vroeger keek en leunde
daar waar de plek zo voelbaar
was in mijn herinnering
de wereld als een kinderwagen
naar mij keek in baai omlopen…
Stop hier niet bij
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.341 speel je bal maar over
verover vrij het land
dat je tegen stond
hier ligt de grens maar
stop niet bij dit ommuurde
verzonken graniet
ga niet denken dan
verdwaal je hier
geef bewegen aan
de angsten van je
voorgevoel en spring
de diepte in…
De zwerver
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
1.959 Lamgeslagen door verdriet
eenzaam door verloren jaren
loop je moederziel alleen
en er is niemand die je ziet.
De vuilnisbak is nu je restaurant
en een bosje jouw toilet
je handen was je in een vieze sloot
en er is niemand die op je let.…
meisje
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
966 Klein
Bang en
Onzeker
Een meisje
Ze lijkt zo sterk
Maar zwak vanbinnen
Voelend
Als verlaten
Alleen
En in de steek
Gelaten
Weet niet wat
Weet niet hoe
Maar doet het er ook toe
Ik zal verdwijnen
In het niets
Een zuchtje wind
Verdwijnend in het niets
Is alles wat ik ben…
Langzame leegte
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.655 Leeg is hij
in zijn ogen die de wereld
niet meer ontdekken
omdat zijn gedachten uitdoven
wanneer hij weer ontwaakt
en
de tijd
hem weer
verandert
in de schaduw
die zijn werkelijkheid
alleen met stenen ogen
bekijken
mag…
Bedaren
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
925 Verborgen is mijn wereld
in het slenteren van de tijd,
ik probeer de minuten te wekken
achter de muur van mijn strijd.
Ik open en sluit de deuren
van bezeerde dagen,
en zoek naar een hemel
waar ik kan bedaren.
Al ken ik alle uren van verdriet en pijn,
ik blijf toch sterren strooien
in een wereld vol verwachting,
waar ik me van sombere…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 De dood heeft me gestreeld,
ongeboren mijn roze huid beroerd,
verradend in mijn adem gezocht
naar een verleidelijk bederven.
In het vruchtwater van mijn zuurstof,
rimpelloos in mijn longen,
spreidt zich een blauwe ijswolk uit
van een bevroren sterven.
Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd
camoufleert mijn purpergevlekte huid,
donkere…