11282 resultaten.
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.
Misschien ben ik een Vlindervis die onpeilbaar
diepe gronden bezwemt
of
Notabene van Zeeuwse komaf, Luctor et Emergo,
You never know...…
Cadans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Eenzaam in een overvolle trein
De doolhof met ontelbare gangen
de lachwekkende parodie op rijm
heet verlangen naar verlangen
Zelfs in dit licht zien ze je niet
zo ontastbaar onzichtbaar
ruis je als de wind door het riet
voor mij heel echt... zonneklaar
Jij maakt geen hoofden dol
alleen dat van mij
mijn hart klinkt niet zo hol
met jou…
Serene extase
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.164 Aai
bijna slapend
aan de donsjes
op m’n kaak
Kruip
zachtjes weg
in het nestje
van m’n borst
Slaap
maar gerust
in de omarming
van m’n schoot
- Je slaapt -
De wind
stopt even,
de vogels
kijken op
En de zon,
belicht ons
op z’n aller
allerbest
zo,
zijn we lief
zo,
gaan we blijven…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
743 Wuivend in de milde herfstzon
schitteren de vele kleuren
als op een schilderspalet
strak tekenen de nerven zich af
de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich
als een vliegend tapijt
aaneen gesmeed voortbewegen
opgejaagd en weer uiteengerukt
om met een laatste buiteling
zacht dwarrelend neer te komen
op de zwarte aarde die hen wacht…
Vuurtoren
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.473 Wanneer de maan
een halve glimlach schijnt
en een heldere ster
zijn wijsheid seint
Wanneer de zee
je gedachten verstoort
en je angsten
golven overboord
Wanneer je kilometersver
de nacht inkijkt
en een kalme wind
niet van je zijde wijkt
Wanneer je het gekrijs
van meeuwen hoort
weet dan, dat mijn licht
weer aan de hemel gloort…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Het klaart op,
de storm gaat liggen,
de wind neemt af.
Wolken breken,
de regen,
moet het opgeven.
Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
Gekooide vogel
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.274 Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vluchten
Heerlijk vrijuit buitelen in
Helderblauwe luchten
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vliegen
Bessen plukken uit een struik
Op een takje wiegen
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen zweven
Gedragen door de wind
Zoals je hoort te leven?…
Elementen
gedicht
3.4 met 40 stemmen
9.450 Nou zei hij
en stak de brand in zijn pijp,
jullie hebben het zand
en daar zit heel wat in
en jullie hebben de wind.
Dat is genoeg,
praat er verder maar niet meer over.
------------------------------------
uit: 'De bladen terug', 1987.…
de vlag van Friesland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.506 Toen ik ‘m voor het eerst zag
keek ik met de ogen van een kind
Ik vond het de allerliefste vlag
en telde 7 hartjes in de wind
Maar nee, die hartjes in het rood
bleken pompeblêdden in het Fries
dorre bladeren uit een vieze sloot
het had voor mij iets tragisch
Maar nu zie ik het toch haarfijn
want door een allerliefst grietje
weet ik dat…
de lelie kleurt paars...
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.132 waar fluisterende wind
hun kreten draagt
het eeuwige lied
der gevallen tranen
siert de lelie
hun laatste blazoen
in haar kleuren wit
het strijdtoneel
aanvoelt de nacht
die ijskoude rilling
waar doden herleven
diep
in ons hart
verloren zij samen
hun laatste gevecht
de lelie gesloten
zij kleurt paars…
Halve maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Had ik een foto moeten nemen
van de witte berk die oplicht
in de exact halve maan
Had ik als de zachte eekhoornharen,
het penseel van de Japanse meester
moeten zoeken naar die verlichting
de berk, de maan zo gesneden, de wind
de lange takken met berkenbladeren
Net als de wolf had ik
vanaf een bepaald punt
moeten laten horen waar ik ben…
ontmoeten in eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 sluiers trekken over 't land
woorden zweven
wervelend op een wind
de zon drijft hen hoog
zij lossen zich op
vergroeien
met het duister van de nacht
licht
tussen dag en droom
trekken jouw woorden
aan, in mij
wij lieven de schemering
daar ontmoeten wij ons
en zijn toch alleen.
sunset 25-07-2007…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.6 met 52 stemmen
34.895 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…
Toegift
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
657 Niet het geluid van uilen in de wouden
noch geuren van het afgevallen blad
geen donkerblauwe lucht bezaaid met sterren
of wind die langs het zwarte water strijkt
de zomer laat zich dit jaar niet verjagen
al geven wij haar voorsprong van een uur
weer bloeien bloemen, vliegen vlinders
een broze toegift van moeder natuur…
Nieuw de nacht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.125 Trillend lekt de maan
zilte melk op je amberhuid
zacht je vingers, los je haar
wind waait lauwe druiven aan
Ik drink je lach, je oogopslag
jaag je tong op drift in mij
hoor de krekel, hoor hem niet
glijd en val in leegte diep
Voor even één, de eerste keer
voor even nergens, niemand meer…
Jaren later
gedicht
3.4 met 114 stemmen
63.343 .
------------------------------
uit: 'Tegen de wind in', 19662.…
Geen ruimte
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.504 heeft haar kind begraven
samen met het stil verdriet
niemand die het ziet
terwijl ze blijven draven
Ze zwijgt de stilte dood
laat geen ruimte voor het lege
ik ontwaak en laat achterwege
te luisteren naar het bloot
in haar ogen, te kijken
naar het bloed in haar oor
barrevoets in het slijk en
afgeweken van het spoor
Wat fluistert de wind…
versteend
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
644 het zuivere water
weerspiegelt niet
het tegenbeeld blijft
zichzelf, soms vertroebeld
bij het vreemde waaien
van een bekende wind
ik neem de kiezel
op in mezelf, ik word
gepolijst van binnen
en houd mijn adem in
geen zuchtje verstoort nog
het uitdeinen aan de rand
een meerwezen noch
minder noch meer
ik ben rust
een steen
met een…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
Canadezen
gedicht
4.0 met 50 stemmen
17.317 Man tegen man stonden ze:
een beetje wind en ze gingen.
Vrede. Aan beide kanten
Canadezen. Te lang in het land
om terug te keren. Te diep
in de grond om weg te marcheren.
-------------------------------------
uit: 'Man in Manhattan', 2003.…
Gedicht bij foto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 waar licht verschraalt
en dromen stollen
land tot welke macht
versteend platgetreden
dwaas van gedachten
de wind monddood
geen vogel vliegt nog
verwoest luchtkastelen
aarde stilzwijgend stil
veert onder voeten
schaduwen verloren
lijviger dan ooit
de stad onbebouwd
waait er een boom voorbij
ik was nimmer hier…
Voorjaar
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
2.417 waar weidevogels uit het niets
met hun oorverdovend gekrijs
de stilte vullen en rechts van mij
treurig ogende preien en
boerenkolen met hun uitgezakte
permanentjes de spade vrezen
scheurt plots de wind het hemels
matras aan flarden
zie ik schaduwen geboren worden
tegelijk met het eerste lam
daar is het tijd om mijn rug te
rechten en…
sperwer ( klamper)
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
782 hier zijn we, samen en alleen
het blauw op de voeten
schaduwen vervelen
een jonge wind streelt
zijn haren
kopstukken van golven
vreten het veen
daarboven
gaat door strepen getekend
een koppige vlinder
in de hemel, de zevende?
transparant hangt moordend
aan klauwen
cirkels klimmen omhoog
beneden nerveuze ogen…
Suites voor Annemieke XXI
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
505 het is acht uur acht
door de stormachtige nacht
roept de slavink vijf keer
van de overkant
rimpelt het maanlicht
aldoor naar je toe
overvol weekend
en venusschelpen redden
de volgende week
in hoek van holland
liggen in de torpedoloods
twee broodjes haring
wolken voor de maan
bij een gedoofde lantaarn
wachten op wind -…
Hemelsbreed
gedicht
3.1 met 25 stemmen
11.231 Hoor ik in het carnaval
Mijn stem die ik noteerde en herlas
Tot de wind mij beterschap beloofde?
Diep in mijn huis woont een veertigtal
Vreemden. Met één gezond verstand in hun bagagetas.
-------------------------
uit: 'Ladida', 2000.…
Of we er komen of niet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
813 het is geen dag vandaag
geen stemmen
slechts aangevreten uren
bol van sterven en verkleuren
niemand kleedt zich aan
hier kermen kale vogels
geen duiven
wel waait er een toevallige wind
over een dubbelzout meer
zo vind ik je kleren
het is geen dag vandaag
en als ik je ooit zie
verweekt, vol van vrede
kleed ik mij aan…
balans
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.616 Er is iets aan de hand
met mijn gevoel en mijn verstand
het is niet in balans
dat denk ik dan althans
het evenwicht tussen die twee
is niet oké
soms draait het mee met alle winden
hoe moet ik dan het midden vinden
mijn gevoel zegt ja
het is iets waar ik voor ga
maar mijn verstand zegt nee
dat is geen goed idee
zelf kom ik er niet uit
dus…
de smaak van Ingmar Bergman
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
724 de smaak van Ingmar Bergman
grimassen verstoren de gang
van de wind
de eenzaamheid
slechts rotsen en dromen
scheppen de beelden
van de schilder
tastbaar het lot
vrouwen ontvangen
tussen kleffe dijen
de webben
het gruis
van eeuwen
de melkende zee
de tempel als kasteel
stemmen achter de branding
verstoren het gaan…