Alle inzendingen over liefde

ik wil weer de wereld spelen zonder touwtjes en structuur de eenvoud van het spel beleven zonder mens en duur niet om te ontdekken geheimen bloot te leggen maar met ontspannen lach voel me weer kind in het zien van lijnen waarin gedachten lijken te verdwijnen in wat handen creëren links of rechts om proberen zoekend naar balans…

Een mistige ochtend met uitzicht op mijzelf bij het staren aan de wastafel. Volslagen aangeslagen door een koele bries wat als stormkracht aanvoelde. De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel. Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde? Het totale plaatje komt langzaam op gang zoals…

In de verte ligt een uitgestrekt woud, heel donker en oud Daarin zingt een fluistering, indringend en niet te verstaan Als de maan die tussen de bomen door, licht schijnt op de verduistering, Waar de stemmen over gaan Is gekerfd in het zwarte hout Deze bomen met hun tekens eeuwenoud Door maanlicht als van goud Zijn onzichtbaar en eeuwig…

ik zag in kleine dingen diep van binnen stukjes paradijs een oogopslag de lieve lach woorden waarin ik liefde hoorde een landschap dat steeds groeide in zonnekoestering uitbundig bloeide naar het eeuwig perspectief van ik heb jou en jij hebt mij oneindig lief…

lief mijn boos mijn pijn en fijn streel me met jouw zeer jouw mij uit met harde woorden ik minnekoos ze keer op keer jaag op mij als lopend wild ik vlucht jou tegemoet huil mijn tranen ik zal ze drogen lees ook wat er hier niet staat ik ben nog lang ik ben nog lang nog lang niet uitgepraat kus me kus me…

Ik neem het rijke levensloon Van elke blije dag, Als Gij mij reikt het gulden schoon Van uwe mond en lach. De dag verglijdt in stille glans Bij mijn verholen droom, Mijn ogen zien ten verre trans, Of reeds de avond koom’. Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome…

ik wacht op de eerste sneeuw herinner me de vlokken die langzaam vielen in een soort stilte terwijl je de auto's hoorde herinner me vroeger dat we sneeuwpoppen maakten en de liedjes en de overkomende vliegtuigen verlang ik naar de stilte en de sneeuw die valt en valt een soort omhelzing…

zij lag bevallig rond uitdagend in het gras het rood stak verblindend af tegen de pril groene ondergrond ze schommelde wat op de wind in een subtiel bewegen in biologeren werd mijn hart en ziel naar haar toe gedreven ik tikte aan voelde de spanning trillen van het wederzijdse willen door haar intens bekoren heb ik een stapje…

Ik voel jou warmte zo dichtbij sneller dan 't licht overdag en ook in late uren zelfs van verre uit het zicht En waar je ook bent of bij wie 'k hou ook van jou als ik je zie of op afstand dat is wat ik je zeggen wou…

je stem is dun en glad als ijs geeft geen enkele emotie prijs ogen strakken strenge vorst in het donkerblauw van koude luchten toch breek jij als ik smelt en eindelijk mijn lente toon jij schotst wat scheef in kruiend ijs ontdooit dan tot een warme droom…

Met een ingetogen gezicht kijkt zij schuin naar beneden en ziet haar zelf niet verlegen weerschijnen in een plas water. Haar mascara druppelt in een verduisterde plas terwijl haar rode avondjurk het gevoel geeft als een kater. Als een donderwolk verrast door een ademhaling flits haar een close-up van grenzeloze openheid. Zwijgzaam…

Jouw foto is opgeslagen op mijn harde schrijf met één druk op de knop zie ik je voor me met gesloten ogen hoor ik je wakker worden. Jouw zachte ademhaling was mijn metronoom de Keltische klank om het leven te relativeren dat was de toon met gemoedelijke woorden. In stilte om nooit meer te wachten op jou de kilte van december met de wind…

Het bos zingt jouw naam vandaag en ik vertraag om het lied en de akkoorden te verwoorden ondanks misverstanden en scherpe randen wil toch enkel maar de zon zien in je ogen de wind door je haar bevlogen dat gevoel van enkel maar nu zijn zonder schaduw de ster die je bent verwarmen en omarmen voor elk moment blij dat…

Nog voordat ik je kende verlangde ik al naar jou. Jouw ogen die de mijne ontmoeten. Een blik die ik nooit meer zal vergeten. Nooit is er een moment geweest, dat krachtiger was dan dat ogenblik. Ik besefte niet hoe leeg ik was totdat ik dronk van jouw liefde. Ik kwam thuis in jouw armen. Ontdooide van een lange winter. Intens, diep, warm…

Het koesteren is voorbij mijn tranen van geluk zijn op. Om altijd bij jou te zijn is een ondertekende bladzijde. Een handtekening als een punt het uitroepteken duidt het plezier jouw lach tekent mijn vraagteken dat geluk wat jij kon verleidde. Tranen zijn er alleen voor jou zij vloeien droog over mijn wang mijn poriën zijn als een…

Een nieuwe horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen duizend schaduwen een eigen groene toekomst uit. Het doel, mijn ongeduld zo van de dromenwagen getild. Gedeeld door beide lippen, vanaf een tere huid, op handen gedragen naar het gereserveerde plekje in een voldragen landschap. De vol gedekte tafel…

Ik heb een schelp gevonden Zo’n bijzondere en fijne ronde Hierzo, op haar lichaam het strand Plotseling gestreeld door mijn hand Als door de goden zelf gezonden Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend Sereen naar het bovenaardse neigend Verlicht toen…

ik weet, mijn lief dat de wind begonnen is dat het onverklaarbare in het donker valt wanneer we onze lichamen in onbeslapen lakens draaien we vertragen de ontkenning door metaforen naar de maan te gooien zelfs de kussens spreken vreemde talen ze zijn niet meer dan een illustratie daarom vraag ik, lief laat alleen het licht…

ik heb je zien dansen dollen en sjansen met je lach van kristal was je ineens overal drijvend en draaiend op vlaagjes wind uitbundig verwaaiend zo speels als een kind ik wilde naar buiten zag je nog dwarrelen met anderen scharrelen vlakbij de ruiten je landde voorzichtig op het glas van het raam smolt in ons afscheid als druppel…

Schittering op torens van wit ivoor Van waaruit een zingen klinkt In de diepte een sirene zingt Zij die bevestigt wat ik graag hoor Zij verleidt mij met ontelbare woorden Een kunstenares met de taal Zowel op papier als verbaal Als muziek met ongekende akkoorden Haar lokzang brengt mij in vervoering Met gevoelens van de eeuwigheid Waarheen…

er waren takjes die niet wilden groeien bloemen die wel knopten maar niet gingen bloeien ondanks zijn trotse stam kreeg de bast veel te verdragen liep kwetsuren op die levenslange tekeningen gaven hij heeft de pijn gedragen in het steeds hoger schragen van de hemel en bewaken van zijn eigen veilige plek eindelijk het mes er in gezet…

ik wandel door sprookjes met een lach op mijn mond kijk ernstig bij legenden en sagen omdat zij een kern van waarheid dragen word licht in het hoofd als mystiek aan komt zweven geniet van zinnen waarin deze sferen zo goed worden beschreven het zijn paradijzen voor letters en woorden die al generaties mochten bekoren…

Stilaan even stil staan zachtjes je koffers neergezet langzaam gaan sluipend de thee zachtjes op het tafeltje bij het bed ze slaapt nog je hebt haar niet gewekt jij bent blij opgewekt ze slaapt als een engel met haar vleugels ingeklapt rap ontkleed jij je legt je jezelf naast haar neer zij kijkt even op en ze zoent je heftig als was…

Ik geloof in liefde Liefde komt als je het niet verwacht. Liefde is onvoorwaardelijk in iemand geloven Een vertrouwen zo sterk niet te geloven. Maar het nadeel van deze gevoelens is dat ze irritaties opwekken. Vooral in deze tijd nu niets is wat het lijkt. Liefde is puur en zo mooi als de perfecte bloesem in de natuur, maar je moet geluk hebben…

ik wist dat jij de eerste ijsbloemen zou vriezen op het vroege uur als de zon net opkomt om jouw bloem te kleuren als juweel van de natuur ik smelt terwijl zij verder groeit en haar kristallen liefde bloeit in warmte zijn wij opgegaan maar jouw transparante afdruk staat nog te schitteren op het raam…

Ik had een droom Over een sjaal, die waaide weg Over een schreeuw, die weerklonk Over golven, die het zand overspoelden Over een zee die ruiste Ik had een droom Over bloemen, die geurden Over dieren, die dronken Over paden die elkaar kruisten Ik had een droom Over twee mooie ogen Over een vriendelijke lach Over een liefdeskus…

Lief, hoe kan het zijn dat jij en ik wij samen door de tijd geen onderscheid meer maken tussen kijken en zien spreken met één mond onze lippen zich sluiten buiten die van de ander om de waarheid in het midden blijft bij een te veel aan woorden nog steeds geboeid vergroeid van ik naar wij lief, hoe kan het zijn dat jij en ik wij samen…

Verliefdheid is: de geur de kleur de deur die smachtend, lief lachend opengaat Tot je de tocht gaat voelen je de deur aarzelend sluit of wagenwijd openlaat staan voor die warme liefdeslucht!!…

Als je mij met je ogen raakt word ik vloeibaar kristal, transparante voedsel van licht in een achtbaan van de dromen, monding van de delta in de amazone, zuurstof van het regenwoud, gebouwd in mooiste meridiaan van je handen, het water ademt waarvan we zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen, vraag is, zullen we van elkaar drinken,…

Die glimlach op jouw gezicht zegt alles over mijn gedicht je hebt het gevoel geschreven en in je ogen laten lezen de streling van je zachte hand maakte me warm en schiep een band je hebt me vaak aangezet tot daden me altijd met liefde overladen ook bij mijn zwakten gaf je kracht aan zaken waaraan ik niet had gedacht zo bepaalde jij de…