6607 resultaten.
Verlangen…
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
677 De blauwe regen op ons pleintje,
tooit zich wazig groen.
Zijn lange vingers tastend,
naar de warme lentezon.
Hij moet zich haasten,
't is al April, dus niet gewacht.
Nog maar enkele weken,
tot zijn bloesempracht.
De merel wil zo graag
Zijn nestje bouwen.
Terwijl hij wacht
op zijn dichte bladervracht.…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
Pinksterblom, pinksterbruid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 Pinksterblom, lila paars;
over het groen verspreid je een lila waas.
Geneeskrachtig leg je de ziel open,
die aan de Pinkster essentie is ontloken.
Floreer je als het fluitenkruid;
in een geloof dat nimmer door een zwijgen
wordt gestuit.…
Speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.571 speels pak ik weer de hand aan van de toekomst
omdat het morgen is, omdat het regent en
omdat ik graag de rest vergeten wil
de vingers in de oren en de ogen sluiten
de oren volgestopt met proppen was
een zieke schaduw van mezelf zal zich vertonen
het dennenbos is bruin en niet meer groen
de zon gaat nog mooi onder ‘net…
Roze wolkt je lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 jij hebt
nooit geleerd
over wolken te lopen
ondanks het roze
dat jou intrigeerde
al sinds je kindertijd
in die kleur vond jij
alles van boven bij gebrek
aan vertrouwen in eigenheid
zij bleven onbereikbaar
maar jij verruimde je palet
blauw en groen kwamen aan zet
in lange schemeringen
maakten zij contact zodat in op en
ondergangen…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.…
Nomade?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
496 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, het
restant van mijn gestalte
los te weken om het omhulsel
een andere naam te geven,
het laat mij iets berustend
in mij te voelen, het bestrijkt
de brede uiterwaarden
van vergeten sagen, mijn
fascinatie van groene oasis
helden waarin ik mij wil herkennen
moedig…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Krokussen, als penseel streken,
op een strak groen canvas.
Mee zwierend op de maat van een frisse ochtendbries.
Vogels fluiten met nieuwe energie.
Vliegend, dansend tegen een strakblauwe lucht.
Feromonen vullen de nog ijle lucht.
Testosteron gevechten om vrouwelijk welwillendheid.…
De lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 Diep van binnen hopen ze met mij mee
op veel groen en de lentezon.
Nog enkele weken en de wintertijd is voorbij.
We beginnen weer met een schone lei.
De vogels kijken al uit voor hun habitat.
Verkennen in huisjes het kleine gat.
Zouden ze daar een nestje bouwen.
Ik zie ze op en neer vliegen en bespreken.…
De klank van thermiek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoef jou niet
met bloemen te tooien
jij bloeit vol uit de
schoonheid van je huid
opent in een zee
van groen en lacht
jouw speciale kleuren
kust met je fijnste geuren
zelfs de wind kijkt
jou naar de ogen in
het zomers gedogen
van schapenwolkjes wit
scherp contrasteert zon
met donker loof dat
schaduw en koelte oogst
aan de rand…
Ik dacht dat ik kon vliegen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Ik veronderstelde gelijk
Icarus dat er boven meer uitdaging
te beleven viel dan beneden op aarde
tussen het groene gras.
Als een engel met geduld leek
de hemel mijn nieuwe paradijs.
Leek de zon een innige vriendin.
Een warme zoen na het koude grijs.
Helaas moet de hoogmoed vaak zijn
ongelijk bekennen.…
Juni 2017
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Er landt een vlinder op mijn blote huid
Het groen zie ik, krioelt weer eens van leven
Een witte bloem wil wat graag nectar geven
Een dikke hommel steekt er nu half uit
Kapoentjes naderen gestaag hun buit
Een dikke vlieg komt neer en hoe bedreven
Er landt een vlinder op mijn blote huid
Oranje is het waar mijn blik op stuit
Tot drie maal toe bezoekt…
Hun laatste groot alarm
gedicht
3.0 met 3 stemmen
1.891 Je draait gehakt, je maakt van vlees
en vet een soort van regenwormen,
rood-witte minislangen uit
de mond van onze tafelmolen,
die afbreken en vallen in
een groen geëmailleerde kom.
Het is oktober en je stopt worst,
bloed aan je handen en je schoot.
De winter, en de braadlucht in
mijn trui.…
Het stille sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 waar aarde ooit
de blauw groene
parel in ons stukje
heelal mocht zijn
is dat festijn nu
helaas verdwenen
al decennia lang
verbleken de kleuren
in het gebeuren van
het stille sterven dat
wij in vervuiling onze
kinderen laten erven
waar eens de
cirkel helend
gesloten was
breken lijnen zien
we elkaar voedende
relaties snel verdwijnen…
DICHTERBIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
487 ik voel me ook zo’n
vogel – ik vloog overal
de weiden waren overal
even groen maar hier
kan ik de mensen het
het best verstaan dit is
mijn eigenlijke thuis
't is als het Friese paard
overal zwart gekleurd
maar galoppeert hij
over Friese weiden dan
is het gewoon mooier
als het daar gebeurt
zo voel ik mij vandaag
de dag ik geloof…
Klanken van de van de vroege ochtend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
508 ’s Morgens tussen zes en zeven
is mijn uitverkoren uur
want buiten is het leven
dan even van de natuur
Ik slenter tussen struiken,
bomen, bloemen, groen,
zie vogels zingend de straat gebruiken
en huppen in ieder plantsoen
Ook het achtergrond gezoem
van menig gevleugeld insect,
brommend geluid van bloem tot bloem,
wordt nog niet door menselijk…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 we droomden
liepen als vanzelf
het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 In mijn huidige leven resten nog prangende vragen
thuis in mijn hoekhuis aan het groene talud gelegen.…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Gedachteloos,
het spattend licht vanuit hoge kruin
vormt honderdduizend zonnen
waarin het blad verbrandt
en groen opnieuw verkrimpt
tot breekbaar bruin.…
Samen beleven we de natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
447 Maar als je dan in de natuur bent
bewonder je aandachtig al het groen.
Trots op alles wat je weet en kent.
Ik kan er zo naar verlangen.
Wat geniet ik er toch van.
Jij met je gloeiend rode wangen
merkt dat je hier ook genieten kan.
Lopen kun je helaas niet zo lang.
En je voeten worden ook nat.
Ik word warm als ik jouw glimlach vang.…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal binnen door gebarsten ruitjes
en openstaande deuren
Bedekt zo met haar groene…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 dit vormt mijn uitkijk over gedachten,
aldoor in wazige beelden
die om aandacht vragen en wel zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of…
HERFSTBOEKET
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
667 Haal nog voor de herfststorm woedt
de mooiste oktoberrozen uit de tuin
zoek ergens een schaduwhoekje op
waar sedum bloeit met witte of roze kop
voeg de trosjes met de rode rozen samen
omlijst met groene koningsvaren
tot een geurig herfstboeket
waarin je zon en licht
voor een lange winter schikt.…
Salix babylonica
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 De wilg treurt groen ontsproten als tevoren.
“Im Prater blühn wieder die Bäume” zingt mijn hoofd.
De spitse blaadjes babbelen herboren.
De boomchirurg: hij zij geloofd.
Geen spraakverwarring wordt er ooit vernomen.
Bij mensen al te vaak maar nooit bij bomen.…
Dronken vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 het schip zal spoedig neerwaarts zinken
je hangt wat slingers naast het bed
beschonken begin je luid te zingen
geen mens ontroer je met jouw pret
bezig is men met serieuzere dingen
mijn nauwe riviertje is voor jou
te ondiep, je voelt de bodem
onder jouw blote voeten
je wilt wat in de modder wroeten
mijn wulpse oevers zijn voor jou te groen…
Hun adoratie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik zag je
gracieus silhouet
in de geur van bos
als schaduw op het
licht groene mos
waar je voeten
dwaalden langs
zonnebanen die
elkaar ontmoetten
voorbij de oude
stammen waar het
leven getekend
stond op de bast
jij was de gast
op de open plek
waar herfstblad
de loper schitterend
kleurde met oogsttinten
in een dansant
verschijnen…
Hun laaiend gesprek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
489 was
de immense hitte
van het vuur
allesverzengend
withete emoties
waren loeiend in
hun laaiend gesprek
alleen de punten
en komma’s staan
ontdaan van alle
onzin nog fier rechtop
ook de alinea’s
hebben hun vorm in
vertrouwen behouden
de boodschap
van het landschap
is dan ook voor
iedereen te lezen en
wordt met het jongste
groen…
De Jap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Een flashbericht van overzeese zijde
Komt tussen alle bezigheden door
De zware eiken voordeurspleet
in glijden
Een vederlicht gewicht, een tele gram
Meldt dat soldaten binnen kwamen rijden
Kromme jappenbenen op pedalen
Een groene draak gleed langzaam door de straat
Naar richels van het wapentuigdepot
Dreigend dreunen palmen en
waringins…
Paasplant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Alles wat zijn groei belemmert,
groen en geel ziet van jaloezie,
glijdt langs zijn glanzend pantser
naar een hopeloos verleden...
Hier staat Het Leven!
'Ziet u het ook?'
'Doet het u wat?'
Dan duurt het 'even' voor u antwoordt.
Dus zeg ik: 'Ga meebewegen.'…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 vlagen
duizenden druppels
waarin stukjes lente
hun kleuren al dragen
in het regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend groen…