5922 resultaten.
Dit hoeft geen stilte te betekenen
gedicht
2.3 met 203 stemmen
30.347 Dit hoeft geen stilte te betekenen
Het klopt, maar niet omdat het waar is.
Ik heb een uur rondgelopen.
Steeds hetzelfde raam, niet eens een helder uitzicht.
Jij vond iets om tegen het licht te houden
en te onderzoeken.
Het uitzicht waar jouw hoofd was.
Wij praatten veel.
Ik deed na hoe wij daarbij keken.
Jij praatte veel…
Het nieuwe doen
gedicht
2.2 met 39 stemmen
14.675 Lees een gedicht, desnoods van mij.
Schrijf zomerbrieven. Evenaar
De poolnacht van een schone lei.
Niet, niet doen.
Voel je knoken,
doe wat je wilt - ik doe het ook.
Verwijder dagelijkse smeerboel.
Niet, niet doen.
Maak je op voor de grote trek.
Doe je te goed aan het nieuwe jaar.
----------…
Weldra onderweg
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.342 Hij was er met zijn gedachten
niet meer bij, aan het oog onttrokken
achter de heuvels van een afwezige blik,
als zag hij een prachtig visioen,
waarin zijn blik zich verloor;
verloren geraakt in een stortvloed
van licht: ik zag zijn ogen dichtvallen,
uitgestrekt lag hij verlaten en ingeslapen;
het was alsof hij zijn ontwaken afwachtte,
om…
Het beste cadeau
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
2.115 Gedachten in mijn hoofd laten me niet met rust,
Alles gaat terug naar het moment dat jij me kust.
Toen stond mijn wereld even stil,
Maar ik dacht ook is dit werkelijk wat ik wil?
Dat weet ik nu nog steeds niet.
En al ga je nu voor goed weg,
Luister alsjeblieft nog even naar wat ik tegen je zeg.
Iemand zei ooit tegen mij: 'alles gebeurt…
Een begrafenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.375 Bij jou vluchtte de stilte,
Niet meer meer dan een vage herinnering.
De muren waren voor jou
Niet meer dan dingen die je kon afbreken,
Als het je maar dichter bracht
Bij het eiland waarop ik verkeerde.
Je tranen zijn dolken op een wang,
Je lichaam dat een laatste groet brengt,
Je hart dat niet langer naar mij verlangt.
De stilte immer weer…
Dag Tobias
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.294 Jouw droeve ogen
namen afscheid
van een knuffelleven
vol kattenavonturen
en mooie dierendromen
ik keek nog eenmaal
in jouw ogen
en huilde dikke tranen
vanuit mij innerlijk
ik kon je niet meer helpen
we konden je niet
meer laten lijden
en langzaam van
ellende dood laten gaan
we hebben je
laten inslapen
jouw lichaam was op
maar jouw…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 zo sterk en onvergankelijk ben je
voor mij op een voetstuk staand
soms hard en ongeliefd
je eigen weg door je leven gebaand
'hij' moest met me praten het ging over jou
je zou niet lang meer leven, het afscheid zou snel komen
ik heb je een brief geschreven
onderschrijven deed ik het met 'je liefhebbende broertje'
tranen vielen op papier…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
ik blijf bij jou
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.920 Ik blijf bij jou
Ook al hoor ik niets
Ook al is er alleen maar stilte
Enkel wanhopige stilte
Op weg naar huis vind je
mijn uitgestoken hand.
Neem hem vast, grijp hem vast en
laat hem niet meer los.
Samen dragen we wat voor jou
alleen te zwaar zou kunnen zijn.
En ontmoeten we elkaar
op weg naar huis, naar het onbekende.
Ik blijf bij…
Je bent ver weg nu
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.951 Je bent ver weg nu, niet alleen in afstand,
maar ook mijn hart
weet zich verloren soms;
Het vindt je niet meer,
wil de droom niet dromen
maar drinkt van stil verdriet
omdat er zoveel niet gezegd werd, nooit begrepen.
Je bent ver weg nu, en ik kan de kloof
niet dichten,
ze is er steeds en wordt misschien wel groter.
Maar kan dit klein bestaan…
Droomvlinder
netgedicht
3.6 met 46 stemmen
3.530 Op het moment dat ze los komt, stokt de sapstroom, met een laatste stuip pompt haar lijfje het sap nog eenmaal rond.
Net lang genoeg om het leven hoop te geven en in de vlucht naar beneden begint de droom.
Op tere vlindervleugels van satijn zweeft ze over de wereld, nog eenmaal overziet ze het allemaal.
Dan raakt ze de dorre grond en met een lichte…
mag ik dan even huilen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.931 als woorden verstommen tot een zucht
als blikken langs me staren naar
iets wat ik niet kan zien
en je me non-verbaal afwijst
mag ik dan van binnen huilen misschien
als je knoeit met je eten
me wegduwt en
van liefkozing niets meer wilt weten
mag ik dan van binnen huilen misschien
je een ander je man noemt
en dreint als een klein…
waarom?
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.749 ik wil niet meer
ik wil weg uit dit benauwde iets
ik wil de tijd terugzetten
waarom zijn er geen tijdmachines?
ik wil terugreizen in de tijd
ik wil dit niet meer meemaken
ik wil dat het nooit meer gebeurt
waarom kan dat niet?
ik wil weglopen
ik wil huilen
ik wil dat het goedkomt
waarom, waarom, waarom?…
Onze Ware Wetenschap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.598 Niemand weet wat wij weten
Maar ik weet meer dan jij denkt
En jij weet wat ik bedoel
Ik zal je nooit vergeten
Het was meer dan een moment
En het was altijd met gevoel
Wat wij weten blijft onuitgesproken
Want uitspreken voegt niks toe
De wetenschap heeft mij gebroken
Het maakt niet meer uit wat ik doe
Jij hebt het vuur in mijn hart…
Niet verloren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.260 Waar hij weer een schaduw wordt
zal zijn ritme ontwaken
en zijn lichaam weer dansen
in het vragende licht
met de stem
die liefde wil in elke beweging
en woorden geeft die omarmen en
harten weer laat
dansen.
Met de melodie die nooit
meer uitdooft
en zijn naam weer
laat klinken
als de mooiste gevonden wens.…
God van luduvudu
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
689 Remos, Rami, Robilo.
Bergeijk tot Grave,
waar is de God van luduvudu?
Stenen geworpen
van huis tot aan de slijterij
terug in bochten, terug met golven.
Oracle staat al dagen open.
Maandagmiddag, Dinsdagochtend
of eventueel iets later in de week.
Remos, Rami, Robilo;
God van luduvudu,
Wanneer volgt u de stenen
van slijterij weer naar huis…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 zomerwoud en de wind
zweept mijn trieste dag
op tot ongekende hoogten
de uren lijken scherp als glas
daar moet het zijn geweest
een plek, bruin in de zon
waarom, lieverd, koos jij hier
jouw laatste uur, scherp als glas
ik bijt me door de tijd en jij
verslond mijn jonge vaderhart
gaf mij die beker vol van gif
opdat ik hem voor je drinken…
Lieve mam,
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.668 Lieve Mam,
Ik leg mijn hand in de jouwe
Geef een kus op je wang
Even voel ik me heel klein
Van binnen onzeker en bang
Nog even mooi als altijd
Je blik geeft me rust
Het is goed mam zeg ik zachtjes
Ik geef het stokje door
Ik voel een klein handje in de mijne
Een klein kusje op mijn wang
Het is goed mam zo moet het zijn
Ik geef het stokje…
Minder mens
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.615 Zo lang geprobeerd scherven te lijmen,
mens te zijn,
In een wereld die mij liever zag verdwijnen.
Kind te zijn,
In een koninkrijk waarin God verkwijnde.
Gevraagd aan Christus,
Gevraagd aan Mohammed,
Gevraagd aan Boeddha,
De weg van de verlichte paden,
In moeras hebben ze me allen laten baden!
Gezocht een teken uit de hemel,…
In ogen lichtgrijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
568 tocht vocht zich
van buiten
naar binnen
verkilde de sfeer
van stappen
die kwamen
verstilde
het moment
van ontmoeten
in ogen lichtgrijs
blonk het ijs
van begroeten
zonder hand
al die jaren ik kon
me de illusie besparen
van het nieuwe beginnen
het tochtte nu ook
ijskoud van binnen…
Herhaalde argumenten
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
789 En jouw naam duistert Koos
in herinnering door heimwee
een waas uit het verleden
tussen jouw ooit zo zwarte haren
boven blauw priemende ogen
en die nog grappigere achternaam
die ik hier liever niet wil noemen
om geen vliegen aan te trekken
in ondergrondse dromen
begraven tussen de doden
krioelt het van de wormen
omdat jij niet gek was…
Als ik sterven moet !
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
755 Heer, als ik eens afscheid moet nemen
Van dit tijdelijke aardse leven
Wilt U mij dan Uw genade geven ?
Zodat ik Uw nabijheid mag vernemen.
Heer, als ik eenmaal sterven moet
Wanneer weet niemand, maar op Uw tijd
O, Heer, maak mij dan hiertoe bereid
Om U te ontmoeten, dan is het goed.…
Het altaar van je geest
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
568 ik heb je
niet geofferd
op het altaar van je geest
het koele
rooddooraderd marmer
witte slechts wat is geweest
geen bazuinen
op het orgel
de beeldenstorm voorbij
in gebrandschilderde
ramen kleurt valse zon
bij voorkeur stukjes jij
ik ben gegaan zonder
graf of steen het sterrenkoor
zingt volle borst voor jou alleen…
De letters dansten niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
519 je schreef me
maar de letters
dansten niet
de krullen
in je schrift
kleurden geen passie
waren hoekig in de
tegendraadse vorm
zwart op wit
je tekst
vol dissonanten
in een vlakke symfonie
door de laatste zin
vaarwel het is voorbij
doofde voor mij jouw melodie…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 ik zal je missen,
hevig missen in 't begin,
maar wat ten diepste
ons verbindt zal groeien
door de dagen.
Daarom wil ik niet klagen
maar elders bloeien
waar mijn wortel wordt geplant.
Ik zal je missen,
hevig missen als het licht
dat na de winter
alles kleurt en vreugde
brengt in 't leven.
Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Gaan we weer...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.516 Mij kwelt deze dagen de eerste lichte vorst.
De zomerkleren weg, weer het wild gepruts
met knopen, oorwarmers sjawls en wintermaand
en elke dag weer stamppot met Unoxworst.
De vreselijke regelmaat der dingen;
Ik kan een golf van walging niet bedwingen.…
Herfst ll
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.509 Hoofd vol herfstwind.
't Leven is op zijn mooist in
zijn kwetsbare tijd.…
Als de bladeren vallen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.154 Vallen de bladeren?
Nee, ze dwarrelen
dwarrelen als een gedachte
die traag zijn plek vindt
in grijze hersencellen
Bonte schetsen waaien omhoog
veelkleurig tot het zwart
ze overrompelend doet dalen
het zwart van hersenkwellen
Het zwart van lange nachten
met ritselloze bladeren
bedrupt in nevelige ochtend
voor het opscheppen…
Op de kerk-hoven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 Het lijkt wel alsof het Pasen wordt:
overal bloemen op de graven;
nog haastig even langs gaan bij de doden,
bij de levenden die niet meer hier zijn.
Is de dood plots weer toegelaten;
verdringen kunnen we hem immers niet.
Paars en geel en wit en prachtig licht,
overal mensen met een ernstig gezicht;
Gelukkig kunnen de kinderen nog lachen…